1. საბაჟო ორგანოს მიერ ამ კოდექსის საფუძველზე მიღებული გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს სისტემაში ან სასამართლოში.
2. საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს სისტემაში, საბაჟო დავა (შემდგომში – დავა) განიხილება საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შესაბამისად საგადასახადო დავის განხილვისათვის დადგენილი წესით, თუ ამ კოდექსით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული.
3. საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს სისტემაში დავის ნებისმიერ ეტაპზე მომჩივანს უფლება აქვს, მიმართოს სასამართლოს.
4. სასამართლოში დავის წარმოების წესი განისაზღვრება საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კანონმდებლობით.
5. საბაჟო ორგანოს გადაწყვეტილების გასაჩივრება არ აჩერებს მის მოქმედებას, გარდა ამ მუხლის მე-6 და მე-7 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა.
6. საბაჟო ორგანომ/დავის განმხილველმა ორგანომ უნდა შეაჩეროს გასაჩივრებული საბაჟო გადაწყვეტილების აღსრულება მთლიანად ან ნაწილობრივ, თუ აქვს დასაბუთებული ვარაუდი, რომ გასაჩივრებული გადაწყვეტილება წინააღმდეგობაშია საქართველოს საბაჟო კანონმდებლობასთან ან მისი აღსრულება შესაბამის პირს მიაყენებს გამოუსწორებელ ზიანს.
7. გასაჩივრებული საბაჟო გადაწყვეტილება, რომელიც წარმოშობს იმპორტის გადასახდელის/საბაჟო სანქციის გადახდის ვალდებულებას, შეჩერებულად მიიჩნევა დავის დაწყების დღიდან მის დასრულებამდე, მხოლოდ იმპორტის გადასახდელის/საბაჟო სანქციის გადახდის ნაწილში.
8. ამ მუხლის მე-7 ნაწილით გათვალისწინებულ შემთხვევაში გამოიყენება საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 253-ე მუხლით გათვალისწინებული სადავო საგადასახადო დავალიანების უზრუნველყოფის ღონისძიებები, ამავე მუხლით გათვალისწინებულ შემთხვევებში და დადგენილი წესით.
9. დავის პერიოდში ამ კოდექსით გათვალისწინებული ხანდაზმულობის ვადა ჩერდება.
10. საბაჟო ორგანოს მიერ სასამართლოს/დავის განმხილველი ორგანოს გადაწყვეტილების აღსრულებისას ამ კოდექსით გათვალისწინებული ხანდაზმულობის ვადები არ გამოიყენება.
წიგნი II
სავაჭრო პოლიტიკის ღონისძიებები, საქონლის ღირებულება