1. შეცილების უფლების გამოყენებით წარდგენილი მოთხოვნის დაკმაყოფილების შედეგად უნდა მოხდეს მოვალის ქონების დაბრუნება, უსაფუძვლო გამდიდრების წესების მიხედვით, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული. საცილო ქმედების შედეგად წარმოშობილი უზრუნველყოფა უქმდება.

2. თუ საცილო შესრულებისა და სარგებლის მიმღები კრედიტორია, ქონების მოვალისთვის დაბრუნების პარალელურად, აღდგენას ექვემდებარება ის კრედიტორული მოთხოვნა, რომელიც დაკმაყოფილებულ იქნა შეცილებული ქმედებით.

3. თუ მოვალისთვის ქონების დაბრუნების შემდგომი საპასუხო შესრულება ეხება მოვალის ქონებიდან ნაწილის გამოყოფას, გამოყოფილი ქონება უნდა გადაეცეს შეცილების მოწინააღმდეგე მხარეს. თუ ეს შეუძლებელია, შეცილების მოწინააღმდეგე მხარეს წარმოეშობა კრედიტორული მოთხოვნა, რომელიც მოვალისათვის გადაცემული შესრულების/სარგებლის ღირებულების ეკვივალენტია. ღირებულების გაანგარიშება უნდა მოხდეს იმ მომენტისათვის, როდესაც შეცილების მოწინააღმდეგე მხარე მოვალეს დაუბრუნებს შეცილებული ქმედების შედეგად მიღებულ სარგებელს.

4. თუ შეცილების მოწინააღმდეგე მხარემ იცოდა მოვალის გადახდისუუნარობის შესახებ, ან იმის შესახებ, რომ შეცილებული ქმედების შედეგად მოვალე გახდა გადახდისუუნარო, მოვალის მიერ ქონების დაბრუნების მოთხოვნა არ შეიძლება დამოკიდებული გახდეს მოვალის მიერ შეცილების მოწინააღმდეგე მხარისგან მიღებულის მისთვის დაბრუნებაზე.

5. იმ შემთხვევაში, თუ შეცილების მოწინააღმდეგე მხარემ იცოდა მოვალის გადახდისუუნარობის შესახებ, ან იმის შესახებ, რომ შეცილებული ქმედების შედეგად მოვალე გახდა გადახდისუუნარო, შეცილების უფლების მქონე პირის სურვილით, შეცილების მოწინააღმდეგე მხარეს ქონების დაბრუნების ნაცვლად შეიძლება მოეთხოვოს არასათანადო შესრულებით გამოწვეული სხვაობის შესაბამისი თანხის ანაზღაურება.

თავი IX

რეაბილიტაც