1. ევროკავშირის საბაჟო ტერიტორიაზე შემოტანილი საქონელი შემოსვლისთანავე უნდა დაექვემდებაროს საბაჟო ზედამხედველობას და შეიძლება დაექვემდებაროს საბაჟო კონტროლის პროცედურებს. თუ შესაძლებელია, ის უნდა დაექვემდებაროს ისეთ აკრძალვებსა და შეზღუდვებს, რომლებიც სხვა დანარჩენთან ერთად, გამართლებულია საზოგადოებრივი მორალის, საზოგადოებრივი წესრიგის ან საზოგადოებრივი დაცვის, ადამიანის, ცხოველების ან მცენარეების ჯანმრთელობისა და სიცოცხლის დაცვის, გარემოს დაცვის, მხატვრული, ისტორიული ან არქეოლოგიური ღირებულების მქონე ეროვნული საგანძურის დაცვისა და სამრეწველო და კომერციული ქონების დაცვის საფუძველზე, წამლის პრეკურსორების, გარკვეული ინტელექტუალური საკუთრების უფლების დამრღვევი საქონლისა და ფულადი სახსრების კონტროლის ჩათვლით, და ასევე უნდა დაექვემდებაროს თევზსარეწების კონსერვაციისა და მართვის განმახორციელებელი და კომერციული პოლიტიკის ღონისძიებებს.
საქონელი უნდა დარჩეს ასეთი ზედამხედველობის ქვეშ იმდენ ხანს, რამდენ ხანსაც საჭიროა, რათა განსაზღვრულ იქნეს მისი საბაჟო სტატუსი, და მასზე ზედამხედველობა არ უნდა შეწყდეს საბაჟო ორგანოების ნებართვის გარეშე.
254-ე მუხლის დაურღვევლად, ევროკავშირის საზღვრებში წარმოებული საქონელი არ უნდა დაექვემდებაროს საბაჟო ზედამხედველობას მისი სტატუსის განსაზღვრის შემდეგ.
ევროკავშირის საქონლის სტატუსის არმქონე საქონელი უნდა დარჩეს საბაჟო ზედამხედველობის ქვეშ მისი საბაჟო სტატუსის შეცვლამდე, ან უნდა მოხდეს მისი ევროკავშირის საბაჟო ტერიტორიიდან გამოტანა ან განადგურება.
2. საბაჟო ზედამხედველობის ქვეშ მყოფი საქონლის მფლობელები, საბაჟო ორგანოების ნებართვით, ნებისმიერ დროს ამოწმებენ საქონელს და იღებენ ნიმუშებს, განსაკუთრებით იმისთვის, რომ განსაზღვრული ტარიფების მიხედვით მოახდინონ საქონლის კლასიფიკაცია, განსაზღვრონ საბაჟო ღირებულება და საბაჟო სტატუს