2. II და III სატრანსპორტო კატეგორიის რადიაციული შეფუთვის წვრილმანი პარტია გადასაზიდად მიიღება ტვირთბარგის სახით, თუ:
ა) რადიაციული შეფუთვის გარე ზედაპირზე არ არის მოსახადი გაჭუჭყიანება, ხოლო საერთო გაჭუჭყიანების ოდენობა არ აღემატება დადგენილ ზღვრულ ნორმას;
ბ) II და III სატრანსპორტო კატეგორიის რადიაციული შეფუთვის საერთო რაოდენობა იმდენია, რომ სატრანსპორტო ინდექსების ჯამი არ აღემატება 10;
გ) საბარგო ვაგონში ხალხის მუდმივი ყოფნის ადგილას ეკვივალენტური დოზის დასხივების სიმძლავრე არ აღემატება 0,01 მზვ/ს (1 მბერ/ს);
დ) ერთი რადიაციული შეფუთვის მაქსიმალური მასა არ აღემატება 165 კგ – ტვირთგამგზავნის (ტვირთმიმღების) მიერ მექანიკური ხერხით ჩატვირთვა-გადმოტვირთვისას, ხოლო ხელით ჩატვირთვისას – 50 კგ;
ე) ერთი რადიაციული შეფუთვის მინიმალური ბრუტო მასა 10 კგ, ხოლო ზომა არანაკლებ 0,2 X 0,2 X 0,2 მ-ია.
3. გზავნილი, რომლის ცალკეული ადგილის მასა აღემატება 50 კგ, გადასაზიდად მიიღება იმ პირობით, თუ განრიგის მიხედვით მატარებლის გაჩერების დრო დანიშნულების სადგურში არ აღემატება 5 წთ-ს.
4. ტვირთმიმღები ვალდებულია დანიშნულების ადგილში დახვდეს მისი მისამართით გამოგზავნილი რადიაციული ტვირთის გადამზიდ მატარებელს. თუ ტვირთგამგზავნი არ შეასრულებს ამ ვალდებულებას, რადიაციულ ტვირთს საბარგო ვაგონიდან გადმოტვირთავენ საბარგო საკუჭნაოში, სადგურის პასუხისმგებელი პირი კი იღებს ამ წესის 179-ე მუხლის პირველი, მე-2 და მე-3 პუნქტებით გათვალისწინებულ ზომებს