1. პატივისცემით უნდა მოეპყრონ იმ პირთა ნეშტებს, რომლებიც გარდაიცვალნენ ოკუპაციასთან დაკავშირებული მიზეზების გამო, ან ოკუპაციით ან საბრძოლო მოქმედებებით გამოწვეული დაკავებისას, და იმ პირთა ნეშტებს, რომლებიც საბრძოლო მოქმედებების შედეგად გარდაიცვალნენ იმ ქვეყანაში, რომლის მოქალაქეებიც ისინი არ იყვნენ, ასევე ამ პირთა დაკრძალვის ადგილებს უნდა მოეპყრონ პატივისცემით, მოუარონ მათ და აღნიშნონ ისინი მეოთხე კონვენციის 130-ე მუხლის შესაბამისად იმ შემთხვევაში, თუ მათი ნეშტები და დაკრძალვის ადგილები არ სარგებლობს უფრო ხელსაყრელი მოპყრობით კონვენციებისა და წინამდებარე ოქმის მიხედვით.
2. როგორც კი გარემოებები და მოწინააღმდეგე მხარეთა შორის ურთიერთობები ამას შესაძლებელს გახდის, მაღალმა ხელშემკვრელმა მხარეებმა, რომელთა ტერიტორიაზეც მდებარეობს საბრძოლო მოქმედებების შედეგად ან ოკუპაციის განმავლობაში ან დაკავებისას გარდაცვლილი პირების საფლავები და, შესაბამის შემთხვევაში, მათი ნეშტის სხვა ადგილები, უნდა დადონ შეთანხმებები, რათა:
(ა) ხელი შეუწყონ გარდაცვლილთა ნათესავებისა და დაკრძალვის ადგილების რეგისტრაციის ოფიციალური სამსახურების წარმომადგენლების წვდომას საფლავებზე და განისაზღვრონ ასეთი წვდომის უზრუნველყოფის პრაქტიკული ღონისძიებები;
(ბ) ასეთი დაკრძალვის ადგილები იყოს მუდმივად დაცული და მოვლილი;
(გ) ხელი შეუწყოს გარდაცვლილის ნეშტისა და პირადი ნივთების სამშობლოში დაბრუნებას ამ ქვეყნის მოთხოვნის საფუძველზე ან, თუ ეს ქვეყანა წინააღმდეგი არ არის, უახლოესი ნათესავის მოთხოვნის საფუძველზე.
3. მე-2 პუნქტის (ბ) და (გ) ქვეპუნქტებში მითითებული შეთანხმებების არარსებობისას და იმ შემთხვევაში, თუ გარდაცვლილთა სამშობლო არ არის თანახმა საკუთარი ხარჯებით უზრუნველყოს დაკრძალვის ადგილების მოვლა, მაღალ ხელშემკვრელ მხარეს, რომლის ტერიტორიაზეც არის ასეთი დაკრძალვის ადგილები, შეუძლია შესთავაზოს ნეშტების სამშობლოში დაბრუნების ხელშეწყობა. ასეთი შეთავაზების უარყოფის შემთხვევაში მაღალ ხელშემკვრელ მხარეს, ასეთი შეთავაზების გაკეთებიდან ხუთი წლის გასვლისა და შესაბამისი ქვეყნის სათანადოდ შეტყობინების შემდეგ, შეუძლია მიიღოს სასაფლაოებისა და საფლავების შესახებ საკუთარი კანონმდებლობით გათვალისწინებული ზომები.
4. მაღალ ხელშემკვრელ მხარეს, რომლის ტერიტორიაზეც მდებარეობს წინამდებარე მუხლში მითითებული დაკრძალვის ადგილები, ექსჰუმაცია შეუძლია მოახდინოს მხოლოდ:
(ა) მე-2 პუნქტის (გ) ქვეპუნქტისა და მე-3 პუნქტის შესაბამისად, ან
(ბ) როდესაც ექსჰუმაცია წარმოადგენს მომეტებული საჯარო აუცილებლობის, მათ შორის, სამედიცინო და საგამოძიებო აუცილებლობის საკითხს, რა დროსაც მაღალი ხელშემკვრელი მხარე მუდმივად პატივისცემით უნდა მოეპყროს გარდაცვლილთა ნეშტს და შესაბამის სახელმწიფოს უნდა შეატყობინოს ნეშტის ექსჰუმაციის განზრახვის შესახებ, გადასვენების სავარაუდო ადგილის დეტალებთან ერთად.
კარი III
ომის წარმოების მეთოდები და საშუალებები – კომბატანტებისა და სამხედრო ტყვეების სტატუსი
ნაწილი I
ომის წარმოების მეთოდები და საშუალებე