39-ე მუხლის მეორე აბზაცის დებულებათა გამოყენებისას იმ პირების მიმართ, რომელთაც საცხოვრებელი ადგილის შეცვლის გამო მოეთხოვათ თავიანთი საცხოვრებელი ადგილების დატოვება, დამკავებელმა სახელმწიფომ, შეძლებისდაგვარად, ზუსტად უნდა დაიცვას ამ კონვენციის III კარის IV ნაწილით დადგენილი მოპყრობის სტანდარტებ
ჟენევის 1949 წლის 12 აგვისტოს კონვენცია „ომის დროს სამოქალაქო მოსახლეობის დაცვის შესახებ“ · რედაქცია 12.08.1949
მუხლი 41. იმ შემთხვევაში, თუ სახელმწიფო, რომლის ხელშიც იმყოფებიან დაცვის ქვეშ მყოფი პირები, წინამდებარე კონვენციაში გათვალისწინებული კონტროლის ზომებს არასაკმარისად მიიჩნევს, მას არ აქვს უფლება გამოიყენოს კონტრო
კარი III — დაცვის ქვეშ მყოფ პირთა სტატუსი და მოპყრობა
მსგავსი ნორმები სხვა აქტებში
მეზობელი მუხლები
- მუხლი 32. მაღალი ხელშემკვრელი მხარეები სპეციალურად შეთანხმდებიან, რომ თითოეულ მათგანს ეკრძალება ისეთი ზომების მიღება, რომლებიც მათ ხელისუფლებაში მყოფი დაცვის ქვეშ მყოფი პირებისათვის იწვევს ფიზიკურ ტანჯვას ან სი
- მუხლი 35. დაცვის ქვეშ მყოფ ნებისმიერ პირს, რომელმაც კონფლიქტის დასაწყისში ან მისი მიმდინარეობისას გამოთქვა ტერიტორიის დატოვების სურვილი, უფლება ექნება დატოვოს იგი, თუ მისი გამგზავრება ქვეყნის სახელმწიფოებრივ ინ
- მუხლი 36. წინა მუხლის საფუძველზე ნებადართული გამგზავრება უნდა განხორციელდეს უსაფრთხოების, ჰიგიენის, ჯანმრთელობისა და კვების თვალსაზრისით დამაკმაყოფილებელ პირობებში. მგზავრობასთან დაკავშირებულ ხარჯებს, რომლებიც
- მუხლი 38. გარდა წინამდებარე კონვენციით, კერძოდ, 27-ე და 41-ე მუხლებით გათვალისწინებული განსაკუთრებული ღონისძიებებისა, დაცვის ქვეშ მყოფი პირების მდგომარეობა მოწესრიგდება მშვიდობიან დროს უცხოელთა მიმართ მოქმედი წ
- მუხლი 39. დაცვის ქვეშ მყოფ პირებს, რომლებმაც ომის შედეგად დაკარგეს თავიანთი შემოსავალი, უნდა მიეცეთ შესაძლებლობა მოიძიონ ანაზღაურებადი სამუშაო. უსაფრთხოების მოთხოვნებისა და მე-40 მუხლის დებულებათა გათვალისწინებ
- მუხლი 40. დაცვის ქვეშ მყოფი პირები იძულებით შეიძლება დასაქმდნენ მხოლოდ იმ მოცულობით, რამდენადაც ეს დასაშვებია კონფლიქტის იმ მხარის მოქალაქეებისათვის, რომლის ტერიტორიაზეც ისინი იმყოფებიან
- მუხლი 42. განკარგულება დაცვის ქვეშ მყოფ პირთა ინტერნირების ან საცხოვრებელ ადგილზე იძულებითი ყოფნის შესახებ შეიძლება გაიცეს მხოლოდ იმ შემთხვევაში, როდესაც ეს დამკავებელი სახელმწიფოს უსაფრთხოების აბსოლუტურ აუცილე
- მუხლი 43. ნებისმიერ დაცვის ქვეშ მყოფ ინტერნირებულ პირს ან იმ პირს, რომელსაც შეეფარდა საცხოვრებელ ადგილზე იძულებითი ყოფნა, უფლება აქვს სასამართლოს ან დამკავებელი სახელმწიფოს მიერ ამ მიზნით შექმნილ შესაბამის ადმი
- მუხლი 45. არ შეიძლება დაცვის ქვეშ მყოფი პირების გადაცემა ისეთი სახელმწიფოსათვის, რომელიც არ არის ამ კონვენციის მხარე
- მუხლი 46. დაცვის ქვეშ მყოფი პირების მიმართ მიღებული შეზღუდვის ღონისძიებები, თუ ისინი მანამდე არ გაუქმებულა, გაუქმდება საომარი მოქმედებების დასრულების შემდეგ, რაც შეიძლება მოკლე ვადაში
- მუხლი 47. ოკუპირებულ ტერიტორიაზე მყოფი დაცვის ქვეშ მყოფ პირებს არავითარ შემთხვევაში და არანაირი გზით არ შეიძლება ჩამოერთვათ წინამდებარე კონვენციით გათვალისწინებული უფლებები და უპირატესობები, არც იმ ცვლილებების
როგორ დავიმოწმოთ
საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულება და შეთანხმება „ჟენევის 1949 წლის 12 აგვისტოს კონვენცია „ომის დროს სამოქალაქო მოსახლეობის დაცვის შესახებ““, მუხლი 41, №12081949-04, 12.08.1949, სარეგისტრაციო კოდი 480610000.03.030.016863 (კონსოლიდირებული რედაქცია 12.08.1949). ხელმისაწვდომია: https://legali.ge/law/6946908/muxli-41/