1. აქტივების განთავსების გრძელვადიანი სტრატეგია არის საინვესტიციო საქმიანობის ძირითადი საყრდენი, რომელიც მაქსიმუმამდე ზრდის იმის ალბათობას, რომ თითოეული საინვესტიციო პორტფელი საინვესტიციო ჰორიზონტის განმავლობაში გამოიმუშავებს მაქსიმალურ რისკით კორექტირებულ ამონაგებს, შესაბამისი რისკის აპეტიტისა და სამართლებრივი და მარეგულირებელი შეზღუდვების გათვალისწინებით.
2. ბენჩმარკ პორტფელი იქმნება შემდეგი პრინციპების გათვალისწინებით:
ა) ის მოიცავს მხოლოდ აქტივების კლასებს და არა ცალკეულ ფასიან ქაღალდებს;
ბ) მისი რისკისა და ამონაგების მახასიათებლები შეესაბამება პოლიტიკის სტრატეგიულ მიზნებს;
გ) ბაზარზე ხელმისაწვდომია მყისიერად, დაბალი ხარჯებით;
დ) ის ასახავს საქართველოს კაპიტალის ბაზრების განვითარების არსებულ დონეს.
3. ბენჩმარკ პორტფელის შემადგენლობა და აქტივების განთავსების სტრატეგია გადაისინჯება პერიოდულად და შეიცვლება იმ შემთხვევაში, თუ შეიცვალა:
ა) საინვესტიციო მიზნები, საინვესტიციო ჰორიზონტი ან რისკის აპეტიტი;
ბ) კანონითა და მარეგულირებელი წესით განსაზღვრული საინვესტიციო შეზღუდვები;
გ) დაშვებები რისკისა და ამონაგების ბალანსის გრძელვადიანი თანაფარდობის შესახებ;
დ) საქართველოს კაპიტალის ბაზრებზე ხელმისაწვდომი საინვესტიციო აქტივების კლასები.
4. აქტივების განთავსების სტრატეგიის ჩარჩო, რომელიც დანართ №1-ის სახით თან ერთვის ამ პოლიტიკას და წარმოადგენს მის ნაწილს, მოიცავს აქტივების განთავსების სტრატეგიის პროცესის უფრო დეტალურ აღწერას.
5. მთავარ საინვესტიციო ოფიცერს არ მოეთხოვება ბენჩმარკ პორტფელების ყოველთვის ზუსტად რეპლიკაცია. მთავარი საინვესტიციო ოფიცერი უფლებამოსილია გადაიხაროს ბენჩმარკ პორტფელში განსაზღვრული მიზნობრივი მაჩვენებლიდან ამ პოლიტიკის დანართ №3-ის ცხრილ №1-ით განსაზღვრული გადახრის დასაშვები ზღვრების ფარგლებში.
6. ამ პოლიტიკის დანართ №3-ის ცხრილ №1-ში განსაზღვრული ბენჩმარკ პორტფელები გამოყენებულ იქნება შესაბამისი საინვესტიციო პორტფელის შემოსავლიანობის და რისკების შეფასებისთვი