აკვაკულტურის სუბიექტმა, ინფრასტრუქტურის მიხედვით, შეიძლება განახორციელოს აკვაკულტურის შემდეგი ტიპები:
ა) ტბორის (გუბურის), რომელიც მოიცავს ტბორებში ან გუბურებში, სამელიორაციო სისტემების ფუნქციონირების პროცესში გამოყენებულ წყლის ობიექტებში და ასევე გაწყლიანებულ კარიერებში, აკვაკულტურის ობიექტების გამრავლებას, შენახვას და მოშენებას;
ბ) ოჩხის, რომელიც მოიცავს აკვაკულტურის ობიექტების შენახვას ან მოშენებას ოჩხებში;
გ) აუზის, რომელიც მოიცავს აკვაკულტურის ობიექტების შენახვას, გამრავლებას ან მოშენებას აუზებში;
დ) რეცირკულაციური, რომელიც მოიცავს უკვე გამოყენებული წყლის ხელახლა გამოყენებას, მისი მექანიკური და ბიოლოგიური გაწმენდისა და ჟანგბადით გაჯერების შემდეგ;
ე) კომბინირებული, რომელიც მოიცავს აკვაკულტურის ობიექტების, შენახვას, გამრავლებას ან მოშენებას აკვაკულტურის მეთოდებისა და ტექნიკური საშუალებების სხვადასხვა კომბინაციის გამოყენებით;
ვ) ექსტენსიური აკვაკულტურა, რომელიც მოიცავს აკვაკულტურის ობიექტების გაშვებას გარემოში, სადაც ისინი ბინადრობენ ბუნებრივი თავისუფლების მდგომარეობაში და საკვებად გამოიყენებენ წყლის ობიექტის რესურსებს, ცოცხალი და ხელოვნური საკვების დამატების, ასევე, ოჩხის და /ან სხვა ტექნიკური საშუალებების გამოყენების გარეშე შემდგომში მათი გეგმაზომიერი რეწვის მიზნით;
ზ) რეკრეაციული აკვაკულტურა, რომელიც მოიცავს შიგა წყალსატევებში აკვაკულტურის ობიექტების გაშვებას სამოყვარულო და სპორტული თევზჭერის მიზნით;
თ) ინტეგრირებული მულტიტროფიკული აკვაკულტურა (იმაკ), რომელიც წარმოადგენს სისტემაში კვებითი ჯაჭვის სხვადასხვა საფეხურზე ანუ სხვადასხვა ტროფიკულ დონეზე მდგომი აკვაკულტურის ობიექტების ერთობლივ კულტივირებას;
ი) მარიკულტურა, რომელიც წარმოადგენს აკვაკულტურას საზღვაო წყლებშ