1. უცხოელის საქართველოდან გაძევების საკითხის განხილვისას, საქართველოში მყოფ უცხოელს მისი მოთხოვნის შემთხვევაში, კონკრეტული საქმის სათანადო გარემოებების გათვალისწინებით, საქართველოდან გაძევების შესახებ გადაწყვეტილებით განესაზღვრება საქართველოს ნებაყოფლობით დატოვების გონივრული ვადა − 7 კალენდარული დღიდან 30 კალენდარულ დღემდე, რომლის განმავლობაშიც მან საქართველოს სახელმწიფო ბიუჯეტიდან ხარჯების გაღების გარეშე უნდა დატოვოს საქართველო.
2. უცხოელის საქართველოდან გაძევების საკითხის განხილვისას, უცხოელთან გასაუბრების ეტაპზე უფლებამოსილი თანამდებობის პირი უცხოელს წერილობით, მისთვის გასაგებ ენაზე ან იმ ენაზე, რომელიც მას ესმის, როგორც ეს შეიძლება გონივრულად ჩაითვალოს, განუმარტავს საქართველოდან გაძევების შესახებ გადაწყვეტილების საფუძველზე საქართველოს ნებაყოფლობით დატოვების ვადით სარგებლობის უფლებას, აგრეთვე საქართველოდან გაძევების შესახებ გადაწყვეტილების მიღებამდე საქართველოს ნებაყოფლობით დატოვების უფლების თაობაზე.
3. უცხოელის მიმალვის საფრთხის თავიდან ასაცილებლად მას საქართველოს ნებაყოფლობით დატოვების ვადის განმავლობაში შეიძლება დაეკისროს შემდეგი ვალდებულება:
ა) კვირაში არაუმეტეს ორჯერ გამოცხადდეს დეპარტამენტში ან პოლიციის შესაბამის ტერიტორიულ ორგანოში;
ბ) შეიტანოს სულ მცირე 3 000 ლარის ოდენობის გირაო;
გ) სამმართველოს ჩააბაროს სამგზავრო დოკუმენტი;
დ) სამმართველოს დაუყოვნებლივ ინფორმირების გარეშე არ შეიცვალოს საცხოვრებელი ადგილის მისამართი და სხვა საკონტაქტო ინფორმაცია, რომლებიც მიუთითა მისი საქართველოდან გაძევების საკითხის განხილვისას;
ე) შესაბამის საცხოვრებელ ადგილზე 2 დღეზე მეტი ხნით არყოფნის შემთხვევაში, ამის შესახებ აცნობოს სამმართველოს;
ვ) გამოცხადდეს სამმართველოში მისი საქართველოდან გაძევების შესახებ გადაწყვეტილების აღსრულების უზრუნველყოფის გარემოებების გასარკვევად ან/და კონსულტაციისთვის.
4. უცხოელის საქართველოდან გაძევების თაობაზე გადაწყვეტილებით უცხოელს შეიძლება დაეკისროს ამ მუხლის მე-3 პუნქტით განსაზღვრული ერთზე მეტი ვალდებულება.
5. ამ მუხლის მე-3 პუნქტის „გ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში სამგზავრო დოკუმენტის სამმართველოსთვის ჩაბარებისთანავე სამმართველო უცხოელზე გასცემს უცხოელის მიერ სამგზავრო დოკუმენტის დეპარტამენტისათვის ჩაბარების შესახებ ცნობას (დანართი №2).
6. უცხოელისთვის ამ მუხლის მე-3 პუნქტის „დ“ ქვეპუნქტით განსაზღვრული ვალდებულების დაკისრების შემთხვევაში დეპარტამენტს, აგრეთვე სამინისტროს შესაბამის სტრუქტურულ ქვედანაყოფს ან/და პოლიციის შესაბამის ტერიტორიულ ორგანოს უფლება აქვს, შესაბამისი საცხოვრებელი ადგილის თანამესაკუთრის ან თანამფლობელის წერილობითი თანხმობით შეამოწმოს, ცხოვრობს თუ არა უცხოელი მის მიერ მითითებულ საცხოვრებელ ადგილზე.
7. ამ წესის მე-4 მუხლის მე-3 პუნქტითა და ამ მუხლის მე-6 პუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევებში დეპარტამენტის, აგრეთვე სამინისტროს შესაბამისი სტრუქტურული ქვედანაყოფის ან/და პოლიციის შესაბამისი ტერიტორიული ორგანოს მიერ სამგზავრო დოკუმენტის მოსაძიებლად უცხოელის საცხოვრებელი ადგილის შემოწმებაზე უცხოელის მიერ უარის თქმა არის ამ წესის 42-ე მუხლით გათვალისწინებული ვალდებულების შეუსრულებლობა.
8. უცხოელს შეიძლება არ განესაზღვროს საქართველოს ნებაყოფლობით დატოვების ვადა ან განესაზღვროს 7 კალენდარულ დღეზე ნაკლები ვადა, თუ:
ა) არსებობს მისი მიმალვის საფრთხე;
ბ) მისი საქართველოდან გაძევება ხდება ამ წესის მე-10 მუხლის პირველი პუნქტის „გ“ ქვეპუნქტის საფუძველზე;
გ) მას უარი ეთქვა საქართველოში ბინადრობის ნებართვის გაცემაზე ან საერთაშორისო დაცვაზე განაცხადის დაუსაბუთებლობის გამო უარი ეთქვა საერთაშორისო დაცვის მინიჭებაზე;
დ) მან ბინადრობის მოწმობის გაცემის ან საერთაშორისო დაცვის მინიჭების საქმის წარმოების ეტაპზე მნიშვნელოვანი გარემოებების შესახებ ყალბი ინფორმაცია ან გაყალბებული დოკუმენტები წარადგინა;
ე) უცხოელის საქართველოდან გაძევების შესახებ გადაწყვეტილება მიღებულია იმ უცხოელის მიმართ, რომელიც დაკავებულ იქნა საქართველოს სახელმწიფო საზღვრის უკანონოდ გადაკვეთის გამო და რომელსაც არ მოუპოვებია საქართველოში ყოფნის ნებართვა ან არ მიუღია საქართველოში დროებითი ყოფნის უფლება;
ვ) მისი საქართველოდან გაძევება ხდება ამ წესის მე-10 მუხლის პირველი პუნქტის „ზ“ ქვეპუნქტის საფუძველზე;
ზ) მისი საქართველოდან გაძევების საკითხის განხილვის დაწყების შემდეგ მან განმეორებით მოითხოვა საერთაშორისო დაცვა ან/და სააგენტოს მიმართა საქართველოდან გასვლის ვალდებულების გადავადების შესახებ;
თ) იგი ამ წესის 42-ე მუხლის შესაბამისად არ თანამშრომლობს დეპარტამენტთან.
9. უცხოელის საქართველოდან გაძევების შესახებ გადაწყვეტილებით განსაზღვრული საქართველოს ნებაყოფლობით დატოვების ვადა შეიძლება შემცირდეს ან/და ამ ვადის გასვლამდე უცხოელის საქართველოდან გაძევების შესახებ გადაწყვეტილება შეიძლება აღსრულდეს, თუ:
ა) არსებობს უცხოელის მიმალვის საფრთხე;
ბ) უცხოელის საქართველოდან გაძევების შესახებ გადაწყვეტილების მიღების შემდეგ:
ბ.ა) არსებობს საკმარისი საფუძველი ვარაუდისთვის, რომ უცხოელი საფრთხეს შეუქმნის საქართველოს სახელმწიფო უსაფრთხოებას, საზოგადოებრივ უსაფრთხოებას ან/და მართლწესრიგს;
ბ.ბ) უცხოელმა განმეორებით მოითხოვა საერთაშორისო დაცვა ან/და სააგენტოს მიმართა საქართველოდან გასვლის ვალდებულების გადავადების შესახებ;
ბ.გ) უცხოელი ამ წესის 42-ე მუხლის შესაბამისად არ თანამშრომლობს დეპარტამენტთან.
10. უცხოელის საქართველოდან გაძევების შესახებ გადაწყვეტილებასთან ერთად საჩივრდება საქართველოს ნებაყოფლობით დატოვების ვადის შემცირების შესახებ გადაწყვეტილება, აგრეთვე უცხოელის საქართველოდან გაძევების შესახებ გადაწყვეტილებით მისი საქართველოში შემოსვლის აკრძალვის ვადის განსაზღვრის თაობაზე გადაწყვეტილება.
11. თუ უცხოელი ნებაყოფლობით არ დატოვებს საქართველოს, ამ მუხლის მე-3 პუნქტის „ბ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული გირაო გამოიყენება საქართველოდან მის გაძევებასთან დაკავშირებული ხარჯების ასანაზღაურებლად.
12. ამ წესის მე-10 პირველი პუნქტის „გ“–„თ“ ქვეპუნქტებით განსაზღვრული რომელიმე საფუძვლით უცხოელის საქართველოდან გაძევებისას იგი საქართველოს ნებაყოფლობით დატოვების დასადასტურებლად სამინისტროს უფლებამოსილ ორგანოს ან სასამართლოს წარუდგენს შესაბამის მტკიცებულებებს.
13. კანონის 64-ე მუხლითა და 661 მუხლით დადგენილი წესით ცენტრში მოთავსებული უცხოელი, რომელმაც მოითხოვა ნებაყოფლობითი დაბრუნება, ვერ დატოვებს ცენტრის ტერიტორიას. უცხოელი ცენტრს დატოვებს მხოლოდ საქართველოს დატოვების მიზნით, ამ წესით განსაზღვრული ესკორტირების წესების დაცვით.
14. დეპარტამენტი თანამშრომლობს შესაბამის ორგანიზაციებთან ნებაყოფლობითი დაბრუნების პროგრამების განხორციელების ხელშეწყობის მიზნი