1. საწარმოო სათავსების განათება უნდა შეესაბამებოდეს დადგენილი კაანონმდებლობის შესაბამისად.
2. ლუმინესცენტურ ნათურებიანი სანათები აღჭურვილი უნდა იყოს დამცავი ბადით, გამბნევით ან სპეციალური მასრებით (ნათურის გამოვარდნის თავიდან ასაცილებლად), ხოლო ვარვარების ნათურებიანი სანათები კი – ერთიანი დამცავი ბადით.
3. ლუმინესცენტური განათება დასაშვებია მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ გადაჭრილია ნახმარი ვერცხლისწყლისწყლიანი ლუმინესცენტური ნათურების უტილიზაციის საკითხი.
4. იმ სათავსების განათებისათვის, რომლებშიც ღია ტექნოლოგიური პროცესები მიმდინარეობს, სანათების განთავსება უნდა გამორიცხავდეს პროდუქციაში მისი ნამსხვრევების მოხვედრას.
5. სანათების სანიტარიული დამუშავება უნდა ხდებოდეს კვარტალში ერთჯერ მაინც, ხოლო ხიზილალის დამამზადებელ საამქროებში – კვირაში ერთჯერ, საამქროს სანიტარიული დამუშავების გრაფიკის შესაბამისად.
6. ხიზილალის საამქროების ყველა საწარმოო სათავსი აღჭურვილი უნდა იყოს ბაქტერიციდული ნათურებით, ანგარიშით: 1,5-2,2 ვტ 1 მ3 მოცულობის ჰაერზე. ბაქტერიციდულ ნათურებს რთავენ სამუშაოს დაწყებამდე 1 სთ-ით ადრე. მათი ჩართვისას ხალხის ყოფნა სათავსში აკრძალულია. სათავსში შესვლა დაიშვება მხოლოდ ბაქტერიციდული ნათურის გამორთვიდან 30 წთ-ის შემდეგ. ბაქტერიციდული დანდგარების ჩართვა-გამორთვის დროის აღრიცხვა უნდა ხდებოდეს სპეციალურ ჟურნალში.
7. ძირითად და საწარმოო სათავსებში ფანჯრების ფართობი უნდა შეადგენდეს იატაკის ფართობის არანაკლებ 30 %-ს. სასურველია სინათლის ღიობებს ჰქონდეს ჩრდილოეთის ორიენტაცია. საუკეთესო განათებულობა მიიღწევა ფანჯრის ქვედა კიდის იატაკიდან 80-90 სმ სიმაღლეზე, ხოლო ზედა კიდის – ჭერიდან 20-30 სმ მანძილზე განთავსებისას. ფანჯრებს შორის კედლის სიგანე არ უნდა აღემატებოდეს ფანჯრის ერთნახევარ სიგანეს.
8. სინათლის ღიობების (ფანჯრები, ფრამუგები, სარკმელები) გარე შემინული ზედაპირი მტვრისა და ჭვარტლისაგან უნდა იწმინდებოდეს დაბინძურების შესაბამისად, მაგრამ კვარტალში ერჯერ მაინც, ხოლო შიდა ზედაპირი – თვეში ერთჯერ მაინც. ზამთარში დასაშვებია ფანჯრის მხოლოდ შიდა შემინული ზედაპირის წმენდა. ფანჯრების გატეხილი მინები დაუყოვნებლივ უნდა შეიცვალოს მთლიანით, შედგენილი მინების ჩასმა დაუშვებელია. ასევე არ დაიშვება სინათლის ღიობების დაფარვა გარეშე ნივთებით როგორც შენობის შიგნიდან, ისე გარედან.
9. სათავსებში მოწყობილობა-დანადგარები ისე უნდა განლაგდეს, რომ უზრუნველყოს სამუშაო ადგილების მაქსიმალური განათებულობა, ამასთან უნდა გამოირიცხოს მზის სხივების პირდაპირი ზემოქმედება.
10. საწარმოო სათავსის დანიშნულების შეცვლის, გადაადგილების ან გამოცვლის შემთხვევაში გამანათებელი მოწყობილობა ისე უნდა დამონტაჟდეს, რომ არ მოხდეს განათებულობის დადგენილი ნორმებიდან გადახრა.
11. საწარმოო, ადმინისტრაციულ და საყოფაცხოვრებო სათავსებში გათვალისწინებული უნდა იყოს ვენტილაცია მოქმედი კანონმდებლობის შესაბამისად.
12. სათავსების გასანიავებლად გათვალისწინებული უნდა იყოს სარკმელები, ფრამუგები, დარაბები, მექანიკური მოწყობილობა მათ გასაღებად და ფიქსაციისათვის და ა. შ. ფანჯრები უნდა იღებოდეს სათავსის შიგნით, რათა მოსახერხებელი იყოს გასაწმენდად.
13. ჰაერგამტარები ისე უნდა იყოს განლაგებული, რომ გამოირიცხოს მათში დაბინძურებული ჰაერის, აირებისა და წყლის მოხვედრა. ჰაერის მტვრისაგან გასასუფთავებლად ისინი აღჭურვილი უნდა იყოს სპეციალური ფილტრებით.
14. შემწოვი სავენტილაციო მოწყობილობები და ბუნებრივი ვენტილაციის გამწოვი ხვრელები აღჭურვილი უნდა იყოს ბადეებით მწერებისაგან დასაცავად.
15. სავენტილაციო არხები და ჰაერგამტარები უნდა გასუფთავდეს დაბინძურების მიხედვით, მაგრამ არანაკლებ წელიწადში ერთხელ.
16. საწარმოო სათავსების გადამეტცივების თავიდან ასაცილებლად ტექნოლოგიურ ღიობებთან და ტამბურებთან დამონტაჟებული უნდა იყოს საჰაერო-სითბური საფარი.
17. წარმოებაში, რომელსაც ახლავს ტოქსიკური ორთქლის, აირებისა და მტვრის გამოყოფა, ამიაკური სამაცივრე დანადგარების სამანქანო და სააპარატო განყოფილებებში აკრძალულია ვენტილაციისა და საჰაერო გათბობის სისტემებში ჰაერის რეცილკულაცია.
18. ყველა საწარმოს უნდა ჰქონდეს დამოუკიდებელი სავენტილაციო სისტემა. დაუშვებელია აგრეთვე, მტვრისა და ადვილად კონდენსირებადი ორთქლის, მომწამვლავი და ფეთქებადსაშიში ნარევების წარმომქმნელი ნივთიერებების გამწოვების ერთ საერთო გამწოვ დანადაგარში გაერთიანება.
19. საწარმოები უზრუნველყოფილი უნდა იყოს ცენტრალური გათბობით მოქმედი სამშენებლო წესებისა და ნორმების შესაბამისად.
20. გასათბობ მოწყობილობებს უნდა ჰქონდეს გლუვი ზედაპირი და იყოს დასუფთავების, დათვალიერებისა და რემონტისათვის მოხერხებული.
21. საწარმოო საამქროებში ჰაერის ტემპერატურა და ფარდობითი ტენიანობა უნდა შეესაბამებოდეს ტექნოლოგიურ ინსტრუქციებს.
ა) საწარმოო სათავსების გათბობას უნდა უზრუნვეყოფდეს წყლის (1500ჩ-იანი თბომატარებლით) ან ორთქლის (1300C) ადგილობრივი გამათბობელი მოწყობილობები.
ბ) ადმინისტრაციულ-საყოფაცხოვრებო სათავსებში თბომატარებლის ტემპერატურა გათბობის ორმილიანი სისტემებისათვის უნდა შეადგენდეს 900ჩ-ს, ხოლო ერთმილიანი სისტემებისათვის კი – 1050C-ს.
22. ტემპერატურისა და ტენიანობის რეჟიმით მკვეთრად განსხვავებული ყველა საწარმო განთავსებული უნდა იყოს დამოუკიდებელ სათავსში და საჭიროებისამებრ უკავშირდებოდეს ერთმანეთს ტამბურებით, დერეფნებით, კარებითა და ა.შ.
23. მნიშვნელოვანი ორთქლ- და სითბოწარმომქმნელი წყაროები უნდა იყოს თერმოიზოლირებული (სახურავით, გარსაცმით, ხუფებით).
24. საწარმოო სათავსებში გარე მეტეოროლოგიური პირობებისაგან დამოკიდებულებით გათვალისწინებული უნდა იყოს ჰაერის ტემპერატურის ავტომატური რეგულირება