1. საგანგებო სიტუაციის ზონაში ხანძრის ჩაქრობა და საავარიო-სამაშველო სამუშაოები, როგორც წესი მიმდინარეობს უწყვეტ რეჟიმში და მთავრდება ხელმძღვანელის გადაწყვეტილებით.

2. ხანძრის ჩაქრობის და საავარიო-სამაშველო სამუშაოების ჩატარებისას განსახორციელებელი მოქმედებები განისაზღვრება ხელმძღვანელის ან მისი დავალებით სხვა უფლებამოსილი პირის მიერ, ხანძრის და სხვა საგანგებო სიტუაციის ზონაში შექმნილი ვითარებიდან გამომდინარე.

3. ხანძრის ჩაქრობის და საავარიო-სამაშველო სამუშაოები მათი მოცულობის, განხორციელების წესისა და მის შესრულებაზე პასუხისმგებელი ძირითადი და დამხმარე სუბიექტების, მათ განკარგულებაში არსებული სამსახურის დანაყოფების და სხვა რეაგირების ძალებისა და საშუალებების, სოციალურ-ეკონომიკური, ბუნებრივი და სხვა მახასიათებლების გათვალისწინებით განისაზღვრება „სამოქალაქო უსაფრთხოების შესახებ“ საქართველოს კანონის, სამოქალაქო უსაფრთხოების ეროვნული გეგმის, ამ წესისა და სხვა სამართლებრივი აქტების შესაბამისად.

4. ხანძრის ჩაქრობის და საავარიო-სამაშველო სამუშაოების ჩატარებისას, უპირველესად ხორციელდება ადამიანების გადასარჩენად მიმართული სამუშაოები, თუ:

ა) საგანგებო სიტუაციების ზონაში არსებობს ადამიანებზე ხანძრისა ან/და სხვა საგანგებო სიტუაციების საშიში ფაქტორების ზემოქმედების შესაძლებლობა;

ბ) ადამიანები დამოუკიდებლად ვერ ტოვებენ ხანძრისა ან/და სხვა საგანგებო სიტუაციის საშიში ფაქტორების ზემოქმედების ზონას;

გ) არსებობს საევაკუაციო გზებზე ცეცხლის, კვამლის ან სხვა საგანგებო სიტუაციის საშიში ფაქტორების, ავარიული, ქიმიურად საშიში ნივთიერებების გავრცელების საშიშროება;

დ) ხანძრის ჩაქრობის მიზნით გამოიყენება ადამიანთა სიცოცხლისათვის საშიში ცეცხლმაქრი ნივთიერებები.

5. საგანგებო სიტუაციის ზონაში ადამიანთა გადარჩენა მოიცავს:

ა) ადამიანთა ძებნას და მათ ევაკუაციას;

ბ) ჩახერგილ სათავსებში ჰაერის მიწოდებას ნანგრევებში მოყოლილ ადამიანთა სიცოცხლის შესანარჩუნებლად;

გ) ცეცხლმაქრი ნივთიერებების მიწოდებას კონსტრუქციების, მოწყობილობების, ობიექტების გასაგრილებლად, წვის ინტენსივობის შესამცირებლად, სამშენებლო კონსტრუქციების ჩამონგრევის და ნივთიერებებისა და მასალების აალების ან აფეთქების თავიდან ასაცილებლად;

დ) სამსახურის დანაყოფების ტექნიკური საშუალებებისა და შენობა-ნაგებობების ხანძარსაწინააღმდეგო დაცვის სისტემების, მათ შორის კვამლსაწინააღმდეგო ვენტილაციის გამოყენებას, კვამლის გავრცელების თავიდან აცილების, საევაკუაციო გზებსა და ხანძრის კერაში ტემპერატურის შემცირების მიზნით.

6. საგანგებო სიტუაციის ზონიდან ადამიანების ევაკუაცია ხორციელდება საევაკუაციო გზების გამოყენებით. გადასარჩენი ადამიანების ამოყვანა ან ჩაყვანა სპეციალური ტექნიკური საშუალებების გამოყენებით ხორციელდება მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ შენობა-ნაგებობების საევაკუაციო გზების და გასასვლელების გამოყენება შეუძლებელია.

7. საგანგებო სიტუაციის ზონიდან ადამიანების და ქონების გადასარჩენად გამოიყენება შემდეგი ძირითადი საშუალებები:

ა) ავტოკიბეები და ავტოამწეები;

ბ) სტაციონარული და ხელის სახანძრო კიბეები;

გ) სიმაღლეზე მყოფ ადამიანთა გადარჩენის ინდივიდუალური საშუალებები;

დ) სიმაღლეზე მყოფ ადამიანთა გადარჩენის კოლექტიური საშუალებები;

ე) მხედველობის და სასუნთქი ორგანოების ინდივიდუალური დაცვის საშუალებები;

ვ) საავარიო-სამაშველო საშუალებები;

ზ) ვერტმფრენები.

8. სახანძრო-სამაშველო გადასარჩენი სპეციალური ტექნიკური საშუალებების განთავსების ადგილის შეცვლა, რომლებიც გამოიყენება სამსახურის დანაყოფების შემადგენლობის მიერ სიმაღლეზე ასასვლელად და ადამიანთა გადასარჩენად, დასაშვებია მხოლოდ ხელმძღვანელის გადაწყვეტილებით და საავარიო-სამაშველო სამუშაოებში მონაწილე შემადგენლობის, აგრეთვე გადასარჩენი ადამიანების აუცილებელი შეტყობინების პირობით.

9. შენობა-ნაგებობებიდან ადამიანების გადასარჩენად შერჩეული უნდა იქნეს ყველაზე უსაფრთხო გზები და ხერხები, მათ შორის:

ა) შენობა-ნაგებობის ძირითადი შესასვლელები და გამოსასვლელები;

ბ) შენობა-ნაგებობის სათადარიგო გამოსასვლელები;

გ) ფანჯრის ღიობები და აივნები ტექნიკური საშუალებების გამოყენებით;

დ) ლიუკები, თუ მათი საშუალებით შესაძლებელია უსაფრთხო ზონაში გასვლა;

ე) შენობა-ნაგებობების სამშენებლო კონსტრუქციებსა და სატრანსპორტო საშუალებების კორპუსებში (ძარებში) დაზარალებულების გამოსაყვანად მოწყობილი ღიობები.

10. ხანძრის ან/და სხვა საგანგებო სიტუაციის დროს ქონების გადარჩენაზე მიმართული სამუშაოები ტარდება ხელმძღვანელის გადაწყვეტილებით, განსახორციელებელი ღონისძიებების პრიორიტეტულობიდან გამომდინარე.

11. სამსახურის დანაყოფების და სხვა რეაგირების ძალებისა და საშუალებების საკმარისი რაოდენობის შემთხვევაში ადამიანთა ან/და ქონების გადარჩენის სამუშაოები ხორციელდება ხანძრის ჩაქრობაზე ან/და სხვა საგანგებო სიტუაციის შედეგების ლიკვიდაციაზე მიმართულ მოქმედებებთან ერთად. იმ შემთხვევაში თუ სამსახურის დანაყოფების და სხვა რეაგირების ძალების და საშუალებების რაოდენობა არ არის საკმარისი, ხანძრის ჩაქრობაზე ან/და სხვა საგანგებო სიტუაციის შედეგების ლიკვიდაციაზე მიმართული მოქმედებები არ ტარდება/ჩერდება და ხორციელდება ადამიანების გადარჩენის უზრუნველყოფისაკენ მიმართული სამუშაოები.

12. საგანგებო სიტუაციის ზონაში ხანძრებზე ლიკვიდაციის შემდეგ, საჭიროების შემთხვევაში, ხელმძღვანელის ან სამსახურის შესაბამისი სტრუქტურული ან ტერიტორიული დანაყოფების ხელმძღვანელი თანამდებობის პირების განკარგულებით საგანგებო სიტუაციის ზონის მეთვალყურეობის მიზნით მობილიზებული სახანძრო-სამაშველო დანაყოფ(ებ)ის პირადი შემადგენლობა ვალდებულია:

ა) უზრუნველყოს საგანგებო სიტუაციის ზონის უწყვეტი მეთვალყურეობა;

ბ) მუდმივ მზადყოფნაში იქონიოს სახანძრო ტექნიკური, საავარიო-სამაშველო აღჭურვილობა და მოწყობილობები;

გ) წვის კერის ან სხვა საგანგებო სიტუაციის წარმოქმნის საშიშროების შემჩნევის შემთხვევაში დაუყოვნებლივ შეატყობინოს სამსახურის ოპერატიული მართვის სამმართველოს ოპერატორს და მიიღოს ზომები მათი ლიკვიდაციისათვის;

დ) საგანგებო სიტუაციის ზონა დატოვოს მხოლოდ სამსახურის შესაბამისი სტრუქტურული ან ტერიტორიული დანაყოფების ხელმძღვანელი თანამდებობის პირების ნებართვით და სამსახურის ოპერატიული მართვის სამმართველოს ოპერატორის ინფორმირების შემდეგ;

ე) ცვლის მეთაური საგანგებო სიტუაციის ზონის დატოვების თაობაზე აცნობებს ობიექტის წარმომადგენლებს, დაზარალებულებს, რომელთა მფლობელობაში, სარგებლობასა და განკარგვაში იმყოფება ხანძრით დაზიანებული, განადგურებული შენობა-ნაგებობა, დანადგარი, ტერიტორია ან სხვა ქონება.

13. საგანგებო სიტუაციის ზონაში წვის პროცესის შეწყვეტის, ადამიანების სიცოცხლესა და ჯაბრთელობაზე, ასევე მატერიალურ ფასეულობაზე (ქონებაზე) ინციდენტის/საგანგებო სიტუაციისათვის დამახასიათებელი მათ შორის ხანძრის მეორადი გამოვლინების საშიში ფაქტორების ზემოქმედების აღკვეთის თაობაზე აქტის (შემდგომ − აქტი) შედგენას დანართი 5-ის შესაბამისად უზრუნველყოფს:

ა) სამსახურის დანაყოფი, რომელიც უშუალოდ მონაწილეობდა რეაგირების ღონისძიებებში და რომლის მუნიციპალურ ტერიტორიის საზღვრებში მდებარეობს საგანგებო სიტუაციის ზონა;

ბ) სამსახურის დანაყოფი, რომელიც უშუალოდ მონაწილეობდა რეაგირების ღონისძიებებში და რომლის გასვლის რაიონში/ქვერაიონში მდებარეობს საგანგებო სიტუაციის ზონა;

გ) სამსახურის დანაყოფი, რომელიც დროებით იმყოფებოდა დისლოკაციის ადგილას და უშუალოდ მონაწილეობდა რეაგირების ღონისძიებებში. ინციდენტის/საგანგებო სიტუაციის ლიკვიდაციის შემდეგ შედგენილი აქტი იგზავნება იმ სამსახურის დანაყოფში, რომლის მუნიციპალურ ტერიტორიის საზღვრებში მდებარეობდა საგანგებო სიტუაციის ზონა.

14. აქტის შედგენას ამ წესის მოთხოვნების შესაბამისად ახორციელებენ ამ მუხლის მე-13 პუნქტით განსაზღვრული სამსახურის დანაყოფების ცვლის მეთაურები/ცვლის მეთაურების მოვალეობის შემსრულებლები, გარდა საქართველოს კანონმდებლობით გათვალისწინებული შემთხვევებისა.

15. აქტის შედგენაში მონაწილეობას ღებულობს ობიექტის წარმომადგენლები, დაზარალებულები, რომელთა მფლობელობაში, სარგებლობასა და განკარგვაში იმყოფება ხანძრით დაზიანებული, განადგურებული შენობა-ნაგებობა, დანადგარი, ტერიტორია ან სხვა ქონება, სადაზღვევო ორგანიზაციების, სამართალდამცავი და საზედამხედველო ორგანოების წარმომადგენლები მათი ინციდენტის/საგანგებო სიტუაციის ზონაში ყოფნის შემთხვევაში.

16. აქტი მის შედგენაში მონაწილე პირების მიერ ხელმოწერის შემდეგ რჩება შესაბამის სამსახურის დანაყოფში. აღნიშნული სამსახურის დანაყოფის ხელმძღვანელი ვალდებულია არაუმეტეს 10 დღის ვადაში უზრუნველყოს სამინისტროს ტერიტორიული ორგანოებისათვის ინციდენტზე/საგანგებო სიტუაციაზე რეაგირების ღონისძიების დასრულების აქტის გაგზავნა შემთხვევის ფაქტზე წინასწარი შემოწმების ჩასატარებლად და გამოძიების დასაწყებად (ხანძრის გაჩენის მიზეზის და მის გაჩენასთან უშუალო კავშირის მქონე პირის, ხანძრით გამოწვეული ზარალის დასადგენად);

17. აქტის შენახვის ვადაა 1 წელ