სასჯელის განსაზღვრისას სასამართლო, „პროცედურისა და მტკიცებულების წესების“ შესაბამისად, ითვალისწინებს ისეთ ფაქტორებს, როგორიცაა დანაშაულის სიმძიმე და მსჯავრდებული პირის ინდივიდუალური გარემოებები.
სასჯელის სახით თავისუფლების აღკვეთის დანიშვნისას, სასამართლოს ბრძანების შესაბამისად, სასამართლომ ამ ვადაში უნდა ჩათვალოს პატიმრობაში გატარებული დრო, მისი არსებობის შემთხვევაში. სასამართლოს შეუძლია ჩათვალოს დანაშაულის საფუძვლად არსებულ ქმედებასთან დაკავშირებით პატიმრობაში სხვაგვარად გატარებული ნებისმიერი დრო.
როდესაც პირი მსჯავრდებულია ერთზე მეტი დანაშაულისთვის, სასამართლომ უნდა გამოაცხადოს სასჯელი თითოეული დანაშაულისთვის და საბოლოო სასჯელი, რომელიც განსაზღვრავს თავისუფლების აღკვეთის საერთო ვადას. ეს ვადა არ უნდა იყოს გამოცხადებული უმაღლესი ინდივიდუალური სასჯელის ვადაზე ნაკლები და არ უნდა აღემატებოდეს 30-წლიან თავისუფლების აღკვეთას ან 77-ე მუხლის პირველი პუნქტის (b) ქვეპუნქტის შესაბამისად დანიშნულ უვადო თავისუფლების აღკვეთა