1. იმპორტული საკვებდანამატების გამოყენებისას საწარმოში უნდა ინახებოდეს მომწოდებელი ფირმის მიერ გაცემული სერტიფიკატი და სპეციფიკაცია;
ა) საკვებდანამატების გამოყენება დაიშვება მხოლოდ "საკვებდანამატების გამოყენების სანიტარიული წესებისა და ნორმების დამტკიცების შესახებ" საქართველოს შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის მინისტრის 2001 წლის 16 აგვისტოს №311/ნ ბრძანების მიხედვით;.
ბ) საკვებდანამატები უნდა ინახებოდეს დამამზადებელი საწარმოს ტარაში. დაუშვებელია შენახვის მიზნით მათი გადატანა სხვა ჭურჭელში.
2. დამხმარე მასალის შესანახი სათავსები უნდა იყოს მშრალი, კარგად ნიავდებოდეს, არ ჰქონდეს უცხო სუნი და არ იყოს დაბინძურებული ბეღელის მავნებლებით.
3. პროდუქტები საწყობში ისე უნდა განლაგდეს, რომ ყუთებისა და ტომრების ქვედა რიგებსა და იატაკს შორის მანძილი შეადგენდეს არანაკლებ 10 სმ-ს. აკრძალულია დასაწყობება წყალგაყვანილობის მილებისა და გამათბობელი მოწყობილობების ახლოს.
4. სანელებლები ექვემდებარება შეფუთული სახით შენახვასა და ტრანსპორტირებას.
5. კატეგორიულად აკრძალულია სანელებლების შენახვა ძლიერი სუნის მქონე ნივთიერებების სათავსში.
6. ფხვიერი კონსისტენციის დამხმარე მასალა ექვემდებარება გამოყენების წინ მაგნიტურ დამჭერებში გატარებას.
7. საწარმოში მიწოდებული მცენარეული ზეთი უნდა შემოწმდეს ოქროსფერი სტაფილოკოკის არსებობაზე, ინახებოდეს გაუმჭვირვალე, მჭიდროდ დალუქულ ბაკებში, რომელებიც აღჭურვილია ფსკერის დონეზე განთავსებული გამოსაშვები ონკანებით.
8. ნაღების კარაქი და მელანჟი ექვემდებარება სამაცივრე საკანში სტელაჟებზე შენახვას დარგის ნორმატიული დოკუმენტების მოთხოვნათა შესაბამისად.
9. ძმარმჟავიანი ბოთლები შენახული უნდა იქნეს მოწნული კალათებით ან ხის ყუთებით მშრალ, გრილ ადგილას განცალკევებულად.
10. მარილის შესანახად სპეციალურად გამოყოფილ უნდა იქნეს არა უმეტეს 75% ფარდობითი ტენიანობის დახურული სათავსები.
ა) მარილის შესანახი სათავსი უნდა უზრუნველყოფდეს მის დაცვას ატმოსფერული ნალექების, გრუნტის წყლებისა და მექანიკური დამაბინძურებლების (ქვიშა, მტვერი და ა.შ.) მოხვედრისაგან და გამორიცხავდეს დანაკარგს.
11. სამუშაო ადგილებზე მარილის შესანახად გამოყენებული უნდა იქნეს სპეციალური ბუნკერები, ყუთები და სხვა ტევადობები, რომლებიც უზრუნველყოფენ მის დაცვას დაბინძურებისაგან.
12. ყინულის დასამზადებლად საჭიროა სუფთა სასმელი წყლის გამოყენება. წყლის ხარისხი უნდა შეესაბამებოდეს საქართველოს შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის მინისტრის 2001 წლის 16 აგვისტოს №297/ნ ბრძანებას „გარემოს ხარისხობრივი მდგომარეობის ნორმების დამტკიცების შესახებ”. ქლორიანი ყინულის დასამზადებლად გამოიყენება ქლორიანი კირი ქლორის არანაკლებ 25% მასური წილით.
13. დასაშვებია ყინულის დასამზადებლად ზღვის გუსნებოვნებული წყლის ან წყალსატევების მტკნარი წყლის გამოყენება, თუ მათი კოლი-ინდექსი შეესაბამება საქართველოს შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის მინისტრის 2001 წლის 16 აგვისტოს №297/ნ ბრძანებას “გარემოს ხარისხობრივი მდგომარეობის ნორმების დამტკიცების შესახებ”.
14. ყინულის დასაფარი საიზოლაციო მასალა უნდა იყოს სუფთა. იგი ექვემდებარება ყინულსაცავებისათვის განკუთვნილი მოედნის სიახლოვეს შენახვას, ატმოსფერული ნალექისაგან დაცვის აუცილებელი პირობების გათვალისწინებით.
15. თევზის ან მარილწყლის გასაცივებლად განკუთვნილი ხელოვნური ან ბუნებრივი ყინულის კოლი-ინდექსი უნდა შეესაბამებოდეს სასმელი წყლისათვის წაყენებულ მოთხოვნებს.
16. ყინული უნდა ინახებოდეს დარგის ნორმატიულ-ტექნიკური დოკუმენტაციის შესაბამისად.
17. ყინულის ტრანსპორტირების პირობები უნდა უზრუნველყოფდეს მისი ხარისხის შენარჩუნებას. ღია ტრანსპორტით გადატანისას ყინული უნდა დაიფაროს სუფთა ბრეზენტით.
18. მარილ- და ყინულსაცავებში მომუშავეები უნდა სარგებლობდნენ სპეციალური ფეხსაცმლითა და ინვენტარით