2. ინტოქსიკაციის საწყისი ფორმების დროს, როდესაც გამოხატულია ასთენიური მდგომარეობა და ვეგეტატიური დარღვევები, ნაჩვენებია ვიტამინოთერაპია (B1, B6, C, PP). თუ პროცესს თან ახლავს მსუბუქი პირამიდული უკმარისობა, რეკომენდებულია კუნთში პროზერინის ინიექციები (05% - 1მლ), ნოვოკაინის ინექციები ვენაში (0,25% - 10მლ) და კუნთში (2,5 – 5მლ. დღეგამოშვებით). ნოვოკაინით მკურნალობის კურსი შეადგენს 12-14 ინიექციას (ბიოლოგიური სინჯის შემდეგ).
3. გამოხატული ვეგეტატიური მოვლენების დროს 10% კალციუმის ქლორიდის ხსნარი ვენაში 10 მლ-ის ოდენობით (10 ინექცია). მანგანიზმის გამოხატული ფორმების, ანუ მანგანუმისმიერი პარკინსონიზმის დროს მიზანშეწონილია ყველა იმ მედიკამენტის გამოყენება, რომლებიც საზოგადოდ ინიშნება პარკინსონიზმის მკურნალობისას: ატროპინის ჯგუფის პრეპარატები, რომელთაც ახასიათებთ ცენტრალური და პერიფერიული ქოლინოლიზური მოქმედება (კორბელა, ტროპაცინი, დეპარკინი, ციკლოდოლი, ნორაკინი და სხვა).
4. ფართოდ გამოიყენება: L- დოპა, მიდანტანი, მადოპანი, ნაკომი და სხვა. ყველა ეს პრეპარატი ავადმოყოფს ეძლევა მზარდი დოზებით სასურველი ეფექტის მიღებამდე. აღნიშნული პრეპარატების თანამოვლენებია: პირის სიმშრალე, აკომოდაციის დარღვევა, პულსის გახშირება, თავბრუსხვევა და სხვა, რაც დოზის შემცირების ან პრეპარატის შეცვლის დროს ქრება. ვინაიდან ანტიპარკინსონული პრეპარატებით მკურნალობა ტარდება ხანგრძლივი დროის განმავლობაში, ხდება მიჩვევა, ამიტომ აუცილებელია მათი მონაცვლეობა.
5. ფართოდ გამოიყენება მკურნალობა ანტიდოტებით, ძირითადად, უნითიოლით (5%-5მლ) 12-14 ინიექცია კუნთში – ერთ კურსზე, პერიოდული გამეორებით (სტაციონარის პირობებში).
6. ცენტრალური ნერვული სისტემის ქერქისა და ქერქქვეშა ცენტრების ფუნქციების მოსაწესრიგებლად უნდა დაინიშნოს ბრომისა და კოფეინის მცირე დოზები, ამინალონი, კავინტონი, სტუგერონი, ტრენტალი, ნოოტროპილი და სხვა.
7. საჭიროა ორგანიზმის საერთო წინაღობის გაზრდა და დამცველი მექანიზმების გაძლიერება ისეთი საშუალებებით, როგორიცაა: ტანვარჯიში, კიდურების მასაჟი, ბალნეოთერაპია, ფიზიოთერაპია და სხვა.
თავი V. პროფესიული მანგანუმისმიერი კონიოგენური ბრონქიტის მკურნალობ