1. არაგეგმური მონიტორინგი ხორციელდება იმ შემთხვევაში, თუ ინდივიდუალური გეგმის შესრულების პროცესში გამოვლინდა ისეთი გარემოება, რომელიც გავლენას ახდენს არასრულწლოვანის მდგომარეობაზე ან საჭიროებს დაუყოვნებლივ რეაგირებას.

2. არაგეგმური მონიტორინგის საფუძველი შეიძლება იყოს:

ა) არასრულწლოვანის მდგომარეობის არსებითი ცვლილება;

ბ) ინდივიდუალური გეგმის შეუსრულებლობა ან შეფერხება;

გ) ახალი რისკის ან დამატებითი საჭიროების გამოვლენა;

დ) პროცესში ჩართული პირის/დაწესებულების მიმართვა;

ე) შემთხვევის მმართველის ან ცენტრის ინიციატივა.

3. არაგეგმური მონიტორინგის შედეგებს შემთხვევის მმართველი ასახავს არაგეგმური მონიტორინგის ანგარიშში (დანართი №11