სივრცის დაგეგმარებისა და ქალაქთმშენებლობითი გეგმების შემუშავების წესის შესახებ

სივრცის დაგეგმარებისა და ქალაქთმშენებლობითი გეგმების შემუშავების წესი

თავი I. ზოგადი დებულება

მუხლი 1. მოწესრიგების სფერო

1. ეს წესი აზუსტებს საქართველოს სივრცის დაგეგმარების, არქიტექტურული და სამშენებლო საქმიანობის კოდექსის (შემდგომში –კოდექსი) მოთხოვნებს და განმარტებული და გამოყენებული უნდა იქნეს ამ მოთხოვნათა შესაბამისად.

2. ეს წესი განსაზღვრავს:

ა) სივრცის დაგეგმარებისა და ქალაქთმშენებლობითი გეგმების შემუშავების ინიცირების, დაფინანსებისა და შემუშავების უფლების კერძო სამართლის სუბიექტისთვის გადაცემის წესსა და პირობებს;

ბ) მოსამზადებელი კვლევების ჩატარების საკითხებს, სივრცის დაგეგმარებისა და ქალაქთმშენებლობითი გეგმების კონცეფციის შინაარს;

გ) სივრცის დაგეგმარებისა და ქალაქთმშენებლობითი გეგმების შინაარსს;

დ) სივრცის დაგეგმარებისა და ქალაქთმშენებლობითი გეგმების განხილვის, დამტკიცებისა და მათში ცვლილებების შეტანის წესსა და პირობებს.

3. თუ დასაგეგმარებელი ტერიტორია იმავდროულად შედის კულტურული მემკვიდრეობის დამცავ ზონაში ან მასზე ვრცელდება სხვა დარგობრივი გეგმებით დადგენილი რეჟიმები, მაშინ ამ ტერიტორიის დაგეგმვა უნდა ითვალისწინებდეს შესაბამისი ნორმატიული რეჟიმების მოთხოვნებს.

მუხლი 2. ტერმინთა განმარტება

1. ამ წესში და მასზე თანდართულ დანართებში გამოყენებულ ტერმინებს აქვთ შემდეგი მნიშვნელობა:

ა) არაარსებითი ცვლილება – ცვლილება, რომელიც არ ცვლის დაგეგმარების კონცეფციას, კერძოდ, არ ზრდის ჯამურ განაშენიანების ინტენსივობის კოეფიციენტს (კ-2), სართულიანობას, საცხოვრებელი ფონდის სიმჭიდროვეს;

ბ) განაშენიანების მართვის რეგლამენტი – ძირითადი დებულებების საფუძველზე შემუშავებული ქალაქთმშენებლობითი გეგმების ტექსტური ნაწილი, რომელიც ცალკეული ტერიტორიებისთვის ადგენს და/ან აზუსტებს ძირითად დებულებებში მოცემულ შემდეგ პირობებს: უძრავი ქონების გამოყენების ნებადართული სახეობების ძირითად და საგამონაკლისო ჩამონათვალს, განაშენიანების სახეობას, განაშენიანების ძირითად პარამეტრებს და სხვა საკითხებს, ტერიტორიის სპეციფიკიდან გამომდინარე;

გ) დაგეგმარების საჭიროება – კოდექსით განსაზღვრული სივრცის დაგეგმარებისა და ქალაქთმშენებლობითი დაგეგმვის საჭიროება;

დ) დაცული ტერიტორიები – „დაცული ტერიტორიების სისტემის შესახებ“ საქართველოს კანონით განსაზღვრული ტერიტორიები;

ე) ინიციატორი – სივრცის დაგეგმარებისა და ქალაქთმშენებლობითი გეგმების შემუშავების ინიციატორი;

ვ) ლანდშაფტის დაცვის ღონისძიებები - ღონისძიებები, რომლებიც ემსახურება ისტორიული ღირებულების ლანდშაფტის დაცვასა და აღდგენას; ბუნებრივი ლანდშაფტების, რელიეფის შენარჩუნებასა და დაცვას, მათ განვითარებას რეკრეაციული მიზნებისათვის; მცენარეული საფარის დაცვასა და რეგულირებას, გამწვანების ღონისძიებებს; ტყის ბუნებრივი აღდგენის ზონების დადგენას; ლანდშაფტის განთავისუფლებას დისონანსის შემტანი შენობა-ნაგებობებისა და ნანგრევებისაგან; ძველი ნაგავსაყრელების ეკოლოგიზაციას; ტერიტორიის დაცვას დამეწყვრისა და წალეკვისაგან; ხევების, ფერდობების გამაგრებასა და გამწვანებას;

ზ) ნაშენი ტერიტორია – ტერიტორია, რომელზეც უმეტესწილად განლაგებულია შენობა-ნაგებობები, წარმოადგენს განაშენიანებულ სტრუქტურას (მაგ.: კვარტალი, მიკრორაიონი, საცხოვრებელი უბანი, სოფელი) ან მის ნაწილს და უზრუნველყოფილია გზებით/ქუჩებით;

თ) საბჭო – უფლებამოსილი ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ შექმნილი საბჭო, რომლის მიზანია ამ წესით და საქართველოს კანონმდებლობით განსაზღვრული უფლებამოსილების განხორციელება;

ი) სამინისტრო – საქართველოს რეგიონული განვითარებისა და ინფრასტრუქტურის სამინისტრო;

კ) სივრცის დაგეგმარების გეგმა – კოდექსით განსაზღვრული საქართველოს სივრცის დაგეგმარების გეგმა, ავტონომიური რესპუბლიკის სივრცის დაგეგმარების გეგმა და მულტიმუნიციპალური/მუნიციპალიტეტის სივრცის დაგეგმარების გეგმა;

ლ) ტოპოგრაფიული რუკა – ტერიტორიის ნაწილის ორთოგონალური პროექციის წვრილმასშტაბიანი (მასშტაბი 1:10000 მეტი) ნახაზი, რომელიც მიწათდაფარულობით დადგენილი თემატიკის გამოყენებით, დედამიწის დონებრივი სიმრუდის გათვალისწინებით ასახავს ფიზიკურ გარემოს;

მ) უშენი ტერიტორია – დასახლების ნაწილი, რომელიც არ მიეკუთვნება ნაშენ ტერიტორიას, უმეტესად მწვანე საფარითაა დაფარული და 300 მეტრის რადიუსში არ არის განთავსებული შენობა-ნაგებობა;

ნ) ქალაქთმშენებლობითი გეგმა – კოდექსით განსაზღვრული გენერალური გეგმა და განაშენიანების გეგმა/განაშენიანების დეტალური გეგმა;

ო) ძირითადი დებულებები – „ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების ძირითადი დებულებების შესახებ“ საქართველოს მთავრობის დადგენილება.

2. ამ წესში გამოყენებულ ტერმინებს აქვს კოდექსში, „ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების ძირითადი დებულებების შესახებ“ საქართველოს მთავრობის დადგენილებასა და „მშენებლობის ნებართვის გაცემისა და შენობა-ნაგებობის ექსპლუატაციაში მიღების წესისა და პირობების შესახებ“ საქართველოს მთავრობის დადგენილებაში გამოყენებული ტერმინების მნიშვნელობები, გარდა ამ წესში განმარტებული ტერმინებისა.

თავი II. სივრცის დაგეგმარებისა და ქალაქთმშენებლობითი გეგმების იერარქია, შემუშავების ინიცირება, დაფინანსება და შემუშავების უფლების კერძო სამართლის სუბიექტისთვის გადაცემა

მუხლი 3. სივრცის დაგეგმარებისა და ქალაქთმშენებლობითი გეგმების სისტემა, მათი იერარქია და ბუნება

1. კოდექსის შესაბამისად, საქართველოში მოქმედებს სივრცის დაგეგმარებისა და ქალაქთმშენებლობითი გეგმების შემდეგი იერარქია:

ა) სივრცის დაგეგმარების გეგმები. მათ მიეკუთვნება:

ა.ა) საქართველოს სივრცის დაგეგმარების გეგმა;

ა.ბ) ავტონომიური რესპუბლიკის სივრცის დაგეგმარების გეგმა;

ა.გ) მულტიმუნიციპალური/მუნიციპალიტეტის სივრცის დაგეგმარების გეგმა;

ბ) ქალაქთმშენებლობითი გეგმები. მათ მიეკუთვნება:

ბ.ა) გენერალური გეგმა;

ბ.ბ) განაშენიანების გეგმა;

ბ.გ) განაშენიანების დეტალური გეგმა.

2. ამ მუხლის პირველი პუნქტის „ა“ ქვეპუნქტით განსაზღვრული გეგმები არის ზედა ტაქსონომიური დონე, რომლითაც ხორციელდება ტერიტორიების სივრცითი განვითარება, ხოლო „ბ“ ქვეპუნქტით განსაზღვრული გეგმები არის ქვედა ტაქსონომიური დონე, რომლითაც ხორციელდება განაშენიანების მართვა.

3. ამ მუხლის პირველი პუნქტის „ბ.ა“ ქვეპუნქტით განსაზღვრული გეგმა არის განაშენიანების მართვის მოსამზადებელი, ხოლო „ბ.ბ“-„ბ.გ“ ქვეპუნქტებით განსაზღვრული გეგმა – განაშენიანების მართვის სავალდებულო ხასიათის დოკუმენტი.

4. მუნიციპალიტეტის სივრცის დაგეგმარების გეგმა არ უნდა ეწინააღმდეგებოდეს მულტიმუნიციპალურ სივრცის დაგეგმარების გეგმას.

5. იერარქიულად ზემდგომი გეგმის ან მისი ცალკეული ნაწილის არარსებობა არ აფერხებს იერარქიულად ქვემდგომი გეგმის შემუშავებას. უშენ ტერიტორიებზე, განაშენიანების დეტალური გეგმა მუშავდება მხოლოდ ზემდგომი გეგმებით გათვალისწინებულ შემთხვევაში.

6. თუ განაშენიანების გეგმის/განაშენიანების დეტალური გეგმის მიზანია დასახლებული ტერიტორიის ინტენსიური განვითარება (შესაბამისი დადგენილი/ჩამოყალიბებული ზონის/ქვეზონის თავისებურების ცვლილების გარეშე), მის განხილვასა და დამტკიცებასთან დაკავშირებული ადმინისტრაციული წარმოება შემოიფარგლება განაშენიანების გეგმის/განაშენიანების დეტალური გეგმის პროექტის განხილვითა და დამტკიცებით.

მუხლი 4. სივრცის დაგეგმარების გეგმების შემუშავების ინიცირების უფლება/ვალდებულება

1. დაგეგმარების საჭიროების შემთხვევაში, სივრცის დაგეგმარების გეგმების შემუშავების ინიცირება სავალდებულოა. მუნიციპალიტეტის სივრცის დაგეგმარების გეგმის შემთხვევაში დაცული უნდა იქნეს კოდექსის 141-ე მუხლის მე-4 ნაწილით დადგენილი ვადა.

2. სივრცის დაგეგმარების გეგმების შემუშავების ინიცირებაზე უფლებამოსილი ორგანოებია:

ა) საქართველოს სივრცის დაგეგმარების გეგმის ან/და კოდექსის მე-15 და 36-ე მუხლებით განსაზღვრული გეგმარებითი ერთეულის (რეგიონის) გეგმის შემთხვევაში – სამინისტრო;

ბ) ავტონომიური რესპუბლიკის სივრცის დაგეგმარების გეგმის შემთხვევაში – შესაბამისი ავტონომიური რესპუბლიკის დაგეგმარების უფლებამოსილების მქონე ორგანო/სამინისტრო;

გ) მუნიციპალიტეტის სივრცის დაგეგმარების გეგმის შემთხვევაში – შესაბამისი მუნიციპალიტეტის აღმასრულებელი ორგანო;

დ) მულტიმუნიციპალური სივრცის დაგეგმარების გეგმის შემთხვევაში – შესაბამისი მუნიციპალიტეტების აღმასრულებელი ორგანოები.

მუხლი 5. ქალაქთმშენებლობითი გეგმების შემუშავების ინიცირების უფლება/ვალდებულება

1. დაგეგმარების საჭიროების შემთხვევაში, გენერალური გეგმის ან/და განაშენიანების გეგმის შემუშავების ინიცირება სავალდებულოა.

2. განაშენიანების დეტალური გეგმის შემუშავების ინიცირება სავალდებულოა, როდესაც არსებობს ქვემოთ ჩამოთვლილი ერთ-ერთი გარემოება მაინც:

ა) მიწის ნაკვეთებისათვის ძირითადი დებულებებით განსაზღვრული კვლევის საფუძველზე შეუძლებელია განაშენიანების რეგლამენტების დადგენა.

ბ) ხორციელდება უშენი ტერიტორიის განაშენიანება;

გ) კოდექსის 67-ე მუხლით განსაზღვრულ შემთხვევებში, როცა მიწის ნაკვეთის სამშენებლოდ გამოყენება იწვევს საერთო ქალაქგეგმარებითი ხასიათის ცვლილებებს (მათ შორის, ინფრასტრუქტურული მოწყობის, განაშენიანების სივრცით-გეგმარებითი წყობის, ტერიტორიის/ზონის ფუნქციური გამოყენების ჩამოყალიბებული/დაგეგმილი ბალანსის და განაშენიანების სხვა მსგავსი მახასიათებლების ცვლილებას);

დ) გენერალური გეგმით/განაშენიანების გეგმით განსაზღვრულ შემთხვევებში.

3. ქალაქთმშენებლობითი გეგმების შემუშავების ინიცირებაზე უფლებამოსილი ორგანოებია:

ა) გენერალური გეგმის ან/და განაშენიანების გეგმის შემთხვევაში – მუნიციპალიტეტის აღმასრულებელი ორგანო ;

ბ) განაშენიანების დეტალური გეგმის შემთხვევაში – მუნიციპალიტეტის აღმასრულებელ ორგანო , საკუთარი ან/და ნებისმიერი დაინტერესებულ პირის ინიციატივის საფუძველზე.

4. თუ ტერიტორიისთვის გენერალური გეგმა არ არსებობს, განაშენიანების გეგმის/განაშენიანების დეტალური გეგმის შემუშავების თაობაზე შესაბამისი მუნიციპალიტეტის აღმასრულებელი ორგანოს გადაწყვეტილება უნდა შეთანხმდეს იმავე მუნიციპალიტეტის საკრებულოსთან.

მუხლი 6. სივრცის დაგეგმარებისა და ქალაქთმშენებლობითი გეგმების შემუშავების ინიცირების თაობაზე გადაწყვეტილების საფუძველი და შინაარსი

1. სივრცის დაგეგმარებისა და ქალაქთმშენებლობითი გეგმების ინიცირების თაობაზე გადაწყვეტილება უნდა ეფუძნებოდეს საწყის მონაცემებს, რომელშიც იგულისხმება დაგეგმვის საჭიროების აღწერა და დაგეგმილი ცვლილების მიზანი და სავარაუდო გეგმარებითი ერთეული.

2. სივრცის დაგეგმარებისა და ქალაქთმშენებლობითი გეგმების ინიცირების თაობაზე გადაწყვეტილება ასევე უნდა მოიცავდეს გეგმის შემუშავებასთან დაკავშირებით დავალებას, შემდეგ საკითხებზე:

ა) გეგმარებითი ერთეულის კვლევა;

ბ) გეგმარებითი ერთეული;

გ) განვითარების ხედვა;

დ) განვითარების სტრატეგია;

ე) სიცოცხლისუნარიანობის შეფასება;

ვ) გეგმის კონცეფციის/პროექტის შემადგენლობა და მათი შემუშავების გეგმა-გრაფიკი;

ზ) სტრატეგიული გარემოსდაცვითი შეფასების ანგარიშის და მასთან დაკავშირებული სხვა დოკუმენტების მომზადება (კანონმდებლობით გათვალისწინებულ შემთხვევაში).

3. ამ მუხლის მე-2 პუნქტის „ა“ ქვეპუნქტის მიზნებისთვის, გეგმარებითი ერთეულის კვლევა არის ამ წესის მე-9 მუხლით გათვალისწინებული საბაზისო მონაცემების ერთობლიობა და მათი გრაფიკული შედეგი (საბაზისო რუკა), რომლის საფუძველზეც მუშავდება გეგმის კონცეფცია/პროექტი.

4. ამ მუხლის მე-2 პუნქტის „ბ“ ქვეპუნქტის მიზნებისთვის, გეგმარებითი ერთეული შეიძლება იყოს: ქვეყანა, ავტონომიური რესპუბლიკა, ისტორიულ-კულტურული ან/და ეკონომიკური რეგიონი, განსაკუთრებული რეგულირების ტერიტორია ან/და ზონა, დასახლება, დასახლების ნაწილი (რაიონი, კვარტალი, უბანი და მსგავსი). გეგმარებითი ერთეულის გამოყოფის წესი შესაძლებელია განისაზღვროს №5 დანართის შესაბამისად.

5. ამ მუხლის მე-2 პუნქტის „გ“ ქვეპუნქტის მიზნებისთვის, განვითარების ხედვა გულისხმობს გეგმარებითი ერთეულის სასურველ (წარმოსახვით) მდგომარეობას სამომავლო პერსპექტივაში. ხედვა უნდა იყოს კონკრეტული, რეალისტური და ამავე დროს, გამოწვევითი. ხედვა უნდა ქმნიდეს გეგმარებითი ერთეულის იდენტობის სურათს და ითავსებდეს გეგმარებითი ერთეულის ძირითად მახასიათებლებს.

6. ამ მუხლის მე-2 პუნქტის „დ“ ქვეპუნქტის მიზნებისთვის, სტრატეგია ზედა ტაქსონომიურ დონეზე მოიცავს მიზნებს, ამოცანებს, პერიოდს და ფინანსებს, ხოლო ქვედა ტაქსონომიურ დონეზე – პრიორიტეტებს და რიგითობას.

7. ამ მუხლის მე-2 პუნქტის „ე“ ქვეპუნქტის მიზნებისთვის, სიცოცხლისუნარიანობის შეფასება გულისხმობს, შემოთავაზებული ხედვისა ან/და სტრატეგიის ალტერნატივების განხილვასა და ოპტიმალურის შერჩევას.

8. ამ მუხლის მე-2 პუნქტის „ვ“ ქვეპუნქტის მიზნებისთვის, გეგმების შემადგენლობა განისაზღვრება სივრცის დაგეგმარებისა და ქალაქთმშენებლობითი დაგეგმვის საჭიროების მიხედვით, კოდექსის შესაბამისად.

9. განაშენიანების გეგმის ან/და განაშენიანების დეტალური გეგმის შემთხვევაში, რომელიც არ წყვეტს იერარქიულად ზემდგომი გეგმების საკითხებს, ამ მუხლის მე-2 პუნქტით გათვალისწინებული დავალება ამავე პუნქტის „გ“-„ე“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებულ ასპექტებს არ მოიცავს.

მუხლი 7. სივრცის დაგეგმარებისა და ქალაქთმშენებლობითი გეგმების შემუშავების ფინანსური უზრუნველყოფა

1. სივრცის დაგეგმარებისა და ქალაქთმშენებლობითი გეგმების შემუშავების ფინანსური უზრუნველყოფა, როგორც წესი, ხორციელდება შესაბამისად სახელმწიფო, ავტონომიური რესპუბლიკების ან/და მუნიციპალიტეტის ბიუჯეტებიდან.

2. თუ განაშენიანების დეტალური გეგმის შემუშავება ხორციელდება კერძო ინციატივის საფუძველზე, მაშინ მის ფინანსურ უზრუნველყოფას ახორციელებს შესაბამისი დაინტერესებული პირი.

მუხლი 8. სივრცის დაგეგმარებისა და ქალაქთმშენებლობითი გეგმების შემუშავება ინიციატორის ან კერძო სამართლის სუბიექტის მიერ

1. ამ წესის მე-7 მუხლის პირველი პუნქტით განსაზღვრულ შემთხვევაში, სივრცის დაგეგმარებისა და ქალაქთმშენებლობითი გეგმების ან მისი ნაწილის შემუშავება ან/და მასთან დაკავშირებული სხვა დოკუმენტების მომზადება შესაძლებელია ინიციატორის მიერ, ან საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად, შესაძლებელია მისი შემუშავება კონკურსის წესით დაევალოს კერძო სამართლის სუბიექტს. გეგმარებითი ერთეულის კვლევის თაობაზე სახელმწიფო შესყიდვა შესაძლებელია განხორციელდეს დამოუკიდებლად.

2. ინიციატორი ამ მუხლის პირველი პუნქტით განსაზღვრული უფლებამოსილების განხორციელების მიზნით, ადმინისტრაციულ ხელშეკრულებას დებს კონკურში გამარჯვებულ კერძო სამართლის სუბიექტთან.

3. კონკურსთან დაკავშირებულ ურთიერთობებს არეგულირებს შესაბამისი სფეროს მარეგულირებელი კანონმდებლობა.

4. ამ წესის მე-7 მუხლის მე-2 პუნქტით განსაზღვრულ შემთხვევაში განაშენიანების დეტალური გეგმის ან მისი ნაწილის შემუშავება ან/და მასთან დაკავშირებული სხვა დოკუმენტების მომზადება, მარტივი ადმინისტრაციული წარმოების წესით, ადმინისტრაციული ხელშეკრულების საფუძველზე, შეიძლება დაევალოს კერძო სამართლის სუბიექტს, კონკურსის გარეშე.

5. ამ მუხლის მე-3 პუნქტით განსაზღვრულ შემთხვევაში, კერძო სამართლის სუბიექტთან ხელშეკრულება შეიძლება დაიდოს ამ წესის მე-6 მუხლში განაზღვრული გადაწყვეტილების მიღებიდან 3 თვის ვადაში. ამ ვადის გასვლის შემდეგ ინიციატივის შესახებ გადაწყვეტილება კარგავს ძალას.

6. ამ მუხლით განსაზღვრული ადმინისტრაციული ხელშეკრულება მინიმუმ უნდა მოიცავდეს ხელშეკრულების საგანს, ღირებულებას, მხარეთა უფლება-მოვალეობებს, ძირითად ეტაპებს და მათი განხორციელების ვადებს, მიღება-ჩაბარების წესს, მომსახურების გაწევის ადგილს და ვადას, ხელშეკრულებით ნაკისრი ვალდებულებების შესრულების ინსპექტირებას, პირგასამტეხლოს ხელშეკრულების პირობების შეუსრულებლობისათვის, ხელშეკრულებაში ცვლილების შეტანისა და ხელშეკრულების შეწყვეტის პირობებს, ფორს-მაჟორის დარეგულირებას, დავების გადაწყვეტის წესს, ხელშეკრულების მოქმედების ვადას.

თავი III. მოსამზადებელი კვლევა, სივრცის დაგეგმარებისა და ქალაქთმშენებლობითი გეგმების კონცეფციის შემუშავება

მუხლი 9. საბაზისო მონაცემები და მათ გამოყენებადობა (კვლევა)

1. უფლებამოსილი ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ გაცემული დავალების შესაბამისად, ორივე ტაქსონომიური დონის გეგმების კონცეფციის შემუშავებისათვის ტარდება გეგმარებითი ერთეულის მოსამზადებელი კვლევა, რომელიც გულისხმობს საბაზისო მონაცემების შეგროვებას, ცალკეულ შემთხვევებში მათ ანალიზს ამ მუხლის მე-4 პუნქტის შესაბამისად და შედეგების ტექსტურ და გრაფიკულ ასახვას (კვლევა).

2. საბაზისო მონაცემები ტექსტურად აისახება მონაცემთა (ინდიკატორთა) მატრიცაში (№6 დანართი (სარეკომენდაციო)), ხოლო გრაფიკულად - საბაზისო რუკაში, რომლის მასშტაბი უნდა შეესაბამებოდეს გეგმის შემუშავების მასშტაბს (№3 დანართი (სარეკომენდაციო)).

3. საბაზისო მონაცემები უნდა შეგროვდეს ფიზიკური და უფლებრივი გარემოს კონტექსტში, გეგმის ტაქსონომიური დონის გათვალისწინებით. მონაცემები უნდა იყოს სანდო (გადამოწმებადი), მათი სიზუსტე უნდა პასუხობდეს გეგმის შემუშავების მიზნებს და მასშტაბს, ამ წესით დადგენილი მინიმალური მახასიათებლების გათვალისწინებით (№7 დანართი (სარეკომენდაციო)).

4. ამ მუხლის პირველი პუნქტის მიზნებისთვის, მონამცეთა ანალიზი უნდა შესრულდეს ყველა იმ შემთხვევაში, თუ ცალკე აღებული მონაცემი არ იძლევა საკმარის საფუძველს სივრცითი დაგეგმვის განსახორციელებლად. ასეთ შემთხევაში ანალიზი წარმოებს კომპლექსურად, სხვა მონაცემებთან ურთიერთკავშირში, მრავალფაქტორული ანალიზის რომელიმე მეთოდის გამოყენებით (მაგ. ძლიერი და სუსტი მხარეები, შესაძლებლობები და საფრთხეები).

5. მოსამზადებელი კვლევა არ ტარდება, თუ სივრცის დაგეგმარებისა და ქალაქთმშენებლობითი დაგეგმვის საინფორმაციო სისტემა მოიცავს ამ მუხლის მე-2 პუნქტით გათვალისწინებულ ინფორმაციას. არასრული ინფორმაციის შემთხვევაში ტარდება მხოლოდ დამატებითი ინფორმაციის მოპოვებისთვის საჭირო კვლევა. საჭიროების შემთხვევაში, შესაბამისი ანალიზის წარდგენა სავალდებულოა.

6. ზედა ტაქსონომიური დონის გეგმებისა და გენერალური გეგმისთვის, კონცეფციის განხილვის ეტაპზე უფლებამოსილი ორგანოს მიერ შესაძლებელია გაიცეს იმ მონაცემების შეგროვების დავალება, რაც დამატებით აუცილებელია კონცეფციაში მოცემული გადაწყვეტების ეფექტიანობის შესაფასებლად, მათ შორის, გეგმარებითი ერთეულის მოსაზღვრე ტერიტორიებზე.

მუხლი 10. სივრცის დაგეგმარებისა და ქალაქთმშენებლობითი გეგმების კონცეფცია

1. გეგმარებითი ერთეულის კვლევის საფუძველზე ხდება სივრცის დაგეგმარების/ქალაქთმშენებლობითი გეგმების კონცეფციის შემუშავება, რომელიც შედგება გრაფიკული (პირობითი აღნიშვნების გამოყენებით) და ტექსტური ნაწილებისგან (ანოტაცია).

2. ორივე ტაქსონომიური დონის გეგმის (გარდა განაშენიანების დეტალური გეგმისა, თუ ის არ წყვეტს იერარქიულად ზემდგომი გეგმების საკითხებს) კონცეფცია უნდა მოიცავდეს:

ა) საბაზისო რუკაზე დამუშავებულ ტერიტორიათა განვითარების/გამოყენების გრაფიკულ მონახაზს და მის ტექსტურ ანოტაციას, არსებობის შემთხვევაში მოქმედ გამოყენებაში დაგეგმილ ცვლილებაზე მითითებით;

ბ) ალტერნატიული გადაწყვეტის შესაძლო ვარიანტებს (საჭიროების შემთხვევაში);

გ) საბაზისო მონაცემთა მატრიცას, საჭიროების შემთხვევაში მათ ანალიზს და შემოთავაზებული გადაწყვეტ(ებ)ის ეფექტიანობის შეფასებას;

3. განაშენიანების დეტალური გეგმის კონცეფცია უნდა მოიცავდეს საბაზისო რუკაზე დამუშავებულ განაშენიანების რეგულირების გრაფიკულ მონახაზს და ტექსტურ ანოტაციას.

4. გეგმის კონცეფცია სრულდება სტანდარტული ფორმატის (A0-A3 შუალედი) ერთ პლანშტზე. საჭიროების შემთხვევაში, შესაძლებელია რამდენიმე პლანშეტის ან/და არასტანდარტული ფორმატის გამოყენება, იმ პირობით, რომ დოკუმენტის გარჩევადობა თანხვედრაში იქნება მისი დამუშავების მასშტაბთან.

თავი IV. სივრცის დაგეგმარებისა და ქალაქთმშენებლობითი გეგმების შინაარსი

მუხლი 11. სივრცის დაგეგმარებისა და ქალაქთმშენებლობითი პროექტის შინაარსი

1. სივრცის დაგეგმარებისა და ქალაქთმშენებლობითი გეგმების პროექტი გამოისახება ტექსტური და გრაფიკული ფორმით, კონცეფციისთვის დადგენილი წესით.

2. ზედა ტაქსონომიური დონის გეგმებისთვის ტექსტური ნაწილი არის ძირითადი და გრაფიკული ნაწილი – მისი დამხმარე, ხოლო ქვედა ტაქსონომიური დონის გეგმებისთვის გრაფიკული ნაწილი არის ძირითადი და ტექსტური ნაწილი – მისი დამხმარე.

3. ტექსტური ნაწილი სივრცითი დაგეგმარების ზედა ტაქსონომიური დონის დოკუმენტებისთვის აყალიბებს განვითარების პოლიტიკას, ხოლო ქვედა ტაქსონომიური დონეზე ადგენს განაშენიანების მართვის რეგლამენტს.

4. გრაფიკული ნაწილი სივრცითი განვითარების ზედა ტაქსონომიური დონის დოკუმენტებისთვის არის სქემატური, ხოლო ქვედა ტაქსონომიური დონისთვის - კონკრეტული. გრაფიკული ნაწილი უნდა შეესაბამებოდეს საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილ კარტოგრაფიულ ნორმებს, მასშტაბებს, პირობით აღნიშვნებს და ფორმებს.

5. გრაფიკული ნაწილის მასშტაბები შესაძლებელია განისაზღვროს ამ წესის №3 დანართის შესაბამისად, ხოლო პირობითი აღნიშვნები შესაძლებელია განისაზღვროს ამ წესის №2 დანართის შესაბამისად.

მუხლი 12. სივრცის დაგეგმარების გეგმების შემადგენლობა

1. საქართველოს, ავტონომიური რესპუბლიკების, მულტიმუნიციპალური და მუნიციპალიტეტის სივრცის დაგეგმარების გეგმები უნდა მოიცავდეს კოდექსის მე-16, 24-ე და 29-ე მუხლების შესაბამისად განსაზღვრულ თემატიკას.

2. ცალკეული გეგმის კონკრეტული შემადგენლობის განსაზღვრისას, საჭიროების შესაბამისად, გათვალისწინებულ უნდა იქნეს ამ წესის დანართი №1-ით განსაზღვრული თემები.

მუხლი 13. გენერალური გეგმის შემადგელობა

1. გენერალური გეგმის შემადგენლობა განისაზღვრება კოდექსის 39-ე მუხლის შესაბამისად.

2. გენერალური გეგმით ცალკეული გეგმარებითი ერთეულისთვის შეიძლება დაზუსტდეს განაშენიანების გეგმის კონკრეტული შემადგენლობა.

3. გენერალურ გეგმაში ფუნქციური ქვეზონების მითითება შერეული, სპეციალური და ინდუსტრიული ზონებისთვის სავალდებულოა, ხოლო სხვა შემთხვევაში საჭიროების შესაბამისად.

4. ამ მუხლის პირველი პუნქტით განსაზღვრული შემადგენლობა შესაძლებელია დაზუსტდეს ამ წესის №2 დანართის სისტემური მიდგომისა და გრაფიკული აღნიშვნების შესაბამისად.

5. გენერალურ გეგმაში შესაძლებელია გამოიყოს საბალანსო ერთეულები ამ წესის №8 დანართის (სარეკომენდაციო) გათვალისწინებით.

მუხლი 14. განაშენიანების გეგმის შემადგელობა

1. განაშენიანების გეგმის შემადგენლობა განისაზღვრება კოდექსის მე-40 მუხლის შესაბამისად.

2. განაშენიანების გეგმა ასევე უნდა მოიცავდეს სოციალურ, სატრანსპორტო, გამწვანებულ და სხვა მსგავს ტერიტორიებს.

3. გენერალური გეგმით ცალკეული გეგმარებითი ერთეულისთვის შეიძლება დაზუსტდეს განაშენიანების გეგმის კონკრეტული შემადგენლობა.

4. ამ მუხლის პირველი პუნქტით განსაზღვრული შემადგენლობა შესაძლებელია დაზუსტდეს ამ წესის №2 დანართის სისტემური მიდგომისა და გრაფიკული აღნიშვნების შესაბამისად.

5. განაშენიანების გეგმაში შესაძლებელია გამოიყოს საბალანსო ერთეულები ამ წესის №8 დანართის (სარეკომენდაციო) გათვალისწინებით.

მუხლი 15. განაშენიანების დეტალური გეგმის შემადგელობა

1. განაშენიანების დეტალური გეგმის შემადგენლობა განისაზღვრება კოდექსის 41-ე მუხლის შესაბამისად.

2. ამ მუხლის პირველი პუნქტით განსაზღვრული შემადგენლობა შესაძლებელია დაზუსტდეს ამ წესის №2 დანართის სისტემური მიდგომისა და გრაფიკული აღნიშვნების შესაბამისად.

3. განაშენიანების დეტალური გეგმის შემუშავებისას (მათ შორის, კოდექსით დადგენილ შემთხვევაში პარამეტრების გადამეტებისას) დაცული უნდა იქნეს საბალანსო ერთეულის მიმართ დადგენილი მოთხოვნები №8 დანართის (სარეკომენდაციო) წესის შესაბამისად.

თავი V. სივრცის დაგეგმარებისა და ქალაქთმშენებლობითი გეგმების განხილვა, დამტკიცება და მათში ცვლილებების შეტანა

მუხლი 16. სივრცის დაგეგმარებისადა ქალაქთმშენებლობითი გეგმის განხილვისა და დამტკიცების ძირითადი სტადიები, სტრატეგიული გარემოსდაცვითი შეფასება

1. სივრცის დაგეგმარების გეგმების/ ქალაქთმშენებლობითი გეგმების განხილვა და დამტკიცება ხორციელდება ურთიერთდამოკიდებულ, მაგრამ ადმინისტრაციული წარმოების თვალსაზრისით დამოუკიდებელ ორ სტადიად:

ა) I სტადია − სივრცის დაგეგმარებისა და გენერალური გეგმების კონცეფციის განხილვა და დამტკიცება - არაუმეტეს 90 სამუშაო დღე, ხოლო განაშენიანების გეგმის/განაშენიანების დეტალური გეგმის კონცეფციის განხილვა და დამტკიცება - არაუმეტეს 40 სამუშაო დღე;

ბ) II სტადია − სივრცის დაგეგმარებისა და გენერალური გეგმების გეგმების პროექტის განხილვა და გეგმის დამტკიცება - არაუმეტეს 90 სამუშაო დღე, ხოლო განაშენიანების გეგმის/განაშენიანების დეტალური გეგმის განხილვა და დამტკიცება - არაუმეტეს 40 სამუშაო დღე.

2. მხოლოდ სივრცის დაგეგმარების გეგმების/ქალაქთმშენებლობითი გეგმების შემუშავების პირველ სტადიაზე მიღებული დადებითი გადაწყვეტილებების შემდეგ არის შესაძლებელი II სტადიაზე გადასვლა.

3. სივრცის დაგეგმარების გეგმების/ქალაქთმშენებლობითი გეგმების შემუშავების თაობაზე ადმინისტრაციული წარმოების ორივე ეტაპს წარმართავს ინიციატორი.

4. თუ სივრცის დაგეგმარების გეგმები/ქალაქთმშენებლობით გეგმები ექვემდებარება სტრატეგიულ გარემოსდაცვით შეფასებას (შემდეგში: სგშ), მაშინ შესაბამისი სტრატეგიული დოკუმენტის კონცეფცია მტკიცდება საქართველოს გარემოსდაცვითი შეფასების კოდექსის შესაბამისად გაცემული სკოპინგის დასკვნის შემდეგ.

5. სივრცის დაგეგმარების გეგმების/ქალაქთმშენებლობითი გეგმების კონცეფციის საფუძველზე მზადდება შესაბამისი გეგმის პროექტი. ამ უკანასკნელზე სკოპინგის დასკვნის საფუძველზე მზადდება სგშ-ის ანგარიში, რომელიც ეგზავნება შესაბამის ორგანოებს, რომლებიც კანონმდებლობით დადგენილი წესით ამზადებენ რეკომენდაციებს სგშ-ის ანგარიშთან და სტრატეგიული დოკუმენტის პროექტთან დაკავშირებით.

6. ამ მუხლის მე-4-მე-5 პუნქტებით განსაზღვრულ შემთხვევაში, სივრცის დაგეგმარების გეგმები ან/და ქალაქთმშენებლობითი გეგმები შეიძლება მიღებულ/დამტკიცებულ იქნეს მხოლოდ საქართველოს გარემოს დაცვისა და სოფლის მეურნეობის სამინისტროსა და საქართველოს ოკუპირებული ტერიტორიებიდან დევნილთა, შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის სამინისტროს მიერ სგშ-ს ანგარიშთან და სტრატეგიული დოკუმენტის პროექტთან დაკავშირებით რეკომენდაციების გაცემის შემდეგ.

7. სივრცის დაგეგმარების გეგმების ან/და ქალაქთმშენებლობითი გეგმების განხილვის ცალკეულ სტადიაზე დაცული უნდა იქნეს კოდექსის, ამ წესის და საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის IX თავით დადგენილი საჯარო ადმინისტრაციული წარმოების წესი.

8. თუ საქმისთვის არსებითი მნიშვნელობის მქონე გარემოებათა დასადგენად ან სხვა საფუძვლის არსებობისას აუცილებელია ამ მუხლის პირველი პუნქტით ადმინისტრაციული წარმოებისთვის განსაზღვრულზე მეტი ვადა, შესაბამისი ადმინისტრაციული ორგანო უფლებამოსილია ამ ვადის გასვლამდე მიიღოს დასაბუთებული გადაწყვეტილება ადმინისტრაციული წარმოების ვადის არაუმეტეს 3 თვით გაგრძელების თაობაზე.

მუხლი 17. სივრცის დაგეგმარებისა და ქალაქთმშენებლობითი გეგმების პროექტის განხილვა

1. გენერალური გეგმის ან/და განაშენიანების გეგმის შემუშავების დაწყების თაობაზე ინფორმაცია (მათ შორის, გეგმარებითი არეალის ზუსტი საზღვრების შესახებ ინფორმაცია) ინიციატორმა უნდა გამოაქვეყნოს კონცეფციის განხილვა/დამტკიცების თაობაზე ადმინისტრაციული წარმოების დაწყებამდე არაუგვიანეს 3 თვისა, ხოლო განაშენიანების დეტალური გეგმის შემთხვევაში ინფორმაცია საინფორმაციო დაფაზე დაინტერესებულმა პირმა უნდა განათავსოს გეგმარებითი ერთეულის მიმდებარედ, საზოგადოებისათვის თვალსაჩინო ადგილას, ადმინისტრაციული წარმოების დაწყებამდე არაუგვიანეს 2 კვირისა.

2. მხოლოდ ამ მუხლის პირველი პუნქტით განსაზღვრული ვადის გასვლის შემდეგ იწყება ქალაქთმშენებლობითი გეგმების კონცეფციის განხილვასთან დაკავშირებული ადმინისტრაციული წარმოება.

3. სივრცის დაგეგმარებისა და ქალაქთმშენებლობითი გეგმების კონცეფციის/პროექტის შემუშავებასა და განხილვაში საზოგადოების მონაწილეობას და ამ მიზნით, საზოგადოების ინფორმირებას, საჯარო ინფორმაციის ხელმისაწვდომობას და საჯარო განხილვების გამართვას უზრუნველყოფს ინიციატორი.

4. ინიციატორი, სივრცის დაგეგმარების გეგმის/ქალაქთმშენებლობითი გეგმების კონცეფციის/პროექტის განხილვასთან დაკავშირებით ადმინისტრაციული წარმოების დაწყებიდან 5 სამუშაო დღის ვადაში, ვალდებულია მის ოფიციალურ ვებგვერდზე გამოაქვეყნოს ინფორმაცია შესაბამისი გეგმის კონცეფციის/პროექტის შესახებ (გეგმის კონცეფცია/პროექტთან და მოსაზრებების/შენიშვნების წარდგენის შესაძლებლობის თაობაზე ინფორმაციასთან ერთად).

5. სივრცის დაგეგმარების გეგმის/ქალაქთმშენებლობითი გეგმის (გარდა განაშენიანების დეტალური გეგმის) კონცეფციის/პროექტის განხილვის ეტაპზე საჯარო განხილვის ჩატარება სავალდებულოა. საჯარო განხილვის შესახებ ინფორმაცია ინიციატორის ოფიციალურ ვებგვერდზე უნდა გამოქვეყნდეს საჯარო განხილვამდე არანაკლებ 30 სამუშაო დღით ადრე. აღნიშნული ინფორმაცია მინიმუმ უნდა მოიცავდეს:

ა) უფლებამოსილ ადმინისტრაციულ ორგანოს;

ბ) ინფორმაციას გეგმარებითი ერთეულის საზღვრების შესახებ;

გ) გეგმის კონცეფციის/პროექტის რეზიუმეს;

დ) საჯარო განხილვის ჩატარების დროსა და მისამართს;

ე) დოკუმენტაციის გაცნობის საშუალებების შესახებ ინფორმაციას;

ვ) საჯარო განხილვაზე დასწრების და მოსაზრებების/შენიშვნების წარდგენის შესაძლებლობის თაობაზე ინფორმაციას.

6. განაშენიანების დეტალურ გეგმასთან დაკავშირებული ადმინისტრაციული წარმოების თითოეულ სტადიაზე გეგმარებით ერთეულში, ამ მუხლის მე-4 პუნქტით დადგენილ ვადაში საზოგადოებისათვის თვალსაჩინო ადგილას (საჯარო გზის მხარეს) დამატებით უნდა განთავსდეს საინფორმაციო დაფა, რომელზედაც, სულ მცირე, უნდა განთავსდეს ინფორმაცია დასაგეგმარებელი ტერიტორიის საზღვრების, დაინტერესებული პირებისაგან მოსაზრებებისა და შეფასებების მიღების პერიოდისა და გეგმის დამტკიცების სავარაუდო ვადების შესახებ.

7. ნებისმიერ პირს აქვს უფლება, მონაწილეობა მიიღოს სივრცის დაგეგმარების გეგმების/ქალაქთმშენებლობითი გეგმების კონცეფციის/პროექტის განხილვის პროცესში ორგანიზებულ საჯარო განხილვებში, რომელიც იმართება ამ მუხლის მე-5 პუნქტით გათვალისწინებული ინფორმაციის გამოქვეყნებიდან არაუგვიანეს 40 დღისა.

8. საჯარო განხილვას ხელმძღვანელობს შესაბამისი უფლებამოსილებით აღჭურვილი პირი. საჯარო განხილვის პროცესი უნდა აისახოს შესაბამის ოქმში.

9. საჯარო განხილვის დასრულებიდან არანაკლებ 15 სამუშაო დღის განმავლობაში ნებისმიერ პირს აქვს უფლება ინიციატორს წერილობით წარუდგინოს საკუთარი შენიშვნები და მოსაზრებები სივრცის დაგეგმარების გეგმის/ ქალაქთმშენებლობითი გეგმის კონცეფციასთან/პროექტთან დაკავშირებით. განაშენიანების დეტალური გეგმის შემთხვევაში, ასეთი შენიშვნები და მოსაზრებები წარმოდგენილი უნდა იქნეს ამ მუხლის მე-4 პუნქტით გათვალისწინებული ინფორმაციის გამოქვეყნებიდან 10 სამუშაო დღის ვადაში.

10. ინიციატორი ვალდებულია განიხილოს წარმოდგენილი შენიშვნები და მოსაზრებები და, შესაბამისი საფუძვლის არსებობის შემთხვევაში, შეიტანოს შესწორებები სივრცის დაგეგმარების გეგმის/ ქალაქთმშენებლობითი გეგმის კონცეფციაში/პროექტში.

11. სივრცის დაგეგმარების გეგმების/ქალაქთმშენებლობითი გეგმების კონცეფციის/პროექტის განხილვის მიზნით, საჭიროების შემთხვევაში, ინიციატორი უზრუნველყოფს შესაბამისი სპეციალისტ(ებ)ის (ექსპერტ(ებ)ის) მოწვევას. არსებობის შემთხვევაში, სივრცის დაგეგმარების გეგმებს/ ქალაქთმშენებლობითი გეგმის კონცეფციას/პროექტს განიხილავს შესაბამისი უფლებამოსილების მქონე საბჭო, რომელიც საჭიროების შემთხვევაში, გასცემს რეკომენდაციებს მათში შესწორებების შეტანის თაობაზე.

12. კოდექსით გათვალისწინებულ შემთხვევაში, სივრცის დაგეგმარების გეგმების/ქალაქთმშენებლობითი გეგმებისთვის ექსპერტიზის ჩატარება სავალდებულოა, რომელსაც ატარებს შესაბამისი ექსპერტი, გეგმის დამტკიცების უფლებამოსილების მქონე ორგანოსთვის წარსადგენად.

მუხლი 18. სხვა ადმინისტრაციული ორგანოების ჩართვა ადმინისტრაციულ წარმოებაში

1. სივრცის დაგეგმარების გეგმების ან/და ქალაქთმშენებლობითი გეგმების კონცეფციის/პროექტის განხილვაში სხვა ადმინისტრაციული ორგანოების ჩართვას უზრუნველყოფს ინიციატორი ან/და სამინისტრო. ამ თვალსაზრისით, სხვა ადმინისტრაციულ ორგანოებს წარმოადგენენ:

ა) საქართველოს ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების სამინისტრო, თუ სივრცის დაგეგმარებისა და ქალაქთმშენებლობის გეგმების კონცეფცია/პროექტი:

ა.ა) უკავშირდება ენერგეტიკულ სისტემას ან/და ელექტროენერგიის წარმოებას;

ა.ბ) ითვალისწინებს მაგისტრალური ნავთობსადენისათვის, მაგისტრალური (მაღალი წნევის) გაზსადენისათვის, ფუნიკულიორისათვის, საჰაერო-საბაგირო გზისა და იმ შენობა-ნაგებობის განთავსებას, რომელიც საშიში საწარმოო პროცესის მიმდინარეობის ან კანონმდებლობის შესაბამისად განსაზღვრული სახიფათო ნივთიერებების შენახვა-გამოყენების გამო საჭიროებს უსაფრთხოების დაცვის განსაკუთრებულ პირობებს;

ა.გ) ითვალისწინებს აეროდრომების, სანავიგაციო ობიექტების განთავსებას ან/და მათ გარშემო დაცვის არეს განსაზღვრას;

ა.დ) კანონმდებლობით გათვალსწინებულ სხვა შემთხვევაში.

ბ) საქართველოს გარემოს დაცვისა და სოფლის მეურნეობის სამინისტრო, თუ სივრცის დაგეგმარების და ქალაქთმშენებლობის გეგმების კონცეფცია/პროექტი:

ბ.ა) საჭიროებს სტრატეგიულ გარემოსდაცვით შეფასებას;

ბ.ბ) მოიცავს დაცულ ტერიტორიებს, სატყეო ტერიტორიებს, წყლის ობიექტებს, ნარჩენების განთავსების ტერიტორიებს და სხვა;

ბ.გ) კანონმდებლობით გათვალისწინებულ სხვა შემთხვევაში.

გ) საქართველოს განათლების, მეცნიერების, კულტურისა და სპორტის სამინისტრო, თუ სივრცის დაგეგმარებისა და ქალაქთმშენებლობის გეგმების კონცეფცია/პროექტი მოიცავს:

გ.ა) კულტურული მემკვიდრეობის დამცავ ზონას/ზონებს ან/და კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლებს;

გ.ბ) კანონმდებლობით გათვალისწინებულ სხვა შემთხვევაში.

დ) საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს, თუ სივრცის დაგეგმარების და ქალაქთმშენებლობის გეგმების კონცეფცია/პროექტი:

დ.ა) მოიცავს სასაზღვრო ზოლს ან/და სასაზღვრო ზონას;

დ.ბ) დაკავშირებულია სამოქალაქო უსაფრთხოების, მათ შორის, სახანძრო უსაფრთხოების საკითხებთან და სხვა;

დ.გ) კანონმდებლობით გათვალისწინებულ სხვა შემთხვევაში.

ე) საქართველოს თავდაცვის სამინისტრო, თუ სივრცის დაგეგმარების და ქალაქთმშენებლობის გეგმების კონცეფცია/პროექტი:

ე.ა) მოიცავს საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს და მის სისტემაში შემავალი დაწესებულებების ტერიტორიებს;

ე.ბ.) კანონმდებლობით გათვალისწინებულ სხვა შემთხვევაში.

ვ) საქართველოს ოკუპირებული ტერიტორიებიდან დევნილთა, შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის სამინისტრო -კანონმდებლობით გათვალისწინებულ შემთხვევებში;

ზ)აფხაზეთისა და აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკებში სამშენებლო საქმიანობის პოლიტიკის განმსაზღვრელი ორგანო, თუ სივრცის დაგეგმარების და ქალაქთმშენებლობის გეგმების კონცეფცია/პროექტი მოიცავს შესაბამისი ავტონომიური რესპუბლიკების ადმინისტრაციულ საზღვრებს;

თ) მუნიციპალიტეტის აღმასრულებელი ორგანო, თუ სივრცის დაგეგმარების და ქალაქთმშენებლობის გეგმების კონცეფცია/პროექტი მოიცავს შესაბამისი მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციულ საზღვრებს ან/და დაგეგმვა ხორციელდება მის მომიჯნავედ;

ი) საკანონმდებლო და კანონქვემდებარე აქტებით გათვალისწინებული სხვა ადმინისტრაციული ორგანოები.

2. განაშენიანების დეტალური გეგმის პროექტი ეგზავნება სამინისტროს (გარდა ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის და ავტონომიური რესპუბლიკის ტერიტორიაზე არსებული მუნიციპალიტეტებისა).

3. ამ წესით ან/და კანონმდებლობით გათვალისწინებულ შემთხვევებში, ინიციატორი, ვალდებულია სივრცის დაგეგმარების გეგმების ან/და ქალაქთმშენებლობითი გეგმის კონცეფციის/პროექტის განხილვის პროცესში ჩართოს სხვა ადმინისტრაციული ორგანო(ები).

4. ინიციატორი ვალდებულია სივრცის დაგეგმარების გეგმის ან/და ქალაქთმშენებლობითი გეგმის კონცეფციის/პროექტის თაობაზე ადმინისტრაციული წარმოების დაწყებიდან არაუგვიანეს 6 სამუშაო დღისა, სხვა ადმინისტრაციულ ორგანოს გადაუგზავნოს ამ გეგმების კონცეფცია/პროექტი და მასთან დაკავშირებული დოკუმენტაცია. სხვა ადმინისტრაციული ორგანო ვალდებულია სივრცის დაგეგმარების ან/და ქალაქთმშენებლობითი გეგმის კონცეფციასთან/პროექტთან დაკავშირებით დასკვნა ინიციატორს წარუდგინოს 15 სამუშაო დღის ვადაში.

5. სტრატეგიული გარემოსდაცვითი შეფასების შემთხვევაში, სხვა ადმინისტრაციული ორგანოს ჩართვასთან დაკავშირებით მოქმედებს ამ წესის მე-16 მუხლით განსაზღვრული წესი.

6. ინიციატორი განიხილავს სხვა ადმინისტრაციული ორგანოს დასკვნას და შესაბამისი საფუძვლის არსებობის შემთხვევაში, ითვალისწინებს მათ.

მუხლი 19. სივრცის დაგეგმარების გეგმის ან/და ქალაქთმშენებლობითი გეგმის კონცეფციის/გეგმის დამტკიცება

1. საჯარო განხილვის და სხვა ადმინისტრაციული ორგანოების ჩართულობის შედეგად, შემუშავებული უნდა იქნეს სივრცის დაგეგმარების გეგმის ან/და ქალაქთმშენებლობითი გეგმის საბოლოო კონცეფცია/პროექტი, რომელიც, ინიციატორის წარდგენის საფუძველზე (კოდექსით გათვალისწინებულ შემთხვევაში, შესაბამის საექსპერტო დასკვნასთან ერთად), მტკიცდება კოდექსით განსაზღვრული შესაბამისი უფლებამოსილი ორგანოების მიერ.

2. სივრცის დაგეგმარების გეგმის ან/და ქალაქთმშენებლობითი გეგმის საბოლოო კონცეფცია მტკიცდება ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტით.

3. სივრცის დაგეგმარების გეგმის ან/და ქალაქთმშენებლობითი გეგმის საბოლოო პროექტი მტკიცდება ნორმატიული ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტით.

მუხლი 20. ცვლილება/კორექტირება სივრცის დაგეგმარების გეგმასა და ქალაქთმშენებლობით გეგმაში

1. სივრცის დაგეგმარების გეგმებში ცვლილების შეტანის ინიცირების უფლება აქვს შესაბამის ინიციატორს. მუნიციპალიტეტის სივრცის დაგეგმარების გეგმის შემთხვევაში ცვლილების შეტანის ინიცირების უფლება ასევე აქვს მუნიციპალიტეტის საკრებულოს ან სხვა ნებისმიერ პირს, შესაბამისი დასაბუთების წარდგენის საფუძველზე.

2. გენერალურ გეგმაში/განაშენიანების გეგმაში/განაშენიანების დეტალურ გეგმაში ცვლილების შეტანის ინიცირების უფლება აქვს შესაბამის ინიციატორს, ასევე შესაბამისი მუნიციპალიტეტის საკრებულოს ან სხვა ნებისმიერ პირს, შესაბამისი დასაბუთების წარდგენის საფუძველზე.

3. სივრცის დაგეგმარების გეგმებში/ქალაქთმშენებლობით გეგმებში არაარსებითი ცვლილების შეტანის შემთხვევაში ამ მუხლით განსაზღვრული I სტადია არ ტარდება. ამ შემთხვევაში ინიციატორი, სკრინინგის პროცედურის თაობაზე მიმართავს უფლებამოსილ ორგანოს. თუ სკრინინგის გადაწყვეტილებით დადგინდება სგშ-ის ვალდებულება, მაშინ სგშ-ის პროცედურა ტარდება ამ წესით და საქართველოს კანონმდებლობით განსაზღვრული წესის შესაბამისად.

4. სივრცის დაგეგმარებისა და ქალაქთმშენებლობით გეგმებში არსებითი სახის ცვლილება შეიტანება ახალი გეგმების შემუშავებისა და დამტკიცებისათვის დადგენილი წესით.

5. იერარქიულად ქვემდგომი გეგმით იერარქიულად ზემდგომი გეგმის მოთხოვნებისგან არსებითად განსხვავებული მოთხოვნების დადგენა შესაძლებელია მხოლოდ იერარქიულად ზემდგომ გეგმაში შესაბამისი ცვლილების შეტანის შემდეგ ან მასთან ერთდროულად (პარალელურად). თუ ზემდგომ გეგმაში ცვლილების შეტანა ხდება ქვემდგომი გეგმის მომზადების პროცესში და ზემდგომი გეგმის მიღება სხვა ადმინისტრაციული ორგანოს უფლებამოსლებაა, მაშინ მისი დამტკიცება წინ უნდა უსწრებდეს ქვემდგომი გეგმის მიღებას, ხოლო თუ ორგანო ერთია, მაშინ მათი მიღება შესაძლებელია ერთდროულად.

6. იერარქიულად ქვემდგომი ქალაქთმშენებლობითი გეგმებით მულტიმუნიციპალური/მუნიციპალიტეტის სივრცის დაგეგმარების გეგმის მოთხოვნებისგან არსებითად განსხვავებული მოთხოვნების დადგენა შესაძლებელია მხოლოდ ამ მულტიმუნიციპალური/მუნიციპალიტეტის სივრცის დაგეგმარების გეგმაში შესაბამისი ცვლილების შეტანის შემდეგ.

7. გენერალურ გეგმაში ან განაშენიანების დეტალურ გეგმაში დამუშავების დავალებით განსაზღვრული მასშტაბის შესაბამისად, დასაშვებია მასში იმგვარი დაზუსტებების შეტანა, რაც აღმოფხვრის მასში არსებულ ფაქტობრივ ცდომილებებს. ასეთ შემთხვევაში, დასაბუთების საფუძველზე ფუნქციურ ზონირებაში შესაძლებელია კორექტირებები, რაც არ განიხილება ქალაქთმშენებლობით გეგმაში ცვლილების შეტანად და არ იწვევს ამ მუხლით გათვალისწინებული პროცედურის გავლას. აღნიშნული სახის კორექტირება მტკიცდება ინიციატორის ან ნებისმიერი დაინტერესებული პირის წარდგენის საფუძველზე დამტკიცების უფლებამოსილების მქონე ორგანოს მიერ.

8. ამ მუხლის მე-7 პუნქტის მიზნებისთვის დასაბუთება მოიცავს ტერიტორიის ტოპოგრაფიულ გეგმას, ფოტოსურათებს, ფაქტობრივი ცდომილების ამსახველ ნახაზს, მიმდებარე ტერიტორიაზე ზონირების შედარებით ანალიზს, კორექტირების ნახაზს (გეოინფორმაციული სისტემის ფორმატში).

დანართი №1

სივრცის დაგეგმარების გეგმების სავარაუდო შემადგენლობა (სარეკომენდაციო)

1. გეოსტრატეგიული კონტექსტი, მათ შორის:

1. საქართველო როგორც ცივილიზაციური ვექტორების გადაკვეთა-შერწყმის ფოკუსი;

2. საქართველოს ტერიტორია საერთაშორისო დონეზე აღიარებულ საზღვრებში (ხმელეთი, აკვატორია, წიაღი, საჰაერო სივრცე) და სახელმწიფო საზღვრის დელიმიტაციის მდგომარეობა;

3. ტრანსსასაზღვრო ეკონომიკური ურთიერთობების არეალები;

4. საქართველო რეგიონულ ბუნებრივ-ეკოლოგიურ სისტემაში;

5. სახელმწიფოთაშორისო სატრანსპორტო საკომუნიკაციო კორიდორები (საინჟინრო-საგზაო ინფრასტრუქტურის და საზღვაო და საჰაერო მარშრუტებით);

6. რეგიონის ქვეყნებში მოსახლეობის რაოდენობები და სიმჭიდროვეები (დემოგრაფიული კონტექსტი);

7. ურბანული ცენტრები;

8. უნივერსიტეტები და სამეცნიერო ცენტრები;

9. საერთაშორისო ფესტივალები, გამოფენები, ბაზრობები;

10. საელჩოები და საკონსულოები; საერთაშორისო ორგანიზაციების წარმომადგენლობები;

11. „ცხელი წერტილები“.

2. ბუნებრივ-კლიმატური პირობები, მათ შორის:

1. ტერიტორიის ბუნებრივ-კლიმატური ზონირება:

1. ლანდშაფტები (კლასი, ჯგუფი, ტიპი);

2. ზოგადი გეოლოგია;

3. ჰიფსომეტრია და ბათიმეტრია;

4. ფერდობების ქანობები და ინსოლაცია;

5. ქართა რეჟიმები;

6. სამდინარო აუზები და ჰიდროგრაფია.

2. საგანგებო სიტუაციის რისკის ზონები და კერები:

1. გლობალური დათბობა;

2. დეგრადირებული ლანდშაფტები;

3. სეისმიკა;

4. კარსტი;

5. წიაღისეული გამომუშავებები;

6. დატბორვა;

7. წყალდიდობა;

8. წყალმოვარდნა;

9. ნაპირების ეროზია და აბრაზია;

10. ღვარცოფი;

11. ზვავები;

12. მეწყერი;

13. ქვათაცვენა;

14. ნიადაგის დამლაშება;

15. გადაძოვება;

16. გაბუჩქნარება;

17. ტყის მასიური გაჩეხვა (დეფორესტიზაცია);

18. ექსტრემული ნალექი;

19. შტორმი;

20. ქარიშხალი;

21. გაუდაბნოება;

22. სხვა.

3. ეკოლოგია:

1. ჰაერი;

2. ნიადაგი;

3. წყალი;

4. რადიაციული და ელექტრომაგნიტური გამოსხივება.

4. დაცული ტერიტორიების სისტემა:

1. სახელმწიფო ნაკრძალი;

2. ეროვნული პარკი;

3. აღკვეთილი;

4. დაცული ლანდშაფტი;

5. მრავალმხრივი გამოყენების ტერიტორია;

6. ბუნების ძეგლი;

7. ბიოსფერული რეზერვატი;

8. მსოფლიო მემკვიდრეობის უბანი;

9. საერთაშორისო მნიშვნელობის ჭარბტენიანი ტერიტორია;

3. დასახლებათა თანამედროვე სისტემა, განვითარების პერსპექტივა:

1. ქვეყნის ადმინისტრაციული სტრუქტურა (ავტონომიური რესპუბლიკები, მხარეები, მუნიციპალიტეტები (ისტორიულ-კულტურული პროვინციები);

2. ურბანიზაცია;

3. განსახლების კარკასი ძირითადი და დამხმარე ღერძების გამოყოფით;

4. ქვეყნის სატრანსპორტო საკომუნიკაციო ინფრასტრუქტურა (საინჟინრო-საგზაო ინფრასტრუქტურა და საზღვაო და საჰაერო მარშრუტებით);

5. მხარეებისა და მუნიციპალიტეტების დელიმიტაცია;

6. დასახლების სისტემა - განსახლების ცენტრებისა და ქვეცენტრების გამოყოფით;

7. აგლომერაციები.

4. ეკონომიკა:

1. ეკონომიკური დარაიონება;

2. კონკურენტულობა (რეგიონების მიხედვით;

3. თავისუფალი ეკონომიკური ზონა;

4. თავისუფალი ინდუსტრიული ზონა.

5. სატრანსპორტო და საინჟინრო ინფრასტრუქტურა:

1. მაგისტრალური რკინიგზა;

2. ვიწროლიანდაგიანი ელექტროტრანსპორტი;

3. საერთო სარგებლობის საავტომობილო გზები;

4. საბაგირო ინფრაქტრუქტურა (სამგზავრო, სამეურნეო, სასპორტო);

5. საწყლოსნო ინფრასტრუქტურა (საზღვაო, სამდინარო, შერეული);

6. საჰაერო ინფრასტრუქტურა (საერთაშორისო აეროპორტები, ადგილობრივი აეროპორტები, სამხედრო აეროპორტები, სასწავლო და სასპორტო, ვერტოდრომი, საჰაერო ნავიგაციის პუნქტები);

7. მაგისტრალური მილსადენი (წყლის, გაზის, ნავთობპროდუქტების);

8. მაღალი ძაბვის ელექტროგადამცემი ხაზები;

9. ოპტიკურ-ბოჭკოვანი კაბელი;

10. სახელმწიფო გეოდეზიური ქსელი.

6. სოციალურ-დემოგრაფიული ვითარება რეგიონების და მუნიციპალიტეტების მიხედვით:

1. მოსახლეობის რაოდენობა და სქესობრივ-ასაკობრივი სტრუქტურა;

2. სიმჭიდროვე;

3. მიგრაცია;

4. ეთნო-კონფესიური შემადგენლობა;

5. სეზონური ბინადრობის ზონები;

6. დემოგრაფიულად დეპრესიული ზონები.

7. სოფლის მეურნეობა, აკვაკულტურა და სატყეო მეურნეობა:

1. საქონლის გადასარეკი ტრასები;

2. ფრინველთა სეზონური მიგრაციები;

3. თევზის მიგრაცია; თევზჭერის და ქვირითობის ზონები;

4. ცხოველთა მიგრაციის მარშრუტები;

5. ტყისა და წყლის ფონდების მიწები;

6. სასოფლო-სამეურნეო ტერიტორიები მელიორაციის, ირიგაციის ზონების ჩვენებით და ქარსაფარი ზოლებით.

8. სამთო-მოპოვება, წარმოება და ენერგეტიკა:

1. სასარგებლო წიაღისეულის გავრცელების არეალები;

2. განახლებადი ენერგეტიკის რესურსები;

3. საწარმოო პოტენციალის მქონე ტერიტორიები;

4. ენერგეტიკული ობიექტები.

9. სპეციალურ რეჟიმს დაქვემდებარებული ტერიტორიები და ობიექტები:

9.1. საიდუმლო და სამოქალაქო თავდაცვის ობიექტები;

9.1.1. სამოქალაქო თავდაცვის ობიექტები და სახანძრო-სამაშველო დანაყოფების დეპოები;

9.2. სასაზღვრო ზონა და ზოლი;

3. განსაკუთრებული რეჟიმის ზონები და ზოლები.

9. შიდამეურნეობების რაოდენობა და სიდიდე;

10. საცხოვრისი და კომუნალური მეურნეობა;

11. სასაწყობო-ლოგისტიკური და კომერციული სფერო, ბაზრობები;

12. განათლება და მეცნიერება;

13. კულტურა და ისტორიულ-კულტურული მემკვიდრეობა;

14. კურორტები და საკურორტო ადგილები;

15. ტურიზმი და სასპორტო-სარეკრეაციო ტერიტორიები;

16. გეგმარებითი შეზღუდვები;

17. სარეზერვო ტერიტორიები;

18. ეკონომიკური განვითარების პროგრამები, პროექტები, პირობები (PPP);

19. წინადადებები რეგიონულ პროექტებისთვის;

20. საქართველოს ტერიტორიის კომპლექსური შეფასება;

21. ტერიტორიების მართვა.

[pic]

დანართი №3

სივრცის დაგეგმარების გეგმის/ ქალაქთმშენებლობითი გეგმის გრაფიკული ნაწილის მასშტაბები (სარეკომენდაციო)

1. სივრცის დაგეგმარების გეგმების/ქალაქთმშენებლობითი გეგმების გრაფიკული ნაწილისთვის გამოიყენება მასშტაბები შემდეგი შუალედებით:

1. საქართველოს სივრცის დაგეგმარების გეგმა – მ 1:500000-1:300000;

2. ავტონომიური რესპუბლიკის სივრცის დაგეგმარების გეგმა – მ 1:150000-1:100000;

3. მულტიმუნიციპალური/მუნიციპალიტეტის სივრცის დაგეგმარების გეგმა – მ 1:100000-1:50000;

4. გენერალური გეგმა - მ 1:25000-1:10000;

5. განაშენიანების გეგმა - მ 1:5000-1:2000;

6. განაშენიანების დეტალური გეგმა - მ 1:2000-1:500.

2. სივრცის განვითარების გეგმების/ქალაქთმშენებლობითი გეგმებისთვის პირველი პუნქტით გათვალისწინებული შუალედური მასშტაბი ზუსტდება დავალებაში გეგმის შემუშავების თაობაზე.

დანართი №4

დასახლებათა კლასიფიკაცია საქართველოს სივრცის დაგეგმარების გეგმის და საბალანსო ერთეულის მიზნებისთვის (სარეკომენდაციო)

1. ქალაქი:

1. უმსხვილესი – > 1.000.000;

2. მსხვილი – 500.000–1.000.000;

3. დიდი – 100.000–500.000;

4. საშუალო – 50.000–100.000;

5. მცირე – 5.000–50.000;

2. დაბა – < 5.000;

3. სოფელი:

1. უმსხვილესი – > 10.000;

2. მსხვილი – 5.000–10.000;

3. დიდი – 1.000–5.000;

4. საშუალო – 500–1.000;

5. მცირე – 100–500;

6. უმცირესი < 100.

დანართი №5

გეგმარებითი ერთეულები და მათი გამოყოფის წესი (სარეკომენდაციო)

1) საქართველოს სივრცის დაგეგმარების გეგმა:

ა) როგორც წესი,, გამოიყოფა სახელმწიფო საზღვრის ფარგლებში;

ბ) ცვლილების შემთხვევაში - გამოიყოფა შესაბამისი არეალი;

2) ავტონომიური რესპუბლიკების სივრცის დაგეგმარების გეგმა:

ა) როგორც წესი, გამოიყოფა ავტონომიური რესპუბლიკის ადმინისტრაციული საზღვრის ფარგლებში;

ბ) ცვლილების შემთხვევაში - გამოიყოფა შესაბამისი არეალი;

3) მუნიციპალიტეტის სივრცის დაგეგმარების გეგმა:

ა) როგორც წესი, გამოიყოფა მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული საზღვრის ფარგლებში;

ბ) ცვლილების შემთხვევაში - გამოიყოფა შესაბამისი არეალი;

4) მულტიმუნიციპალური სივრცის დაგეგმარების გეგმა:

ა) როგორც წესი, გამოიყოფა რამდენიმე მუნიციპალიტეტების საზღვარის ფარგლებში;

ბ) მიზანი უნდა იყოს განვითარების დასახვა და სათანადო უზრუნველყოფა და სივრცითი განვითარების საერთო პოლიტიკის შემუშავება;

5) აგლომერაცია, რომელიც გამოიყოფა შემდეგი ნიშნით:

ა) მონოცენტრული ან პოლიცენტრული კონფიგურაციის ნიშნით დასახლებათა სივრცითი დაჯგუფება

ბ) დასახლებათა დამოკიდებულება ერთმანეთზე ინტენსიური საქმიანი, საწარმოო, კულტურულ-საგანმანათლებლო, სატრანსპორტო და საინჟინრო ინფრასტრუქტურული კავშირებით;

გ) „ა“-„ბ“ ქვეპუნქტების შესაბამისად განისაზღვრება არეალი;

6) გეგმარებითი ერთეული (რეგიონი), რომელიც გამოიყოფა მუნიციპალურ ან/და მულტიმუნიციპალურ დონეზე, შემდეგი ნიშნით:

ა) სივრცის განვითარების სპეციალური ამოცანების გადასაწყვეტის საჭიროება;

ბ) ისტორიულ-კულტურული, ეკონომიკური, ეკოლოგიური ან/და სხვა სპეციალური სივრცითი ნიშნით იდენტიფიცირებადობა;

7) გენერალური გეგმა:

ა) როგორც წესი, დგინდება დასახლების მთელი ტერიტორიის საზღვრის ფარგლებში;

ბ) ცვლილების შემთხვევაში - გამოიყოფა შესაბამისი არეალი;

გ) კოდექსის 36-ე მუხლით გათვალისწინებულ შემთხვევაში შეიძლება მოიცავდეს დასახლებათაშორის ტერიტორიებსაც.

8) განაშენიანების გეგმა:

ა) როგორც წესი,, გამოიყოფა დასახლების ტერიტორიის ნაწილის ფარგლებში;

ბ) შესაძლებლობის შემთხვევაში, ასევე შეიძლება გამოიყოს დასახლების მთელი ტერიტორიის ფარგლებში;

გ) მისაღწევს უნდა ქმნიდეს განაშენიანების კონკრეტული რეგულირების და სათანადო უზრუნველყოფის მიზანს;

დ) გეგმარებითი ერთეულის საზღვარი უნდა გაჰყვეს შემომსაზღვრელი მთავარი ქუჩების (კარაკასის) შუა ხაზებს, თუ გენერალური გეგმით სხვა რამ არ არის დადგენილი.

ე) ნაშენი გარემოს ტერიტორიაზე, განაშენიანების რაიონის საზღვრების გამოყოფა უნდა განხორციელდეს მთავარ გზებს ან/და მთავარი ქუჩების კარკასს შორის მოქცეული ტერიტორიის საზღვრებში, ხოლო კვარტალის და უბნის შემთხვევაში – ადგილობრივ (კვარტალშორისი, უბანშორისი) ქუჩებს შორის მოქცეული ტერიტორიის საზღვრებში;

ვ) უშენ ტერიტორიაზე, განაშენიანების ერთეულის საზღვრების გამოყოფა უნდა განხორციელდეს ზელოკალური საინჟინრო ინფრასტრუქტურის, წყლის ობიექტების, სასოფლო-სამეურნეო, სატყეო, დაცული და სხვა მსგავსი ტერიტორიების გამოკლებით, სივრცის ერთიანი გააზრების პრინციპის დაცვით (ერთეულის დანაწევრების გარეშე);

9) განაშენიანების დეტალური გეგმა:

განაშენიანების დეტალური გეგმის გეგმარებითი ერთეული (კვარტალი, უბანი ან მათი ნაწილი) განისაზღვრება გენერალური გეგმით/ განაშენიანების გეგმით ან/და დაგეგმვაზე უფლებამოსილი შესაბამისი ორგანოს გადაწყვეტილებით:

ა) არანაკლებ ადგილობრივი (კვარტალშორისი, უბანშორისი) ქუჩებით შემოსაზღვრული ტერიტორიისა, რომლის ნაწილიც არის დასაგეგმარებელი ტერიტორია, სადაც საზღვარი უნდა გაჰყვეს ქუჩის შუა ხაზს;

ბ) თუ „ა“ ქვეპუნქტით განასზღვრული პირობით ვერ დგინდება საზღვარი, მაშინ გეგმარებითი ერთეულის ფართობი არ უნდა იყოს: სოფლისთვის - 2000 კვ.მ, დაბისთვის – 4000 კვ.მ, ქალაქისთვის – 7000 კვ.მ-ზე ნაკლები.

10) ზონების საზღვრების გამოყოფა:

განაშენიანების მართვის გეგმაში თითოეული ტერიტორია/ზონა გამოყოფილი უნდა იქნეს საზღვრებით. საზღვრების გამოყოფისას შესაბამისად გათვალისწინებული უნდა იქნეს:

ა) დასახლებათა ადმინისტრაციული/ტერიტორიული საზღვრები;

ბ) დასახლებათა ნაშენი გარემოს საზღვრები;

გ) რელიეფის ბუნებრივი და ხელოვნური ფორმების საზღვრები;

დ) დაცული ტერიტორიების საზღვრები;

ე) კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის ზოგადი დამცავი ზონების საზღვრები;

ვ) განაშენიანების ცალკეული გამოყენების (საცხოვრებელი, საქმიანი და სხვა) საზღვრები, ხოლო განაშენიანების დეტალური გეგმის შემთხვევაში - განაშენიანების განაპირას მდებარე ცალკეული მიწის ნაკვეთების საზღვრები;

ზ) რკინიგზის, მილსადენებისა და სხვა საინჟინრო ინფრასტრუქტურის ტერიტორიების ან/და გასხვისების ზოლის საზღვრები;

თ) მთავარი ქუჩების ტერიტორიების საზღვრები, ადგილობრივი (კვარტალშორისი, უბანშორისი) ქუჩების/არასაავტომობილო გზების შუა ხაზები.

დანართი №6

მონაცემთა (ინდიკატორების) მატრიცა (სარეკომენდაციო)

|ფიზიკური გარემო |

|N |მონაცემთა სფერო |მახასიათებელი |განახლების პერიოდი |წყარო |

| |სივრცითი |

| |ორთოფოტოფიქსაცია |ზედა დონეზე საშუალო გარჩევადობის კოსმოფოტო, ქვედა დონეზე მაღალი გარჩევადობის |დაკვივრების მიზნებისთვის: |საველე გადაღება. |

| | |აეროფოტო. |ზედა დონეზე ყოველ 3 წელიწადში ერთხელ. ქვედა | |

| | |პროექცია აგებული უნდა იყოს საქართველოს სახელმწიფო გეოდეზიურ კოორდინატორთა |დონეზე - ყოველწლიურად. |დასაშვებია საჯარო რეესტრის ან სხვა|

| | |სისტემაში. | |ნებისმიერი თავისუფალი რესურსის |

| | |პროექციის აუცილებელი ელემენტებია: |მოსამზადებელი კვლევის მიზნებისთვის: უნდა იყოს|გამოყენება და/ან შეთავსება. |

| | |საკოორდინატო ბადე (მასშტაბის შესაბამისი ბიჯით); |უახლესი პერიოდის, მაგრამ არაუგვიანეს | |

| | |ინტერეს-წერტილები ტექსტურად (დასახლებული პუნქტები; გზათა/ქუჩათა ქსელი; |განახლების პერიოდზე 1 წელზე მეტი | |

| | |კულტურისა და დასვენების; რელიგიურ-საკულტო; ადმინისტრაციული და სხვა |ხანდაზმულობისა. | |

| | |დაგეგმარებისთვის მნიშვნელოვანი ობიექტები), ტაქსონომიური დონის შესაბამისად. | | |

| | |გადაღების თარიღი. | | |

| |გეომორფოლოგიური |კონკრეტული ტაქსონომიური დონის შესაბამისი მასშტაბის საინჟინრო-გეოლოგიური |დაკვივრების მიზნებისთვის: |საველე დაკვირვება |

| | |მონაცემები. |ზედა დონეზე ყოველ 10 წელიწადში ერთხელ. ქვედა |დასაშვებია რელევანტური სამეცნიერო |

| | | |დონეზე - ყოველ 2 წელიწადში ერთხელ. |ატლასების/კვლევების გამოყენება. |

| | |ბუნებრივი ან/და ტექნოგენური საფრთხეების შეფასების რუკა. | | |

| | | |მოსამზადებელი კვლევის მიზნებისთვის: უნდა იყოს| |

| | |საშიშროების რუკის საფუძველზე კონკრეტული ტერიტორიებისათვის ბუნებრივი ან/და |უახლესი პერიოდის, მაგრამ არაუგვიანეს | |

| | |ტექნოგენური რისკის შეფასება. |განახლების პერიოდზე 1 წელზე მეტი | |

| | | |ხანდაზმულობისა. | |

| |სეისმოლოგია |სეისმური დარაიონების მონაცემები, ტაქსონომიური დონის შესაბამისად. |დაკვივრების მიზნებისთვის: ზედა დონეზე ყოველ |მოქმედი ტექნიკური რეგლამენტების |

| | | |20 წელიწადში ერთხელ. ქვედა დონეზე - ყოველ 5 |შესაბამისად. |

| | | |წელიწადში ერთხელ. | |

| | | | |დასაშვებია რელევანტური სამეცნიერო |

| | | |მოსამზადებელი კვლევის მიზნებისთვის: უნდა იყოს|ატლასების/კვლევების გამოყენება. |

| | | |უახლესი პერიოდის, მაგრამ არაუგვიანეს | |

| | | |განახლების პერიოდზე 1 წელზე მეტი | |

| | | |ხანდაზმულობისა. | |

| |კლიმატი |ზედა დონეზე - ბოლო 30 წლის გასაშუალოებული მონაცემები, მათ შორის: მზიანი დღეების|დაკვივრების მიზნებისთვის: განისაზღვრება |ზედა დონეზე - დასაშვებია |

| | |რაოდენობა სეზონების მიხედვით; კლიმატის ცვლილების პარამეტრები და პროგნოზი; |პასუხისმგებელი უწყების მიერ. |რელევანტური სამეცნიერო |

| | |რისკები და საფრთხეები. | |ატლასების/კვლევების გამოყენება. |

| | |ქვედა დონეზე - კლიმატის მიკროდარაიონების მონაცემები. |მოსამზადებელი კვლევის მიზნებისთვის: მოქმედი | |

| | |განაშენიანების დეტალური გეგმის შემთხვევაში- ინსოლაცია. |ტექნიკური რეგლამენტების შესაბამისად. |ქვედა დონეზე - მოქმედი ტექნიკური |

| | | | |რეგლამენტები. |

| |ბუნებრივი ფასეულობები |ბუნებრივი მემკვიდრეობის, მათ შორის, მოქმედი და გეგმარებითი დაცული ტერიტორიების |დაკვივრების მიზნებისთვის: განისაზღვრება |დარგობრივი გეგმის/კანონმდებლობის |

| | |მონაცემები, ტაქსონომიური დონის შესაბამისად. |პასუხისმგებელი უწყების მიერ. |შესაბამისად. |

| | |განაშენიანების დეტალური გეგმის შემთხვევაში- ხეების აღწერა. | | |

| | | |მოსამზადებელი კვლევის მიზნებისთვის: მოქმედი | |

| | | |ტექნიკური რეგლამენტების შესაბამისად. | |

| |კულტურული ფასეულობები |კულტურული მემკვიდრეობის მონაცემები, მათ შორის ყველა სახეობის, ეროვნული და |დარგობრივი გეგმის/კანონმდებლობის შესაბამისად.|დარგობრივი გეგმის/კანონმდებლობის |

| | |საერთაშორისო მნიშვნელობის ძეგლი; ზოგადი დამცავი ზონები; გამოვლენილი ღირებული | |შესაბამისად. |

| | |მატერიალური და არამატერიალური ობიექტები, მათ შორის, ობიექტების ვიზუალური აღქმის| | |

| | |წერტილები (ადგილები) და დერეფნები, ტაქსონომიური დონის შესაბამისად. | |დამატებით საველე ვერიფიცირება. |

| |ეკოლოგია |ჰაერის, წყლის, ნიადაგის მდგომარეობა, აკუსტიკური რეჟიმი; |დარგობრივი გეგმის/კანონმდებლობის შესაბამისად.|დარგობრივი გეგმის/კანონმდებლობის |

| | |ბუნებრივი რესურსების გამოყენება; | |შესაბამისად. |

| | |ნარჩენების მართვა. | | |

| | | | |დამატებით საველე ვერიფიცირება. |

| |გეგმარებითი ერთეულის საერთო ფართობი|კვ.კმ / ჰა / კვ.მ |— |დავალება მოსამზადებელი კვლევის |

| | | | |ჩატარებაზე. |

| | | | | |

| |მიწათდაფარულობა |მიწათდაფარულობა (სარეკომენდაციო) |დაკვივრების მიზნებისთვის: ზედა დონეზე ყოველ 5|დასაშვებია საჯარო რეესტრის ან სხვა|

| | |ურბანიზებული (საქალაქო, სადაბო, სასოფლო ნაშენი ტერიტორიები მწვანე მშენებლობის |წელიწადში ერთხელ. ქვედა დონეზე - ყოველ 2 |ნებისმიერი თავისუფალი რესურსის |

| | |ჩართვით): |წელში ერთხელ. |გამოყენება და/ან შეთავსება. |

| | |დასახლებები; | | |

| | |სოციალურ-კულტურული ობიექტები (კომპლექსები და ცენტრები); |მოსამზადებელი კვლევის მიზნებისთვის: უნდა იყოს| |

| | |კულტურული მემკვიდრეობის უძრავი ძეგლები; |უახლესი პერიოდის, მაგრამ არაუგვიანეს | |

| | |სამრეწველო და სამშენებლო; |განახლების პერიოდზე 1 წელზე მეტი | |

| | |საინჟინრო ინფრასტრუქტურა; |ხანდაზმულობისა. | |

| | |სატრანსპორტო ინფრასტრუქტურა; | | |

| | |ლოგისტიკური-სასაწყობო; | | |

| | |ნარჩენების მართვის ობიექტები; | | |

| | |სპეციალური. | | |

| | |სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების: | | |

| | |მემინდვრეობა; | | |

| | |მეცხოველეობა; | | |

| | |ბუნებრივ-ლანდშაფტური: | | |

| | |ტყით დაფარული; | | |

| | |ტყით დაუფარავი; | | |

| | |წყლის ობიექტები; | | |

| | |დეგრადირებული (ბრაუნფილდ) და გამოუყენებელი ტერიტორიები; | | |

| | |სხვა ტერიტორიები (ტერიტორიები, რომელთა ფუნქციური პროფილი უცნობია ან დადგენილი | | |

| | |არ არის). | | |

| |მიწათდაფარულობის შესაბამისი |კვ.კმ / ჰა / კვ.მ |მსგავსად მიწათდაფარულობისა |მიწათდაფარულობა |

| |ტერიტორიების ფართობები | | | |

| |დასახლებული (ზედა დონზე) / ნაშენი |კვ.კმ / ჰა / კვ.მ |მსგავსად მიწათდაფარულობისა |მიწათდაფარულობა |

| |(ქვედა დონე) ტერიტორიების ფართობი | | | |

| |დაუსახლებელი (ზედა დონზე) / უშენი |კვ.კმ / ჰა / კვ.მ |მსგავსად მიწათდაფარულობისა |მიწათდაფარულობა |

| |(ქვედა დონე) ტერიტორიების ფართობი | | | |

| |საცხოვრებელი ფონდის სიმჭიდროვე |ბინა ტერიტორიაზე (ბ/ჰა) ან ბინა შენობაში (ბ/კვ.მ) | | |

| |განაშენიანების სტრუქტურისა და | | | |

| |ფუნქციური დანიშნულების კვლევა |კოდექსის 41-ე მუხლის პირველი ნაწილის შესაბამისად. | | |

| |ინფრასტრუქტურა |

| |სატრანსპორტო ინფრასტრუქტურა |საერთო სარგებლობის საავტომობილო გზები და აგრეთვე ქალაქის ძირითადი გამჭოლი |დაკვივრების მიზნებისთვის: ყოველ 5 წელიწადში | |

| | |ქუჩების ქსელი, ტაქსონომიური დონის შესაბამისად. |ერთხელ | |

| | |გენერალური გეგმის/განაშენიანების გეგმის შემთხვევაში სატრანსპორტო კვლევის | | |

| | |ჩატარება სავალდებულოა. |მოსამზადებელი კვლევის მიზნებისთვის: უნდა იყოს| |

| | | |უახლესი პერიოდის, მაგრამ არაუგვიანეს | |

| | |განაშენიანებისა და განაშენიანების ინტენსივობის ზრდის, შენობა-ნაგებობების |განახლების პერიოდზე 1 წელზე მეტი | |

| | |ფუნქციისა და განთავსების არსებითი ცვლილების, სატრანსპორტო მოძრაობის ორგანიზების|ხანდაზმულობისა. | |

| | |ცვლილების და სხვა მსგავს შემთხვევებში სატრანსპორტო კვლევის ჩატარება | | |

| | |სავალდებულოა განაშენიანების დეტალური გეგმისთვისაც, თუ ზემდგომ დოკუმენტებში | | |

| | |მსგავსი კვლევა არ განხორციელებულა. | | |

| | |ქსელში ინდენტიფიცირება-ვერიფიცირების ელემენტებისა (გარდა განაშენიანების | | |

| | |გეგმებისა): (გარდა განაშენიანების გეგმებისა): | | |

| | |კატეგორია, დანიშნულება და ფიზიკური მდგომარობა; | | |

| | |გამტარი ხაზოვანი ნაგებობის ტიპოლოგია (ხიდი, გვირაბი, ესტაკადა); | | |

| | |სიმძლავრის (გამტარუნარიანობის) მონაცემები, სატრანსპორტო საშუალებათა სახეობებისა| | |

| | |(მსუბუქი და სატვირთო), ნაკადების მიმართულებების (დასახლებათშორისი და საქალაქო) | | |

| | |და განმეორებადობის (სეზონურობა) მიხედვით, ტვირთის/ადამიანთა | | |

| | |გადაზისდვის/გადაყვანის ჯამურ მაჩვენებლებთან და ასევე შინამეურნეობების მობილობის| | |

| | |მაჩვენებლებთან (ასეთის არსებობის შემთხვევაში) კორელაციით. | | |

| | |სატრანსპორტო ტერმინალების (მათ შორის საწვავით გასამართი სადგურები, | | |

| | |ავტოსადგომები) და სხვა დამხმარე შენობა-ნაგებობების სიმძლავრეები და მომსახურების| | |

| | |რადიუსები. | | |

| | |დამატებით: | | |

| | |საზოგადოებრივი ტრანსპორტის ხელმისაწვდომობა; | | |

| | |ავტომობილის მფლობელთა რიცხვი; | | |

| | |საჯარო ავტოპარკირება; | | |

| | |ქვეითთა გადაადგილება; | | |

| | |მგზავრობაზე დახარჯული დრო; | | |

| | |და სხვა, დაგეგმის საჭიროებიდან გამომდინარე. | | |

| |საინჟინრო ინფრასტრუქტურა |მომარაგების და/ან არინების მაგისტრალური სადენების ქსელი, იდენტიფიცირებული | | |

| | |სახეობის მიხედვით (წყალმომარაგება და წყალარინება; ელექტრომომარაგება; ბუნებრივი | | |

| | |აირითი მომარაგება; კავშირგაბმულობა), ტაქსონომიური დონის შესაბამისად. | | |

| | |ქსელში ინდენტიფიცირება-ვერიფიცირების მინიმალური ელემენტებია (გარდა | | |

| | |განაშენიანების გეგმებისა): | | |

| | |გამტარი ხაზოვანი ნაგებობის ტიპოლოგია (ხიდი, მილი, არხი, ტრანშეა და მსგ.) | | |

| | |დაფარვის არე, კატეგორია, დანიშნულება და ფიზიკური მდგომარობა; | | |

| | |სიმძლავრის (გამტარუნარიანობის) გასაშუალოებული მონაცემები. ასევე — მათი | | |

| | |განვითარების/რეკონსტრუქციის შესაძლებლობები საშუალო და გრძელვადიან | | |

| | |პერსპექტივაში. ყველა მაჩვენებლები მოცემული უნდა იყოს გამსხვილებულად ადამიანთა | | |

| | |მაქსიმალურ რაოდენობასთან კორელაციით, რომელსაც ქსელი შეიძლება მოემსახუროს. | | |

| | |დამხმარე ნაგებობის ტიპოლოგია (სატუმბი-საქაჩი, შემკრები და მსგ.) | | |

| | |დამატებით: | | |

| | |სასმელი წყლის ხელმისაწვდომობა; | | |

| | |გათბობის წყარო | | |

| | |გათბობის სისტემა | | |

| | |საყოფაცხოვრებო ნარჩენების უტილიზაცია; | | |

| | |და სხვა დაგეგმის საჭიროებიდან გამომდინარე | | |

| |სოციალური ინფრასტრუქტურა |სოციალური მომსახურების ობიექტების გამსხვილებული ან რეალური (არსებობის | | |

| | |შემთხვევაში) მონაცემები, ტაქსონომიური დონის შესაბამისად. | | |

| | |ინდენტიფიცირება-ვერიფიცირების მინიმალური ელემენტებია (გარდა განაშენიანების | | |

| | |გეგმებისა): | | |

| | |საბინაო ფონდი, დანიშნულება, კლასიფიკაცია, ფიზიკური მდგომარეობა; | | |

| | |ჯანდაცვის, განათლების, კულტურის, სპორტის, სამოქალაქო უსაფრთხოების ობიექტები, | | |

| | |მათი კლასიფიკაცია და ფიზიკური მდგომარეობა; | | |

| | |რელიგიური და/ან საკულტო ობიექტები ობიექტები, მათი კლასიფიკაცია (მათ შორის | | |

| | |კონფესიების მიხედვით) და ფიზიკური მდგომარეობა. | | |

| |სოციალურ-ეკონომიკური |

| |მოსახლეობის რაოდენობა |ინდენტიფიცირება-ვერიფიცირების მინიმალური ელემენტებია: |საყოველთაო აღწერის შესაბამისად |საქსტატი |

| | |მოსახლეობის რაოდენობის საშუალო მაჩვენებელი; | | |

| | |მოსახლეობის რაოდენობის ცვლის დინამიკა; | | |

| | |სკოლამდელი ასაკის მაცხოვრებელი; | | |

| | |სკოლის ასაკის მაცხოვრებელი; | | |

| | |და სხვა დაგეგმის საჭიროებიდან გამომდინარე | | |

| | |ტაქსონომიური დონის შესაბამისად. | | |

| |სოციალური მდგომარეობა |ინდენტიფიცირება-ვერიფიცირების მინიმალური ელემენტებია: |საყოველთაო აღწერის შესაბამისად |საქსტატი |

| | |უმუშევართა რაოდენობა; | | |

| | |დასაქმებულთა რაოდენობა; | | |

| | |სოციალური დახმარების და ბენეფიციართა რაოდენობა. | | |

| | |ტაქსონომიური დონის შესაბამისად. | | |

| |კრიმინოგენული ვითარება |მხოლოდ დაგეგმის საჭიროებიდან გამომდინარე / დაკვირვების საჭიროების შემთხვევში, |ყოველწლიურად |შინაგან საქმეთა სამინისტრო |

| | |ტაქსონომიური დონის შესაბამისად. | | |

| |განათლება |მხოლოდ დაგეგმის საჭიროებიდან გამომდინარე / დაკვირვების საჭიროების შემთხვევაში, |ყოველწლიურად |საქსტატი |

| | |ტაქსონომიური დონის შესაბამისად. | | |

| |იძულებით გადაადგილება |მხოლოდ დაგეგმის საჭიროებიდან გამომდინარე / დაკვირვების საჭიროების შემთხვევაში, |ყოველწლიურად |საქსტატი |

| | |ტაქსონომიური დონის შესაბამისად. | | |

| |მოსახლეობის სიმჭიდროვე |საერთო სიჭიდროვე - ადამიანი გეგმარებითი ერთეულის ტერიტორიაზე (კაცი/ჰა) |ყოველწლიურად |ანალიზის შედეგად |

| | |ნაშენი გარემოს სიმჭიდროვე - ადამიანი ნაშენ ტერიტორიაზე (კაცი/ჰა) | | |

|უფლებრივი გარემო |

|N |მონაცემთა სფერო |მახასიათებელი |განახლების პერიოდი |წყარო |

| |საკადასტრო მონაცემები |

| |ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული |საზღვრების დადგენის (დელიმიტაცია) და ადგილზე დაფიქსირების (დემარკაცია) |— |საჯარო რეესტრი |

| |საზღვრების მონაცემები |სამართლებრივი აქტების და ოქმების მონაცემები. | | |

| |დაცული და/ან სპეციალური |საზღვრების დადგენის (დელიმიტაცია) და ადგილზე დაფიქსირების (დემარკაცია) |— |საჯარო რეესტრი |

| |ტერიტორიების საზღვრების მონაცემები |სამართლებრივი აქტების და ოქმების მონაცემები. | | |

| |მიწის ნაკვეთების მონაცემები |მიწის ნაკვეთის საკუთრებების ტიპები და მესაკუთრეების (დაჯგუფებული) მონაცემები. |ყოველწლიურად |საჯარო რეესტრი |

| |სამართლებრივი აქტების მონაცემები |

| |სივრცის დაგეგმარების და |ინდენტიფიცირება-ვერიფიცირების მინიმალური ელემენტებია: |დაკვირვების მიზნებისთვის: |დარგობრივი კანონმდებლობა/გეგმები |

| |ქალაქთმშენებლობითი გეგმების |გეგმის რეკვიზიტები; |გეგმის/კანონმდებლობის შესაბამისად. | |

| |მოთხოვნები |ძირითადი პირობები; | | |

| | |სპეციალური პირობები. |მოსამზადებელი კვლევის მიზნებისთვის: | |

| | |ტაქსონომიური დონის შესაბამისად. |უნდა იყოს უახლესი პერიოდის. | |

| |დარგობრივი გეგმების მოთხოვნები |ინდენტიფიცირება-ვერიფიცირების მინიმალური ელემენტებია: |დაკვივრების მიზნებისთვის: დარგობრივი |დარგობრივი კანონმდებლობა/გეგმები |

| | |გეგმის რეკვიზიტები; |გეგმის/კანონმდებლობის შესაბამისად. | |

| | |სპეციალური პირობები; | | |

| | |შემზღუდავი პირობები/რეჟიმები. |მოსამზადებელი კვლევის მიზნებისთვის: | |

| | |ტაქსონომიური დონის შესაბამისად. |უნდა იყოს უახლესი პერიოდის. | |

| |კანონების/კანონქვემდებარე აქტების |ინდენტიფიცირება-ვერიფიცირების მინიმალური ელემენტებია: |დაკვივრების მიზნებისთვის: კანონმდებლობის | |

| |მოთხოვნები |აქტის რეკვიზიტები; |შესაბამისად. | |

| | |სპეციალური პირობები; | | |

| | |შემზღუდავი პირობები/რეჟიმები. |მოსამზადებელი კვლევის მიზნებისთვის: | |

| | |ტაქსონომიური დონის შესაბამისად. |უნდა იყოს უახლესი პერიოდის. | |

| |ტექნიკური რეგლამენტების მოთხოვნები |ინდენტიფიცირება-ვერიფიცირების მინიმალური ელემენტებია: |დაკვივრების მიზნებისთვის: დარგობრივი | |

| | |ტექნიკური რეგლამენტების რეკვიზიტები; |გეგმის/კანონმდებლობის შესაბამისად. | |

| | |სპეციალური პირობები; | | |

| | |შემზღუდავი პირობები/რეჟიმები. |მოსამზადებელი კვლევის მიზნებისთვის: | |

| | |ტაქსონომიური დონის შესაბამისად. |უნდა იყოს უახლესი პერიოდის. | |

| |დაინტერესებულ პირთა მონაცემები |

| |დაინტრერესებულ პირთა მოსაზრებები |ინდენტიფიცირება-ვერიფიცირების მინიმალური ელემენტებია: | |სოციოლოგიური კვლევა, მათ შორის |

| | |მაცხოვრებლების ინტერეს ჯგუფების მოსაზრებები; | |ინტერნეტ მეთოდით. |

| | |დაინტერესებული ორგანიზაციების მოსაზრებები; | | |

| | |ტაქსონომიური დონის შესაბამისად. | | |

| |სახელმწიფო და ადგილობრივი |ინდენტიფიცირება-ვერიფიცირების მინიმალური ელემენტებია: | | |

| |ხელისუფლების ორგანოების მოსაზრებები|ზოგადი მოსაზრებები; | | |

| | |დაინტერესების ქვეშ არსებული ტერიტორიების მიმართ პირობები; | | |

| | |ტაქსონომიური დონის შესაბამისად. | | |

დანართი №7

საბაზისო რუკა (სარეკომენდაციო)

საბაზისო რუკა წარმოდგენს ტოპოგრაფიულ საფუძველზე დატანილ დანართ №6-ში მოცემული მონაცემების იმ ერთობლიობას, რაც აუცილებელია გეგმის შემუშავების მიზნებისთვის, დავალებიდან გამომდინარე.

საბაზისო რუკა უნდა დამუშავდეს ერთ პლანშეტზე. თემატური მონაცემების უკეთ გარჩევადობის მიზნით შესაძლებელია საბაზისო რუკა მომზადდეს რამდენიმე პლანშეტზე.

|დონე |საფუძველი |მახასიათებლები |

|ზედა |ტოპოგეოდეზიური რუკა |დასაშვებია საარქივო რესურსის გამოყენება, მხოლოდ მასშტაბისთვის რელევანტური განახლებებით (ახალი ობიექტი, შეცვლილი სანაპირო ზოლი და ა.შ.|

| | |ასახვით). |

| | |პროექცია აგებული უნდა იყოს საქართველოს სახელმწიფო გეოდეზიურ კოორდინატორთა სისტემაში. |

| | |პროექციის აუცილებელი ელემენტებია, შესაბამისი მასშტაბის გათვალისწინებით: |

| | |საკოორდინატო ბადე (მასშტაბის შესაბამისი ბიჯით); |

| | |იზოჰიფსები (მასშტაბის შესაბამისი ბიჯით და აბსოლუტური სიმაღლეების მითითებით); |

| | |რელიეფის ფორმები (ხელოვნური და ბუნებრივი) და მათი ძირითადი ტეხილების აღნიშვნები (აბსოლუტური სიმაღლეების მითითებით); |

| | |შენობა-ნაგებობები (მასშტაბის შესაბამისი დაჯგუფების ფორმით, მიწისზედა - ლაქების სახით, მიწისქვეშა - წყვეტილ-კონტურული); |

| | |ქუჩათა / გზათა ქსელი (ლაქების სახით, კატეგორიების და საფარის მითითებით, მასშტაბის გათვალისწინებით); |

| | |ინტერეს-წერტილები (სოციალური ინფრასტრუქტურის; კულტურისა და დასვენების; რელიგიურ-საკულტო; ადმინისტრაციული და სხვა, მასშტაბის |

| | |გათვალისწინებით); |

| | |საინჟინრო ინფრასტრუქტურის ძირითადი ქსელები (გაზსადენი; გაზ გამანაწილებელი ქვესადგურები; წყალსადენი; წყალარინების (სანიაღვრე/ |

| | |საყოფაცხოვრებო) ქსელი; ელექტრომომარაგების ქსელი; ელექტრო გადამცემი ანძები; ელექტრო (ქვე)სადგურები; კავშირგაბმულობის ქსელი); |

| | |მცენარეულობა (ლანდშაფტური, სატყეო ან/და გამწვანებული ტერიტორიების ლაქები, მათი ტიპის მითითებით; [1] მერქნიანი და ბალახოვანი |

| | |მცენარეები, ნაჩვენები კორომების და მდელოების სახით, მათი შემადგენლობის[2] და მეტროლოგიის[3] მითითებით); |

| | |ჰიდროგრაფია (წყლის ობიექტების ლაქები: მათი ტიპის/კატეგორიის და დასახელების მითითებით) |

|ქვედა |ტოპოგეოდეზიური გეგმა |დასაშვებია საარქივო რესურსის გამოყენება, მხოლოდ მასშტაბისთვის რელევანტური განახლებებით (ახალი ობიექტი, შეცვლილი სანაპირო ზოლი და ა.შ.|

| | |ასახვით). |

| | |პროექცია აგებული უნდა იყოს საქართველოს სახელმწიფო გეოდეზიურ კოორდინატორთა სისტემაში. |

| | |პროექციის აუცილებელი ელემენტებია, შესაბამისი მასშტაბის გათვალისწინებით: |

| | |საკოორდინატო ბადე (მასშტაბის შესაბამისი ბიჯით); |

| | |იზოჰიფსები (მასშტაბის შესაბამისი ბიჯით და აბსოლუტური სიმაღლეების მითითებით); |

| | |რელიეფის ფორმები (ხელოვნური და ბუნებრივი) და მათი ტეხილების აღნიშვნები (აბსოლუტური სიმაღლეების მითითებით); |

| | |შენობა-ნაგებობები (მიწისზედა - კონტურული სახით, მიწისქვეშა - წყვეტილ-კონტურული); |

| | |ქუჩათა / გზათა ქსელი (კონტურული სახით, კატეგორიების და საფარის მითითებით); |

| | |ინტერეს-წერტილები (დასახლების სოციალური ინფრასტრუქტურის; კულტურისა და დასვენების; რელიგიურ-საკულტო; ადმინისტრაციული და სხვა); |

| | |საინჟინრო ინფრასტრუქტურის ძირითადი და ლოკალური ქსელები (ბუნებრივი არის სადენი; ბუნებრივი არის გამანაწილებელი ქვესადგურები; |

| | |წყალსადენი; წყალარინების (სანიაღვრე/საყოფაცხოვრებო) ქსელი; ელექტრომომარაგების ქსელი; ელექტრო გადამცემი ანძები; ელექტრო |

| | |(ქვე)სადგურები; კავშირგაბმულობის ქსელი); |

| | |მცენარეულობა (ლანდშაფტური, სატყეო ან/და გამწვანებული ტერიტორიების კონტურები (საჭიროების შემთხვევაში ლაქები), მათი ტიპის მითითებით; |

| | |მერქნიანი და ბალახოვანი მცენარეები, ნაჩვენები კორომების, ცალკე მდგომი და მდელოების სახით, მათი შემადგენლობის და მეტროლოგიის |

| | |მითითებით); |

| | |ჰიდროგრაფია (წყლის ობიექტების კონტურები (საჭიროების შემთხვევაში ლაქები): მათი ტიპის/კატეგორიის და დასახელების მითითებით) |

|დონე |ნაშენი ინფორმაცია |მახასიათებლები |

|შესაბამისად |№6 დანართიდან რელევანტური სივრცული |სპეციალური პირობითი აღნიშვნების გამოყენებით. ქვედა ტაქსონომიურ დონეზე №2 დანართის შესაბამისად. |

| |ინფორმაცია მხოლოდ | |

დანართი №8

გეგმარებითი საბალანსო ერთეული უშენი ტერიტორიებისთვის (სარეკომენდაციო)

1. ნაშენი გარემოს შეფასებისა და მართვის მიზნით, საცხოვრებელი ზონა შეიძლება დაიყოს საბალანსო ერთეულებად, კომპლექსური ან თემატური ამოცანების გადასაწყვეტად.

2. საბალანსო ერთეულის გამოყოფა ხდება ამ წესის №5 დანართის მე-7-მე-10 პუნქტების საფუძველზე დადგენილ საზღვრებში.

3. საბალანსო ერთელში განაშენიანების განვითრაებისთვის შესაბამისი შეფასება და პირობების დადგენა ხდება ბრუტოსა და ნეტოს მაჩვენებლების განსაზღვრის გზით.

4. ბრუტო არის მაჩვენებელი საცხოვრებელ ტერიტორიაზე, რომელიც საცხოვრებელ შენობებთან ერთად სრულად მოიცავს ღირსეული ცხოვრებისათვის აუცილებელ სატრანსპორტო ინფრასტრუქტურას, რეკრეაციულ ფუნქციებს, სამეურნეო-საყოფაცხოვრებო და სოციალურ-კულტურული მომსახურების ობიექტებს.

5. საანგარიშო ტერიტორიიდან უნდა გამოირიცხოს იმ ნაკვეთების ფართობები, რომლებიც უკავიათ საერთო საზოგადოებრივ მნიშვნელობის ობიექტებს, ასავე იმ ობიექტებს, რომლებსაც აქვთ ისტორიულ-კულტურული და არქიტექტურულ-ლანდშაფტური ღირებულება, ასევე ყოველდღიურ მოხმარების ობიექტებს, გაანგარიშებულებს მომიჯნავე მიკრორაიონების მოსახლეთა, ნორმირებით დასაშვებ რადიუსთა ფარგლებში, მომსახურეობისთვის/ პროპორციულად მოსახლეობის იმ რიცხვისა, რომლის მომსახურეობაც ხდება.

6. ნეტტო არის საცხოვრებელი ტერიტორია, რომელიც საცხოვრებელ შენობის/შებობების საკადასტრო ერთეულის ფარგლებში საცხოვრებელ შენობასთან ერთად მოიცავს მაცხოვრებელთათვის განკუთვნილ აუცილებელ მინიმალურ ფუნქციებს (მისასვლელებს, გამწვანებას, მცირე სპორტულ და საბავშვო მოედნებს, ღია ავტოსადგომებს და სხვა), რომლის დასაშვები მაჩვენებელი იანგარიშება ბრუტოდან განაშენიანების ინტენსივობის მაჩვენებლის გათალისწინებით.

1. ინდივიდუალური საცხოვრებელი განაშენიანების ნორმატიული ბრუტო სიმჭიდროვის მაჩვენებლები:

|№ |სხვადასხვა ხარისხის სიმჭიდროვის |ინდივიდუალური საცხოვრებელი განაშენიანების საბალანსო ერთეულის მოსახლეობის სიმჭიდროვე, მოსახლე/ჰა, ქალაქების ჯგუფისთვის მცხოვრებთა რიცხვით |

| |საბალანსო ერთეულები | |

| |(კ-2/ჰექტარზე) | |

| | |დაბა |მცირე |საშუალო |დიდი |მსხვილი |უმსხვილესი |

| | |5000-მდე |5000-50000 |50000-100000 |1000000-500000 |500000-1000000 |1000000-ზე მეტი |

|1 |მაღალი - |95 |110 |125 |135 |145 |155 |

| |კ-2 (0,33-0,54) | | | | | | |

|2 |საშუალო - |75 |90 |115 |125 |135 |145 |

| |კ-2 (0,26-0.51) | | | | | | |

|3 |დაბალი - |55 |80 |105 |115 |125 |135 |

| |კ-2 (0,19-0,47) | | | | | | |

8. მრავალბინიანი საცხოვრებელი განაშენიანების ნორმატიული ბრუტო სიმჭიდროვის მაჩვენებლები:

|N |სხვადასხვა ხარისხის სიმჭიდროვის |მრავალბინიანი საცხოვრებელი განაშენიანების საბალანსო ერთეულის მოსახლეობის სიმჭიდროვე, მოსახლე/ჰა, ქალაქების ჯგუფისთვის მცხოვრებთა რიცხვით |

| |საბალანსო ერთეულები | |

| |(კ-2/ჰექტარზე) | |

| | |დაბა |მცირე |საშუალო |დიდი |მსხვილი |უმსხვილესი |

| | |5000-მდე |5000-50000 |50000-100000 |100000-500000 |500000-1000000 |1000000-ზე მეტი |

|1 |მაღალი - |215 |240 |265 |290 |290 |300 |

| |9 სართ. და მეტი | | | | | | |

| |კ-2 (0,75-1,05) | | | | | | |

|2 |საშუალო - |180 |200 |220 |230 |240 |260 |

| |5-9 სართულამდე | | | | | | |

| |კ-2 (0,63-0,89) | | | | | | |

|3 |დაბალი - |110 |115 |125 |130 |135 |140 |

| |5 სართულამდე | | | | | | |

| |კ-2 (0,38-0,49) | | | | | | |

*ცხრილში მოცემული გამსხვილებული მაჩვენებლები გათვლილია საშუალოდ 35 კვ.მ/მოსახლეზე

* სეისმურ უბნებში, მოსახლეობის სიმჭიდროვე უნდა იქნეს მიღებული მოქმედი სტანდარტების შესაბამისად, მაგრამ, როგორც წესი,, არაუმეტეს 300 მოსახლე / ჰა.

* მოცემული მარეგულირებელი ინდიკატორები არ არის რეალური მდგომარეობით ნორმატიული მაჩვენებლების დადგენის საფუძველი.

* სიმჭიდროვის მაჩვენებლები გათვლილია 35 კვ.მ./მოსახლეზე, სხვა საბინაო პირობებით სავარაუდო სტანდარტული სიმჭიდროვე P

მოსახლე/ჰა-ზე, უნდა განისაზღვროს ფორმულით.

P= (P35x35)/H

სადაც:

P (35) - არის ცხრილით მოცემული სიმჭიდროვის მაჩვენებელი ანგარიშით 35 კვ.მ / მოსახლეზე;

H - სავარაუდო სიმჭიდროვის მაჩვენებელი კვ.მ./მოსახლეზე, რომლის მიმართაც გვსურს განვსაზღვროთ შესაბამისი სიმჭიდროვე.

მაგ: გვაინტერესებს 40 კვ.მ/მოსახლეზე რა სიმჭიდროვეს მივიღებთ კონკრეტული პირობისთვის-

P= (300x35)/40=262,5 კაცი/ჰა.

9. ცალკეული ნორმატიული ნეტო მაჩვენებლები საცხოვრებელ ზონაში 1 სულ მოსახლეზე რეგულირდება შემდეგნაირად:

ა) ღია ავტოსადგომები -1,4 კვ.მ/მოსახლე;

ბ) გამწვანება, დასვენება და ბავშვთა სათამაშო სივრცე (სიმჭიდროვის ზრდის შესაბამისად) - 5,0 -7,5 კვ.მ/მოსახლე;

გ) დანარჩენი სივრცე (გასასვლელების, მოედნებისა და სხვა ასფალტის საფარის გამოკლებით) - 6,6 კვ.მ/კაცი.

10. ბრუტტო ნეტტოსთან ერთად გამოითვლება შემდეგნაირად:

ა) სკოლა - 120-180 მოსწავლე 1000 მოსახლეზე;

ბ) საბავშვო ბაღი 50-70 აღსაზრდელი 1000 მოსახლეზე;

გ) სკოლის ტერიტორია სპორტული ტერიტორიებით -1,4 კვ.მ/მოსახლეზე;

დ) საბავშვო ბაღის ტერიტორია -1,5 კვ.მ/მოსახლეზე;

ე) პარკები, სკვერები, ბულვარები და სხვა გამწვანებული ტერიტორიები -1,2 კვ.მ/მოსახლეზე;

ვ) ავტომანქანათა სადგომები - 0,8 კვ.მ/მოსახლეზე.

11. დაფარვის არეალები:

მანძილები მომსახურეობის დაწესებულებებსა და საწარმოების შენობებიდან და მიწის ნაკვეთთა საზღვრებიდან საჭიროა მივიღოთ:

|N |მომსახურების დაწესებულებები და საწარმოები |მომსახურეობის რადიუსი, მეტრებში |

|1 |სკოლამდელი ბავშვების დაწესებულებები: ქალაქებში |300 |

|2 |სოფლის დასახლებებში და პატარა ქალაქებში, ერთ და ორსართულიანი განაშენიანების დროს |500 |

|3 |ზოგადსაგანმანათლებლო სკოლები |750/500 დაწყებით კლასებისთვის |

|4 |სათავსოები ფიზკულტურულ-გამაჯნსაღებელი მეცადინეობისთვის |500 |

|5 |საცხოვრებელ რაიონთა ფიზკულტურული-სპორტული ცენტრები |1500 |

|6 |პოლიკლინიკები |1000 |

|7 |სავაჭრო, საზოგადოებრივი კვების და საყოფაცხოვრებო მომსახურების ადგილობრივი მნიშვნელობის საწარმოები: მრავალსართულიანი |500 |

|8 |ერთი, ორსართულიანი |800 |

|9 |სოფლის დასახლებებში |2000 |

[pic]

-----------------------

[1] მაგ. გამოიყენება აღნიშვნები: ტყე, ბუჩქნარი, მდელო და/ან მსგავსი.

[2] მაგ. მერქნიანების შემთხვევაში: წიწვოვანი, ფოთლოვანი ან შერეული, ხოლო ბალახოვანისთვის: ერთწლოვანი, მრავალწლოვანი.

[3] გამოიყენება აღნიშვნა {[pic]} , სადაც Δ საშუალო მაჩვენებელს აღნიშნავს.