1. საევაკუაციო გზები და გასასვლელები, საქართველოს კანონმდებლობით გათვალისწინებული წესის შესაბამისად, უნდა იყოს თავისუფალი და გადიოდეს ღია სივრცეში ან უსაფრთხო ადგილზე.
2. საფრთხის შემთხვევაში, დასაქმებულებსა და სხვა პირებს უნდა ჰქონდეთ უსაფრთხო ევაკუაციის შესაძლებლობა.
3. სამუშაო სივრცის გამოყენების, აღჭურვილობისა და სიდიდის მიხედვით, ასევე იქ მომუშავე დასაქმებულთა მაქსიმალური რაოდენობის გათვალისწინებით, საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით, უნდა განისაზღვროს საევაკუაციო გზებისა და გასასვლელების რაოდენობა, ადგილმდებარეობა და ზომები.
4. საევაკუაციო კარი უნდა იღებოდეს შიგნიდან გარეთ.
5. დაუშვებელია საევაკუაციო გასასვლელისთვის გასაწევი ან მბრუნავი ტიპის კარის გამოყენება.
6. საევაკუაციო კარი არ უნდა იყოს ჩაკეტილი ან დამაგრებული ისე, რომ საგანგებო სიტუაციების დროს ვერ მოხერხდეს ნებისმიერი იმ პირის მიერ მისი მყისიერად გაღება, რომელსაც ამის საჭიროება აქვს. საევაკუაციო კარი არ უნდა იყოს ადვილად აალებადი მასალისგან დამზადებული.
7. საევაკუაციო გზები და გასასვლელები უნდა იყოს სათანადო წესით ნიშანდებული. სათანადო ნიშნები უნდა განთავსდეს კონკრეტული წესების მიხედვით სპეციალურ ადგილებში.
8. საევაკუაციო გზები, გასასვლელები და ტრანსპორტის სამოძრაო ადგილები ისევე, როგორც მათკენ მიმავალი კორიდორები და კარები არ უნდა იყოს ჩაკეტილი, თავისუფალი უნდა იყოს წინაღობებისგან, რათა შესაძლებელი იყოს მათი გამოყენება ნებისმიერ დროს დაბრკოლებების გარეშე.
9. ელექტროენერგიის გათიშვის შემთხვევაშიც საევაკუაციო გზები და გასასვლელები უნდა იყოს განათებულ