2. ნიმუში აღებული უნდა იქნეს ისე, რომ ყოველთვის იყოს შესაძლებელი მიკვლევადობის განხორციელება პირველად საწარმომდე (ფერმამდე), სადაც ხდება ბოცვრის წარმოება.
3. ნიმუშები შესაძლებელია აღებულ იქნეს:
ა) პირველადი საწარმოდან (ფერმიდან);
ბ) რეგისტრირებული სასაკლაოდან;
გ) შესაძლებელია ფერმის დონეზე აღებულ იქნეს ასევე დამატებითი ნიმუშები აკრძალული ნივთიერებების (სუბსტანციების) გამოკვლევისათვის:
გ.ა) ცხოველისთვის განკუთვნილი სასმელი წყლიდან;
გ.ბ) ცხოველის საკვებიდან.
4. ყოველწლიურად ბოცვრის ხორცისათვის ასაღები ნიმუშების რაოდენობა უნდა შეადგენდეს 10 ნიმუშს წლიური წარმოების (დაკლული წონა) 300 ტონაზე წარმოების პირველ 3000 ტონაზე, ხოლო ყოველ მომდევნო 300 ტონაზე დამატებით 1 ნიმუშს. აღებული ნიმუშების დაყოფა ხდება შემდეგნაირად:
ა) ჯგუფი „ა“ − ნიმუშების საერთო რაოდენობის 30%, მათგან:
ა.ა) ნიმუშების 70% გამოკვლეული უნდა იქნეს ჯგუფ „ა“ (6) ნივთიერებებზე (სუბსტანციებზე);
ა.ბ) ნიმუშების 30% გამოკვლეული უნდა იქნეს ჯგუფ „ა“ სხვა ნივთიერებებზე (სუბსტანციებზე);
ბ) ჯგუფი „ბ“ − ნიმუშების საერთო რაოდენობის 70%, მათგან:
ბ.ა) ნიმუშების 30% გამოკვლეული უნდა იქნეს ჯგუფ „ბ“ (1) ნივთიერებებზე (სუბსტანციებზე);
ბ.ბ) ნიმუშების 30% გამოკვლეული უნდა იქნეს ჯგუფ „ბ“ (2) ნივთიერებებზე (სუბსტანციებზე);
ბ.გ) ნიმუშების 10% გამოკვლეული უნდა იქნეს ჯგუფ „ბ“ (3) ნივთიერებებზე (სუბსტანციებზე);
ბ.დ) ნაშთი უნდა განაწილდეს საჭიროების შესაბამისა