1. სტატუსის დამდგენი სპეციალისტი საქმის საფუძვლიანი შესწავლის შემდეგ ამზადებს დასკვნას, უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირისთვის/თავშესაფრის მაძიებლისთვის ლტოლვილის სტატუსის ან დამატებითი დაცვის მინიჭების ანდა ლტოლვილის სტატუსის ან დამატებითი დაცვის მინიჭებაზე უარის თქმის თაობაზე, რომლის საფუძველია:
ა) საერთაშორისო დაცვაზე განცხადება;
ბ) თავშესაფრის მაძიებელთან ჩატარებული ანკეტირება;
გ) ჩვეულებრივი წესით განხილვის შემთხვევაში თავშესაფრის მაძიებელთან ჩატარებული გასაუბრება;
დ) თავშესაფრის მაძიებლის მიერ წარდგენილი დოკუმენტაცია;
ე) თავშესაფრის მაძიებლისა და მისი თანმხლები ოჯახის წევრებისაგან მიღებული ინფორმაცია;
ვ) წარმოშობის ქვეყნის შესახებ ინფორმაცია;
ზ) სხვა სახელმწიფო სტრუქტურებიდან მიღებული ინფორმაცია.
2. სამმართველოს მიერ მომზადებული წერილობითი დასკვნა არის დასაბუთებული და შეიცავს:
ა) განცხადების მოკლე შინაარსს;
ბ) უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის/თავშესაფრის მაძიებლის მიერ წარდგენილი დოკუმენტაციის ჩამონათვალს;
გ) უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის/თავშესაფრის მაძიებლის მიერ მიწოდებული ინფორმაციის სანდოობის, მათ შორის, ამ ინფორმაციის რეალურობის, საყოველთაოდ ცნობილი ფაქტებისა და წარმოშობის ქვეყნის შესახებ ინფორმაციის შეფასებას;
დ) ლტოლვილის სტატუსის მინიჭებისათვის „საერთაშორისო დაცვის შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-15 მუხლის პირველი პუნქტით განსაზღვრულ პირობებთან შესაბამისობას, მათ შორის:
დ.ა) „საერთაშორისო დაცვის შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-15 მუხლის პირველი პუნქტით განსაზღვრულ პირობებთან კავშირის დადგენას;
დ.ბ) დევნის საფუძვლიანი შიშის დადგენას, მათ შორის, შიშის სუბიექტური და ობიექტური საფუძვლების განსაზღვრას;
დ.გ) დევნის ფაქტის დადგენას;
დ.დ) დევნის განმახორციელებელი სუბიექტ(ებ)ის დადგენას;
დ.ე) დაცვის განმახორციელებელი სუბიექტ(ებ)ის დადგენას;
დ.ვ) საჭიროების შემთხვევაში, შიდა გადაადგილების ალტერნატივის შესაძლო გამოყენების შეფასებას;
დ.ზ) საჭიროების შემთხვევაში, გამორიცხვის კრიტერიუმების შესაძლო გამოყენების შეფასებას;
დ.თ) საჭიროების შემთხვევაში, ლტოლვილის სტატუსზე უარის თქმის საფუძვლების შესაძლო გამოყენების შეფასებას;
ე) ლტოლვილის სტატუსის დადგენის კრიტერიუმებთან შეუსაბამობის შემთხვევაში, დამატებითი დაცვის მინიჭებისთვის „საერთაშორისო დაცვის შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-19 მუხლის პირველი პუნქტით განსაზღვრულ პირობებთან შესაბამისობას:
ე.ა) „საერთაშორისო დაცვის შესახებ“ საქართველოს კანონის 38-ე მუხლის მე-3 პუნქტით განსაზღვრულ პირობებთან კავშირის დადგენას;
ე.ბ) „საერთაშორისო დაცვის შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-19 მუხლის პირველი პუნქტით განსაზღვრულ რეალური რისკის არსებობის დადგენას;
ე.გ) სერიოზული ზიანის განმახორციელებელი სუბიექტ(ებ)ის დადგენას;
ე.დ) დაცვის განმახორციელებელი სუბიექტ(ებ)ის დადგენას;
ე.ე) საჭიროების შემთხვევაში, შიდა გადაადგილების ალტერნატივის შესაძლო გამოყენების შეფასებას;
ე.ვ) საჭიროების შემთხვევაში, გამორიცხვის კრიტერიუმების შესაძლო გამოყენების შეფასებას;
ე.ზ) საჭიროების შემთხვევაში, დამატებით დაცვაზე უარის თქმის საფუძვლების შესაძლო გამოყენების შეფასებას;
ვ) რეკომენდაციას.
3. დასკვნა მზადდება ამ მუხლის მე-2 პუნქტში მოცემული თანმიმდევრობით.
4. საბოლოო გადაწყვეტილების მისაღებად დასკვნა წარედგინება დეპარტამენტის დირექტორ