არსებით შეცდომად ითვლება, როცა:

ა)
პირს სურდა დაედო სხვა გარიგება და არა ის, რომელზედაც მან გამოთქვა თანხმობა;

ბ)
პირი ცდება იმ გარიგების შინაარსში, რომლის დადებაც მას სურდა;

გ)
არ არსებობს ის გარემოებები, რომელთაც მხარეები, კეთილსინდისიერების პრინციპებიდან გამომდინარე, განიხილავენ გარიგების საფუძვლა