მუხლი 13. ექსტრადიციის ან ერთმანეთისათვის იურიდიული დახმარების გაწევის მიზნებისათვის მე-2 მუხლში ჩამოყალობებული არს ერთი დანაშაული არ უნდა იყოს განხილული როგორც ფინანსური დანაშაული. შესაბამისად, კონვენციის მონა

მსგავსი ნორმები სხვა აქტებში

• მუხლი 20. სამხედრო დანაშაული — სისხლის სამართლის სფეროში საერთაშორისო თანამშრომლობის შესახებ
• მუხლი 8. ქვეყნებში, სადაც საკუთარი მოქალაქის ექსტრადიციის პრინციპი არ არის აღიარებული, ის მოქალაქეები, რომლებიც დაბრუნდნენ თავიანთი ქვეყნის ტერიტორიაზე საზღვარგარეთ მე-3 მუხლში მოხსენიებული დანაშაულის ჩადენის — №2623 საერთაშორისო კონვენცია ყალბი ფულის წინააღმდეგ ბრძოლის შესახებ
• მუხლი 8. 1. მე-4 მუხლში მოხსენიებული დანაშაულები ითვლება შეტანილად, როგორც ექსტრადიციის გამომწვევი დანაშაულები, მხარე-სახელმწიფოთა შორის არსებულ ნებისმიერ ხელშეკრულებაში ექსტრადიციის შესახებ. მხარე სახელმწიფოე — კონვენცია წამებისა და სხვა სახის სასტიკი, არაადამიანური ან ღირსების შემლახველი მოპყრობის და დასჯის წინააღმდეგ
• მუხლი 16. ექსტრადიცია — გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის კონვენცია ტრანსნაციონალური ორგანიზებული დანაშაულის წინააღმდეგ
• მუხლი 10. მე-3 მუხლით გათვალიწინებული დანაშაულები ექსტრადიციის ნებისმიერ ხელშეკრულებაში კვალიფიცირდება, როგორც ექსტრადიციას დაქვემდებარებული დანაშაულები, მიუხედავად იმისა, ეს ხელშეკრულება უკვე დადებულია თუ მომა — №2623 საერთაშორისო კონვენცია ყალბი ფულის წინააღმდეგ ბრძოლის შესახებ
• მუხლი 141. პირის უცხო სახელმწიფოდან საქართველოში ექსტრადიციის მიზნით დროებითი დაპატიმრების შესახებ შუამდგომლობის წარდგენის საფუძველი და ფორმა — სისხლის სამართლის სფეროში საერთაშორისო თანამშრომლობის შესახებ

მეზობელი მუხლები

• მუხლი 7. 1) კონვენციის მონაწილე თითოეული სახელმწიფო, საჭიროებისამებრ, მიიღებს ზომებს, რათა განახორციელოს თავისი იურისდიქცია მე-2 მუხლით გათვალისწინებულ დანაშაულობებზე, როცა
• მუხლი 8. 1) კონვენციის მონაწილე თითოეული სახელწიფო, საკუთარი კანონმდებლობის პრინციპების შესაბამისად, მიიღებს სათანადო ზომებს, რათა შესაძლო კონფისკაციის მიზნით გამოამჟღავნოს, მიაკვლიოს, გაყინოს ან ყადაღა დაადოს
• მუხლი 9. 1. როდესაც კონვენციის მონაწილე სახელმწიფო მიიღებს ინფორმაციას, რომ მე-2 მუხლით გათვალისწინებული დანაშაულის სავარაუდოდ ჩამდენი პირი შეიძლება მის ტერიტორიაზე იმყოფებოდეს, ეს სახელმწიფო მიიღებს სათანადო
• მუხლი 10. 1. კონვენციის მონაწილე სახელმწიფო, რომლის ტერიტორიაზე იმყოფება სავარაუდო დამნაშავე, მე-7 მუხლით გათვალისწინებულ შემთხვევებში, თუკი არ ახდენს ასეთი პირის ექსტრადიციას, ვალდებულია გამონაკლისის გარეშე, ი
• მუხლი 11. 1. მე-2 მუხლში ჩამოყალიბებული დანაშაულობანი მიიჩნევა ექსტრადიციის შესახებ შეთანხმებაში შესატან დანაშაულებად, რომელიც წინამდებარე კონვეციის ძალაში შესვლამდე დაიდო კონვენციის მონაწილე ქვეყნებს შორის. კო
• მუხლი 12. 1. კონვენციის მონაწილე სახელმწიფოებმა დიდი დახმარება უნდა გაუწიონ ერთმანეთს სისხლისსამართრებლივ გამოძიებაში, ან ექსტრადიციის პროცედურებაში მე-2 მუხლში ჩამოყალიბებულ დანაშაულობებთან მიმართებაში, რაც გუ
• მუხლი 14. ექსტრადიციის ან ერთმანეთისათვის იურიდიული დახმარების გაწევის მიზნებისათვის მე-2 მუხლში ჩამოყალიბებული არც ერთი დანაშაული არ განიხილება როგორც პოლიტიკური ან ისეთი დანაშაული, რომელიც დაკავშირებულია პოლი
• მუხლი 15. ამ კონვენციის არც ერთი დებულება არ უნდა იყოს ისე გაგებული, როგორც ექსტრადიციის ან ერთმანეთისათვის იურიდიული დახმარების გაწევის ვალდებულების დაკისრება, თუკი სახელმწიფოს, რომლის მიმართაც მოთხოვნა გაკეთდ
• მუხლი 16. 1. ის პირი, რომელსაც აპატიმრებენ ან იხდის სასჯელს კონვენციის მ ონაწილე ერთი სახელმწიფოს ტერიტორიაზე და მის გადაცემას კონვენციის მონაწილე მეორე სახელმწიფო ითხოვს იდენტიფიკაციის. ჩვენების მიცემის ან სხვ
• მუხლი 17. ნებისმიერი პირი, რომელიც ამ კონვენციის თანახმად პატიმრობაშია აყვანილი, ან რომლის მიმართ სხვა ღონისძიებებია გატარებული ან სხვა მართლმსაჯულებრივი პროცედურაა განხორციელებული, გარანტირებული უნდა იყოს, რომ
• მუხლი 18. 1. კონვენციის მონაწილე სახელმწიფოები ითანამშრომლებენ მე-2 მუხლში ჩამოყალიბებული დანაშაულობათა თავიდან ასაცილებლად და მიიღებენ ისეთ ზომებს, რომელთა მიღებაც პრაქტიკულად არის შესაძლებელი, რაც, სხვათა შორ

დოკუმენტის სრული ტექსტი (25 მუხლი) →