1. სპეციალური ზონალური შეთანხმება ითვალისწინებს კონკრეტული მიწის ნაკვეთისთვის განსაზღვრული კ-2 კოეფიციენტის მნიშვნელობის გაზრდას.
2. სპეციალური ზონალური შეთანხმება დასაშვებია განაშენიანებული ტერიტორიების სამშენებლო მიწის ნაკვეთებზე, მათ შორის:
ა) საცხოვრებელ ზონაში;
ბ) საზოგადოებრივ-საქმიან ზონაში.
3. საცხოვრებელ ზონაში სპეციალური ზონალური შეთანხმებისას დასაშვებია არსებული კ-2 კოეფიციენტის მაქსიმუმ 10%-ით გაზრდა.
4. საზოგადოებრივ-საქმიან ზონაში სპეციალური ზონალური შეთანხმებისას დასაშვებია არსებული კ-2 კოეფიციენტის მაქსიმუმ 20%-ით გაზრდა.
5. იმ შემთხვევაში, როდესაც ნებართვის მაძიებელს სურვილი აქვს გაზარდოს კ-2 კოეფიციენტის სიდიდე, მან მიწის ნაკვეთ(ებ)ის სამშენებლოდ გამოყენების პირობების მიღებაზე განცხადებაში უნდა დააფიქსიროს სპეციალური ზონალური შეთანხმების მიღების მოთხოვნა.
6. სპეციალურ ზონალურ შეთანხმებაზე გადაწყვეტილება მიიღება მშენებლობის ნებართვის გაცემის პირველ სტადიაზე.
7. სპეციალურ ზონალურ შეთანხმებაზე გადაწყვეტილების მისაღებად 30-დღიანი ვადის არასაკმარისობის შემთხვევაში, ადმინისტრაციული წარმოების ვადის გაგრძელება ხდება დადგენილი წესით.
8. სპეციალურ ზონალურ შეთანხმებაზე მოსაკრებელი განისაზღვრება „ადგილობრივი მოსაკრებლების შესახებ“ საქართველოს კანონით.
9. სარეკრეაციო ტერიტორიებისა და განსაკუთრებული სამშენებლო რეგულირების ზონებისათვის (გარდა ქ. თბილისისა და ბათუმისა) სპეციალური ზონალური შეთანხმების მისაღებად ადგილობრივი თვითმმართველობის უფლებამოსილი ორგანო, დადგენილი წესით, აგზავნის მოთხოვნას სხვა საბუთებთან ერთად საქართველოს ეკონომიკური განვითარების სამინისტროში, რომელიც სხვა ადმინისტრაციული ორგანოსათვის განსაზღვრული წესით იღებს გადაწყვეტილებას სპეციალური ზონალური შეთანხმების შესახებ და უგზავნის მას ადგილობრივი თვითმმართველობის უფლებამოსილ ორგანოს.
10. სპეციალური ზონალური შეთანხმების შესახებ გადაწყვეტილების დამტკიცების უფლებამოსილება გააჩნია ადგილობრივი თვითმმართველობის შესაბამის ორგანოს