1. საქართველოს საბაჟო ტერიტორიაზე საბაჟო პროცედურაში მოქცეული ან დროებით შენახული საქონლის დასაწყობების ან საქონლის მიმართ ამ კოდექსის 116-ე მუხლით გათვალისწინებული დასაშვები ქმედებების ხარჯი არ გაითვალისწინება იმპორტის გადასახადის ოდენობის გაანგარიშებისას, თუ დეკლარანტი წარადგენს ამ ხარჯის დამადასტურებელ შესაბამის დოკუმენტს. ამასთანავე, საქონლის დასაწყობებისას ან/და მის მიმართ დასაშვები ქმედებებისას გამოყენებული უცხოური საქონლის საბაჟო ღირებულება, რაოდენობა, სახეობა და წარმოშობა გაითვალისწინება იმპორტის გადასახადის ოდენობის გაანგარიშებისას.
2. თუ საბაჟო პროცედურაში მოქცეული საქონლის სეს ესნ კოდი იცვლება საქართველოს საბაჟო ტერიტორიაზე ამ კოდექსის 116-ე მუხლით გათვალისწინებული საქონლის მიმართ დასაშვები ქმედებების შედეგად, დეკლარანტის მოთხოვნით პროცედურაში მოქცეული აღნიშნული საქონლისათვის გამოიყენება თავდაპირველი სეს ესნ კოდი.
3. თუ საბაჟო ვალდებულება წარმოიშობა შიდა გადამუშავების შედეგად მიღებული გადამუშავებული პროდუქტის მიმართ, დეკლარანტის მოთხოვნით ეს საბაჟო ვალდებულება განისაზღვრება შიდა გადამუშავების პროცედურაში ამ საქონლის მოქცევასთან დაკავშირებული დეკლარაციის რეგისტრაციის მომენტში ამავე საქონლის სეს ესნ კოდის, რაოდენობის, სახეობის და წარმოშობის საფუძველზე.
4. თუ საბაჟო ვალდებულება წარმოიშობა გარე გადამუშავების პროცედურის შედეგად მიღებულ საქონელთან ან ამ კოდექსის 153-ე მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებულ შემცვლელ საქონელთან მიმართებაში, საბაჟო ვალდებულება განისაზღვრება გადამუშავების ოპერაციის ღირებულების საფუძველზე.
5. საბაჟო ვალდებულების გაანგარიშებისას, რომელიც წარმოიშობა ამ კოდექსის 49-ე მუხლის შესაბამისად, გაითვალისწინება საქართველოს მიერ გაფორმებული საერთაშორისო ხელშეკრულებით, საგადასახადო/საბაჟო კანონმდებლობით ან ამ კოდექსის 107-ე – 109-ე მუხლებით დადგენილი საქონლის შეღავათიანი დაბეგვრის რეჟიმი.
6. სპეციალური პროცედურის შედეგად წარმოშობილი საბაჟო ვალდებულების გაანგარიშების დამატებითი წესები განისაზღვრება საქართველოს ფინანსთა მინისტრის ბრძანებით.