1. სამუშაო პროცესების სათანადო ჰიგიენურ პირობებში განსახორციელებლად დაწესებულებას უნდა ჰქონდეს საკმარისი საწარმოო ფართობი.
2. საწარმოო სათავსების ფართობი და მოცულობა დგინდება ტექნოლოგიური პროცესების შესაბამისად. ამასთან, თითოეული მუშაკისათვის გათვალისწინებულ უნდა იქნეს სამუშაო სივრცე არანაკლებ 4,5 მ2 ფართობითა და 15 მ3 მოცულობის ჰაერით.
3. გამოყენებულ აღჭურვილობასა და სამუშაო ზონიდან ჭარბი ტენ-, სითბო- და აირწარმოქმნის პირობებზე დამოკიდებულებით საწარმოო სათავსის სიმაღლე უნდა იყოს არანაკლებ 4,2 მეტრისა. მცირე სიმძლავრის საწარმოებში დასაშვებია 3 მ სიმაღლის სათავსები. აგარ-აგარის გამომმუშავებველი, თუნუქის ქილების დამამზადებელი, ლაქირებისა და ლითოგრაფიის, ასევე ფქვილ-ცხიმოვანი საამქროების სათავსების ჭერის სიმაღლე უნდა იყოს არანაკლებ 6 მეტრისა.
4. საწარმოების მოწყობა-დაგეგმვა უნდა უზრუნველყოფდეს პროდუქციის დაბინძურებისაგან დაცვას და განაპირობებდეს შენობის „ჭუჭყიანი” და „სუფთა” ნაწილების სრულ იზოლაციას.
5. ტერიტორიაზე საწარმოების განლაგება შენობაში საწარმოო სათავსების განთავსება უნდა უზრუნველყოფდეს ტექნოლოგიური პროცესის უწყვეტობას და გამორიცხავდეს ნედლეულის, ნახევარფაბრიკატების, ნარჩენების ნაკადის შეხვედრის შესაძლებლობას მზა პროდუქციის ნაკადთან, აგრეთვე გარემოს ზემოქმედებისაგან დაუცველი ნახევარფაბრიკატების ტრანსპორტირებას ღია სივრცეში.
6. სასურსათო პროდუქციისა და სამედიცინო პრეპარატების მწარმოებელი საამქროები მთლიანად უნდა იყოს იზოლირებული ტექნიკური პროდუქციის მწარმოებელი საამქროებისაგან და ჰქონდეს დამოუკიდებელი შესასვლელები და საყოფაცხოვრებო დანიშნულების სათავსები.
7. თევზის პროდუქციის შესანახად საწარმოს უნდა ჰქონდეს მაცივარი ან შემნახველი საკანი, რომელმაც უნდა უზრუნველყოს პროდუქციის კონკრეტული სახეობისათვის საჭირო ტემპერატურა.
8. მრავალსართულიან შენობაში პირველ სართულზე უნდა განთავსდეს ყველაზე დიდი წყალმოხმარების საამქრო, რათა შემცირდეს სართულებს შორის გადახურვაში გამავალი ტრაპების დატვირთვა.
9. ვენტილაციის არსებობისას ნებადართულია სარდაფებში სამაცივრე საკნების, სასაწყობე, მარილწყლისა და გასათბობი სათავსების, სამაცივრო დანადგარების სააპარატო და სამანქანო განყოფილებების განთავსება უსაფრთხოების ტექნიკის წესების დაცვით.
10. მღრღნელების შეღწევის პროფილაქტიკისათვის საწარმოო და სასაწყობე სათავსებს უნდა ჰქონდეს მჭიდრო კარები, კომუნიკაციების გარშემო ხვრელები საგულდაგულოდ უნდა იყოს ამოვსებული, სავენტილაციო ხვრელები უნდა აღიჭურვოს ლითონის ბადეებით და ა. შ.
11. საწარმოო-ტექნოლოგიური სათავსების დაგეგმვა, აღჭურვილობის განლაგება უნდა უზრუნველყოფდეს მათი სანიტარიული დამუშავების შესაძლებლობას.
12. საწარმოო სათავსების იატაკი არ უნდა იყოს სრიალა, უნდა ჰქონდეს მყარი, არაადსორბირებადი, წყალ-, მჟავა-, ტუტე- და ცხიმმედეგი არატოქსიკური მასალისაგან დამზადებული ზედაპირი, რათა მოხერხებული იყოს დასუფთავებისა და დეზინფექციისათვის, ამავე დროს სათანადოდ შრებოდეს.
13. იატაკი უნდა იყოს დაქანებული, არ უნდა ჰქონდეს გამოშვერილობები და ღრმულები წყლის შესაძლო დაგუბების თავიდან ასაცილებლად.
14. ღარებისა და არხების დაქანება ტრაპებისაკენ მიმართული უნდა იყოს ისე, რომ არ კვეთდეს გასასვლელებს.
15. წყლის ჩასადენი ტრაპების არარსებობისას საამქრო აღჭურვილი უნდა იყოს წყლის მოსაშორებელი მოწყობილობით.
16. იატაკისა და კედლების შეერთების ადგილი უნდა იყოს წყალგაუმტარი და მოხერხებული დასუფთავება-დეზინფექციისათვის. კედელი 30 სმ სიმაღლეზე დაფარული უნდა იყოს ჰიდროიზოლაციური საფარით.
17. შიდა კედლებს უნდა ჰქონდეს გლუვი, წყალმედეგი, ნათელ ფერში შეღებილი ზედაპირი და ადვილად ექვემდებარებოდეს რეცხვას.
18. ფურცლოვანი ფენილის შეერთების ადგილები გამტკიცებული უნდა იქნეს მასტიკით ან სხვა ცხელი წყლის ზემოქმედებისადმი მდგრადი ნაერთით.
19. კედლებს არ უნდა ჰქონდეს გამოშვერილები. მილები და კაბელები უნდა იქნეს მოქცეული კედლის შიგნით, ან აკურატულად შეფუთული.
20. თევზისა და სხვა პროდუქტების შემოსატან კარებს უნდა ჰქონდეს სათანადო სიგანე და დამზადებული უნდა იყოს კოროზიამედეგი მასალისაგან, რათა მოსახერხებელი იყოს დასუფთავებისათვის.
21. ჭერის დაპროექტება უნდა გამორიცხავდეს მასზე ჭუჭყის, კონდენსატების დაგროვებას და მოხერხებული იყოს დასასუფთავებლად.
22. ჭერს უნდა ჰქონდეს გლუვი, წყალმედეგი და ემულსიური საღებავით ნათელ ფერში შეღებილი ზედაპირი.
23. ჭერზე გამოშვერილობების (კოჭები, მილები და ა. შ.) მქონე შენობებში რეკომენდებულია შეკიდული ჭერების დაპროექტება.
24. იმ შემთხვევაში, როცა სახურავის კოჭები ვერ იფარება და შიდა ზედაპირი ჭერს წარმოადგენს, შეერთების ადგილები უნდა გამყარდეს, ხოლო საყრდენი კონსტრუქციები შეიღებოს ღია ფერის საღებავით. სახურავის ზედაპირი უნდა იყოს გლუვი, მოსახერხებელი დასაუფთავებისათვის და გამორიცხავდეს თევზის პროდუქციაში მტვრის, სხვადასხვა დამაბინძურებელი ნივთიერებებისა და კონდენსატების მოხვედრას.
25. დასალაგებელი ინვენტარის, სარეცხი და სადეზინფექციო საშუალებების შესანახად გამოყოფილი უნდა იყოს სპეციალური საწყობები, კარადები, ფარდულები.
26. საწარმოო სათავსებში გათვალისწინებული უნდა იყოს:
ა) ჩამრეცხი ონკანები ანგარიშით: 1 ონკანი 150 მ2 ფართობზე (სათავსზე არანაკლებ ერთისა), კრონშტეინები შლანგების შესანახად;
ბ) ხელის დასაბანად საამქროებში დამონტაჟებული უნდა იყოს ნიჟარები ცივი და ცხელი წყალგაყვანილობით, აღჭურვილი შემრევებით, უზრუნველყოფილი საპნით, ჯაგრისით, სადეზინფექციო ხსნარით, ერთჯერადი სარგებლობის ხელსახოცებით ან ელექტროსაშრობებით. ასეთი ნიჟარები უნდა განთავსდეს თოთოეული საამქროს შესასვლელში სამუშაო ადგილიდან არანაკლებ 15 მ მანძილის დაშორებით (ანგარიშით: 1 შემრევი 20 კაცზე);
გ) სასმელი დანიშნულებით უნდა დაიდგას შადრევნები და სატურატორული დანადგარები სამუშაო ადგილიდან არანაკლებ 70 მ მაძილზე;
დ) სასმელი წყლის ტემპერატურა არ უნდა აღემატებოდეს 150C-ს.
27. სამუშაო სათავსებსა და ტუალეტებში დაუშვებელია ხელის ონკანების დამონტაჟება