1. თევზის გაცივებული პროდუქციის დამზადებისას გამოყენებულ უნდა იქნეს დაქუცმაცებული ყინული (ხელოვნური ან ბუნებრივი). ყინული დაქუცმაცების წინ უნდა გაირეცხოს.
2. გასაცივებლად და გასაყინად გაგზავნის წინ თევზი გულმოდგინედ უნდა გაირეცხოს სუფთა წყლით (არა უმეტეს 150C ტემპერატურის). თევზის შხაპით რეცხვისათვის დასაშვებია ზღვის გაუსნებოვნებული წყლის გამოყენება.
3. საყინულეში თევზის ჩატვირთვა-გადმოტვირთვის დრო და გაყინული თევზის ტემპერატურის საკონტროლო მონაცემები უნდა რეგისტრირდებოდეს სპეციალურ ჟურნალში.
4. საყინულე საკნებში ტექნოლოგიური ოპერაციები უნდა მიმდინარეობდეს ვენტილატორების გამორთვისას ჰაერის იძულებითი ცირკულაციის პირობებში, ამასთან მიღებული უნდა იქნეს ზომები საკნებში ტემპერატურის მომატების თავიდან ასაცილებლად.
5. დასაშვებია თევზზე კვების პროდუქტებთან კონტაქტისათვის ნებადართული ისეთი საფარველის გადაფარება, რომელიც შეაფერხებს გაყინული თევზის ცხიმების ჟანგვის პროცესებს და დაიცავს მას სამაცივრო კამერაში გამოშრობისაგან.
6. წყალი თევზის მოსარკვლის აბაზანებში უნდა გამოიცვალოს დაბინძურების ხარისხის მიხედვით, მაგრამ არანაკლებ ერთჯერ დღეღამეში. ამასათან ერთად აბაზანები უნდა გასუფთავდეს.
7. მოსასარკლი აპარატებისა და აბაზანების სანიტარიული დამუშავება უნდა ხდებოდეს დადგენილი წესით.
8. თევზის მოსარკვლისათვის განკუთვნილი წყალი (სასმელი და ზღვის გაუვნებელყოფილი) უნდა შეესაბამებოდეს საქართველოს შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის მინისტრის 2001 წლის 16 აგვისტოს №297/ნ ბრძანებას “გარემოს ხარისხობრივი მდგომარეობის ნორმების დამტკიცების შესახებ”.
9. ანტისეპტიკური საშუალებებით ზღვის წყლის გასაუვნებლად მოსასარკლავი აპარატის აბაზანაში უნდა ჩაესხას მისი მოცულობის შესაბამისი ზღვის წყალი, რომელსაც უნდა დაემატოს შესაბამისი მოცულობის ანტისეპტიკი – კატამინი ან კატაპოლი მასური კონცენტრაციით 0,5 გ/დმ3 და გულმოდგინედ იქნეს არეული 10 წთ-ის განმავლობაში. გაუვსნებოვნებული წყლის ხარჯვის შესაბამისად მოსასარკლავი აპარატის აბაზანაში უნდა დაემატოს დამატებული ზღვის წყლის შესაბამისი ოდენობის ანტისეპტიკი იმ ანგარიშით, რომ მისი კონცენტრაცია შეადგენდეს 0,5 გ/დმ3 -ს.
10. პროდუქციის მისაღებად მომზადებული შემნახველი საკნები ჩატვირთვის წინ უნდა გაცივდეს საჭირო ტემპერატურამდე.
11. თევზისა და თევზის პროდუქტების შესანახი საკნები აღჭურვილ უნდა იყოს ტენიანობისა და ტემპერატურის მაკონტროლებელი საშუალებებით.
12. შემნახველ საკანში ყოველდღიურად (არანაკლებ 2-ჯერ დღეღამეში) უნდა წარმოებდეს ჰაერის ტემპერატურის კონტროლი თვითმწერი სარეგისტრაციო ხელსაწყოების ან შემოწმებული თერმომეტრების გამოყენებით, რომლებიც დაყენებული უნდა იყოს ადვილადმისადგომ ადგილას იატაკიდან 1,5-1,8 მ სიმაღლეზე.
13. საკნებში ჰაერის ფარდობითი ტენიანობის კონტროლი არანაკლებ კვირაში ერთხელ უნდა ტარდებოდეს შესაბამისი სტაციონარული ან პორტატული ხელსაწყოების (ფსიქრომეტრი, ჰიგრომეტრი, ჰიგროგრაფი) გამოყენებით.
14. შემნახველ საკნებში ტემპერატურისა და ტენიანობის გაზომვის შედეგების რეგისტრაცია უნდა ხდებოდეს სპეციალურ საკონტროლო ჟურნალში.
15. სარეგისტრაციო დანადგარების განთავსება უნდა უზრუნველყოფდეს ინფორმაციის აღრიცხვის მოხერხებულობას. რეგისტრაციის გადამცემი სათავსში განთავსებული უნდა იყოს სიცივის წყაროდან ყველაზე მეტად დაშორებულ წერტილში, ე.ი. იქ, სადაც ჰაერის ტემპერატურა უმაღლესია. ტემპერატურის რეგისტრაციის მონაცემები შენახულ უნდა იქნეს პროდუქციის რეალიზაციის ბოლომდე და გამზადებული იყოს საინსპექციო ორგანოებისათვის წარსადგენად.
16. პროდუქციის 50 ტონაზე დიდი ტევადობის მაცივრებში ჩატვირთვა-გადმოტვირთვის სამუშაოებისათვის გათვალისწინებული უნდა იყოს დახურული ბაქნები.
17. საკვებად გამოუსადეგარი პროდუქცია უნდა ინახებოდეს ცალკე სათავსში ტექნიკური მიზნით გადამუშავების ან განადგურებისათვის.
18. გაფუჭების აშკარა ნიშნების მქონე, დაობებული, უცხო სუნიანი და სტანდარტიდან სხვა გადახრების მქონე დაბინძურებული პროდუქციის მიწოდებისას დასაშვებია მხოლოდ მათი დროებითი შენახვა. ასეთი პროდუქციის რეალიზაციის საკითხი უნდა გადაწყვიტოს ტექნოლოგმა და საქონელმცოდნემ; იმ შემთხვევებში, როცა საკითხი ეხება პროდუქციის უსაფრთხოებას, საჭიროა ჰიგიენური დასკვნა, რომლის საფუძველზეც პროდუქცია მაცივრიდან მიეწოდება შესაბამის საწარმოებს გადასამუშავებლად ან იგზავნება შემდგომი რეალიზაციისათვის.
19. თევზის პროდუქციაზე ჰაერის მიწოდების უზრუნველყოფისა და ამასთან ერთად მღრღნელების გამრავლების პროფილაქტიკისათვის სამაცივრო სათავსებში პროდუქციის დასაწყობება უნდა მოხდეს კედლებიდან არანაკლებ 50 სმ და იატაკიდან არანაკლებ 20 სმ-ით დაშორებულ მანძილზე.
20. ერთ საკანში სხვადასხვა სახის ისეთი პროდუქციის შენახვა, რომელთა ურთიერთგავლენის შედეგად იცვლება მათი ხარისხი და ტარის მდგომარეობა, კატეგორიულად აკრძალულია.
21. საკნების, კორიდორებისა და ესტაკადების იატაკები უნდა სუფთავდებოდეს დაბინძურების ხარისხის მიხედვით, მაგრამ არანაკლებ ცვლაში ერთხელ.
22. მიმდინარე რემონტი, შეთეთრება და დეზინფექცია უნდა ტარდებოდეს საჭიროების მიხედვით, მაგარამ წელიწადში ერთხელ მაინც.
23. „თოვლის ქურქის” მოშორება სამაცივრო ბატარეებიდან უნდა ხდებოდეს მისი გაზრდის მიხედვით, მაგრამ თვეში ერთხელ მაინც, ხოლო ჰაერის გამაცივებლებიდან კი – დღეღამეში ერთჯერ.
24. მაცივრის ადმინისტრაცია უნდა უწევდეს მკაცრ მეთვალყურეობას პროდუქციის შენახვასა და დროულ რეალიზაციას
თევზის პროდუქტის წარმოებისა და რეალიზაციის სანიტარული წესის დამტკიცების შესახებ · რედაქცია 27.11.2003
მუხლი 12. თევზის ყინულით დამუშავება
თავი II — ზოგადი მოთხოვნები თევზის გადამამუშავებელი საწარმოებისადმი
მეზობელი მუხლები
- მუხლი 6. განათება, გათბობა, ვენტილაცია
- მუხლი 7. ჰიგიენური მოთხოვნები ტერიტორიისა და საწარმოო სათავსებისადმი
- მუხლი 8. მოთხოვნები აღჭურვილობის, ინვენტარისა და ტარისადმი
- მუხლი 9. დამხმარე მასალა და ყინული
- მუხლი 10. საბადური
- მუხლი 11. თევზის მიღებისა და დამუშავების საამქროები
- მუხლი 13. დამარილებული პროდუქციის წარმოება
- მუხლი 14. საპრესერვო წარმოება
- მუხლი 15. კონსერვების წარმოება
- მუხლი 16. კულინარიული წარმოება
- მუხლი 17. თევზის ფარშის წარმოება
როგორ დავიმოწმოთ
საქართველოს მინისტრის ბრძანება „თევზის პროდუქტის წარმოებისა და რეალიზაციის სანიტარული წესის დამტკიცების შესახებ“, მუხლი 12, №305/ნ, 27.11.2003, სარეგისტრაციო კოდი 470.230.000.11.119.006.208 (კონსოლიდირებული რედაქცია 27.11.2003). ხელმისაწვდომია: https://legali.ge/law/56968/muxli-12/