სასამართლოს აქვს იურისდიქცია მის მიერ მართლმსაჯულების განხორციელების წინააღმდეგ მიმართულ, განზრახ ჩადენილ შემდეგ დანაშაულებზე:
ცრუ ჩვენების მიცემა, როდესაც მოქმედებს სიმართლის თქმის ვალდებულება 69-ე მუხლის პირველი პუნქტის შესაბამისად;
მტკიცებულებების წარდგენა, რომელთა შესახებაც მხარემ იცის, რომ ისინი მცდარი ან გაყალბებულია;
მოწმეზე მართლსაწინააღმდეგო ზემოქმედება, მოწმის დასწრებისთვის ან ჩვენების მიცემისთვის დაბრკოლების შექმნა ან მასში ჩარევა, მოწმის მიმართ შურისძიება ჩვენების მიცემის გამო ან მტკიცებულებების განადგურება, მათი მანიპულაცია ან მათი შეგროვების პროცესში ჩარევა;
სასამართლოს ოფიციალური პირისთვის ხელის შეშლა, მისი დაშინება ან მასზე მართლსაწინააღმდეგო ზემოქმედება თანამდებობის პირის იძულების ან დარწმუნების მიზნით, რომ არ შეასრულოს ან არასათანადოდ შეასრულოს თავისი მოვალეობები;
სასამართლოს ოფიციალური პირის მიმართ შურისძიება ამ ან სხვა თანამდებობის პირის მიერ შესრულებული მოვალეობების გამო;
სასამართლოს ოფიციალური პირის მიერ ქრთამის მოთხოვნა ან აღება მის სამსახურებრივ მოვალეობებთან დაკავშირებით.
სასამართლოს მიერ წინამდებარე მუხლით გათვალისწინებულ დანაშაულებზე იურისდიქციის განხორციელების პრინციპები და პროცედურები გათვალისწინებულია „პროცედურისა და მტკიცებულების წესებით“. წინამდებარე მუხლით გათვალისწინებულ სამართალწარმოებასთან დაკავშირებით სასამართლოსთვის საერთაშორისო თანამშრომლობის უზრუნველყოფის პირობები წესრიგდება მოთხოვნის მიმღები სახელმწიფოს შიდასახელმწიფოებრივი კანონმდებლობით.
მსჯავრდების შემთხვევაში სასამართლოს შეუძლია დანიშნოს თავისუფლების აღკვეთა არაუმეტეს ხუთი წლისა, ან ჯარიმა „პროცედურისა და მტკიცებულების წესების“ შესაბამისად, ან ორივე ერთად.
თითოეულმა მხარე სახელმწიფომ თავისი სისხლის სამართლის კანონმდებლობა, რომელიც ითვალისწინებს სასჯელს საკუთარი საგამოძიებო ან სასამართლო პროცესის მთლიანობის წინააღმდეგ მიმართული დანაშაულებისთვის, უნდა გაავრცელოს წინამდებარე მუხლში მითითებულ მართლმსაჯულების განხორციელების წინააღმდეგ მიმართულ დანაშაულებზე, რომლებიც ჩადენილია მის ტერიტორიაზე ან მისი ერთ-ერთი მოქალაქის მიერ;
სასამართლოს მოთხოვნის შემთხვევაში, როდესაც ის მიზანშეწონილად მიიჩნევს, მხარე სახელმწიფომ საქმე უნდა გადასცეს თავის კომპეტენტურ ორგანოებს სისხლისსამართლებრივი დევნის მიზნით. ამ ორგანოებმა ასეთი საქმეები უნდა განიხილონ სათანადოდ და გამოყონ საკმარისი რესურსები მათი ეფექტიანად წარმართვის უზრუნველსაყოფა