თუ სახელმწიფო, რომლის ხელშიც ინტერნირებული იმყოფება, უარს ეუბნება გათავისუფლებულ ინტერნირებულს მის ტერიტორიაზე ცხოვრების გაგრძელებაზე, მაშინ იგი ვალდებულია დაფაროს მისი რეპატრიაციის ხარჯები. თუმცა, თუ ინტერნირებული გადაწყვეტს საკუთარ ქვეყანაში დაბრუნებას საკუთარი პასუხისმგებლობით ან იმ სახელმწიფოს მთავრობის მითითებით, რომლის მიმართაც ერთგულების ვალდებულება აკისრია, ამ შემთხვევაში დამკავებელი სახელმწიფო არ არის ვალდებული დაფაროს მისი მგზავრობის ხარჯები საკუთარი ტერიტორიის ფარგლებს გარეთ. დამკავებელი სახელმწიფო ასევე არ არის ვალდებული აანაზღაუროს იმ ინტერნირებულთა რეპატრიაციის ხარჯები, რომელთა ინტერნირება მათი საკუთარი მოთხოვნით განხორციელდა.
თუ ინტერნირებულთა გადაცემა ხორციელდება 45-ე მუხლის შესაბამისად, გადამცემი და მიმღები სახელმწიფოები შეთანხმდებიან ზემოაღნიშნული ხარჯების განაწილებაზე.
ზემოაღნიშნული დებულებები არ ზღუდავს იმ სპეციალური შეთანხმებების დადების შესაძლებლობას, რომლებიც კონფლიქტის მონაწილე მხარეებს შორის შეიძლება დაიდოს მოწინააღმდეგის ხელში მყოფი მათი მოქალაქეების გაცვლისა და რეპატრიაციის შესახებ.
ნაწილი V
ცნობათა ბიურო და ცენტრალური სააგენ