1. როცა საქონლის სასაქონლო ოპერაციაში მოქცევის შედეგად წარმოიქმნება საბაჟო დავალიანება, საქონლის გაშვება დამოკიდებული უნდა იყოს საბაჟო დავალიანების შესაბამისი იმპორტისა და ექსპორტის გადასახადის გადახდაზე ან ვალის დაფარვის გარანტიის წარდგენაზე.
თუმცა, მესამე აბზაცის დაურღვევლად, პირველი აბზაცი არ ვრცელდება დროებით შემოტანაზე იმპორტის გადასახადისგან ნაწილობრივი გათავისუფლებით.
თუ საბაჟო პროცედურების მარეგულირებელი დებულებების შესაბამისად, რომელთათვისაც ხდება საქონლის დეკლარირება, საბაჟო ორგანოები მოითხოვენ გარანტიის წარდგენას, ეს საქონელი არ უნდა იქნეს მოქცეული სასაქონლო ოპერაციისთვის, სანამ არ მოხდება ასეთი გარანტიის წარდგენა.
2. განსაკუთრებულ შემთხვევებში, საქონლის გაშვება არ უნდა იყოს დამოკიდებული გარანტიის წარდგენაზე იმ საქონელთან მიმართებაში, რომელიც ექვემდებარება მოთხოვნის სატარიფო კვოტაზე დამყარებას.
3. როცა გამოიყენება 166-ე, 182-ე და 185-ე მუხლებით გათვალისწინებული გამარტივებები და ხდება სრული საბაჟო გარანტიის წარდგენა, საქონლის გაშვება არ უნდა იყოს დამოკიდებული საბაჟო ორგანოების მიერ გარანტიის მონიტორინგზ