1. ეს რეგულაცია არ ეხება ფულად-საკრედიტო პოლიტიკასთან, ვალუტის კურსის მართვის ან სახელმწიფო ვალის მართვის პოლიტიკასთან დაკავშირებულ გარიგებებს, შეკვეთებს ან ქცევას, რომელიც ეკუთვნის:
წევრ სახელმწიფოს;
ცენტრალური ბანკების ევროპული სისტემის წევრებს;
ერთი ან რამდენიმე წევრი სახელმწიფოს სამინისტროს, სააგენტოს ან სპეციალური მიზნებისთვის შექმნილ პირს, ან მისი სახელით მოქმედ პირს;
ფედერალური სახელმწიფოს შემთხვევაში, ფედერაციის წევრს.
2. ეს რეგულაცია არ ეხება გარიგებებს, შეკვეთებს ან ქცევას, რომელსაც ახორციელებს კომისია ან ნებისმიერ სხვა ოფიციალურად დანიშნული ორგანო ან ნებისმიერი პირი მისი სახელით, სახელმწიფო სესხის მართვის პოლიტიკის შესაბამისად.
ეს რეგულაცია არ ეხება გარიგებებს, შეკვეთებს ან ქცევას, რომელსაც ახორციელებს:
ევროკავშირი;
ერთი ან რამდენიმე წევრი სახელმწიფოს მიერ სპეციალური მიზნებისთვის შექმნილი პირი;
ევროპის საინვესტიციო ბანკი;
ევროპის ფინანსური სტაბილურობის ფონდი;
ევროპის მდგრადობის მექანიზმი;
ორი ან მეტი წევრი სახელმწიფოს მიერ დაარსებული საერთაშორისო ფინანსური ინსტიტუტი, რომლის დანიშნულებაა დაფინანსების მობილიზება და ფინანსური დახმარების გაწევა თავისი წევრების სასარგებლოდ, რომელთაც აქვთ ან ემუქრებათ მწვავე ფინანსური პრობლემები.
3. ეს რეგულაცია არ ვრცელდება წევრი სახელმწიფოს, კომისიის ან ნებისმიერი სხვა ოფიციალურად დანიშნული ორგანოს ან მისი სახელით მოქმედი ნებისმიერი პირის საქმიანობაზე, რომელიც ეხება ემისიის კვოტებს და რომელიც ხორციელდება ევროკავშირის კლიმატური პოლიტიკის მიხედვით 2003/87/EC დირექტივის შესაბამისად.
4. ეს რეგულაცია არ ეხება წევრი სახელმწიფოს, კომისიის ან ნებისმიერი სხვა ოფიციალურად დანიშნული ორგანოს ან მისი სახელით მოქმედი ნებისმიერი პირის საქმიანობას, რომელიც ხორციელდება ევროკავშირის ერთიანი სოფლის მეურნეობის პოლიტიკის შესაბამისად ან ევროკავშირის საერთო თევზჭერის პოლიტიკის შესაბამისად, მიღებული აქტების ან ევროკავშირის ფუნქციონირების შესახებ ხელშეკრულების ფარგლებში დადებული საერთაშორისო ხელშეკრულებების მიხედვით.
5. კომისიას ენიჭება უფლებამოსილება, მიიღოს დელეგირებული აქტები 35-ე მუხლის შესაბამისად, რათა განავრცოს 1-ელ პუნქტში მითითებული შეღავათები ზოგიერთ სახელმწიფო ორგანოსა და მესამე ქვეყნების ცენტრალურ ბანკებზე.
ამ მიზნით, კომისიამ 2016 წლის 3 იანვრისთვის უნდა მოამზადოს და ევროპარლამენტსა და საბჭოს უნდა წარუდგინოს ანგარიში, რომელშიც შეფასებულია მესამე ქვეყნების ცენტრალური ბანკებისა და იმ სახელმწიფო ორგანოების საერთაშორისო ზეგავლენა, რომელთაც ევალებათ სახელმწიფო ვალის მართვა ან რომლებიც ჩართულნი არიან სახელმწიფო სესხის მართვაში.
ანგარიშში უნდა შევიდეს იმ ორგანოებისა და მესამე ქვეყნების სამართლებრივი ჩარჩოს ფარგლებში მოქმედი ცენტრალური ბანკების ზეგავლენის შედარებითი ანალიზი, ასევე, რისკის მართვის სტანდარტები, რომელთაც ეს ორგანოები და ცენტრალური ბანკები იყენებენ მათ მიერ დადებულ გარიგებებთან აღნიშნულ იურისდიქციებში. თუ ანგარიშის დასკვნის თანახმად, განსაკუთრებით, შედარებით ანალიზთან დაკავშირებით, საჭიროა, რომ ამ რეგულაციაში გათვალისწინებული ვალდებულებები და აკრძალვები არ გავრცელდეს აღნიშნული მესამე ქვეყნების ცენტრალური ბანკების ფულად პასუხისმგებლობებზე, კომისიამ 1-ელ პუნქტში გათვალისწინებული შეღავათი უნდა განავრცოს აღნიშნული მესამე ქვეყნების ცენტრალურ ბანკებზეც.
6. კომისიას, ასევე, ენიჭება უფლებამოსილება, მიიღოს დელეგირებული აქტები 35-ე მუხლის შესაბამისად, რათა მე-3 პუნქტში განსაზღვრული შეღავათი გავრცელდეს მესამე ქვეყნების ზოგიერთ დანიშნულ სახელმწიფო ორგანოზე, რომელთაც მოწერილი აქვთ ხელი ევროკავშირთან შეთანხმებაზე 2003/87/EC დირექტივის 25-ე მუხლის შესაბამისად.
7. ეს მუხლი არ ეხებათ პირებს, რომლებიც მუშაობენ შრომითი ხელშეკრულებით ან სხვაგვარი ხელშეკრულებით ამ მუხლში მითითებულ სუბიექტებთან, თუ ეს პირები, პირდაპირ ან არაპირდაპირ, დებენ გარიგებებს, ათავსებენ შეკვეთებს ან იქცევიან საკუთარი სახელით.
შიდა ინფორმაცია, ინსაიდერული სავაჭრო ოპერაციები, შიდან ინფორმაციის უკანონო გამჟღავნება და საბაზრო მანიპულაციე