1. ნანადირევის დაკვლისშემდგომი შემოწმება უნდა განხორციელდეს სასაკლაოში მოხვედრისთანავე უმოკლეს დროში.
2. დაკვლისშემდგომი შემოწმებისას სახელმწიფო ვეტერინარმა უნდა განახორციელოს:
ა) ტან-ხორცის, გამოშიგნული ღრუების და, საჭიროების შემთხვევაში, ორგანოების შემოწმება, რათა:
ა.ა) გამოავლინოს ისეთი პათოლოგიები, რომელიც არ არის გამოწვეული ნადირობით. ამ დროს დიაგნოზი შესაძლებელია ეფუძნებოდეს დაკვლამდე ცხოველის ქცევასთან დაკავშირებულ ნებისმიერ ინფორმაციას;
ა.ბ) შეამოწმოს, რომ სიკვდილი გამოწვეულია მხოლოდ ნადირობით;
ბ) ლაბორატორიული გამოკვლევა, თუ დაკვლისშემდგომი ვიზუალური დათვალიერებისას შეუძლებელია სრული შეფასება, რათა:
ბ.ა) დადგინდეს ორგანოლეპტიკური ანომალიის მიზეზი;
ბ.ბ) საჭიროების შემთხვევაში, მოხდეს ორგანოების პალპაცია;
ბ.გ) სერიოზული ეჭვის არსებობის შემთხვევაში, დადგინდეს, რომ გარემოს მდგომარეობიდან გამომდინარე, ნანადირევი შეიცავს ისეთი დამაბინძურებლების ნარჩენ ნივთიერებებსა და ქიმიურ დამაბინძურებლებს, რომლებიც არ წარმოიქმნება ნადირობის შედეგად;
გ) მახასიათებელების შემოწმება, რომლებიც მიუთითებს, რომ ხორცი ჯანმრთელობისათვის წარმოქმნის რისკს, მათ შორის:
გ.ა) ცოცხალ ცხოველებთან დაკავშირებული პრობლემები და მათი ანომალური ქცევა, რომელიც გაცხადდა მონადირის მიერ;
გ.ბ) სხვადასხვა ორგანოებში და კუნთებში სიმსივნური და ჩირქოვანი წარმონაქმნების არსებობა;
გ.გ) ართრიტი, ორქიტი, ღვიძლისა და თირკმლის პათოლოგიური ცვლილებები, ნაწლავების ანთებითი პროცესი;
გ.დ) მუცლის ღრუში, კუჭში, ნაწლავში ან შარდში უცხო სხეულის არსებობა, რომელიც არ წარმოადგენს ნადირობის შედეგს, როდესაც პლევრა და მუცლის დიაფრაგმა გაუფერულებულია (შესაბამისი შინაგანი ორგანოების თანაობისას);
გ.ე) პარაზიტების არსებობა;
გ.ვ) შინაგანი ორგანოების ფერის ცვლილება და კუჭ-ნაწლავის ტრაქტში აირების დაგროვება შინაგანი ორგანოების თანაობისას;
გ.ზ) ორგანოებისა და კუნთოვანი ქსოვილების ფერის, კონსისტენციისა და სუნის მნიშვნელოვანი ცვლილება;
გ.თ) ასაკობრივი ღია მოტეხილობები;
გ.ი) დაუძლურება ან/და ზოგადი და ლოკალიზებული შეშუპება;
გ.კ) პლევრასა და მუცლის ღრუში ახალი ნაწიბური;
გ.ლ) სხვა აშკარა ცვლილებები, მაგ. ლპობითი პროცესი.
3. სახელმწიფო ვეტერინარის გადაწყვეტილებით, შესაძლებელია ხერხემალი და თავი გაიჭრას შუაზე.
4. ეჭვის შემთხვევაში, საბოლოო დიაგნოზისათვის, სახელმწიფო ვეტერინარმა შეიძლება განახორციელოს დამატებითი გაჭრა და შემოწმება.
5. ხორცი, რომელშიც მე-13 მუხლით დადგენილი შემთხვევების გარდა, გამოვლინდა ამ მუხლის მე-2 პუნქტის „გ“ ქვეპუნქტით განსაზღვრული რომელიმე მახასიათებელი, იგი მიიჩნევა ადამიანის მიერ სურსათად მოხმარებისათვის უვარგისად.