„თავდაცვის დაგეგმვის შესახებ“ საქართველოს კანონში ცვლილების შეტანის თაობაზე“

1 პროექტი საქართველოს კანონი „თავდაცვის დაგეგმვის შესახებ“ საქართველოს კანონში ცვლილების შეტანის თაობაზე მუხლი 1. „თავდაცვის დაგეგმვის შესახებ“ საქართველოს კანონში (საქართველოს საკანონმდებლო მაცნე, №15, 16.05.2006, მუხ. 107) შეტანილ იქნეს შემდეგი ცვლილება: 1. პირველი მუხლი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით: „მუხლი 1. სახელმწიფო თავდაცვის დაგეგმვის არსი 1. სახელმწიფო თავდაცვის დაგეგმვა მოიცავს იმ ღონისძიებათა ერთობლიობას, რომელიც ემსახურება თავდაცვის პოლიტიკის მიზნების განხორციელებასა და შესაბამისი გზებისა და რესურსების განსაზღვრას. 2. სახელმწიფო თავდაცვის დაგეგმვა ხორციელდება მოკლე (1-დან 2 წლამდე ვადით), საშუალო (1-დან 5 წლამდე ვადით) და გრძელვადიანი (5 წელზე მეტი ვადით) პერიოდებისათვის.“. 2. მე-3 მუხლი ამოღებულ იქნეს. 3. მე-4 მუხლი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით: „მუხლი 4. სახელმწიფო თავდაცვის დაგეგმვისა და კოორდინაციის ორგანიზება 1. სახელმწიფო თავდაცვის დაგეგმვისა და კოორდინაციის პრინციპებია: ა) კანონიერება; ბ) ადამიანის უფლებებისა და ძირითადი თავისუფლებების განუხრელი დაცვა და პატივისცემა; გ) ერთიანი სამთავრობო მიდგომა; დ) უწყვეტობა; ე) გეგმურობა; ვ) საჯაროობა და სამოქალაქო ჩართულობა. 2. სახელმწიფო თავდაცვის დაგეგმვა ხორციელდება ეროვნული და უწყებრივი დონის კონცეპტუალური და ორგანიზაციული დოკუმენტების მეშვეობით. 3. სახელმწიფო თავდაცვის სფეროში ეროვნული დონის კონცეპტუალური და ორგანიზაციული დოკუმენტების შესამუშავებლად იქმნება მუდმივმოქმედი უწყებათაშორისი კომისია ან/და სამუშაო ჯგუფი, რომლის სტრუქტურა, უფლებამოსილებები და საქმიანობის წესი განისაზღვრება საქართველოს მთავრობის შესაბამისი დადგენილებით. მუდმივმოქმედი უწყებათაშორისი კომისიის ან/და სამუშაო ჯგუფის საქმიანობას ხელმძღვანელობს და კოორდინაციას უწევს თავდაცვის სამინისტრო. 4. სახელმწიფო თავდაცვის დაგეგმვის უწყებრივი დონის კონცეპტუალურ დოკუმენტებს ამტკიცებს შესაბამისი უწყების ხელმძღვანელი პირი ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტით, ხოლო სახელმწიფო თავდაცვის დაგეგმვის უწყებრივი დონის ორგანიზაციულ დოკუმენტებს - შესაბამისი უწყების ხელმძღვანელი პირი ან მისგან უფლებამოსილი პირი, ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტით. 2 5. უწყებრივ დონეზე თავდაცვის დაგეგმვის განხორციელების წესი, ვადები, უწყებრივი დონის კონცეპტუალური და ორგანიზაციული დოკუმენტების სახეები და რეგულირების სფერო განისაზღვრება დებულებით, რომელსაც ნორმატიული აქტით ამტკიცებს შესაბამისი უწყების ხელმძღვანელი. 6. სახელმწიფო თავდაცვის დაგეგმვის ეროვნული და უწყებრივი დონის დოკუმენტები ექვემდებარებიან განახლებას ქვეყნის თავდაცვის საჭიროებიდან გამომდინარე.” 4. მე-6 მუხლი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით: „მუხლი 6. სახელმწიფო თავდაცვის დაგეგმვის ეროვნული დონის კონცეპტუალური დოკუმენტები 1. სახელმწიფო თავდაცვის დაგეგმვის ეროვნული დონის კონცეპტუალური დოკუმენტებია: ა) საქართველოს ეროვნული უსაფრთხოების კონცეფცია; ბ) საქართველოს საფრთხეების შეფასების დოკუმენტი; გ) საქართველოს ეროვნული თავდაცვის სტრატეგია. 2. საქართველოს ეროვნული თავდაცვის სტრატეგია: ა) მიმოიხილავს და აფასებს თავდაცვის სფეროში არსებულ საფრთხეებსა და გამოწვევებს; ბ) განსაზღვრავს ქვეყნის თავდაცვის პოლიტიკის მიზნებს და საერთაშორისო თანამშრომლობის საკითხებს; გ) განსაზღვრავს ეროვნულ სამხედრო მიზნებს და ამოცანებს, ასევე, მათი განხორციელების გზებს, პრინციპებს და საშუალებებს; დ) აფასებს ქვეყნის თავდაცვის შესაძლებლობებს, საქართველოს თავდაცვის ძალების მოთხოვნებს, ადგენს სამომავლო განვითარების ხედვას და განსაზღვრავს საქართველოს თავდაცვის ძალების სამომავლო სტრუქტურას; ე) განსაზღვრავს ქვეყნის თავდაცვის ორგანიზების სტრატეგიულ მიმართულებებსა და პრინციპებს; ვ) სახელმწიფო უწყებებს განუსაზღვრავს თავდაცვის ამოცანებს შესაბამისი სფეროების მიხედვით; ზ) განსაზღვრავს საზოგადოების ჩართულობას ქვეყნის თავდაცვაში; თ) ადგენს განსაზღვრული პერიოდისთვის საქართველოს თავდაცვის ძალების რესურსებით უზრუნველყოფის ჩარჩოებს. 3. საქართველოს ეროვნული უსაფრთხოების კონცეფციას საქართველოს მთავრობის წარდგინებით ამტკიცებს საქართველოს პარლამენტი. 4. საქართველოს საფრთხეების შეფასების დოკუმენტსა და საქართველოს ეროვნული თავდაცვის სტრატეგიას ამტკიცებს საქართველოს მთავრობა. 5. საქართველოს საფრთხეების შეფასების დოკუმენტისა და საქართველოს ეროვნული თავდაცვის სტრატეგიის საიდუმლო ნაწილი მტკიცდება ცალკე დოკუმენტის სახით.“ 5. კანონს დაემატოს 61 მუხლი შემდეგი რედაქციით: „მუხლი 61. სახელმწიფო თავდაცვის დაგეგმვის ეროვნული დონის ორგანიზაციული დოკუმენტები 1. სახელმწიფო თავდაცვის დაგეგმვის ეროვნული დონის ორგანიზაციული დოკუმენტია ეროვნული თავდაცვის მზადყოფნის გეგმა, რომელიც წარმოადგენს ეროვნული თავდაცვის სტრატეგიით განსაზღვრული მიზნებისა და ამოცანების შესასრულებლად 3 პასუხისმგებელი უწყებების დროში გაწერილი სამოქმედო გეგმების ერთობლიობას. თავდაცვის მზადყოფნის გეგმის შემადგენელი ნაწილია ეროვნული თავდაცვის გეგმა. 2. სახელმწიფო თავდაცვის დაგეგმვის ეროვნული დონის ორგანიზაციული დოკუმენტები მტკიცდება საქართველოს მთავრობის მიერ. სახელმწიფო თავდაცვის დაგეგმვის ეროვნული დონის ორგანიზაციული დოკუმენტის საიდუმლო ნაწილი მტკიცდება ცალკე დოკუმენტის სახით.“ 6. მე-7 მუხლი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით: „მუხლი 7. სახელმწიფო თავდაცვის დაგეგმვის უწყებრივი დონის დოკუმენტები 1. სახელმწიფო თავდაცვის დაგეგმვის უწყებრივი დონის კონცეპტუალური დოკუმენტი მუშავდება ეროვნული დონის დოკუმენტების საფუძველზე და მასში განისაზღვრება: ა) შესაბამისი უწყების ხედვები, ღირებულებები, მიდგომები, განზრახვები, პრინციპები, აგრეთვე ამ უწყების მიზნები და ამოცანები სახელმწიფო თავდაცვის სფეროსთან ან/და მის ცალკეულ მიმართულებებთან/საკითხებთან დაკავშირებით; ბ) შესაბამისი უწყების წინაშე მდგარი პრობლემები და საკუთარი უფლებამოსილების ფარგლებში მათი გადაჭრის დრო, გზები, საშუალებები, რესურსები და ამ უწყების პასუხისმგებელი სტრუქტურული ერთეულები. 2. უწყებრივი დონის კონცეპტუალური დოკუმენტებიდან იერარქიულად მაღალი დოკუმენტი მოიცავს ამ მუხლის პირველი პუნქტის ,,ა“ ქვეპუნქტით განსაზღვრულ საკითხებს. 3. უწყებრივ კონცეპტუალურ დოკუმენტს შეიძლება ქონდეს დროში გაწერილი სამოქმედო გეგმა. 4. უწყებრივი დონის კონცეპტუალური დოკუმენტის საიდუმლო ნაწილი მტკიცდება ცაკლე დოკუმენტის სახით. 5. უწყებრივი დონის დოკუმენტების შემუშავებას კოორდინაციას უწევს საქართველოს თავდაცვის სამინისტრო.“ 7. კანონს დაემატოს 71 მუხლი შემდეგი რედაქციით: „მუხლი 71. სახელმწიფო თავდაცვის უწყებრივი დონის ორგანიზაციული დოკუმენტები სახელმწიფო თავდაცვის უწყებრივი დონის ორგანიზაციული დოკუმენტები მუშავდება ეროვნული დონის დოკუმენტებისა ან/და უწყებრივი დონის კონცეპტუალური დოკუმენტების საფუძველზე და მათი აღსრულების მიზნით. 8. მე-8, მე-9 და მე-10 მუხლები ამოღებულ იქნეს. მუხლი 2. ეს კანონი ამოქმედდეს საქართველოს პრეზიდენტის მომდევნო არჩევნებში არჩეული პრეზიდენტის მიერ ფიცის დადებისთანავე. საქართველოს პრეზიდენტი გიორგი მარგველაშვილი

განმარტებითი ბარათი საქართველოს კანონის პროექტზე „თავდაცვის დაგეგმვის შესახებ“ საქართველოს კანონში ცვლილების შეტანის თაობაზე ა) ზოგადი ინფორმაცია კანონპროექტის შესახებ: ა.ა) კანონპროექტის მიღების მიზეზი: კანონპროექტის მიღების მიზეზია საქართველოს კონსტიტუციაში განხორციელებული ცვლილები (№1324-რს 13.10.2017წ.). აღნიშნულიდან გამომდინარე, აუცილებელია „თავდაცვის დაგეგმვის“ საქართველოს კანონის შესაბამისობაი მოყვანა საქართველოს კონსტიტუციასთან. ამასთან, კანონპროექტის მიხედვით კანონში აღმოიფხვრება სხვადასხვა ხარვეზები და მკაფიოდ განისაზღვრება სახელმწიფო თავდაცვის დაგეგმვის საკითხები. ა.ბ) კანონპროექტის მიზანი: კანონპროექტის მიზანს წარმოადგენს, „თავდაცვის დაგეგმვის“ საქართველოს კანონის შესაბამისობაში მოყვანა საქართველოს კონსტიტუციასთან და სახელმწიფო თავდაცვის დაგეგმვის რეგულაციების დახვეწა. ა.გ) კანონპროექტის ძირითადი არსი: საქართველოს კონსტიტუციაში განხორციელებული ცვლილებიდან (№1324-რს 13.10.2017წ.) გამომდინარე ტერმინი „სამხედრო ძალები“ შეიცვალა ტერმინით „თავდაცვის ძალები“, ასევე შეიცვალა საომარი და საგანგებო მდგომარეობის გამოცხადების მექანიზმები. აღნიშნულიდან გამომდინარე აუცილებელია „თავდაცვის დაგეგმვის“ საქართველოს კანონის სათანადო ნორმებში შესაბამისობაში იქნეს მოყვანილი საქართველოს კონსტიტუციასთან. გარდა ზემოაღნიშნულისა: წინამდებარე ცვლილებების დოკუმენტებში ჩნდება ახალი შედეგად ეროვნული დონის კონცეპტუალურ - ეროვნული თავდაცვის სტრატეგიის დოკუმენტი (მიეკუთვნება უსაფრთხოების სფეროში ეროვნული სტრატეგიების კატეგორიას). ეროვნული თავდაცვის სტრატეგია გააერთიანებს თავდაცვის სტრატეგიულ მიმოხილვასა და ეროვნულ სამხედრო სტრატეგიას (ორივე ეს დოკუმენტი აგრეთვე განეკუთვნებოდა უსაფრთხოების სფეროში ეროვნული სტრატეგიების კატეგორიას). თავდაცვის სტრატეგიული მიმოხილვისა და ეროვნული სამხედრო სტრატეგიის გაერთიანება და შედგეგად ახალი დოკუმენტის - ეროვნული თავდაცვის სტრატეგიის შექმნა, ქვეყნის ეროვნული უსაფრთხოებისა და თავდაცვის დაგეგმვის პროცესის თანამედროვე გამოწვევებთან ადაპტირებას ისახავს მიზნად. კერძოდ, თანამედროვე მსოფლიოს დიდი ნაწილი თანხმდება, რომ ქვეყნის თავდაცვის უზრუნველყოფა არ არის მხოლოდ შეიარაღებული ძალების ამოცანა და რომ ეს პასუხისმგებლობა ქვეყნის ეროვნული რესურსების ერთიან და კოორდინირებულ გამოყენებას გულისხმობს. სწორედ ამ მიზნით, საქართველოს თავდაცვის სამინისტრომ ქვეყნის თავდაცვის ორგანიზება ტოტალური თავდაცვის პრინციპის საფუძველზე დაიწყო. წარმოდგენილ ცვლილებებამდე თავდაცვის სფეროში არსებული ეროვნული დონის კონცეპტუალური დოკუმენტების მიხედვით (თავდაცვის სტრატეგიული მიმოხილვა და ეროვნული სამხედრო სტრატეგია) ქვეყნის თავდაცვის უზრუნველსაყოფად მხოლოდ საქართველოს შეიარაღებული და/ან სამხედრო ძალები მოიაზრებოდა და შესაბამისად, მხოლოდ ვიწრო სამხედრო კომპონენტის განვითარებაზე იყო მიმართული. ეროვნული თავდაცვის სტრატეგია დაეფუძნება ტოტალური თავდაცვის პრინციპს და ქვეყნის თავდაცვის უზრუნველყოფაში, სამხედრო კომპონენტთან ერთად, ქვეყნის ეროვნული რესურსის კოორდინირებულ გამოყენებაზე იქნება მიმართული. ეროვნული თავდაცვის სტრატეგიით განსაზღვრული მიზნების განხორციელებისთვის, წარმოდგენილი ცვლილებების შედეგად შეიქმნება ეროვნული თავდაცვის მზადყოფნის გეგმა (სახელმწიფო თავდაცვის დაგეგმვის ეროვნული დონის ორგანიზაციული დოკუმენტი). ეროვნული თავდაცვის მზადყოფნის გეგმა გააერთიანებს არა მხოლოდ საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს და შეიარაღებული ძალების, არამედ ქვეყნის თავდაცვაზე პასუხისმგებელი ყველა სახელმწიფო უწყების შესაბამის გეგმებს. შესაბამისად, წარმოდგენილი ცვლილებები საშუალებას მოგვცემს, კონცეპტუალურად სწორად გავიაზროთ და ერთიანი ეროვნული ძალისხმევის საფუძველზე უზრუნველვყოთ ქვეყნის თავდაცვა და ამასთან, ამ მიზნის მისაღწევად პირველად შევქმნათ ეროვნული თავდაცვის მზადყოფნის ერთიანი გეგმა. ბ) კანონპროექტის ფინანსური დასაბუთება: ბ.ა) კანონპროექტის მიღებასთან დაკავშირებით აუცილებელი ხარჯების დაფინანსების წყარო: კანონპროექტის მიღება არ საჭიროებს დამატებითი ხარჯების გაღებას საქართველოს სახელმწიფო ბიუჯეტიდან. ბ.ბ) კანონპროექტის გავლენა ბიუჯეტის საშემოსავლო ნაწილზე: კანონპროექტის მიღება არ იქონიებს გავლენას ბიუჯეტის საშემოსავლო ნაწილზე. ბ.გ) კანონპროექტის გავლენა ბიუჯეტის ხარჯვით ნაწილზე: კანონპროექტის მიღება არ იქონიებს გავლენას ბიუჯეტის ხარჯვით ნაწილზე. ბ.დ) სახელმწიფოს ახალი ფინანსური ვალდებულებები: კანონპროექტის მიღებით არ წარმოიშობა სახელმწიფოს ახალი ფინანსური ვალდებულებები. ბ.ე) კანონპროექტის მოსალოდნელი ფინანსური შედეგები იმ პირთათვის, რომელთა მიმართაც ვრცელდება კანონპროექტის მოქმედება: კანონპროექტის მიღება არ მოახდენს გავლენას იმ პირთა ფინანსურ მდგომარეობაზე, რომელთა მიმართაც ვრცელდება მისი მოქმედება. ბ.ვ) კანონპროექტით დადგენილი გადასახადის, მოსაკრებლის ან სხვა სახის გადასახდელის ოდენობა და ოდენობის განსაზღვრის პრინციპი: კანონპროექტი არ ითვალისწინებს გადასახადის, მოსაკრებლის ან სხვა სახის გადასახდელების შემოღებას. გ) კანონპროექტის მიმართება საერთაშორისო სამართლებრივ სტანდარტებთან: გ.ა) კანონპროექტის მიმართება ევროკავშირის დირექტივებთან: კანონპროექტი არ ეწინააღმდეგება ევროკავშირის დირექტივებს. გ.ბ) კანონპროექტის მიმართება საერთაშორისო ორგანიზაციებში საქართველოს წევრობასთან დაკავშირებულ ვალდებულებებთან: კანონპროექტი არ ეწინააღმდეგება საერთაშორისო ორგანიზაციებში საქართველოს წევრობასთან დაკავშირებულ ვალდებულებებს. გ.გ) კანონპროექტის მიმართება საქართველოს ორმხრივ და მრავალმხრივ ხელშეკრულებებთან: კანონპროექტი არ ეწინააღმდეგება საქართველოს ორმხრივ და მრავალმხრივ ხელშეკრულებებს. დ) კანონპროექტის მომზადების პროცესში მიღებული კონსულტაციები: დ.ა) სახელმწიფო, არასახელმწიფო ან/და საერთაშორისო ორგანიზაცია/დაწესებულება, ექსპერტები, რომლებმაც მონაწილეობა მიიღეს კანონპროექტის შემუშავებაში, ასეთის არსებობის შემთხვევაში: ასეთი არ არსებობს დ.ბ) კანონპროექტის შემუშავებაში მონაწილე ორგანიზაციის (დაწესებულების) ან/და ექსპერტის შეფასება კანონპროექტის მიმართ, ასეთის არსებობის შემთხვევაში: ასეთი არ არსებობს. ე) კანონპროექტის ავტორი: საქართველოს პარლამენტის წევრები: ირაკლი სესიაშვილი, კობა კობალაძე, კობა ნარჩემაშვილი, პაატა მხეიძე და გია ბენაშვილი. ვ) კანონპროექტის ინიციატორი: საქართველოს პარლამენტის წევრები: ირაკლი სესიაშვილი, კობა კობალაძე, კობა ნარჩემაშვილი, პაატა მხეიძე და გია ბენაშვილი.

„თავდაცვის დაგეგმვის შესახებ“ საქართველოს კანონის იმ მუხლის (მუხლების) მოქმედი სრული რედაქცია, რომელშიც (რომლებშიც) წარმოდგენილი კანონპროექტით შედის ცვლილება, მათ შორის, ხდება მისი (მათი) ამოღება მუხლი 1. ზოგადი დებულებანი 1. ეს კანონი განსაზღვრავს საქართველოს თავდაცვის ორგანიზებას, მისი დაგეგმვის არსსა და როლს თავდაცვის პოლიტიკის განხორციელებაში. თავდაცვის დაგეგმვა, როგორც თავდაცვის პოლიტიკის ნაწილი, მოიცავს რიგ ღონისძიებებს ეროვნული ინტერესებისა და უსაფრთხოების უზრუნველსაყოფად, აგრეთვე ხელს უწყობს ჩრდილოატლანტიკური ხელშეკრულების ორგანიზაციაში (შემდგომში – ნატო) საქართველოს ინტეგრაციის პროცესის სათანადოდ წარმართვას. 2. თავდაცვის დაგეგმვა მოიცავს ძალთა, შეიარაღების, რესურსების, ლოგისტიკის, მართვისა და კონტროლის დაგეგმვას, აგრეთვე კრიზისული და საგანგებო ან/და საომარი მდგომარეობის დროს და სხვა განსაკუთრებული სიტუაციების პირობებში თავდაცვის დაგეგმვას მოკლე-, საშუალო- და გრძელვადიანი პერიოდებისათვის. 3. თავდაცვის დაგეგმვის რევიზია და, შესაბამისად, თავდაცვის დაგეგმვის შესახებ დოკუმენტების გადახედვა შესაძლებელი იქნება ნატო-ში საქართველოს გაწევრიანების, ეროვნული უსაფრთხოების გარემოს შეცვლის ან ეროვნული უსაფრთხოების გარემოს შეცვლის ნიშნების გაჩენის შემთხვევაში. მუხლი 3. კანონში გამოყენებულ ტერმინთა განმარტება ამ კანონში გამოყენებულ ტერმინებს აქვთ შემდეგი მნიშვნელობა: ა) თავდაცვის დაგეგმვის სტრატეგიული დონის სამართლებრივი აქტები – ამ კანონის მე-6 მუხლით განსაზღვრული აქტები, რომლებსაც საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად ამტკიცებს საქართველოს პრეზიდენტი ან საქართველოს პარლამენტი; (ა) თავდაცვის დაგეგმვის სტრატეგიული დონის სამართლებრივი აქტები – ამ კანონის მე-6 მუხლით განსაზღვრული აქტები, რომლებსაც საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად ამტკიცებს საქართველოს პარლამენტი, საქართველოს მთავრობა ან საქართველოს პრეზიდენტი; (27.09.2013. N1386 ამოქმედდეს 2013 წლის ოქტომბრის მორიგი საპრეზიდენტო არჩევნების შედეგად არჩეული საქართველოს პრეზიდენტის მიერ ფიცის დადების მომენტიდან.)) ბ) თავდაცვის დაგეგმვის უწყებრივი დონის სამართლებრივი აქტები – ამ კანონის მე-7 მუხლით განსაზღვრული აქტები, რომლებსაც გამოსცემს საქართველოს თავდაცვის მინისტრი. მუხლი 4. თავდაცვის დაგეგმვის ორგანიზება 1. სახელმწიფო დონეზე თავდაცვის დაგეგმვის ორგანიზება განისაზღვრება „საქართველოს ეროვნული უსაფრთხოების კონცეფციით“. 2. თავდაცვის დაგეგმვა ხორციელდება თავდაცვის დაგეგმვის სტრატეგიული დონის სამართლებრივი აქტებისა და უწყებრივი დონის სამართლებრივი აქტების საფუძველზე. მუხლი 6. თავდაცვის დაგეგმვის სტრატეგიული დონის სამართლებრივი აქტები თავდაცვის დაგეგმვის სტრატეგიული დონის სამართლებრივი აქტებია: ა) საქართველოს ეროვნული უსაფრთხოების კონცეფცია; ბ) საქართველოს საფრთხეების შეფასების დოკუმენტი; გ) საქართველოს ეროვნული სამხედრო სტრატეგია. მუხლი 7. თავდაცვის დაგეგმვის უწყებრივი დონის სამართლებრივი აქტები თავდაცვის დაგეგმვის უწყებრივი დონის სამართლებრივი აქტებია: ა) თავდაცვის დაგეგმვის სახელმძღვანელო; ბ) სამხედრო განვითარების ძირითადი პროგრამები; გ) წლიური პროგრამები; დ) ოპერატიული გეგმები, კონცეფციები, დოქტრინები, დებულებები და საქართველოს თავდაცვის მინისტრის დირექტივები; ე) თავდაცვის დაგეგმვის დებულება. მუხლი 8. სახელმწიფო დაწესებულებების როლი თავდაცვის დაგეგმვის პროცესში 1. თავდაცვის დაგეგმვის პროცესში წამყვანი ადგილი უკავია საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს. 2. სახელმწიფო დაწესებულებები თავიანთი კომპეტენციის ფარგლებში საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს ეხმარებიან თავდაცვის დაგეგმვის პროცესის ფორმირებასა და განხორციელებაში. მუხლი 9. თავდაცვის დაგეგმვის სტრატეგიული დონე 1. ქვეყნის წინაშე არსებული საფრთხეებისა და გამოწვევების, ეროვნული ინტერესებისა და ღირებულებების დაცვის, მდგრადი განვითარების, ქვეყნის, საზოგადოებისა და პიროვნების უსაფრთხოებისა და უფლებების უზრუნველყოფის აუცილებლობის გათვალისწინებით, საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით შემუშავდება „საქართველოს ეროვნული უსაფრთხოების კონცეფცია“, რომელიც სახელმწიფოს უსაფრთხო განვითარების ხედვას წარმოადგენს. მასში ნათლად არის მითითებული პოლიტიკის სხვადასხვა სფეროში არსებული მოთხოვნილებები, მიზნები და მათი მიღწევის გზები. „საქართველოს ეროვნული უსაფრთხოების კონცეფციას“ დადგენილებით ამტკიცებს საქართველოს პარლამენტი. 2. „საქართველოს საფრთხეების შეფასების დოკუმენტი“, რომელსაც შეიმუშავებს საქართველოს ეროვნული უშიშროების საბჭო, მრავალწლიანი პერიოდისათვის მიმოიხილავს არსებულ სტრატეგიულ გარემოს და კონკრეტულად ადგენს ქვეყნის წინაშე არსებულ საფრთხეებსა და გამოწვევებს. „საქართველოს საფრთხეების შეფასების დოკუმენტის“ საფუძველზე ხორციელდება შეიარაღებულ ძალებში ოპერატიული გეგმების შემუშავება და ამ დოკუმენტთან დაკავშირებული დაგეგმვის სხვა სფეროების (მატერიალურ-ტექნიკური, ინფორმაციული და უწყებათაშორისი კოორდინაციის) ორგანიზება. „საქართველოს საფრთხეების შეფასების დოკუმენტს“ საქართველოს ეროვნული უშიშროების საბჭო შეიმუშავებს სხვა უწყებებთან მჭიდრო თანამშრომლობით. აღნიშნული დოკუმენტის მნიშვნელობიდან გამომდინარე, ყოველწლიურად ხორციელდება მისი ანალიზი. „საქართველოს საფრთხეების შეფასების დოკუმენტს“ ბრძანებულებით ამტკიცებს საქართველოს პრეზიდენტი. (17.12.2010. N4130) 3. თავდაცვის სფეროში „საქართველოს ეროვნული უსაფრთხოების კონცეფციით“ გათვალისწინებული მიზნების მისაღწევად საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს შესაბამისი სტრუქტურული ერთეული შეიმუშავებს „საქართველოს ეროვნულ სამხედრო სტრატეგიას“, რომელიც მრავალწლიანი პერიოდისათვის განსაზღვრავს ეროვნულ სამხედრო მიზნებსა და შეიარაღებული ძალების მოთხოვნილებებს, მათი განხორციელების ზოგად გზებს, სტრუქტურასა და სამომავლო ხედვას. ამასთანავე, ის ადგენს იმ შესაძლებლობებს, რომლებიც აუცილებელია შეიარაღებული ძალებისათვის მათ წინაშე დასმული ამოცანების ეფექტიანად შესასრულებლად. ყოველწლიურად ხდება აღნიშნული დოკუმენტის შედარება არსებულ ან/და მოსალოდნელ მდგომარეობასთან და საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით მასში შესაბამისი ცვლილებების ან/და დამატებების შეტანა. „საქართველოს ეროვნულ სამხედრო სტრატეგიას“ ბრძანებულებით ამტკიცებს საქართველოს პრეზიდენტი. (2. „საქართველოს საფრთხეების შეფასების დოკუმენტი“ მრავალწლიანი პერიოდისათვის მიმოიხილავს არსებულ სტრატეგიულ გარემოს და კონკრეტულად ადგენს ქვეყნის წინაშე არსებულ საფრთხეებსა და გამოწვევებს. „საქართველოს საფრთხეების შეფასების დოკუმენტის“ საფუძველზე ხორციელდება შეიარაღებულ ძალებში ოპერატიული გეგმების შემუშავება და ამ დოკუმენტთან დაკავშირებული დაგეგმვის სხვა სფეროების (მატერიალურ-ტექნიკური, ინფორმაციული და უწყებათაშორისი კოორდინაციის) ორგანიზება. „საქართველოს საფრთხეების შეფასების დოკუმენტს“ საქართველოს მთავრობის წარდგინებით ამტკიცებს საქართველოს პრეზიდენტი. აღნიშნული დოკუმენტის მნიშვნელობიდან გამომდინარე, ყოველწლიურად ხდება მისი ანალიზი. (27.09.2013. N1386 ამოქმედდეს 2013 წლის ოქტომბრის მორიგი საპრეზიდენტო არჩევნების შედეგად არჩეული საქართველოს პრეზიდენტის მიერ ფიცის დადების მომენტიდან.) 3. თავდაცვის სფეროში „საქართველოს ეროვნული უსაფრთხოების კონცეფციით“ გათვალისწინებული მიზნების მისაღწევად საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს შესაბამისი სტრუქტურული ერთეული შეიმუშავებს „საქართველოს ეროვნულ სამხედრო სტრატეგიას“, რომელიც მრავალწლიანი პერიოდისათვის განსაზღვრავს ეროვნულ სამხედრო მიზნებსა და შეიარაღებული ძალების მოთხოვნილებებს, მათი განხორციელების ზოგად გზებს, სტრუქტურასა და სამომავლო ხედვას. ამასთანავე, ეს სტრატეგია ადგენს იმ შესაძლებლობებს, რომლებიც აუცილებელია შეიარაღებული ძალების მიერ მათ წინაშე დასმული ამოცანების ეფექტიანად შესასრულებლად. ყოველწლიურად ხდება აღნიშნული სტრატეგიის შედარება არსებულ ან/და მოსალოდნელ მდგომარეობასთან და საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით მასში შესაბამისი ცვლილებების ან/და დამატებების შეტანა. „საქართველოს ეროვნულ სამხედრო სტრატეგიას“ ამტკიცებს საქართველოს მთავრობა. (27.09.2013. N1386 ამოქმედდეს 2013 წლის ოქტომბრის მორიგი საპრეზიდენტო არჩევნების შედეგად არჩეული საქართველოს პრეზიდენტის მიერ ფიცის დადების მომენტიდან.)) მუხლი 10. თავდაცვის დაგეგმვის უწყებრივი დონე 1. უწყებრივ დონეზე თავდაცვის დაგეგმვის განხორციელების დეტალები და პროცედურები (პასუხისმგებელი რგოლები და ვადები) განისაზღვრება „თავდაცვის დაგეგმვის დებულებით“, რომელსაც გამოსცემს საქართველოს თავდაცვის მინისტრი. 2. საქართველოს თავდაცვის სამინისტრო „საქართველოს ეროვნულ სამხედრო სტრატეგიაზე“ დაყრდნობითა და „საქართველოს საფრთხეების შეფასების დოკუმენტის“ დასკვნების გათვალისწინებით ადგენს „თავდაცვის დაგეგმვის სახელმძღვანელოს“, რომელიც მრავალწლიანი პერიოდისათვის ასახავს საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს მიერ შეიარაღებულ ძალებში სახელმწიფოს თავდაცვისათვის დადგენილ პრიორიტეტულ მიმართულებებსა და დაგეგმილ ღონისძიებებს. „თავდაცვის დაგეგმვის სახელმძღვანელოს“ გამოსცემს საქართველოს თავდაცვის მინისტრი. 3. საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს შესაბამისი სტრუქტურული ერთეული „თავდაცვის დაგეგმვის სახელმძღვანელოზე“ დაყრდნობით მრავალწლიანი პერიოდისათვის შეიმუშავებს „სამხედრო განვითარების ძირითად პროგრამებს“, რომლებიც მოიცავს ყველა იმ დაგეგმილ ღონისძიებას, რომელთა მიზანია შეიარაღებული ძალების მოდერნიზაცია, აღჭურვა, წვრთნა, მათი ქვედანაყოფების შენარჩუნება, ლოგისტიკური უზრუნველყოფა, რეზერვის ინფრასტრუქტურის შენახვა და გაუმჯობესება, აგრეთვე ნატო-სთან თანამშრომლობის გეგმების განხორციელების უზრუნველყოფა. „სამხედრო განვითარების ძირითად პროგრამებს“ გამოსცემს საქართველოს თავდაცვის მინისტრი. 4. თავდაცვის დაგეგმვის ბოლო ეტაპსა და „სამხედრო განვითარების ძირითადი პროგრამების“ წლიურ საფეხურებს წარმოადგენს „წლიური პროგრამების“ შედგენა. მათი განხილვისა და შეჯამების შედეგად ფორმირდება თავდაცვის ბიუჯეტი, რომელიც აისახება სახელმწიფო ბიუჯეტში. „წლიური პროგრამების“ შიდაუწყებრივი განხილვის შემდეგ განისაზღვრება არსებული პროგრამების და მათი დაფინანსების პრიორიტეტულობა. თავდაცვის ბიუჯეტით გათვალისწინებულია ქვეყნის წინაშე არსებული საფრთხეები და გამოწვევები, სამხედრო სფეროში დადგენილი პრიორიტეტული მიმართულებები და თავდაცვის მაქსიმალურად ეფექტიანად უზრუნველყოფის მოთხოვნილებები. საქართველოს თავდაცვის სამინისტროსათვის სახელმწიფო ბიუჯეტით გამოყოფილი ასიგნებების მიზნობრივი ხარჯვა ხორციელდება წლიური ბიუჯეტის პროგრამების შესაბამისად. 5. ოპერატიული გეგმების, კონცეფციების, დოქტრინების, დებულებებისა და საქართველოს თავდაცვის მინისტრის დირექტივების შემუშავება ხდება ამ მუხლში აღნიშნული დოკუმენტების გათვალისწინებით.