მუხლი 57. ოკუპანტ სახელმწიფოს შეუძლია სამოქალაქო საავადმყოფოების დროებითი გამოყენება მხოლოდ იმ შემთხვევაში, როდესაც ამას დაჭრილი და ავადმყოფი სამხედრო მოსამსახურეების მოვლის უკიდურესი აუცილებლობა მოითხოვს და იმ

მსგავსი ნორმები სხვა აქტებში

• მუხლი 22. სამხედრო ჰოსპიტალურ ხომალდებზე, ანუ იმ ხომალდებზე, რომლებიც სახელმწიფოების მიერ სპეციალურად და მხოლოდ დაჭრილთა, ავადმყოფთა და ხომალდდაღუპულთა დახმარების, მკურნალობისა და გადაყვანის მიზნით არის აგებული — ჟენევის 1949 წლის 12 აგვისტოს კონვენცია „საზღვაო შეიარაღებულ ძალებში დაჭრილთა, ავადმყოფთა და ხომალდის დაღუპვაში მოყოლილ პირთა მდგომარეობის გაუმჯობესების შესახებ“
• მუხლი 66. გადაუდებელი აუცილებლობისას,  როდესაც ბრალდებულის/მსჯავრდებულის საერთო პროფილის საავადმყოფოში გადაყვანის დაყოვნებამ  შესაძლებელია გამოიწვიოს მძიმე შედეგი, რაც დადასტურებული იქნება ექიმის რეკომენდაციით, — ბრალდებულთა/მსჯავრდებულთა გაყვანა/გადაყვანისას ბადრაგირების წესის დამტკიცების შესახებ
• მუხლი 32. უკიდურესი აუცილებლობა — სამხედრო სადისციპლინო წესდების დამტკიცების შესახებ
• მუხლი 32. უკიდურესი აუცილებლობა — საქართველოს სამხედრო ძალების საჯარისო სადისციპლინო წესდების დამტკიცების შესახებ
• მუხლი 9. პატიმრობა, როგორც უკიდურესი ღონისძიება — არასრულწლოვანთა მართლმსაჯულების კოდექსი
• მუხლი 31. უკიდურესი აუცილებლობა — საქართველოს სასჯელაღსრულებისა და პრობაციის სამინისტროს პენიტენციურ დეპარტამენტში წვევამდელთა ჩარიცხვისა და სამხედრო სამსახურის გავლის წესის დამტკიცების შესახებ

მეზობელი მუხლები

• მუხლი 50. ოკუპანტმა სახელმწიფომ ეროვნულ და ადგილობრივ ხელისუფლებასთან თანამშრომლობით ხელი უნდა შეუწყოს ბავშვებზე ზრუნვითა და მათი აღზრდით დაკავებული ყველა დაწესებულების სათანადო ფუნქციონირებას
• მუხლი 51. ოკუპანტ სახელმწიფოს არ შეუძლია აიძულოს დაცვის ქვეშ მყოფი პირები, რომ იმსახურონ მის შეიარაღებულ ან დამხმარე ძალებში. აკრძალულია ყოველგვარი ზეწოლა ან პროპაგანდა, რომელიც მიზნად ისახავს მათ ნებაყოფლობით
• მუხლი 52. არავითარ კონტრაქტს, შეთანხმებას ან დებულებას არ შეუძლია შეზღუდოს ნებაყოფლობით ან იძულებით მომუშავე პირების უფლება, მიუხედავად მათი ადგილსამყოფლისა, მიმართონ მფარველი სახელმწიფოს წარმომადგენელს ამ სახე
• მუხლი 54. ოკუპანტ სახელმწიფოს ეკრძალება შეცვალოს ოკუპირებულ ტერიტორიაზე თანამდებობის პირთა ან მოსამართლეთა სტატუსი, გამოიყენოს მათ წინააღმდეგ სანქციები, იძულების ღონისძიებები ან შეავიწროვოს ისინი იმის გამო, რომ
• მუხლი 55. ოკუპანტმა სახელმწიფომ მის ხელთ არსებული ყველა საშუალებით უნდა უზრუნველყოს ოკუპირებული ტერიტორიის სამოქალაქო მოსახლეობა სურსათითა და სანიტარიული საშუალებებით. კერძოდ, თუ ოკუპირებული ტერიტორიის რესურსებ
• მუხლი 56. ოკუპანტი სახელმწიფო ვალდებულია მის ხელთ არსებული ყველა საშუალებით უზრუნველყოს, ასევე ეროვნული და ადგილობრივი ხელისუფლების დახმარებით ხელი შეუწყოს ოკუპირებულ ტერიტორიაზე სამედიცინო დაწესებულებებისა და
• მუხლი 58. ოკუპანტი სახელმწიფო ნებას დართავს სასულიერო პირებს, გაუწიონ სულიერი დახმარება მათი რელიგიური აღმსარებლობის წარმომადგენლებს
• მუხლი 59. თუ ოკუპირებული ტერიტორიის მთელი მოსახლეობა ან მისი ნაწილი არასაკმარისად მარაგდება, ოკუპანტი სახელმწიფო ვალდებულია დათანხმდეს მათი დახმარების ღონისძიებებს და უზრუნველყოს მათი განხორციელება მის ხელთ არს
• მუხლი 60. ჰუმანიტარული დახმარების ტვირთები ოკუპანტ სახელმწიფოს 55-ე, 56-ე და 59-ე მუხლებით მასზე დაკისრებული ვალდებულებებისაგან არავითარ შემთხვევაში არ ათავისუფლებს. ოკუპანტმა სახელმწიფომ ჰუმანიტარული დახმარები
• მუხლი 61. ზემოაღნიშნულ მუხლებში მითითებული ჰუმანიტარული დახმარების ტვირთების განაწილება მფარველი სახელმწიფოს ხელშეწყობითა და ზედამხედველობით ხორციელდება. ეს ვალდებულება ოკუპანტ სახელმწიფოსა და მფარველ სახელმწიფ
• მუხლი 63. იმ პირობით, რომ დაცულია ის დროებითი ღონისძიებები, რომლებიც გამონაკლისის სახით შეიძლება დაწესდეს ოკუპანტი სახელმწიფოს მიერ განსაკუთრებული ხასიათის უშიშროების მოსაზრებებიდან გამომდინარე:

დოკუმენტის სრული ტექსტი (146 მუხლი) →