1. საქონელი, რომელიც გაიტანება საქართველოს საბაჟო ტერიტორიიდან, უნდა დაექვემდებაროს საბაჟო ზედამხედველობას და შესაძლებელია დაექვემდებაროს საბაჟო კონტროლის პროცედურებს. საჭიროების შემთხვევაში, საბაჟო ორგანოს შეუძლია განსაზღვროს მარშრუტი, რომლითაც უნდა გადაადგილდეს გასატანი საქონელი და ვადა, რომლის განმავლობაშიც საქონელი უნდა იქნეს გატანილი.
2. საქართველოს საბაჟო ტერიტორიიდან გასატანი საქონელი უნდა წარედგინოს საბაჟო ორგანოს:
ა) პირის მიერ, რომლსაც გააქვს ეს საქონელი საქართველოს საბაჟო ტერიტორიიდან;
ბ) საქართველოს საბაჟო ტერიტორიიდან საქონლის გამტანი პირის სახელით ან მისი დავალებით მოქმედი პირის მიერ;
გ) პირის მიერ, რომელმაც საქონლის საქართველოს საბაჟო ტერიტორიიდან გატანამდე აიღო მისი გადაზიდვის პასუხისმგებლობა.
3. საქართველოს საბაჟო ტერიტორიიდან გასატანი საქონელი საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილ შემთხვევაში უნდა დაექვემდებაროს:
ა) იმპორტის გადასახადის დაბრუნებას ან ჩათვლას;
ბ) საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი სხვა გადასახდელების გადახდასთან დაკავშირებულ ფორმალობებს;
გ) აკრძალვებს და შეზღუდვებს, რომლებიც სხვა დანარჩენთან ერთად, ეფუძნება საზოგადოებრივი უსაფრთხოების, ეროვნული ინტერესებისა და საზოგადოებრივი მორალის დაცვის, ადამიანთა და ცხოველთა ჯანმრთელობის ან მცენარეთა სიჯანსაღის და მათი სიცოცხლის დაცვის, ხელოვნების ნიმუშისა და ისტორიული და არქეოლოგიური ღირებულების მქონე ეროვნულის სიმდიდრის დაცვის, ასევე ეკონომიკურ საქმიანობაში გამოყენებული ქონების დაცვის აუცილებლობას, წამლის პრეკურსორების, გარკვეული ინტელექტუალური საკუთრების უფლების დამრღვევი საქონლისა და ფულადი სახსრების კონტროლის ჩათვლით, ასევე უნდა დაექვემდებაროს თევზსარეწების კონსერვაციისა და მართვის და სხვა ეკონომიკური პოლიტიკის ღონისძიებებს.
4. საქართველოს საბაჟო ტერიტორიიდან გასატანი საქონელი საბაჟო ორგანოს მიერ გაიშვება, თუ საქონელი საქართველოს საბაჟო ტერიტორიიდან გატანისას არის იმავე მდგომარეობაში, რომელშიც იგი იყო რეექსპორტის დეკლარაციის ან გატანის ზოგადი დეკლარაციის რეგისტრაციის დღეს, გარდა იმ ცვლილებებისა, რომლებიც გამოწვეულია ბუნებრივი ცვეთით, ტრანსპორტირებით ან შენახვის ნორმალური პირობებისათვის დამახასიათებელი ბუნებრივი დანაკარგებით.