მუხლი 3. წინამდებარე კონვენცია არ გამოიყენება იმ შემთხვევაში, როდესაც დანაშაული ჩადენილია ერთი სახელმწიფოს ფარგლებში, სავარაუდოდ დამნაშავე და დაზარალებულები არიან ამ სახელმწიფოს მოქალაქეები, სავარაუდო დამნაშავ

მსგავსი ნორმები სხვა აქტებში

• მუხლი 8. ქვეყნებში, სადაც საკუთარი მოქალაქის ექსტრადიციის პრინციპი არ არის აღიარებული, ის მოქალაქეები, რომლებიც დაბრუნდნენ თავიანთი ქვეყნის ტერიტორიაზე საზღვარგარეთ მე-3 მუხლში მოხსენიებული დანაშაულის ჩადენის — №2623 საერთაშორისო კონვენცია ყალბი ფულის წინააღმდეგ ბრძოლის შესახებ
• მუხლი 19. კონვენციის მონაწილე სახელმწიფო, რომელშიც მიმდინარეობს პროცესი სავარაუდო დამნაშავის წინააღმდეგ, ქვეყანაში მოქმედი კანონმდებლობის ან სათანადო პროცედურების შესაბამისად შეატყობინებს პროცესის საბოლოო შედეგ — საერთაშორისო კონვენცია ტერორიზმის დაფინანსების აღკვეთის შესახებ
• მუხლი 5. 1. თითოეული მხარე-სახელმწიფო ღებულობს იმგვარ ზომებს, როგორიც აუცილებელი შეიძლება აღმოჩნდეს, საკუთარი იურისდიქციის დასამყარებლად მე-4 მუხლში მოხსენიებულ დანაშაულებზე შემდეგ შემთხვევებში: — კონვენცია წამებისა და სხვა სახის სასტიკი, არაადამიანური ან ღირსების შემლახველი მოპყრობის და დასჯის წინააღმდეგ
• მუხლი 1654. დაზარალებულის კომპენსაციის გადახდის ვალდებულების დაკისრება — საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსი
• მუხლი 9. 1. როდესაც კონვენციის მონაწილე სახელმწიფო მიიღებს ინფორმაციას, რომ მე-2 მუხლით გათვალისწინებული დანაშაულის სავარაუდოდ ჩამდენი პირი შეიძლება მის ტერიტორიაზე იმყოფებოდეს, ეს სახელმწიფო მიიღებს სათანადო — საერთაშორისო კონვენცია ტერორიზმის დაფინანსების აღკვეთის შესახებ
• მუხლი 5. დამნაშავეთა ორგანიზებულ ჯგუფში მონაწილეობის კრიმინალიზაცია — გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის კონვენცია ტრანსნაციონალური ორგანიზებული დანაშაულის წინააღმდეგ

მეზობელი მუხლები

• მუხლი 1. წინამდებარე კონვენციის მიზნებისათვის:
• მუხლი 2. 1. ნებისმიერი პირი ჩაიდენს წინამდებარე კონვენციით გათვალისწინებულ დანაშაულს, თუ ეს პირი არაკანონიერად და განზრახ ჩაიტანს, განათავსებს, აამოქმედებს ან ააფეთქებს ფეთქებად ან სხვა სასიკვდილო მოწყობილობას
• მუხლი 5. ყოველი წევრი-სახელმწიფო ღებულობს აუცელებელ ზომებს, შესაბამის შემთხვევაში შიდა კანონმდებლობის ჩათვლით, რათა უზრუნველყოს, რომ წინამდებარე კონვენციით გათვალისწინებული დანაშაულებრივი აქტები, რომლებიც კონკ
• მუხლი 6. 1. ყოველი წევრი-სახელმწიფო ღებულობს ყველა აუცილებელ ზომას მე-2 მუხლით გათვალისწინებულ დანაშაულებებზე თავისი იურისდიქციის განსახორციელებლად, როდესაც:
• მუხლი 7. 1. მიიღებს რა ინფორმაციას, რომ პირი, რომელმაც ჩაიდინა ან სავარაუდოდ ჩადენილი აქვს მე-2 მუხლით გათვალისწინებული დანაშაული, იმყოფება მის ტერიტორიაზე, წევრი-სახელმწიფო ღებულობს თავისი შიდა კანონმდებლობის
• მუხლი 8. 1. წევრი-სახელმწიფო, რომლის ტერიტორიაზეც იმყოფება სავარაუდო დამნაშავე, იმ შემთხვევებში, როდესაც გამოიყენება მე-6 მუხლი, თუ ის არ აპირებს ამ პირის გადაცემას, ვალდებულია ნებისმიერი გამონაკლისისა და იმის
• მუხლი 9. 1. მე-2 მუხლით გათვალისწინებული დანაშაულებები ითვლება დანაშაულებებად, რომლებიც ექვემდებარებიან შეტანას იმ შეთანხმებებში გადაცემის შესახებ, რომლებიც არსებობენ ნებისმიერ წევრ-სახელმწიფოებს შორის წინამდე
• მუხლი 10. 1. წევრი-სახელმწიფოები აღმოუჩენენ ერთმანეთს მაქსიმალურ დახმარებას მე-2 მუხლით გათვალისწინებულ დანაშაულებთან დაკავშირებით აღძრულ სისხლის სამართლის პროცედურებში, მათ ხელთ არსებული მტკიცებულებების მოპოვე
• მუხლი 11. გადაცემის ან იურუდიული ურთიერთდახმარების მიზნებისათვის მე-2 მუხლით გათვალისწინებული არცერთი დანაშაული არ უნდა იქნეს მიჩნეული როგორც პოლიტიკური დანაშაული, ან დანაშაული, რომელიც უკავშირდება პოლიტიკურ და
• მუხლი 12. არაფერი წინამდებარე კონვენციაში არ შეიძლება განმარტებულ იქნეს როგორც გადაცემის ან იურიდიული დახმარების გაწევის ვალდებულების დაკისრება, თუკი თხოვნის მიმღებ წევრ-სახელმწიფოს აქვს მყარი საფუძველი ჩათვალო
• მუხლი 13. 1. პირი, რომელიც დაკავებულია ან იხდის სასჯელს ერთ-ერთი წევრი-სახელმწიფოს ტერიტორიაზე და რომლის ყოფნა აუცილებელია სხვა წევრ-სახელმწიფოში ჩვენებების მიცემის, პიროვნების ამოცნობის ან წინამდებარე კონვენცი

დოკუმენტის სრული ტექსტი (21 მუხლი) →