„ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) წინააღმდეგ ბრძოლის შესახებ“ საქართველოს კანონში ცვლილების შეტანის თაობაზე“

პროექტი საქართველოს კანონი „ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) წინააღმდეგ ბრძოლის შესახებ“ საქართველოს კანონში ცვლილების შეტანის თაობაზე მუხლი 1. „ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) წინააღმდეგ ბრძოლის შესახებ“ საქართველოს კანონში (საქართველოს საკანონმდებლო მაცნე, №15, 16.05.2006, მუხ. 97) მე-19 მუხლს დაემატოს შემდეგი შინაარსის 41 პუნქტი: „41. ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა მომსახურების დაწესებულებაში (თავშესაფარი) არ შეიძლება დასაქმებული იყოს საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 137-ე-141-ე, 2551-2552 მუხლებით გათვალისწინებული დანაშაულების ჩადენისთვის ნასამართლევი პირი, მიუხედავად იმისა, მოხსნილი ან გაქარწყლებული აქვს თუ არა ნასამართლობა.“. მუხლი 2 2020 წლის 1 მომსახურების მარტამდე ადამიანით დაწესებულებამ ვაჭრობის (თავშესაფარი) (ტრეფიკინგის) ამ კანონის მსხვერპლთა ამოქმედებამდე დასაქმებულ პირებს უნდა მოსთხოვოს ნასამართლობის ცნობის წარდგენა. მუხლი 3 ეს კანონი ამოქმედდეს 2019 წლის 1 სექტემბრიდან. საქართველოს პრეზიდენტი სალომე ზურაბიშვილი

განმარტებითი ბარათი საქართველოს კანონის პროექტზე „ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) წინააღმდეგ ბრძოლის შესახებ“ საქართველოს კანონში ცვლილების შეტანის თაობაზე“ ა) ზოგადი ინფორმაცია კანონპროექტის შესახებ: ა.ა) კანონპროექტის მიღების მიზეზი: ა.ა.ა) პრობლემა, რომლის გადაჭრასაც მიზნად ისახავს კანონპროექტი: კანონპროექტის მიღება ხელშეუხებლობის განპირობებულია წინააღმდეგ მიმართულ სქესობრივი თავისუფლებისა დანაშაულებთან და დაკავშირებით სახელმწიფო პოლიტიკის გამკაცრებით, რა მიზნითაც ცვლილება შედის „ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) წინააღმდეგ ბრძოლის შესახებ“ საქართველოს კანონში. ა.ა.ბ) არსებული პრობლემის გადასაჭრელად კანონის მიღების აუცილებლობა: სქესობრივი თავისუფლებისა და დანაშაულების ეფექტიანი ხელშეუხებლობის პრევენციის მიზნით წინააღმდეგ მიმართული აუცილებელია ცვლილების განხორციელება „ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) წინააღმდეგ ბრძოლის შესახებ“ საქართველოს კანონში. ა.ბ) კანონპროექტის მოსალოდნელი შედეგები: ცვლილების შედეგად „ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) წინააღმდეგ ბრძოლის შესახებ“ საქართველოს კანონში გათვალისწინებული იქნება გარკვეული შეზღუდვები ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა მომსახურების დაწესებულების (თავშესაფარი) პერსონალისთვის. ა.გ) კანონპროექტის ძირითადი არსი: პროექტის თანახმად, „ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) წინააღმდეგ ბრძოლის შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-19 მუხლს ემატება 41 პუნქტი, რომლითაც ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა მომსახურების დაწესებულების (თავშესაფარი) პერსონალისთვის დგინდება შეზღუდვები. კერძოდ, ზემოაღნიშნულ თავშესაფარში არ შეიძლება დასაქმებული იყოს საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 137-ე-141-ე, 2551 და 2552 მუხლებით გათვალისწინებული დანაშაულების ჩადენისთვის ნასამართლევი პირი, მიუხედავად იმისა, მოხსნილი ან გაქარწყლებული აქვს თუ არა ნასამართლობა. მსგავსი შინაარსის შეზღუდვას ითვალისწინებს „შვილად აყვანისა და მინდობით აღზრდის შესახებ“ საქართველოს კანონი მშვილებელთან და მინდობით აღმზრდელთან მიმართებით. წინამდებარე ცვლილება განპირობებულია იმ გარემოებით, რომ ზემოაღნიშნულ დაწესებულებაში თავსდებიან ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგი), მათ შორის, სექსუალური ექსპლუატაციის მსხვერპლი პირები. შესაბამისად, ამ ტიპის დაწესებულებაში აუცილებელია თავიდან იქნეს აცილებული სქესობრივი თავისუფლებისა და ხელშეუხებლობის წინააღმდეგ მიმართული დანაშაულის ჩამდენი პირების დასაქმება და მათი კონტაქტი დაწესებულებაში მოთავსებულ მოწყვლადი კატეგორიის პირებთან. აღსანიშნავია, რომ მსგავსი ითვალისწინებს ლანსაროტის რეგულირების 2007 წლის 25 შემოღების შესაძლებლობას ოქტომბრის „სექსუალური ექსპლუატაციისა და სექსუალური ძალადობისაგან ბავშვთა დაცვის შესახებ“ ევროპის საბჭოს კონვენცია. აღნიშნული კონვენციის 27-ე მუხლის თანახმადაც, ხელშემკვრელ მხარეს აკისრია ვალდებულება უზრუნველყოს კონვენციით გათვალისწინებული დანაშაულის ჩამდენი პირისთვის, დროებით ან პერმანენტულად, ისეთი პროფესიული ან ნებაყოფლობითი საქმიანობის განხორციელების აკრძალვა, რომელიც ითვალისწინებს ბავშვებთან კონტაქტს. ა.დ) კანონპროექტის კავშირი სამთავრობო პროგრამასთან და შესაბამის სფეროში არსებულ სამოქმედო გეგმასთან, ასეთის არსებობის შემთხვევაში (საქართველოს მთავრობის მიერ ინიციირებული კანონპროექტის შემთხვევაში): ასეთი არ არსებობს. ა.ე) კანონპროექტის ძალაში შესვლის თარიღის შერჩევის პრინციპი, ხოლო კანონისთვის უკუძალის მინიჭების შემთხვევაში, აღნიშნულის თაობაზე შესაბამისი დასაბუთება: კანონის ამოქმედების დროდ შერჩეულ იქნა იგივე თარიღი, რაც ძირითადი კანონის პროექტის ამოქმედებისთვის არის განსაზღვრული. ასევე კანონს ამოქმედებამდე ენიჭება უკუძალა დასაქმებულ პირებს გარკვეულწილად, რამდენადაც კანონის მოეთხოვებათ ნასამართლობის ცნობის წარდგენა. აღნიშნული განპირობებულია იმ გარემოებით, რომ დაუყოვნებლივ შეიქმნას სქესობრივი ძალადობის თავიდან აცილების ერთ-ერთი ინსტრუმენტი, როგორიცაა, სისხლის სამართლის კოდექსის 137-ე-141-ე, 2551-2552 მუხლებით გათვალისწინებული დანაშაულების ჩადენისთვის ნასამართლევ პირთა ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა (თავშესაფარი) დასაქმების თავიდან აცილება. მომსახურების დაწესებულებაში ა.ვ) კანონპროექტის დაჩქარებული წესით განხილვის მიზეზები და შესაბამისი დასაბუთება (თუ ინიციატორი ითხოვს კანონპროექტის დაჩქარებული წესით განხილვას): ასეთი არ არსებობს. ბ) კანონპროექტის ფინანსური დასაბუთება: ბ.ა) კანონპროექტის მიღებასთან დაკავშირებით აუცილებელი ხარჯების დაფინანსების წყარო: კანონპროექტის მიღება არ გამოიწვევს სახელმწიფო ბიუჯეტიდან დამატებითი სახსრების გამოყოფას. ბ.ბ) კანონპროექტის გავლენა ბიუჯეტის საშემოსავლო ნაწილზე: კანონპროექტმა შესაძლოა ბიუჯეტის საშემოსავლო ნაწილზე იქონიოს გავლენა, რამდენადაც პროექტის თანახმად, 2020 წლის 1 მარტამდე დაწესებულებამ დასაქმებულ პირებს უნდა მოსთხოვოს ნასამართლობის ცნობის წარდგენა. ამასთან, აღნიშნული საშემოსავლო ნაწილზე გავლენას იქონიებს მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ ნასამართლობის შესახებ ცნობის გაცემა დაჩქარებული წესით მოხდება. კერძოდ, აღნიშნული ცნობების სამი სამუშაო დღის განმავლობაში გაცემისათვის დაჩქარებული მომსახურების საფასურის განაკვეთია 15 ლარი, ხოლო ერთი სამუშაო დღის განმავლობაში გაცემისათვის დაჩქარებული მომსახურების საფასურის განაკვეთია 25 ლარი. ბ.გ) კანონპროექტის გავლენა ბიუჯეტის ხარჯვით ნაწილზე: კანონპროექტის მიღება გავლენას არ მოახდენს სახელმწიფო ბიუჯეტის ხარჯვით ნაწილზე. ბ.დ) სახელმწიფოს ახალი ფინანსური ვალდებულებები: კანონპროექტის მიღება არ ითვალისწინებს სახელმწიფოს მიერ ახალი ფინანსური ვალდებულებების აღებას. ბ.ე) კანონპროექტის მოსალოდნელი ფინანსური შედეგები იმ პირთათვის, რომელთა მიმართაც ვრცელდება კანონპროექტის მოქმედება: კანონპროექტის მიღება გამოიწვევს ფინანსურ შედეგებს იმ პირთათვის, რომელთა მიმართაც ვრცელდება მისი მოქმედება. პროექტის თანახმად, ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა მომსახურების დაწესებულებაში (თავშესაფარი) არ შეიძლება დასაქმებული იყოს საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 137-ე141-ე, 2551 და 2552 მუხლებით გათვალისწინებული დანაშაულების ჩადენისთვის ნასამართლევი პირი. შესაბამისად, მოცემულ პირებს, შეეზღუდებათ დასაქმების არეალი, რამაც შესაძლოა გამოიწვიოს მათი შემოსავლის შემცირებაც. გარდა ამისა, თუ ზემოაღნიშნული დანაშაულების ჩადენისთვის ნასამართლევი პირები ამ კანონის ამოქმედების მომენტისთვის დასაქმებულები არიან ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა მომსახურების დაწესებულებაში (თავშესაფარი), მათ მოუწევთ შრომითი საქმიანობის შეწყვეტა, რაც ასევე გამოიწვევს მათი შემოსავლის შემცირებას. პროექტი ასევე ითვალისწინებს 2020 წლის 1 მარტამდე დაწესებულებამ დასაქმებულ პირებს მოსთხოვოს ნასამართლობის ცნობის წარდგენა, აღნიშნული გავლენას მოახდენს პირებზე, რომლებზეც ვრცელდება კანონპროექტის მოქმედება იმ შემთხვევაში, თუ პირი მოითხოვს ნასამართლობის ცნობის დაჩქარებული წესით გაცემას. კერძოდ, ხუთ სამუშაო დღეში ნასამართლობის და უფლების ჩამორთმევის შესახებ ცნობების გაცემა ადრესატის მიმართ არ წარმოშობს ფინანსურ შედეგს, სამი სამუშაო დღის განმავლობაში ცნობების გაცემისათვის დაჩქარებული მომსახურების საფასურის განაკვეთია 15 ლარი, ხოლო ერთი სამუშაო დღის განმავლობაში გაცემისათვის დაჩქარებული მომსახურების საფასურის განაკვეთია 25 ლარი. ბ.ვ) კანონპროექტით დადგენილი გადასახადის, მოსაკრებლის ან სხვა სახის გადასახდელის ოდენობის განსაზღვრის წესი (პრინციპი): კანონპროექტი არ ითვალისწინებს გადასახადის, მოსაკრებლის ან სხვა სახის გადასახდელის შემოღების ვალდებულებას. გ) კანონპროექტის მიმართება საერთაშორისო სამართლებრივ სტანდარტებთან: გ.ა) კანონპროექტის მიმართება ევროკავშირის სამართალთან: კანონპროექტი არ ეწინააღმდეგება ევროკავშირის სამართალს. გ.ბ) კანონპროექტის მიმართება საერთაშორისო ორგანიზაციებში საქართველოს წევრობასთან დაკავშირებულ ვალდებულებებთან: კანონპროექტის მიღება არ ეწინააღმდეგება საქართველოს მიერ საერთაშორისო ორგანიზაციებში წევრობასთან დაკავშირებულ ვალდებულებებს. გ.გ) კანონპროექტის მიმართება ხელშეკრულებებთან საქართველოს და ორმხრივ შეთანხმებებთან, და მრავალმხრივ აგრეთვე, ისეთი ხელშეკრულების/შეთანხმების არსებობის შემთხვევაში, რომელსაც უკავშირდება კანონპროექტის მომზადება, − მისი შესაბამისი მუხლი ან/და ნაწილი: კანონპროექტი არ ეწინააღმდეგება საქართველოს ორმხრივ და მრავალმხრივ ხელშეკრულებებს და შეთანხმებებს, აგრეთვე კანონპროექტის მიღება არ უკავშირდება რომელიმე ხელშეკრულებას/შეთანხმებას. გ.დ) არსებობის შემთხვევაში, ევროკავშირის ის სამართლებრივი აქტი, რომელთან დაახლოების ვალდებულებაც გამომდინარეობს „ერთი მხრივ, საქართველოსა და, მეორე მხრივ, ევროკავშირსა და ევროპის ატომური ენერგიის გაერთიანებას და მათ წევრ სახელმწიფოებს შორის ასოცირების შესახებ შეთანხმებიდან“ ან ევროკავშირთან დადებული საქართველოს სხვა ორმხრივი და მრავალმხრივი ხელშეკრულებებიდან: ასეთი არ არსებობს. დ) კანონპროექტის მომზადების პროცესში მიღებული კონსულტაციები: დ.ა) სახელმწიფო, არასახელმწიფო ან/და საერთაშორისო ორგანიზაცია/დაწესებულება, ექსპერტი, სამუშაო ჯგუფი, რომელმაც მონაწილეობა მიიღო კანონპროექტის შემუშავებაში, ასეთის არსებობის შემთხვევაში: ასეთი არ არსებობს. დ.ბ) კანონპროექტის შემუშავებაში მონაწილე ორგანიზაციის/დაწესებულების, სამუშაო ჯგუფის, ექსპერტის შეფასება კანონპროექტის მიმართ, ასეთის არსებობის შემთხვევაში: ასეთი არ არსებობს. დ.გ) სხვა ქვეყნების გამოცდილება კანონპროექტის მსგავსი კანონების იმპლემენტაციის სფეროში, იმ გამოცდილების მიმოხილვა, რომელიც მაგალითად იქნა გამოყენებული კანონპროექტის მომზადებისას, ასეთი მიმოხილვის მომზადების შემთხვევაში: ასეთი მიმოხილვა არ არსებობს. ე) კანონპროექტის ავტორი: საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტრო. ვ) კანონპროექტის ინიციატორი: საქართველოს მთავრობა.