„პროკურატურის შესახებ“

პროექტი საქართველოს ორგანული კანონი პროკურატურის შესახებ კარი I. უფლებამოსილება, კანონმდებლობა, პრინციპები და ამოცანები თავი I. ზოგადი დებულებები მუხლი 1. კანონის მიზანი 1. ეს კანონი, საქართველოს კონსტიტუციის შესაბამისად, განსაზღვრავს საქართველოს პროკურატურის სტატუსს და დამოუკიდებლობის გარანტიებს. 2. საქართველოს პროკურატურის უფლებამოსილება, სტრუქტურა და საქმიანობის წესი განისაზღვრება ამ კანონით. მუხლი 2. ძირითად ტერმინთა განმარტება 1. პროკურორი – საქართველოს გენერალური პროკურორი (შემდგომში - გენერალური პროკურორი), გენერალური პროკურორის პირველი მოადგილე და მოადგილეები, აფხაზეთისა და აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკების პროკურორები, თბილისის პროკურორი, საოლქო პროკურორი, რაიონული პროკურორი და მათი მოადგილეები, სპეციალიზებული პროკურატურის პროკურორი, უფროსი პროკურორი, პროკურორი, სტაჟიორ-პროკურორი, აგრეთვე პროკურატურის დეპარტამენტის, სამმართველოს და მათთან გათანაბრებული სტრუქტურული დანაყოფის უფროსები და მათი მოადგილეები, რომლებიც უშუალოდ ასრულებენ საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კანონმდებლობით გათვალისწინებულ ფუნქციებს, ასევე ცალკეულ შემთხვევებში პროკურატურის თანამშრომელი, რომელიც უშუალოდ არ ასრულებს საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კანონმდებლობით გათვალისწინებულ ფუნქციებს, მაგრამ გენერალური პროკურორის გადაწყვეტილებით მინიჭებული აქვს პროკურორის უფლებამოსილება; 2. პროკურატურის გამომძიებელი – განსაკუთრებით მნიშვნელოვან საქმეთა უფროსი გამომძიებელი, განსაკუთრებით მნიშვნელოვან საქმეთა გამომძიებელი, უფროსი გამომძიებელი, გამომძიებელი, სტაჟიორ-გამომძიებელი; 3. პროკურატურის თანამშრომელი – პროკურორი, პროკურატურის გამომძიებელი, პროკურატურის პროფესიული საჯარო მოხელე, პროკურატურის სტაჟიორი, პროკურატურაში შრომითი ხელშეკრულებით დასაქმებული პირი; 4. პროკურატურის სტაჟიორი – საქართველოს გენერალურ პროკურატურაში, აფხაზეთისა და აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკების პროკურატურებში, თბილისის, საოლქო, რაიონულ და სპეციალიზებულ პროკურატურებში სტაჟიორის თანამდებობაზე ან სტრუქტურული დანაყოფის პროკურორის, გამომძიებლის ვაკანტურ თანამდებობაზე გენერალური პროკურორის მიერ დადგენილი წესის შესაბამისად სტაჟიორად დანიშნული უმაღლესი იურიდიული განათლების მქონე პირი, რომელსაც ჩაბარებული აქვს საკვალიფიკაციო გამოცდა. აგრეთვე, „საჯარო სამსახურის შესახებ“ საქართველოს კანონის შესაბამისად სტაჟიორად მიღებული პირი. 5. პროკურატურის პრაქტიკანტი - გენერალურ პროკურატურაში, აფხაზეთისა და აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკების პროკურატურებში, თბილისის, საოლქო, რაიონულ და სპეციალიზებულ პროკურატურებში გენერალური პროკურორის მიერ დადგენილი წესის შესაბამისად პრაქტიკანტად მიღებული უმაღლესი იურიდიული განათლების მქონე პირი ან იურიდიული განათლების მიმღები სტუდენტი, რომელიც აკმაყოფილებს ამ კანონით დადგენილ მოთხოვნებს; 6. პროფესიული საჯარო მოხელე - პროკურატურის მრჩეველი, კანცელარიის უფროსი, პროკურატურის სპეციალისტი, მოწმისა და დაზარალებულის კოორდინატორი, იმ სტრუქტურული დანაყოფების ხელმძღვანელი პირები და მათი მოადგილეები, რომლებიც არ არიან პროკურორები და ინიშნებიან პროკურატურის სისტემაში შტატით გათვალისწინებულ თანამდებობაზე, რომელთა ფუნქციაა საჯარო სამართლებრივი უფლებამოსილებების განხორციელება; 7. პროკურატურაში შრომითი ხელშეკრულებით დასაქმებული პირი – პირი, რომელსაც პროკურატურაში საჯარო სამსახურის განხორციელების უზრუნველსაყოფად შრომითი ხელშეკრულების საფუძველზე მინიჭებული აქვს პროკურატურის დამხმარე ან არამუდმივი ამოცანების შესრულების უფლებამოსილება. მუხლი 3. პროკურატურის საქმიანობის სამართლებრივი საფუძვლები პროკურატურის საქმიანობის სამართლებრივი საფუძვლებია: საქართველოს კონსტიტუცია, საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებები და შეთანხმებები, ეს კანონი და სხვა სამართლებრივი აქტები. თავი II ამოცანები, პრინციპები და უფლებამოსილება მუხლი 4. პროკურატურის ამოცანები 1. პროკურატურა კანონით დადგენილი წესით: ა) ახორციელებს სისხლისსამართლებრივ დევნას; ბ) სისხლისსამართლებრივი დევნის უზრუნველსაყოფად ახორციელებს გამოძიების საპროცესო ხელმძღვანელობას; გ) კანონით გათვალისწინებულ შემთხვევებში სრული მოცულობით ატარებს გამოძიებას; დ) ზედამხედველობს ოპერატიულ-სამძებრო ორგანოების საქმიანობის იმ ნაწილს, რომელიც „ოპერატიულ-სამძებრო საქმიანობის შესახებ“ საქართველოს კანონით ექცევა საპროკურორო უფლებამოსილების ფარგლებში; ე) რეაგირებს თავისუფლებააღკვეთილ და თავისუფლებაშეზღუდულ პირთა უფლებების დარღვევის ფაქტებს და ასრულებს საპროცესო მოვალეობებს იმ დაწესებულებებში, რომლებიც სასჯელს ან სასამართლოს მიერ დანიშნულ სხვა იძულებითი ხასიათის ღონისძიებებს აღასრულებენ; ვ) სასამართლოში მხარს უჭერს სახელმწიფო ბრალდებას; ზ) სახელმწიფოს სახელით როგორც მოსარჩელე მონაწილეობს რეკეტირის, თანამდებობის პირის, „ქურდული სამყაროს“ წევრის/„კანონიერი ქურდის“, ადამიანით მოვაჭრის, ნარკოტიკული საშუალების გავრცელების ხელშემწყობის ან საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 194-ე ან/და 3311 მუხლით გათვალისწინებული დანაშაულისათვის მსჯავრდებულის, მათი ოჯახის წევრის, ახლო ნათესავის ან დაკავშირებული პირის ქონების ჩამორთმევისა და სახელმწიფოსათვის გადაცემის თაობაზე სამოქალაქო სამართალწარმოების წესით განსახილველ საქმეებში; თ) ახორციელებს ოპერატიულ-სამძებრო საქმიანობას; ი) კოორდინაციას უწევს დანაშაულის წინააღმდეგ ბრძოლას და დანაშაულის პრევენციას. 2. აკრძალულია პროკურატურისათვის ისეთი მოვალეობის დაკისრება, რომელიც გათვალისწინებული არ არის საქართველოს კონსტიტუციით, ამ კანონითა და სხვა საკანონმდებლო აქტებით. მუხლი 5. პროკურატურის საქმიანობის პრინციპები პროკურატურის საქმიანობის პრინციპებია: ა) კანონიერება და სამართლიანობა; ბ) ობიექტურობა და მიუკერძოებლობა; გ) პროფესიონალიზმი და კომპეტენტურობა; დ) ერთიანობა და ცენტრალიზაცია, ყველა ქვემდგომი პროკურორისა და პროკურატურის სხვა თანამშრომლის გენერალური პროკურორისადმი დაქვემდებარება; ე) პირის უფლებებისა და თავისუფლებების დაცვა და ღირსების ხელშეუხებლობა; ვ) პოლიტიკური ნეიტრალიტეტი. მუხლი 6. პროკურატურის სტატუსი და დამოუკიდებლობა 1. საქართველოს პროკურატურა არის ერთიანი ცენტრალიზებული სისტემა, რომელიც დამოუკიდებელია თავის საქმიანობაში და ემორჩილება მხოლოდ კანონს. დაუშვებელია პროკურატურის საქმიანობაში ჩარევა. აგრეთვე ნებისმიერი სხვა ქმედება, რომელმაც შეიძლება ხელყოს მისი დამოუკიდებლობა. 2. დაუშვებელია პროკურატურის საქმიანობასთან დაკავშირებით ანგარიშის მოთხოვნა, თუ ეს პირდაპირ არ არის გათვალისწინებული კონსტიტუციით და ამ კანონით. 3. პროკურატურას კანონმდებლობით დადგენილი წესით უფლება აქვს: დადოს ხელშეკრულება, შეიძინოს ქონება, ფლობდეს და განკარგავდეს მას, გამოვიდეს სასამართლოში მოსარჩელედ და მოპასუხედ, შეასრულოს საქართველოს კანონმდებლობით დაკისრებული სხვა უფლება- მოვალეობები. მუხლი 7. ქვემდებარეობა და სამოქმედო ტერიტორია სისხლის სამართლის საქმეთა საგამოძიებო ქვემდებარეობის წესს, პროკურატურის ორგანოების და სტრუქტურული ერთეულების სამოქმედო ტერიტორიას განსაზღვრავს გენერალური პროკურორი. კარი II პროკურატურის სისტემა, მმართველობა, დაქვემდებარება თავი III პროკურატურის სტრუქტურული მოწყობა და მართვა მუხლი 8. პროკურატურის სისტემა 1. პროკურატურის სისტემას ქმნიან: ა) საქართველოს გენერალური პროკურატურა (შემდგომში – გენერალური პროკურატურა); ბ) აფხაზეთისა და აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკების პროკურატურები; გ) თბილისის პროკურატურა; დ) საოლქო პროკურატურები; ე) რაიონული პროკურატურები; ვ) სპეციალიზებული პროკურატურები ამ კანონით გათვალისწინებულ შემთხვევაში. 2. აკრძალულია საგანგებო ან სპეციალური პროკურატურების შექმნა. 3. პროკურატურის საშტატო ერთეულებსა და მათ რაოდენობას განსაზღვრავს გენერალური პროკურორი. 4. საშტატო ერთეულის ცვლილების ან პროკურატურის ერთი ორგანოდან/სტრუქტურული დანაყოფიდან პროკურატურის სხვა ორგანოში/სტრუქტურულ დანაყოფში საშტატო ერთეულის გადატანის საკითხზე (მიუხედავად თანამდებობრივი სარგოს ერთი თვის ფონდის ზრდისა) გადაწყვეტილებას იღებს გენერალური პროკურორი. მუხლი 9. დაქვემდებარება და უფლებამოსილების დელეგირება 1. ყველა ქვემდგომი პროკურორი და პროკურატურის სხვა თანამშრომელი ექვემდებარება გენერალურ პროკურორს. 2. ზემდგომი პროკურორისადმი ქვემდგომი პროკურორის დაქვემდებარება გულისხმობს: ა) ზემდგომი პროკურორის მიერ ქვემდგომი პროკურორისათვის პროკურატურის ორგანიზაციის და საქმიანობის საკითხებზე მიცემულ მითითებათა შესრულების სავალდებულოობას; ბ) ქვემდგომი პროკურორის პასუხისმგებლობას ზემდგომი პროკურორის წინაშე სამსახურებრივი მოვალეობის შესრულებისას; გ) ზემდგომი პროკურორის მიერ აუცილებლობის შემთხვევაში ქვემდგომი პროკურორის უფლებამოსილებათა განხორციელებას ან ქვემდგომი პროკურორისათვის თავისი ცალკეული უფლებამოსილების განხორციელების დაკისრებას; დ) ზემდგომი პროკურორის მიერ ქვემდგომი პროკურორის გადაწყვეტილებისა და აქტის გაუქმებას, მათში ცვლილების შეტანას, მათი სხვა გადაწყვეტილებით ან აქტით შეცვლას; ე) ზემდგომი პროკურორის მიერ ქვემდგომი პროკურორის გადაწყვეტილებასა და აქტზე საჩივრის განხილვას; ვ) ქვემდგომი პროკურორის მიერ ზემდგომი პროკურორისათვის თავისი საქმიანობის შესახებ ანგარიშის, ინფორმაციის, საქმისა და მასალის წარდგენას. 3. გენერალური პროკურორი უფლებამოსილია განსაზღვროს ზემდგომი პროკურორისადმი ქვემდგომი პროკურორის დაქვემდებარების სხვა ფორმები, რომელიც არ ეწინააღმდეგება საქართველოს კონსტიტუციას და ამ კანონს. 4. ქვემდგომი პროკურორი და პროკურატურის სხვა თანამშრომელი ვალდებულნი არიან, შეასრულონ ზემდგომი პროკურორის ყველა კანონიერი მოთხოვნა და მითითება. 5. პროკურატურის ორგანოების სტრუქტურა და უფლებამოსილება განისაზღვრება დებულებით, რომელსაც ამტკიცებს გენერალური პროკურორი. მუხლი 10. გენერალური პროკურატურა 1. გენერალური პროკურატურა პროკურატურის ორგანოა, რომელსაც ხელმძღვანელობს გენერალური პროკურორი. 2. გენერალურ პროკურორს ჰყავს პირველი მოადგილე და მოადგილეები, რომელთაც თანამდებობაზე ნიშნავს და თანამდებობიდან ათავისუფლებს გენერალური პროკურორი. 3. გენერალური პროკურორის არყოფნის ან უფლებამოსილების შეწყვეტის შემთხვევაში მის მოვალეობას ასრულებს გენერალური პროკურორის პირველი მოადგილე, ხოლო გენერალური პროკურორის პირველი მოადგილის არყოფნის ან უფლებამოსილების შეწყვეტის შემთხვევაში − გენერალური პროკურორის მიერ განსაზღვრული ერთ-ერთი მოადგილე. 4. გენერალური პროკურატურის სტრუქტურული დანაყოფებია: დეპარტამენტები და სამმართველოები, რომლებსაც ჰყავთ უფროსები და შეიძლება ჰყავდეთ მოადგილეები, უფროსი პროკურორები, პროკურორები, განსაკუთრებით მნიშვნელოვან საქმეთა უფროსი გამომძიებლები, განსაკუთრებით მნიშვნელოვან საქმეთა გამომძიებლები, მოწმისა და დაზარალებულის კოორდინატორები, მრჩევლები, სპეციალისტები, სტაჟიორები და შრომითი ხელშეკრულებით დასაქმებული პირები. 5. დეპარტამენტის და სამმართველოს თანამშრომლებს თანამდებობაზე ნიშნავს და თანამდებობიდან ათავისუფლებს გენერალური პროკურორი. მუხლი 11. აფხაზეთისა და აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკების პროკურატურები 1. აფხაზეთისა და აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკების პროკურატურები პროკურატურის ორგანოებია (შემდგომში ავტონომიური რესპუბლიკების პროკურატურები), რომლებსაც ხელმძღვანელობენ აფხაზეთისა და აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკების პროკურორები. 2. ავტონომიური რესპუბლიკის პროკურორებს თანამდებობაზე ნიშნავს და თანამდებობიდან ათავისუფლებს გენერალური პროკურორი. 3. ავტონომიური რესპუბლიკების პროკურორებს ჰყავთ მოადგილეები, რომლებსაც თანამდებობაზე ნიშნავს და თანამდებობიდან ათავისუფლებს გენერალური პროკურორი. 4. ავტონომიური რესპუბლიკების პროკურატურების თანამშრომლებს თანამდებობაზე ნიშნავს და თანამდებობიდან ათავისუფლებს გენერალური პროკურორი. 5. ავტონომიური რესპუბლიკების პროკურატურების სამოქმედო ტერიტორიას განსაზღვრავს გენერალური პროკურორი. 6. ავტონომიური სტრუქტურული რესპუბლიკების დანაყოფები, პროკურატურებში რომლებსაც ჰყავთ არის უფროსები განყოფილებები და შეიძლება და სხვა ჰყავდეთ სტრუქტურული პროკურორები, დანაყოფების უფროსი უფროსების გამომძიებლები, მოადგილეები, გამომძიებლები, უფროსი პროკურორები, მრჩევლები, სპეციალისტები, სტაჟიორები, მოწმისა და დაზარალებულის კოორდინატორები და შრომითი ხელშეკრულებით დასაქმებული პირები. 7. ავტონომიური რესპუბლიკების პროკურორები კომპეტენციის ფარგლებში გამოსცემენ ინდივიდუალურ სამართლებრივ აქტებს – ბრძანებებს, რომელთა შესრულება სავალდებულოა დაქვემდებარებული პროკურატურების თანამშრომლებისათვის. 8. ავტონომიური რესპუბლიკების პროკურორები უფლებამოსილნი არიან, ტერიტორიული საგამოძიებო ქვემდებარეობის დაცვით, ერთი საგამოძიებო ორგანოდან ამოიღონ საქმე და გამოსაძიებლად გადასცენ სხვა საგამოძიებო ორგანოს, გენერალური პროკურორის მიერ განსაზღვრული წესითა და შემთხვევებში. მუხლი 12. თბილისის პროკურატურა და საოლქო პროკურატურები 1. თბილისის პროკურატურა და საოლქო პროკურატურები პროკურატურის ორგანოებია, რომლებსაც ხელმძღვანელობენ თბილისის პროკურორი და საოლქო პროკურორები. 2. თბილისის პროკურორსა და საოლქო პროკურორებს თანამდებობაზე ნიშნავს და თანამდებობიდან ათავისუფლებს გენერალური პროკურორი. 3. თბილისის პროკურორსა და საოლქო პროკურორებს ჰყავთ მოადგილეები, რომლებსაც თანამდებობაზე ნიშნავს და თანამდებობიდან ათავისუფლებს გენერალური პროკურორი. 4. თბილისის პროკურატურასა და საოლქო პროკურატურებში არის განყოფილებები და სხვა სტრუქტურული დანაყოფები, სტრუქტურული დანაყოფების პროკურორები, უფროსი რომლებსაც ჰყავთ უფროსების გამომძიებლები, უფროსები მოადგილეები, გამომძიებლები, და შეიძლება ჰყავდეთ უფროსი პროკურორები, მრჩევლები, სპეციალისტები, სტაჟიორები, მოწმისა და დაზარალებულის კოორდინატორები და შრომითი ხელშეკრულებით დასაქმებული პირები. 5. თბილისის პროკურატურისა და საოლქო პროკურატურების თანამშრომლებს თანამდებობაზე ნიშნავს და თანამდებობიდან ათავისუფლებს გენერალური პროკურორი. 6. თბილისის პროკურორი და საოლქო პროკურორები კომპეტენციის ფარგლებში გამოსცემენ ინდივიდუალურ სამართლებრივ აქტებს – ბრძანებებს, რომელთა შესრულება სავალდებულოა დაქვემდებარებული პროკურატურების თანამშრომლებისათვის. 7. თბილისის პროკურატურისა და საოლქო პროკურატურის სამოქმედო ტერიტორიას განსაზღვრავს გენერალური პროკურორი. მუხლი 13. რაიონული პროკურატურები 1. რაიონული პროკურატურები პროკურატურის ორგანოებია, რომლებსაც ხელმძღვანელობენ რაიონული პროკურორები. 2. რაიონულ პროკურორებს თანამდებობაზე ნიშნავს და თანამდებობიდან ათავისუფლებს გენერალური პროკურორი. 3. რაიონულ პროკურორებს ჰყავთ მოადგილეები, რომელსაც თანამდებობაზე ნიშნავს და თანამდებობიდან ათავისუფლებს გენერალური პროკურორი. 4. რაიონული პროკურატურის თანამშრომლებს: უფროს პროკურორებს, პროკურორებს, სპეციალისტებს, სტაჟიორებს, მოწმისა და დაზარალებულის კოორდინატორებს, შრომითი ხელშეკრულებით დასაქმებულ პირებს ათავისუფლებს გენერალური პროკურორი. 5. რაიონული პროკურორები თანამდებობაზე კომპეტენციის ნიშნავს ფარგლებში და თანამდებობიდან გამოსცემენ ინდივიდუალურ სამართლებრივ აქტებს – ბრძანებებს, რომელთა შესრულება სავალდებულოა დაქვემდებარებული პროკურატურის თანამშრომლებისათვის. 6. რაიონული პროკურატურების სამოქმედო ტერიტორიას განსაზღვრავს გენერალური პროკურორი. მუხლი 14. სპეციალიზებული პროკურატურა საქართველოს კონსტიტუციით, ამ კანონითა და სხვა სამართლებრივი აქტებით განსაზღვრულ უფლებამოსილებათა ფარგლებში გენერალურ პროკურორს შეუძლია დროებით შექმნას სპეციალიზებული პროკურატურა და განსაზღვროს მისი საქმიანობის მიმართულებები და ფუნქციონირების ვადა. თავი IV გენერალური პროკურორი მუხლი 15. გენერალური პროკურორი 1. საქართველოს პროკურატურას ხელმძღვანელობს გენერალური პროკურორი. 2. გენერალური პროკურორი: ა) თანამდებობაზე ნიშნავს, აწინაურებს, პროკურატურის თანამშრომლებს; ბ) განსაზღვრავს გენერალური ათავისუფლებს და პროკურატურიდან პროკურორის პირველი მოადგილისა და ითხოვს მოადგილის უფლებამოსილებებს; გ) გამოსცემს ნორმატიულ და ინდივიდუალურ ადმინისტრაციულ-სამართლებრივ აქტებს; დ) ახდენს ცალკეულ უფლებამოსილებათა დელეგირებას; ე) ქმნის და აუქმებს პროკურატურის ორგანოებს, გენერალური პროკურატურის სტრუქტურულ დანაყოფებს, განსაზღვრავს მათ სამოქმედო ტერიტორიას, საშტატო ნუსხასა და უფლებამოსილებას; ვ) პასუხისმგებელია პროკურატურის საქმიანობაზე; ზ) საქართველოს სახელმწიფო ხელისუფლების უმაღლეს ორგანოებში, აგრეთვე საერთაშორისო ორგანიზაციებთან და სხვა სახელმწიფოების სამართალდამცავ ურთიერთობებში წარმოადგენს პროკურატურას და საჭიროების პროკურატურის წარმომადგენლობით უფლებამოსილებას; სტრუქტურებთან შემთხვევაში ანიჭებს თ) სისხლის სამართლის პოლიტიკიდან გამომდინარე განსაზღვრავს და ამტკიცებს მის სახელმძღვანელო პრინციპებს; ი) კანონით დადგენილი წესით ახორციელებს სისხლისსამართლებრივ დევნას საქართველოს პრეზიდენტის, საქართველოს პრემიერ-მინისტრის, საქართველოს მთავრობის სხვა წევრის, სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურის უფროსის, საქართველოს პარლამენტის თავმჯდომარის, საქართველოს პარლამენტის წევრის, საქართველოს უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარის, საქართველოს სასამართლოს საერთო სასამართლოების მოსამართლის, საქართველოს საკონსტიტუციო თავმჯდომარის, საქართველოს საკონსტიტუციო სასამართლოს წევრის, საქართველოს სახალხო დამცველის, სახელმწიფო ინსპექტორის, გენერალური აუდიტორის, საქართველოს ეროვნული ბანკის პრეზიდენტის, საქართველოს ეროვნული ბანკის საბჭოს წევრის, საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩისა და დესპანის, თანამდებობაზე მყოფი უმაღლესი სამხედრო ან უმაღლესი სპეციალური წოდების მქონე ოფიცრის ან მასთან გათანაბრებული პირის, პროკურორის, პროკურატურის გამომძიებლის, პროკურატურის მრჩევლის ან მოწმისა და დაზარალებულის კოორდინატორის მიერ დანაშაულის ჩადენისას; კ) კანონმდებლობით განსაზღვრულ შემთხვევებში ატარებს სხვა საპროცესო მოქმედებებს; ლ) განიხილავს საჩივრებსა და განცხადებებს; მ) განსაზღვრავს სისხლის სამართლის საქმეთა საგამოძიებო და ტერიტორიულ საგამოძიებო ქვემდებარეობას; ნ) აუქმებს ქვემდგომი პროკურორების მიერ გამოცემულ კანონსაწინააღმდეგო აქტებს; ო) ნიშნავს სპეციალურად უფლებამოსილ პროკურორს, რომელსაც სასამართლოში შეაქვს განცხადება ორგანიზაციის ტერორისტულ ორგანიზაციად ცნობის შესახებ; პ) მიმართავს საკონსტიტუციო სასამართლოს სარჩელით საქართველოს პროკურატურის უფლებამოსილების შესახებ დავის თაობაზე; ჟ) იწვევს და თავმჯდომარეობს საქართველოს პროკურორთა კონფერენციას; რ) პროკურატურის საქმიანობის ხელშეწყობის მიზნით ქმნის სათათბირო ორგანოებს, განსაზღვრავს მათი საქმიანობის წესს; ს) ამტკიცებს პროკურატურის თანამშრომელთა ეთიკის კოდექსს და წყვეტს პროკურატურის თანამშრომლის მიმართ დისციპლინური სახდელის გამოყენების საკითხს, გარდა ამ კანონით დადგენილი გამონაკლისისა; ტ) განსაზღვრავს პროკურატურის თანამშრომლებისათვის სახელმწიფო სპეციალური წოდებების მინიჭების წესს, ანიჭებს და ჩამოართმევს სახელმწიფო სპეციალურ წოდებებს, ასევე წარადგენს მათ საპატიო წოდებებისა და სახელმწიფო ჯილდოების მისანიჭებლად; უ) გამოყოფილი შრომის ანაზღაურების ფონდის ფარგლებში განსაზღვრავს საშტატო ნუსხას, საშტატო ერთეულების რაოდენობასა და პროკურატურის თანამშრომელთა თანამდებობრივი სარგოს ოდენობას; ფ) აჯილდოებს პროკურატურის თანამშრომლებს; ქ) შეიმუშავებს წინადადებებს პროკურატურის დაფინანსებისა და მატერიალურ-ტექნიკური უზრუნველყოფის შესახებ და წარუდგენს მათ საქართველოს მთავრობას; ღ) ამტკიცებს პროკურატურის საქმიანობის სტრატეგიას და სამოქმედო გეგმას; ყ) უზრუნველყოფს სტატისტიკურ ანგარიშგებას, ორგანიზებას უწევს საპროკურორო და საგამოძიებო პრაქტიკის განზოგადებას, ხელს უწყობს კრიმინოლოგიური კვლევებისა ჩატარებას და მეცნიერულ-ტექნიკური სიახლეების ადაპტირებისა და დანერგვის პროცესს; შ) ამტკიცებს პროკურატურის თანამშრომელთა მიღების, კონკურსის, შიდა კონკურსის, დაწინაურების, დაქვეითების, თანამდებობრივი გადაადგილების (როტაციის), რეორგანიზაციის, შტატების შემცირების, რანგირების წესებსა და პროკურორთა/პროკურატურის გამომძიებელთა შეფასების სისტემას; ც) ამტკიცებს საკონკურსო მოთხოვნებს, განსაზღვრავს მისი ჩატარების წესს; ძ) განსაზღვრავს სტაჟირებისა და პრაქტიკის გავლის წესს; წ) განსაზღვავს პროკურატურის საინფორმაციო პოლიტიკას; ჭ) განსაზღვრავს ინფორმაციული უსაფრთხოების შესაბამის ზომებს და ელექტრონული სისტემების წარმოების წესს; ხ) უზრუნველყოფს საპროკურორო საბჭოსათვის და საქართველოს პარლამენტისთვის პროკურატურის საქმიანობის შესახებ ანგარიშის წარდგენას უშუალოდ, ხოლო გათვალისწინებულ შემთხვევებში გენერალური პროკურორის, მისი მოადგილის კანონით ან მის მიერ განსაზღვრული პირის მეშვეობით; ჯ) ახორციელებს საქართველოს კანონმდებლობით მინიჭებულ სხვა უფლებამოსილებებს. 3. გენერალური პროკურორის პასუხისმგებლობის საკითხი შეიძლება დადგეს მხოლოდ საქართველოს კონსტიტუციითა და ამ კანონით გათვალისწინებული პროცედურების შესაბამისად. 4. დაუშვებელია გენერალური პროკურორის გადაწყვეტილებაზე ზეგავლენის მოხდენა. 5. სახელმწიფო ვალდებულია მიიღოს კანონით გათვალისწინებული ზომები გენერალური პროკურორის პირადი და ქონებრივი უსაფრთხოების დასაცავად. მუხლი 16. გენერალური პროკურორის თანამდებობაზე გამწესების წესი და კრიტერიუმები 1. გენერალურ პროკურორად შეიძლება არჩეულ იქნეს ნასამართლობის არმქონე, უმაღლესი იურიდიული განათლების მქონე საქართველოს მოქალაქე, რომელიც ზნეობისა და პროფესიული თვისებების გამო სარგებლობს მაღალი ავტორიტეტით და რომელსაც აქვს სისხლის სამართლის საქმეების განმხილველ მოსამართლედ ან პროკურორად ან სისხლის სამართლის საქმეებზე ადვოკატად მუშაობის არანაკლებ ხუთწლიანი გამოცდილება ან აქვს იურისტის პროფესიით მუშაობის არანაკლებ ათწლიანი გამოცდილება და იმავდროულად არის სისხლის სამართლის დარგის აღიარებული სპეციალისტი უმაღლესი აკადემიური წრეებიდან ან სამოქალაქო საზოგადოების ორგანიზაციიდან. 2. გენერალური პროკურორის უფლებამოსილების ვადაა 6 წელი. ერთი და იგივე პირი გენერალურ პროკურორად არ შეიძლება არჩეულ იქნეს ზედიზედ ორჯერ. 3. გენერალურ პროკურორს თანამდებობაზე ირჩევს საქართველოს პარლამენტი, რეგლამენტით დადგენილი წესით. 4. გენერალური პროკურორის უფლებამოსილების ვადის გასვლამდე არაუგვიანეს 6 თვისა, ხოლო უფლებამოსილების ვადამდე შეწყვეტის შემთხვევაში – დაუყოვნებლივ, გენერალური პროკურორობის კანდიდატების შესარჩევად საპროკურორო საბჭო იწყებს ერთთვიან კონსულტაციებს აკადემიურ წრეებთან, სამოქალაქო საზოგადოების წარმომადგენლებთან და სამართლის დარგის სპეციალისტებთან. კონსულტაციების შედეგად საპროკურორო საბჭო შეარჩევს გენერალური პროკურორობის არანაკლებ 3 კანდიდატს, რომელთა ერთი მესამედი მაინც განსხვავებული სქესის უნდა იყოს. 5. გენერალური პროკურორობის კანდიდატებს საპროკურორო საბჭოს სხდომაზე ცალ-ცალკე ეყრებათ კენჭი. კენჭისყრა ფარულია. არჩეულად ჩაითვლება ის კანდიდატი, რომელიც მიიღებს მეტ ხმას, მაგრამ არანაკლებ საპროკურორო საბჭოს სრული შემადგენლობის ორი მესამედისა. თუ ორმა ან მეტმა კანდიდატმა ხმების თანაბარი რაოდენობა მიიღო, გადამწყვეტია საპროკურორო საბჭოს თავმჯდომარის ხმა. თუ ვერცერთმა კანდიდატმა ვერ მიიღო ხმების საჭირო რაოდენობა, არჩევნების მეორე ტურში კენჭი ეყრება საუკეთესო შედეგის მქონე 2 კანდიდატს. თუ ამჯერადაც ვერცერთმა კანდიდატმა ვერ მიიღო საპროკურორო საბჭოს სრული შემადგენლობის არანაკლებ ორი მესამედის მხარდაჭერა, საპროკურორო საბჭო ერთი კვირის ვადაში, ამ მუხლის მე-4 პუნქტით დადგენილი წესით შეარჩევს სხვა კანდიდატურებს. 6. საპროკურორო საბჭო შერჩეულ კანდიდატს წარუდგენს საქართველოს პარლამენტს. მუხლი 17. გენერალური პროკურორის ვადამდე გათავისუფლების და უფლებამოსილების შეწყვეტის წესი 1. გენერალური პროკურორის თანამდებობიდან გადაყენება დასაშვებია მხოლოდ იმპიჩმენტის წესით. 2. გენერალურ პროკურორის უფლებამოსილების ვადამდე შეწყვეტის სხვა საფუძველია: ა) პირადი განცხადება; ბ) გენერალური პროკურორის სტატუსთან შეუთავსებელი თანამდებობის დაკავება ან შეუთავსებელი საქმიანობა; გ) სასამართლოს მიერ მხარდაჭერის მიმღებად ცნობა, თუ სასამართლოს გადაწყვეტილებით სხვა რამ არ არის განსაზღვრული, შეზღუდულქმედუნარიანად ან უგზო-უკვლოდ დაკარგულად აღიარება ან გარდაცვლილად გამოცხადება; დ) საქართველოს მოქალაქეობის დაკარგვა; ე) გარდაცვალება. მუხლი 18. გენერალური პროკურორის აქტები გენერალური პროკურორი უფლებამოსილია გამოსცეს ნორმატიული და ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტები. თავი V სათათბირო და კოლეგიური ორგანოები მუხლი 19. საპროკურორო საბჭო 1. პროკურატურის დამოუკიდებლობის, გამჭვირვალობისა და ეფექტიანობის უზრუნველსაყოფად იქმნება დამოუკიდებელი კოლეგიური ორგანო – საპროკურორო საბჭო. 2. საპროკურორო საბჭო შედგება შემდეგი 15 წევრისგან: ა) საქართველოს იუსტიციის მინისტრის მიერ განსაზღვრული პირი; ბ) 8 წევრი, რომელსაც ირჩევს საქართველოს პროკურორთა კონფერენცია ამ კანონის 20-ე მუხლით დადგენილი წესით და რომელთა მინიმუმ ¼ მაინც განსხვავებულ სქესს უნდა წარმოადგენდეს; გ) 2 წევრი, რომელსაც ირჩევს საქართველოს იუსტიციის უმაღლესი საბჭო თავისი რეგლამენტით დადგენილი წესით, საქართველოს საერთო სასამართლოების იმ მოსამართლეთაგან, რომელთაც აქვთ მოსამართლედ მუშაობის არანაკლებ ხუთწლიანი გამოცდილება; დ) 2 წევრი საქართველოს პარლამენტიდან, რომელთაგან ერთს თავის წევრთაგან ირჩევს საპარლამენტო უმრავლესობა, ხოლო მეორეს იმ პარლამენტის წევრთაგან, რომლებიც საპარლამენტო უმრავლესობაში არ შედიან, ირჩევენ საპარლამენტო უმრავლესობის გარეთ მყოფი პარლამენტის წევრები საქართველოს პარლამენტის რეგლამენტით დადგენილი წესით. თუ საპარლამენტო უმრავლესობა შექმნილი არ არის, საპროკურორო საბჭოს ორივე წევრს პარლამენტის წევრთაგან, სრული შემადგენლობის უმრავლესობით, საქართველოს პარლამენტის რეგლამენტით დადგენილი წესით ირჩევს პარლამენტი; ე) 2 წევრი, რომელთაც ირჩევს საქართველოს პარლამენტი სრული შემადგენლობის უმრავლესობით, საქართველოს პარლამენტის რეგლამენტით დადგენილი წესით. საპროკურორო საბჭოს წევრობის კანდიდატები შეირჩევიან საქართველოს იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს წევრობის კანდიდატების შერჩევისათვის „საერთო სასამართლოების შესახებ“ საქართველოს ორგანული კანონის 47-ე მუხლის მე-5 და მე-6 პუნქტებით განსაზღვრული პირობებითა და დადგენილი წესით. 3. საპროკურორო საბჭოს წევრის უფლებამოსილების ვადაა 4 წელი და აღნიშნული ვადის ამოწურვისთანავე უწყდება საპროკურორო საბჭოს წევრის უფლებამოსილება. 4. ერთი და იგივე პირი საპროკურორო საბჭოს წევრად არ შეიძლება არჩეულ იქნეს ზედიზედ ორჯერ. 5. საპროკურორო საბჭოს თავმჯდომარეს, თავის წევრთაგან, ორი წლის ვადით ირჩევს საპროკურორო საბჭო, სხდომაზე დამსწრე წევრთა ხმათა უმრავლესობით. 6. საპროკურორო საბჭოს წევრები მოქმედებენ პირადი პასუხისმგებლობით და ანგარიშვალდებულნი არ არიან მათი ამრჩევი ორგანოს წინაშე. აკრძალულია მათზე ზეგავლენის მოხდენა. 7. თუ საპროკურორო საბჭოს პროკურორმა წევრმა დაიკავა ამ კანონის 20-ე მუხლის მე-8 პუნქტში მითითებული რომელიმე თანამდებობა, მას ვადამდე შეუწყდება საპროკურორო საბჭოს წევრის უფლებამოსილება, ხოლო თუ აღნიშნული ვადის გასვლამდე შეუწყდა სამსახურებრივი უფლებამოსილება, მისი საბჭოს წევრად დარჩენის ან მისთვის წევრის უფლებამოსილების შეწყვეტის საკითხს წყვეტს საპროკურორო საბჭო. 8. თუ ამ მუხლის მე-2 პუნქტის „გ“ და „დ’’ ქვეპუნქტებით განსაზღვრულ საპროკურორო საბჭოს წევრებს ვადის გასვლამდე შეუწყდა სამსახურებრივი უფლებამოსილება, ისინი საპროკურორო საბჭოს წევრის სტატუსს ინარჩუნებენ ვადის გასვლამდე, მოქმედებენ პირადი პასუხისმგებლობით და ანგარიშვალდებული არ არიან ამრჩევი ორგანოების წინაშე. 9. საპროკურორო საბჭოს ახალი წევრი უნდა აირჩეს ჩასანაცვლებელი წევრის უფლებამოსილების ვადის ამოწურვამდე არაუადრეს 30 კალენდარული დღისა და ამ ვადის ამოწურვიდან არაუგვიანეს 7 კალენდარული დღისა, ხოლო მისი უფლებამოსილების ვადამდე შეწყვეტის შემთხვევაში – უფლებამოსილების ვადამდე შეწყვეტიდან არაუგვიანეს 2 თვისა. თუ საქართველოს პარლამენტის მიერ საბჭოს ახალი წევრის არჩევისას ეს ვადები მთლიანად ან ნაწილობრივ დაემთხვა საქართველოს პარლამენტის სესიებს შორის პერიოდს, მისი არჩევის პროცესი, დაიწყება ან გაგრძელდება მორიგი სესიის დაწყებისთანავე ან მორიგი სესიის დაწყებამდე, რიგგარეშე სესიაზე. 10. ამ მუხლის მე-2 პუნქტის „ბ“ ქვეპუნქტით განსაზღვრული საპროკურორო საბჭოს წევრი შეიძლება იყოს პროკურორი/პროკურატურის გამომძიებელი, რომელსაც აქვს იურისტად მუშაობის არანაკლებ ხუთწლიანი გამოცდილება, მათ შორის, პროკურორად გამომძიებლად მუშაობის არანაკლებ სამწლიანი გამოცდილება. 11. საპროკურორო საბჭოს წევრის საქმიანობა არ არის ანაზღაურებადი. 12. საპროკურორო საბჭოს უფლებამოსილებაა: ან პროკურატურის ა) კომპეტენციის ფარგლებში გენერალური პროკურორის კანდიდატურის დამტკიცება; ბ) გენერალური პროკურორის პირველი მოადგილისა და მოადგილეების მიმართ დისციპლინური სამართალწარმოების განხორციელება; გ) საპროკურორო საბჭოს იმ წევრის მიმართ დისციპლინური სახდელის გამოყენების, ვადამდე მოხსნის საკითხის გადაწყვეტა, რომელიც ამ კანონით დადგენილი წესით აირჩია საქართველოს პროკურორთა კონფერენციამ; დ) წელიწადში ერთხელ, ხოლო საპროკურორო საბჭოს წევრთა უმრავლესობის გადაწყვეტილებით – დაუყოვნებლივ, პროკურატურის საქმიანობის შესახებ გენერალური პროკურორის, მისი პირველი მოადგილის ან მოადგილის ანგარიშის მოსმენა, რომელიც ეხება დანაშაულთან ბრძოლის პოლიტიკას, სტატისტიკურ მაჩვენებლებს, სამართალწარმოების პროცესში ადამიანის უფლებებისა და თავისუფლებების დაცვას, პროკურატურის საქმიანობის პრიორიტეტულ მიმართულებებს, პროკურორთა პროფესიული გადამზადებისა და განვითარების პროგრამებს და არ შეიცავს კონკრეტული სისხლის სამართლის საქმის გამოძიებასთან, სასამართლოში მის განხილვასთან ან/და საქმის ცალკეულ გარემოებებთან დაკავშირებულ საკითხებს; ე) ამ პუნქტის „დ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებულ საკითხებზე რეკომენდაციების შემუშავება და გენერალური პროკურორისათვის წარდგენა; ვ) სისხლის სამართლის პოლიტიკიდან გამომდინარე მისი სახელმძღვანელო პრინციპების განსაზღვრის, პროკურატურის საქმიანობის ერთგვაროვანი პრაქტიკის ჩამოყალიბებისა და განვითარებისათვის ხელშემწყობი პროკურორისათვის წარდგენა; ზ) საპროკურორო საბჭოს წევრის რეკომენდაციების შემუშავება და გენერალური უფლებამოსილების ვადამდე შეწყვეტის საკითხზე გადაწყვეტილების მიღება. 13. საპროკურორო საბჭო არ ერევა პროკურატურის თანამშრომელთა საპროკურორო და საგამოძიებო უფლებამოსილებათა განხორციელებაში. 14. საპროკურორო საბჭო, იკრიბება წელიწადში ერთხელ, ან საპროკურორო საბჭოს სრული შემადგენლობის არანაკლებ 1/3 მოთხოვნით, რომელიც დაუყოვნებლივ უნდა შესრულდეს. საპროკურორო საბჭო უფლებამოსილია, თუ სხდომას ესწრება წევრთა სრული შემადგენლობის ნახევარზე მეტი. 15. თუ ამ კანონით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, საპროკურორო საბჭოს გადაწყვეტილება მიღებულად ჩაითვლება, თუ მას მხარს დაუჭერს სხდომაზე დამსწრე წევრთა უმრავლესობა. 16. გენერალური პროკურორის პირველი მოადგილისა და მოადგილეების მიერ დისციპლინური გადაცდომის ჩადენის შემთხვევაში საპროკურორო საბჭო იღებს მისთვის დისციპლინური პასუხისმგებლობის დაკისრების შესახებ გადაწყვეტილებას. 17. საპროკურორო საბჭოს მიერ დისციპლინური პასუხისმგებლობის დაკისრების შესახებ გადაწყვეტილების მიღებამდე გენერალური პროკურორის პირველი მოადგილე და მოადგილეები, პროკურორთა კონფერენციის მიერ არჩეული წევრები უფლებამოსილნი არიან საპროკურორო საბჭოს წინაშე წარდგნენ ახსნა-განმარტებით დამადასტურებელი ინფორმაცია. და წარადგინონ თავისი პოზიციის 18. დისციპლინური პასუხისმგებლობის დაკისრების შესახებ გადაწყვეტილებას საპროკურორო საბჭო იღებს ფარული კენჭისყრით, წევრთა სრული შემადგენლობის არანაკლებ ორი მესამედით. 19. საპროკურორო საბჭო გადაწყვეტილებას გამოსცემს განკარგულების სახით. 20. გენერალური პროკურორი უფლებამოსილია სათათბირო ხმის უფლებით დაესწროს საპროკურორო საბჭოს სხდომას. 21. საპროკურორო საბჭოს აქვს თავისი ვებგვერდი. 22. საპროკურორო საბჭოს საქმიანობის ორგანიზაციულ-ტექნიკურ უზრუნველყოფას ახორციელებს გენერალური პროკურატურა. 23. საპროკურორო საბჭოს საქმიანობის წესი განისაზღვრება დებულებით, რომელსაც საპროკურორო საბჭოს წევრთა ხმათა უმრავლესობით ამტკიცებს საპროკურორო საბჭო. მუხლი 20. პროკურორთა კონფერენცია 1. საქართველოს პროკურორთა კონფერენცია (შემდგომში - კონფერენცია) არის პროკურორთა და პროკურატურის გამომძიებელთა კრება, რომლის უფლებამოსილებაა საპროკურორო საბჭოს წევრთა არჩევა. 2. კონფერენციის უფლებამოსილება რეგულირდება ამ კანონითა და რეგლამენტით, რომელსაც ამტკიცებს კონფერენცია. 3. კონფერენციის თავმჯდომარეა გენერალური პროკურორი, ხოლო მისი არყოფნის შემთხვევაში – გენერალური პროკურორის პირველი მოადგილე. 4. კონფერენციას ამ კანონით განსაზღვრული უფლებამოსილების განსახორციელებლად იწვევს კონფერენციის თავმჯდომარე. 5. კონფერენცია საკითხს იხილავს და გადაწყვეტილებაუნარიანია, თუ სხდომას ესწრება პროკურორთა და პროკურატურის გამომძიებელთა ნახევარზე მეტი. 6. კონფერენცია გადაწყვეტილებას იღებს ფარული კენჭისყრით, სხდომაზე დამსწრე წევრთა ხმების უმრავლესობით. 7. კონფერენციის დაწყებამდე, თავმჯდომარესთან რეგისტრირდებიან წევრთა არანაკლებ 30კაციანი საინიციატივო ჯგუფები. საინიციატივო ჯგუფების თითო წარმომადგენელი კონფერენციის თავმჯდომარესთან ერთად ქმნის ადმინისტრაციულ კომიტეტს, რომელიც სხვა საორგანიზაციო ფუნქციებთან ერთად ასრულებს საარჩევნო კომისიის უფლებამოსილებას. პროკურორს/პროკურატურის გამომძიებელს უფლება აქვს, იყოს მხოლოდ ერთი საინიციატივო ჯგუფის წევრი. საინიციატივო ჯგუფს უფლება აქვს, წარადგინოს საბჭოს წევრობის არაუმეტეს 2 კანდიდატი. 8. საბჭოს წევრობის კანდიდატი არ შეიძლება იყოს გენერალური პროკურორი, გენერალური პროკურორის პირველი მოადგილე, გენერალური პროკურორის მოადგილე, გენერალური პროკურატურის დეპარტამენტის უფროსი, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის პროკურორი, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის პროკურორი, თბილისის პროკურორი ან საოლქო პროკურორი. 9. კონფერენცია საბჭოს წევრებს ირჩევს შემდეგი კვოტების მიხედვით: ა) 3 წევრი - გენერალური პროკურატურის წარმომადგენელთაგან; ბ) 1 წევრი - აფხაზეთისა და აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკების პროკურატურების წარმომადგენელთაგან; გ) 3 წევრი - აღმოსავლეთ საქართველოს ტერიტორიაზე არსებული (კახეთის, სამცხე-ჯავახეთის, ქვემო ქართლის, შიდა ქართლისა და მცხეთა-მთიანეთის) ოლქების პროკურატურების, თბილისის პროკურატურის და რაიონული პროკურატურების წარმომადგენელთაგან; დ) 1 წევრი - დასავლეთ საქართველოს ტერიტორიაზე არსებული (დასავლეთ საქართველოს, სამეგრელო-ზემო სვანეთის) საოლქო და რაიონული პროკურატურების წარმომადგენელთაგან. 10. ადმინისტრაციული კომიტეტი წილისყრით განსაზღვრავს კვოტების მიხედვით დასაკავებელ ვაკანტურ თანამდებობებზე წევრთა არჩევის რიგითობას, რის შემდგომ ამ მუხლის მე-9 პუნქტით დადგენილი კვოტების შესაბამისად საბჭოს წევრის ყოველ ვაკანტურ თანამდებობაზე კენჭისყრა ტარდება რიგითობის მიხედვით. თუ პირველ შვიდ ვაკანტურ თანამდებობაზე წევრების არჩევის შემდეგ საბჭოს 6 წევრი ერთი სქესის წარმომადგენელია, დარჩენილ ორ ან ერთ ვაკანტურ თანამდებობაზე შეიძლება არჩეულ იქნეს მხოლოდ უმცირესობაში დარჩენილი სქესის წარმომადგენელი. 11. ვაკანტურ თანამდებობაზე არჩეულად ჩაითვლება ის კანდიდატი, რომელიც მიიღებს კონფერენციის სხდომაზე დამსწრე წევრთა ხმების უმრავლესობას. 12. თუ კანდიდატებმა ვერ მიიღეს თანამდებობაზე ასარჩევად საჭირო ხმების რაოდენობა, არჩევნების მეორე ტურში კენჭი ეყრება ამ ვაკანტურ თანამდებობაზე საუკეთესო შედეგის მქონე 2 კანდიდატს. თუ ამჯერადაც კანდიდატები ვერ მიიღებენ ხმების საჭირო რაოდენობა, კანდიდატების წარდგენისა და კენჭისყრის პროცედურა მეორდება. 13. ორი ან მეტი კანდიდატის მიერ ხმების თანაბარი რაოდენობის მიღების შემთხვევაში თანაბარი ხმების მიმღებ კანდიდატებს განმეორებით ეყრებათ კენჭი. 14. საბჭოს წევრების არჩევასთან დაკავშირებულ, ამ კანონით დაურეგულირებელ საკითხებს განსაზღვრავს კონფერენციის რეგლამენტი. მუხლი 21. სათათბირო ორგანოები 1. პროკურატურის საქმიანობის ხელშეწყობის მიზნით იქმნება გენერალური პროკურორის მუდმივმოქმედი სათათბირო ორგანოები: კარიერის მართვის, ეთიკისა და წახალისების საბჭო და სტრატეგიული განვითარებისა და სისხლის სამართლის პოლიტიკის საბჭო, რომელთაც ხელმძღვანელობს გენერალური პროკურორი. 2. კარიერის მართვის, ეთიკისა და წახალისების საბჭოს უფლებამოსილებაში შედის: ა) პროკურატურის თანამშრომელთა ეთიკის კოდექსში, პროკურორთა და პროკურატურის გამომძიებელთა შეფასების სისტემაში ცვლილებების თაობაზე წინადადებების შემუშავება და რეკომენდაციის გაცემა და შემფასებელთა შესაფერისობის საკითხების განხილვა და რეკომენდაციის გაცემა; ბ) გენერალური პროკურორის მიერ განსაზღვრული წესის შესაბამისად დისციპლინური გადაცდომის (გარდა ამ კანონით დადგენილი გამონაკლისებისა), წახალისების და დაწინაურების საკითხების განხილვა და რეკომენდაციის გაცემა; გ) საპრეტენზიო საბჭოს გადაწყვეტილებებზე საჩივრების განხილვა და საბოლოო გადაწყვეტილების მიღება. 3. პროკურატურის თანამშრომელს უფლება აქვს ახსნა-განმარტების მისაცემად დაესწროს კარიერის მართვის, ეთიკისა და წახალისების საბჭოს სხდომას. 4. სტრატეგიული განვითარებისა და სისხლის სამართლის პოლიტიკის საბჭოს უფლებამოსილებაში შედის პროკურატურის სისტემის საქმიანობის ძირითადი მიმართულებებისა და განვითარების გეგმის სრულყოფის, პროგრამებისა და სხვა საჭიროებების განსაზღვრისა და სრულყოფის, სისხლის სამართლის პოლიტიკიდან გამომდინარე მისი სახელმძღვანელო პრინციპების, სტრატეგიისა და სამოქმედო გეგმის შემუშავებისა და სრულყოფის საკითხების განხილვა და რეკომენდაციის გაცემა. 5. მუდმივმოქმედი სათათბირო საბჭოები შედგება ამ კანონის 19-ე მუხლის მე-2 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტით განსაზღვრული პირებისა და პროკურატურის შესაბამისი უფლებამოსილების განმახორციელებელი სხვა თანამშრომლებისაგან. 6. გენერალური პროკურორი, უფლებამოსილია საჭიროების შემთხვევაში, შექმნას სხვა სათათბირო საბჭოები იმ საკითხების განსახილველად, რომელიც არ შედის მუდმივმოქმედი საბჭოების უფლებამოსილებაში და ხელს უწყობს პროკურატურის ამოცანების სწრაფად და ეფექტიანად განხორციელებას. 7. სათათბირო ორგანოების გადაწყვეტილება, როგორც წესი სარეკომენდაციო ხასიათისაა და გენერალური პროკურორისთვის შესასრულებლად სავალდებულო არ არის. 8. სათათბირო ორგანოების საქმიანობის წესს და შემადგენლობას (გარდა ამ მუხლით პირდაპირ განსაზღვრული გამონაკლისებისა) განსაზღვრავს გენერალური პროკურორი. კარი III პროკურატურის საქმიანობის მიმართულებები, პერსონალი და უფლებამოსილება თავი VI პროკურატურის საქმიანობის მიმართულებები მუხლი 22. სისხლისსამართლებრივი დევნა 1. სისხლისსამართლებრივ დევნას პროკურატურა ახორციელებს სისხლის სამართლის საპროცესო კანონმდებლობით დადგენილი წესით და დადგენილ ფარგლებში. 2. პროკურატურა სისხლისსამართლებრივი გამოძიების საპროცესო ხელმძღვანელობას. დევნის უზრუნველსაყოფად ახორციელებს მუხლი 23. გამოძიება და ოპერატიულ-სამძებრო საქმიანობა პროკურატურა სისხლის სამართლის საპროცესო კანონმდებლობით გათვალისწინებულ შემთხვევებში და დადგენილი წესით, სრული მოცულობით ატარებს გამოძიებას და შეუძლია განახორციელოს ოპერატიულ-სამძებრო საქმიანობა. მუხლი 24. სახელმწიფო ბრალდების მხარდაჭერა 1. პროკურორი სახელმწიფო ბრალმდებელია და თავის უფლებამოსილებას ახორციელებს სახელმწიფოს სახელით. მას ეკისრება ბრალდების მტკიცების ტვირთი. 2. პროკურორს უფლება აქვს, ზემდგომი პროკურორის თანხმობით, უარი თქვას ბრალდებაზე ან ბრალდების ნაწილზე ან არსებული ბრალდება შეცვალოდ უფრო მსუბუქი ბრალდებით. ბრალდებაზე პროკურორის უარი დასაბუთებული უნდა იყოს. 3. პროკურორი ვალდებულია მონაწილეობა მიიღოს საქმის განხილვაში. 4. სამივე ინსტანციის სასამართლოში სახელმწიფო ბრალდების მხარდაჭერისას პროკურორი სარგებლობს სისხლის სამართლის საპროცესო კანონმდებლობით მინიჭებული ყველა უფლებამოსილებით. მუხლი 25. ზედამხედველობა ოპერატიულ-სამძებრო საქმიანობაზე 1. პროკურორი ზედამხედველობს ოპერატიულ-სამძებრო ორგანოების მიერ განხორციელებული იმ ოპერატიულ-სამძებრო ღონისძიებების და მიღებული გადაწყვეტილებების კანონიერებას, რომელიც „ოპერატიულ-სამძებრო საქმიანობის შესახებ“ საქართველოს კანონით ექცევა საპროკურორო უფლებამოსილებების ფარგლებში. 2. ოპერატიულ-სამძებრო ღონისძიება, რომელიც არ საჭიროებს პროკურორის თანხმობას არ არის საპროკურორო ზედამხედველობის საგანი. 3. ოპერატიულ-სამძებრო ღონისძიების ჩატარების, გაგრძელების და შეწყვეტის შესახებ მოსამართლის მიერ გაცემული განჩინების კანონიერება და დასაბუთებულობა არ არის საპროკურორო ზედამხედველობის საგანი. 4. მონაცემები იმ პირზე, რომელიც უწევს ან უწევდა კონფიდენციალურ დახმარებას ოპერატიულსამძებრო ორგანოს, თანამშრომლობს ან თანამშრომლობდა მასთან, აგრეთვე ოპერატიულსამძებრო ინფორმაციის მოპოვების ტაქტიკა, ორგანიზება, ოპერატიული დამუშავების საქმე და ოპერატიულ-სამძებრო აღრიცხვის საქმეების საიდუმლო ნაწილი არ არის საპროკურორო ზედამხედველობის საგანი. 5. ოპერატიული დამუშავების საქმის, ოპერატიულ-სამძებრო აღრიცხვის საქმეების საიდუმლო მასალების გაცნობის უფლება აქვთ: გენერალურ პროკურორს, მის პირველ მოადგილესა და მოადგილეებს, გენერალური პროკურატურის შესაბამისი სტრუქტურული დანაყოფების უფროსებს და მათ მოადგილეებს, აფხაზეთისა და აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკების პროკურორებს და მათ მოადგილეებს, საოლქო პროკურორებს და მათ მოადგილეებს, თბილისის პროკურორს და მის მოადგილეებს და რაიონულ პროკურორებს საკუთარი სამოქმედო ტერიტორიების მიხედვით, აგრეთვე გენერალური პროკურორის, მისი პირველი მოადგილისა და მოადგილეების, აფხაზეთისა და აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკების პროკურორების, საოლქო პროკურორების, თბილისის პროკურორისა და რაიონული პროკურორების მიერ განსაზღვრულ სხვა პროკურორებს. მუხლი 26. თავისუფლებააღკვეთილ და თავისუფლებაშეზღუდულ პირთა უფლებების დაცვა 1. პროკურორს/პროკურატურის გამომძიებელს უფლება აქვს დაუბრკოლებლად შევიდეს თავისუფლებააღკვეთილ და თავისუფლებაშეზღუდულ პირთა განთავსების დაწესებულებებში, ნებისმიერ დროს: ა) ჩაატაროს შემოწმებები თავისუფლებააღკვეთილ და თავისუფლებაშეზღუდულ პირთა განთავსების იმ დაწესებულებებში, რომლებიც აღასრულებენ სასჯელს ან სასამართლოს მიერ დანიშნულ სხვა იძულებითი ხასიათის ღონისძიებებს; ბ) გამოკითხოს დაკავებული, დაპატიმრებული, მსჯავრდებული და პირები, რომლებსაც შეფარდებული აქვთ იძულებითი ღონისძიებები; გ) გაეცნოს დოკუმენტებს, რომელთა საფუძველზე პირს აღკვეთილი ან შეზღუდული აქვს თავისუფლად გადაადგილების უფლება; დ) დაუყოვნებლივ მიიღოს ზომები უკანონოდ დაკავებული, დაპატიმრებული ან სხვა იძულებით ღონისძიებებს დაქვემდებარებული პირის გასათავისუფლებლად. 2. პროკურორი ახორციელებს საქართველოს კანონმდებლობით გათვალისწინებულ სხვა უფლებამოსილებებს. მუხლი 27. პროკურორის სარჩელი სამოქალაქო საპროცესო კანონმდებლობით დადგენილ წარმოებაში 1. პროკურორი უფლებამოსილია აღძრას სარჩელი რეკეტული ქონების, თანამდებობის პირის, „ქურდული სამყაროს“ წევრის/„კანონიერი ქურდის“, ადამიანით მოვაჭრის, ნარკოტიკული საშუალების გავრცელების ხელშემწყობის ან საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 194-ე ან/და 3311 მუხლით გათვალისწინებული დანაშაულისათვის მსჯავრდებული პირის ქონების ჩამორთმევისა და სახელმწიფოსათვის გადაცემის თაობაზე, საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კანონმდებლობით დადგენილი წესით და დადგენილ ფარგლებში. 2. პროკურორი უფლებამოსილია აღძრას სარჩელი რეკეტირის, თანამდებობის პირის, „ქურდული სამყაროს“ წევრის/„კანონიერი ქურდის“, ადამიანით მოვაჭრის, ნარკოტიკული საშუალების გავრცელების ხელშემწყობის ან საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 194-ე ან/და 3311 მუხლით გათვალისწინებული დანაშაულისათვის მსჯავრდებული პირის, მათი ოჯახის წევრის, ახლო ნათესავის ან დაკავშირებული პირის ქონების ჩამორთმევისა და სახელმწიფოსათვის გადაცემის თაობაზე, საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კანონმდებლობით დადგენილი წესით და დადგენილ ფარგლებში. მუხლი 28. დანაშაულის წინააღმდეგ ბრძოლის კოორდინაცია, სისხლის სამართლის პოლიტიკა და დანაშაულის პრევენცია 1. პროკურატურა კოორდინაციას უწევს დანაშაულის წინააღმდეგ ბრძოლას, სამართალდამცავი ორგანოების ურთიერთშეთანხმებულ საქმიანობას დანაშაულის გამოვლენის, გამოძიების, გახსნის, აღკვეთისა და თავიდან აცილების, დანაშაულის პრევენციის, კრიმინოგენური ვითარების გაუმჯობესების, დანაშაულის მიზეზებისა და ხელშემწყობი პირობების აღმოფხვრის მიზნით. 2. დანაშაულის წინააღმდეგ ბრძოლის კოორდინაციის წესი განისაზღვრება დებულებით, რომელსაც ამტკიცებს საქართველოს მთავრობა. 3. პროკურატურა ადამიანის უფლებათა და ძირითად თავისუფლებათა პრიორიტეტულობის, სამართლებრივი დაცვის კონსტიტუციური გარანტიების განმტკიცების და დანაშაულის გავრცელების მდგომარეობის გათვალისწინებით სისხლის სამართლის პოლიტიკიდან გამომდინარე შეიმუშავებს მის სახელმძღვანელო პრინციპებს, რომელსაც ამტკიცებს გენერალური პროკურორი. მუხლი 29. სტატეგიული განვითარების მხარდაჭერა 1. პროკურატურის სისტემის განვითარებისათვის გენერალური პროკურორი ყოველი მომდევნო 6 წლისათვის ამტკიცებს პროკურატურის განვითარების სტრატეგიასა და სამოქმედო გეგმას. 2. პროკურატურის განვითარების სტრატეგიისა და სამოქმედო გეგმის შესასრულებლად შესაძლოა შეიქმნას უწყებათაშორისი სამუშაო ჯგუფები, რომელსაც ხელმძღვანელობს პროკურატურა. თავი VII საერთაშორისო თანამშრომლობა მუხლი 30. საერთაშორისო თანამშრომლობა 1. პროკურატურა უფლებამოსილია ითანამშრომლოს უცხო სახელმწიფოების კომპეტენტურ ორგანოებთან და საერთაშორისო ორგანიზაციებთან უწყების კომპეტენციას მიკუთვნებულ საკითხებთან დაკავშირებით. 2. ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებული თანამშრომლობის განხორციელების უზრუნველსაყოფად პროკურატურა უფლებამოსილია, კომპეტენციის ფარგლებში, უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოსთან ან საერთაშორისო ორგანიზაციასთან გააფორმოს უწყბათაშორისი ხასიათის საერთაშორისო ხელშეკრულება. 3. პროკურატურა თანამშრომლობის უზრუნველყოფს განხორციელებას, სისხლის სამართლის საქართველოს სფეროში კანონმდებლობით საერთაშორისო დადგენილი წესის შესაბამისად. 4. ამ მუხლის მე-3 პუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევებში, პროკურატურა უფლებამოსილია: ა) უზრუნველყოს კანონმდებლობით გათვალისწინებული შესაბამისი პროცედურების განხორციელება დაკავებისა და ექსტრადიციის მიზნით პირის მიმართ ინტერპოლის არხებით საერთაშორისო ძებნის გამოცხადებასთან დაკავშირებით; ბ) საქართველოს კომპეტენტური ორგანოების წარმოებაში არსებულ სისხლის სამართლის საქმეებთან დაკავშირებით სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ შუამდგომლობით მიმართოს უცხო სახელმწიფოს შესაბამის ორგანოებს და უზრუნველყოს მათი შუამდგომლობის საქართველოს ტერიტორიაზე შესრულება; გ) საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით შუამდგომლობით მიმართოს უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოებს საქართველოს სამართალდამცავი ორგანოების მიერ ძებნილი პირის ექსტრადიციის მიზნით დაკავების ან/და ექსტრადიციის ან დროებითი გადმოცემის შესახებ; ხოლო უცხო სახელმწიფოს მიერ ძებნილი პირის საქართველოს ტერიტორიაზე დადგენის/დაკავების შემთხვევაში უზრუნველყოს დასაშვებობის სტადიაზე საექსტრადიციო პროცედურებში მონაწილეობის მიღება; დ) კანონმდებლობით დადგენილი წესით უზრუნველყოს პირის მიმართ შემდგომი სამართალწარმოების მიზნით სისხლის სამართლის საქმის მასალების ან მათი სათანადოდ დამოწმებული ასლების უცხო სახელმწიფოში გადაგზავნა ან უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოების მიერ ინიცირებული მსგავსი თხოვნების საქართველოს ტერიტორიაზე აღსრულება; ე) კანონმდებლობით დადგენილი წესით ითანამშრომლოს უცხო სახელმწიფოს შესაბამის ორგანოებთან ქონების ჩამორთმევასთან და მის შემდგომ განაწილებასთან (გაყოფასთან) დაკავშირებით. 5. შესაბამისი საერთაშორისო ხელშეკრულების არარსებობის შემთხვევაში, ამ მუხლის მე-4 პუნქტით გათვალისწინებული თანამშრომლობის განსახორციელებლად, გენერალური პროკურორი უფლებამოსილია უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოსთან ან საერთაშორისო ორგანიზაციასთან გააფორმოს ინდივიდუალური შეთანხმება. 6. პირის დაკავებისა და ექსტრადიციის მიზნით ამ მუხლის მე-5 პუნქტით გათვალისწინებული ინდივიდუალური შეთანხმების გაფორმების შემთხვევაში, გენერალური პროკურორი წინასწარ კონსულტაციებს გადის იუსტიციის მინისტრთან. თავი VIII წარმომადგენლობა ქვეყნის შიგნით მუხლი 31. ურთიერთობა საკანონმდებლო, აღმასრულებელ და სასამართლო ხელისუფლებასთან აღმასრულებელ, საკანონმდებლო და სასამართლო ხელისუფლებასთან ურთიერთობაში პროკურატურას წარმოადგენს გენერალური პროკურორი ან მის მიერ უფლებამოსილი პირი. მუხლი 32. ურთიერთობა ორგანიზაციებთან, დაწესებულებებთან, წარმომადგენლობებთან 1. ორგანიზაციებთან, დაწესებულებებთან, წარმომადგენლობებთან ურთიერთობაში პროკურატურას წარმოადგენს გენერალური პროკურორი ან მის მიერ უფლებამოსილი პირი. 2. თანამშრომლობის განმტკიცების მიზნით გენერალური პროკურორი ორგანიზაციებთან, დაწესებულებებთან, წარმომადგენლობებთან გააფორმოს ურთიერთთანამშრომლობის მემორანდუმი. უფლებამოსილია ცალკეულ საკითხებზე მუხლი 33. საჯარო ურთიერთობების მდივანი საჯარო ურთიერთობის მდივანი არის გენერალური პროკურორის მიერ წარმომადგენლობითი უფლებამოსილებით აღჭურვილი პროკურატურის თანამშრომელი, რომელიც უზრუნველყოფს სახელმწიფო ხელისუფლებისა და მართლმსაჯულების ორგანოებთან, სხვა ორგანიზაციებთან, დაწესებულებებთან და წარმომადგენლობებთან ურთიერთობას ხელს უწყობს და სწრაფ და პროკურატურის ეფექტიან კომუნიკაციას, კოორდინირებულ უზრუნველყოფს წინადადებების მომზადებას საკანონმდებლო ცვლილებებთან დაკავშირებით, კოორდინირებას უწევს და საჭიროების შემთხვევაში მონაწილეობს უწყებათაშორისი სამუშაო ჯგუფების საქმიანობაში, ასრულებს გენერალური პროკურორის მიერ განსაზღვრულ სხვა ფუნქციებს. თავი IX პროკურატურის თანამშრომელი მუხლი 34. თანამდებობის დაკავების წესი და კრიტერიუმები 1. პროკურორის/პროკურატურის გამომძიებლის ვაკანტური თანამდებობის დაკავება შესაძლებელია კონკურსის ან სტაჟირების გზით, რომელთა წესს განსაზღვავს გენერალური პროკურორი. 2. გენერალური პროკურორის მოტივირებული გადაწყვეტილებით, შესაძლებელია კონკურსისა და სტაჟირების გავლის თანამდებობის გარეშე დაკავება, პროკურორის/პროკურატურის თუ პირი აკმაყოფილებს ამ გამომძიებლის კანონით ვაკანტური დადგენილ შესაბამის კრიტერიუმებს. 3. პროკურორად ან პროკურატურის გამომძიებლად შეიძლება დაინიშნოს საქართველოს მოქალაქე, რომელსაც აქვს უმაღლესი იურიდიული განათლება, ფლობს სამართალწარმოების ენას, ჩაბარებული აქვს საკვალიფიკაციო გამოცდა, გავლილი აქვს სტაჟირება პროკურატურის ორგანოებში, დადებული აქვს პროკურატურის თანამშრომლის ფიცი, საქმიანი და მორალური თვისებებით, აგრეთვე ჯანმრთელობის მდგომარეობით შეუძლია შეასრულოს პროკურორის/ პროკურატურის გამომძიებლის მოვალეობები. 4. პროკურორად/პროკურატურის გამომძიებლად დასანიშნ პირს ჩაბარებული უნდა ჰქონდეს საკვალიფიკაციო გამოცდა შემდეგ დისციპლინებში: საკონსტიტუციო სამართალი, ადამიანის უფლებათა საერთაშორისო სამართალი, სისხლის სამართალი, სისხლის საპროცესო სამართალი, ადმინისტრაციული სამართალი, სასჯელაღსრულებითი სამართალი და ოპერატიულ-სამძებრო საქმიანობის საფუძვლები. 5. პროკურატურის საკვალიფიკაციო გამოცდის ჩაბარებისგან თავისუფლდებიან: ა) გენერალური პროკურორი, მისი პირველი მოადგილე და მოადგილეები; ბ) პირი, რომელსაც ჩაბარებული აქვს მოსამართლეობის ან ადვოკატთა საკვალიფიკაციო გამოცდა; 6. პროკურატურის ორგანოებში სტაჟირების გავლისგან თავისუფლდება: გენერალური პროკურორი, მისი პირველი მოადგილე და მოადგილე, ასევე პირი, რომელიც ამ მუხლის მე-3 პუნქტით დადგენილ კრიტერიუმებთან ერთად, აკმაყოფილებს ერთ-ერთ შემდეგ მოთხოვნას: ა) აქვს მოსამართლედ, პროკურორად, გამომძიებლად ან სისხლის სამართლის საქმეებზე ადვოკატად მუშაობის არანაკლებ 2 წლის გამოცდილება; ბ) აქვს იურისტის პროფესიით მუშაობის არანაკლებ 5 წლის სტაჟი; გ) ჩაბარებული აქვს მოსამართლეობის საკვალიფიკაციო გამოცდა; 7. პროკურორის/პროკურატურის გამომძიებლის ვაკანტურ თანამდებობაზე კონკურსის გზით დასანიშნი პირი, ამ მუხლის მე-3 პუნქტით დადგენილ კრიტერიუმებთან ერთად, უნდა აკმაყოფილებდეს ერთ-ერთ შემდეგ მოთხოვნას: ა) აქვს მოსამართლედ, პროკურორად, გამომძიებლად ან სისხლის სამართლის საქმეებზე ადვოკატად მუშაობის არანაკლებ 2 წლის გამოცდილება; ბ) აქვს იურისტის პროფესიით მუშაობის არანაკლებ 5 წლის სტაჟი. 8. ამ მუხლის მე-2 პუნქტის შესაბამისად, კონკურსის გარეშე პროკურორის/პროკურატურის გამომძიებლის ვაკანტურ თანამდებობაზე დასანიშნი პირი, ამ მუხლის მე-3 პუნქტით დადგენილ კრიტერიუმებთან ერთად, უნდა აკმაყოფილებდეს ერთ-ერთ შემდეგ მოთხოვნას: ა) აქვს გამომძიებლად, მოსამართლედ, სისხლის სამართლის საქმეებზე ადვოკატად მუშაობის არანაკლებ 4 წლის გამოცდილება; ბ) აქვს პროკურორად/პროკურატურის გამომძიებლად მუშაობის არანაკლებ 2 წლის გამოცდილება და სისტემიდან ბოლო 10 წლის განმავლობაში დათხოვნილია პირადი განცხადების, ჯანმრთელობის მდგომარეობის გაუარესების, შტატების შემცირების ან სხვა სამსახურში გადასვლის გამო; გ) პროკურატურის სისტემის საკადრო რეზერვში ჩარიცხული პირია; დ) წარმატებით აქვს გავლილი სტაჟირება პროკურატურის სისტემაში და სტაჟირების გავლიდან არ არის გასული 3 წელი; ე) სისხლის სამართლის დარგის აღიარებული სპეციალისტია უმაღლესი აკადემიური წრეებიდან. 9. პროკურორის/პროკურატურის გამომძიებლის ვაკანტურ თანამდებობაზე კონკურსის გზით ან ამ მუხლის მე-2 პუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში დასანიშნი პირი თავისუფლდება სტაჟირების გავლისგან. 10. პირმა, რომელიც აკმაყოფილებს სტაჟირების გავლისაგან გათავისუფლებისათვის დადგენილ მოთხოვნებს, საკუთარი სურვილით შეიძლება გაიაროს სტაჟირება პროკურატურის ორგანოებში. 11. პროკურორის/პროკურატურის გამომძიებლის ვაკანტურ თანამდებობაზე კონკურსის გზით ან ამ მუხლის მე-2 პუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში პირი დანიშვნამდე გადის პროფესიული გადამზადების არაუმეტეს 2 თვიან კურსს, რომლის წარმატებით გავლის შემდგომ ინიშნება ვაკანტურ თანამდებობაზე. 12. პროკურატურის პროფესიულ თავისებურებების გათვალისწინებით, საჯარო მოხელეებს თანამდებობაზე ამ კანონით ნიშნავს და განსაზღვრული თანამდებობიდან ათავისუფლებს გენერალური პროკურორი „საჯარო სამსახურის შესახებ“ საქართველოს კანონით დადგენილი წესით, ხოლო პროკურატურაში შრომითი ხელშეკრულებით დასაქმებულ პირთან შრომით ხელშეკრულებას, ამ კანონით განსაზღვრული თავისებურებების გათვალისწინებით, დებს ან წყვეტს გენერალური პროკურორი „საჯარო სამსახურის შესახებ“ საქართველოს კანონითა და საქართველოს ორგანული კანონით „საქართველოს შრომის კოდექსი“ დადგენილი წესებით. მუხლი 35. სამუშაოდ მიღებაზე უარის თქმის საფუძვლები პროკურატურის თანამშრომლად არ მიიღება: ა) ნასამართლევი პირი; ბ) ალკოჰოლიზმით, ნარკომანიით, ტოქსიკომანიით, ფსიქიკური ან სხვა მძიმე ქრონიკული სნეულებით დაავადებული პირი; გ) პირი, რომელიც სასამართლომ შეზღუდულქმედუნარიანად აღიარა ან მხარდაჭერის მიმღებად ცნო, თუ სასამართლოს გადაწყვეტილებით სხვა რამ არ არის განსაზღვრული; დ) პირი, რომელიც შემოწმების შედეგად არ შეესაბამება ამ კანონით დადგენილ მოთხოვნებს. მუხლი 36. პროკურორის/პროკურატურის გამომძიებლის დაწინაურება 1. გენერალური პროკურატურის დეპარტამენტების უფროსებად და მათ მოადგილეებად, აფხაზეთისა და აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკების პროკურორებად და მათ მოადგილეებად, თბილისის პროკურორად და მის მოადგილედ, საოლქო პროკურორებად და მათ მოადგილეებად, რაიონულ პროკურორებად, პროკურორის/პროკურატურის გამომძიებლის დაწინაურება შესაძლებელია თუ პირს აქვს პროკურორად/პროკურატურის გამომძიებლად მუშაობის არანაკლებ 3 წლის გამოცდილება. 2. გენერალური პროკურატურის სამმართველოს უფროსებად და მათ მოადგილეებად, აფხაზეთისა და აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკების, თბილისის და საოლქო პროკურატურის განყოფილების უფროსებად და მათ მოადგილეებად, საგამოძიებო ნაწილის უფროსებად და მათ მოადგილეებად, რაიონული პროკურორების მოადგილეებად, პროკურორის/პროკურატურის გამომძიებლის დაწინაურება შესაძლებელია თუ პირს აქვს პროკურორად/პროკურატურის გამომძიებლად მუშაობის არანაკლებ 2 წლის გამოცდილება. 3. პროკურორის/პროკურატურის გამომძიებლის დაწინაურების საკითხზე გადაწყვეტილების მიღებისას მხედველობაში მიიღება პროკურორის/პროკურატურის გამომძიებლის საქმიანობის შეფასების შედეგები. 4. პროკურორის/პროკურატურის გამომძიებლის დაწინაურების წესს და კრიტერიუმებს ამტკიცებს გენერალური პროკურორი. მუხლი 37. დათხოვნის წესი და საფუძვლები 1. პროკურატურის თანამშრომელი პროკურატურიდან შეიძლება დაითხოვონ: ა) პირადი განცხადებით; ბ) ჯანმრთელობის მდგომარეობის გაუარესების, დასახიჩრების ან ქრონიკული დაავადების გამო, თუ აღარ შეუძლია სამსახურებრივი მოვალეობების შესრულება; გ) ალკოჰოლიზმით, ნარკომანიით, ტოქსიკომანიით, ფსიქიკური ან სხვა მძიმე ქრონიკული სნეულებით დაავადების გამო; დ) სასამართლოს მიერ შეზღუდულქმედუნარიანად აღიარების ან მხარდაჭერის მიმღებად ცნობის გამო, თუ სასამართლოს გადაწყვეტილებით სხვა რამ არ არის განსაზღვრული; ე) კანონით დაკისრებული მოვალეობების შეუსრულებლობის ან არაჯეროვნად შესრულების გამო; ვ) სხვა სამსახურში გადასვლის გამო; ზ) სამსახურებრივი დისციპლინის უხეშად ან სისტემატურად დარღვევის გამო; თ) სამსახურებრივი შეუსაბამობის გამო; ი) ინტერესთა ან თანამდებობრივი შეუთავსებლობის გამო; კ) რეორგანიზაცია და შტატების შემცირების გამო; ლ) ფიცის გატეხის, პროფესიული საიდუმლოების გამჟღავნების ან სხვა შეუფერებელი საქციელის ჩადენის გამო; მ) შეფასების შედეგად კომპეტენციის კრიტიკული ზღვარის დაუკმაყოფილებლობის გამო; ნ) შეფასების შედეგად კომპეტენციის მინიმალური ზღვარის დაუკმაყოფილებლობისას შესაბამისობის გამოცდაში მიღებული უარყოფითი შედეგის გამო; ო) ზედიზედ ორჯერ, შეფასების შედეგად კომპეტენციის მინიმალური ზღვარის დაუკმაყოფილებლობის გამო; პ) კანონიერ ძალაში შესული გამამტყუნებელი განაჩენის გამო; ჟ) დისციპლინური წესით სახდელდადებულის მიერ ახალი გადაცდომის ჩადენის გამო; რ) შრომითი ხელშეკრულებით გათვალისწინებული ვადის გასვლის გამო; ს) შრომითი ხელშეკრულებით გათვალისწინებული მოთხოვნების არაჯეროვნად შესრულების გამო; ტ) საქართველოს მოქალაქეობის დაკარგვის გამო; უ) სამსახურში მიღებისათვის დადგენილი მოთხოვნების დარღვევის გამო; შეუსრულებლობის ან ფ) საპენსიო ასაკის გამო. ქ) „საჯარო სამსახურის შესახებ“ საქართველოს კანონითა ანდა საქართველოს ორგანული კანონით „შრომის კოდექსი“ გათვალისწინებული სხვა საფუძვლების გამო. 2. პროკურატურის თანამშრომელი შეიძლება დათხოვნილ იქნეს პროკურატურიდან შესაბამისი სამედიცინო დასკვნით დადასტურებული ხანგრძლივი შრომისუუნარობის გამო სამსახურში ზედიზედ 4 თვის ან კალენდარული წლის განმავლობაში 6 თვით გამოუცხადებლობის შემთხვევაში და არსებობს შესაბამისი სამედიცინო დასკვნა, რომლის თანახმადაც იგი მომავალშიც ვერ შეძლებს უფლებამოსილების განხორციელებას. მუხლი 38. სხვა თანამდებობაზე გადაყვანა 1. პროკურორი/პროკურატურის გამომძიებელი, მისი მოთხოვნის ან თანხმობის საფუძველზე, შეიძლება გადაყვანილ იქნეს სხვა თანამდებობაზე. 2. უფრო დაბალ თანამდებობაზე პროკურორის/პროკურატურის გამომძიებლის გადაყვანა, მისი თანხმობის არსებობის მიუხედავად, დასაშვებია თუ: ა) შეუძლებელია გადაყვანა მისი რანგისა და პოზიციის შესაბამის თანამდებობაზე; ბ) დაქვეითება გათვალისწინებულია დისციპლინური სახდელის სახედ; გ) შეფასების სისტემის შედეგებიდან გამომდინარე ვერ აკმაყოფილებს ამ თანამდებობისთვის საჭირო კომპეტენციის ზღვარს; დ) ამ კანონის 39-ე მუხლით გათვალისწინებულ შემთხვევებში. მუხლი 39. გათავისუფლება რეორგანიზაციის ან/და შტატების შემცირებისას 1. რეორგანიზაციის ან/და შტატების შემცირების შემთხვევაში პროკურორი/პროკურატურის გამომძიებელი თავისუფლდება დაკავებული თანამდებობიდან და შესაძლოა შეეთავაზოს გადაყვანა პროკურატურის სისტემის სხვა სტრუქტურულ ერთეულში შესაბამის ვაკანტურ თანამდებობაზე. 2. პროკურორის/პროკურატურის გამომძიებლის მიერ ამ მუხლის პირველი პუნქტით დადგენილი წესით უფლებამოსილების განხორციელებაზე უარის თქმის ან შესაბამისი ვაკანტური თანამდებობის არარსებობის შემთხვევაში, იგი თავისუფლდება დაკავებული თანამდებობიდან და მისივე წერილობითი თანხმობით ირიცხება საკადრო რეზერვში. 3. ამ მუხლით გათვალისწინებულ შემთხვევაში საკადრო რეზერვში მყოფ პროკურორს/პროკურატურის გამომძიებელს თანამდებობრივი სარგოს მიღების უფლებამოსილება უნარჩუნდება საკადრო რეზერვში ჩარიცხვიდან 3 თვის განმავლობაში, თუ ამ ვადაში არ დაუკავებია პროკურორის/პროკურატურის გამომძიებლის თანამდებობასთან შეუთავსებელი თანამდებობა ან ეწევა ამგვარ საქმიანობას. რეზერვში მყოფი პროკურორი/პროკურატურის გამომძიებელი, მისივე წერილობითი თანხმობით, შეიძლება დაინიშნოს პროკურატურის სისტემაში. 4. რეზერვში ჩარიცხვიდან 3 თვის გავლის შემდგომ, ჩარიცხული პირი ანაზღაურების გარეშე ირიცხება რეზერვში მომდევნო 9 თვის განმავლობაში პროკურორის/პროკურატურის გამომძიებლის თანამდებობასთან შეუთავსებელი თანამდებობის ან საქმიანობის დაკავებამდე ან პირადი განცხადების საფუძველზე მის ამორიცხვამდე. მუხლი 40. უფლებამოსილების შეჩერების საფუძვლები 1. პროკურატურის თანამშრომლის უფლებამოსილების შეჩერების საფუძვლებია: ა) შვებულება; ბ) დროებითი შრომისუუნარობა, რაც დასტურდება შესაბამისი საავადმყოფო ფურცლით; გ) დაკავება ან ადმინისტრაციული პატიმრობა; დ) სისხლის სამართლის პასუხისგებაში მიცემა, სისხლისამართლებრივი დევნის შეწყვეტამდე ან განაჩენის კანონიერ ძალაში შესვლამდე; ე) კანონით გათვალისწინებული სხვა შემთხვევები. 2. პროკურატურის თანამშრომელს უფლებამოსილების შეჩერების პერიოდში უნარჩუნდება თანამდებობრივი სარგო. პროკურორს/პროკურატურის გამომძიებელს ასევე უნარჩუნდება კონკურსის კანდიდატს, წოდებისათვის დადგენილი სარგო და წელთა ნამსახურობის დანამატი. მუხლი 41. გასაჩივრების წესი პროკურორს/პროკურატურის გამომძიებელს, სტაჟირების ან კანონმდებლობით დადგენილი წესის შესაბამისად, უფლება აქვს თანამდებობაზე დანიშვნასთან, დაქვეითებასთან, დათხოვნასთან და უფლებამოსილების შეჩერებასთან დაკავშირებით ერთი თვის ვადაში მიმართოს სასამართლოს. მუხლი 42. პროკურორთა სპეციალიზაცია საქართველოს კანონმდებლობით განსაზღვრულ შემთხვევებში და დადგენილი წესით პროკურორს/პროკურატურის გამომძიებელს შეიძლება მიენიჭოს სპეციალიზაცია, რომლის მინიჭების პროცედურას განსაზღვრავს გენერალური პროკურორი. თავი X კანდიდატის შემოწმება მუხლი 43. კანდიდატის შემოწმება 1. პროკურატურის თანამშრომლის ვაკანტურ თანამდებობაზე დასანიშნი პირი ექვემდებარება შემოწმებას, რომლის წესს ამტკიცებს გენერალური პროკურორი. 2. შემოწმებას ექვემდებარება პირის შესახებ შემდეგი სახის ინფორმაცია: ა) ნასამართლობა და ადმინისტრაციული სახდელის დადების ფაქტი; ბ) შემოსავალთან და ფინანსურ ვალდებულებასთან დაკავშირებული ინფორმაცია; გ) სამეწარმეო და არასამეწარმეო სამართლის სუბექტებში წილთა ფლობასთან და განკარგვასთან დაკავშირებული ინფორმაცია; დ) ჯანმრთელობის მდგომარეობასთან, განათლებასთან, სამუშაო გამოცდილებასთან, აკადემიური ხარისხთან, სასწავლო აქტივობებთან დაკავშირებული ინფორმაცია. 3. შემოწმება ტარდება კანდიდატის წერილობითი თანხმობის საფუძველზე. თუ იგი უარს აცხადებს თანხმობაზე, მისი კანდიდატურა იხსნება განხილვიდან. 4. კანდიდატის მიერ განზრახ არასწორი ინფორმაციის წარმოდგენის შემთხვევაში კანდიდატურა იხსნება განხილვიდან. თავი XI თანამშრომლის ფიცი, ინტერესთა და თანამდებობრივი შეუთავსებლობა მუხლი 44. პროკურატურის თანამშრომლის ფიცი 1. პროკურატურის თანამშრომელი თანამდებობაზე გამწესებისთანავე წერილობით დებს ფიცს: „მე (სახელი, გვარი) ღვთისა და ერის წინაშე ვფიცავ, კეთილსინდისიერად აღვასრულო საქართველოს პროკურატურის თანამშრომლის მოვალეობა და მისი აღსრულებისას დავემორჩილო მხოლოდ საქართველოს კონსტიტუციასა და კანონს.“ 2. ფიცის დადება შეიძლება რელიგიური ფიცის დადების გარეშეც. ფიცის დამდების მიერ ხელმოწერილი ფიცი ინახება მის პირად საქმეში. მუხლი 45. ინტერესთა და თანამდებობრივი შეუთავსებლობა 1. პროკურატურის ადგილობრივი თანამშრომლის თანამდებობა თვითმმართველობის შეუთავსებელია დაწესებულების ნებისმიერ სხვა სახელმწიფო თანამდებობასთან, ან ასევე სამეწარმეო ან სხვა ანაზღაურებად საქმიანობასთან, გარდა სამეცნიერო, შემოქმედებითი და პედაგოგიური საქმიანობისა. 2. პროკურატურის თანამშრომელს ანაზღაურებად სამუშაოს ან/და უფლება აქვს, იმავდროულად შეთავსებით ეკავოს სხვა ასრულებდეს თანამდებობა სხვა პროკურატურის სისტემაში. 3. პროკურატურის თანამშრომელი არ შეიძლება იყოს პოლიტიკური გაერთიანების წევრი ან ეწეოდეს პოლიტიკურ საქმიანობას. 4. პროკურატურის თანამშრომელს უფლება არა აქვს გამოიყენოს თანამდებობა ან მასთან დაკავშირებული შესაძლებლობა ქონებრივი ან სხვა სიკეთის მიღების მიზნით და მიიღოს ეს სიკეთე. 5. პროკურატურის თანამშრომელს უფლება არა აქვს, იყოს რომელიმე ფიზიკური ან იურიდიული პირის წარმომადგენელი ან რწმუნებული, ან განახორციელოს წარმომადგენლობა ან დაცვა სისხლის სამართლის, სამოქალაქო სამართლის ან ადმინისტრაციული სამართლის საქმეზე, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც იგი ამ ფიზიკური პირის მეურვე, მზრუნველი ან მხარდამჭერია. 6. პროკურატურის თანამშრომელს ეკრძალება გაფიცვის მოწყობა ან გაფიცვაში მონაწილეობა. თავი XII საპროკურორო აქტები მუხლი 46. საპროკურორო აქტების სისტემა პროკურორი უფლებამოსილების განხორციელებისას, კომპეტენციის ფარგლებში, საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით ადგენს შემდეგ აქტებს: ა) მოთხოვნა; ბ) წარდგინება; გ) პროტესტი; დ) დადგენილება; ე) თანხმობა; ვ) მითითება; ზ) საჩივარი. მუხლი 47. მოთხოვნა 1. პროკურორს უფლებამოსილების განსახორციელებლად უფლება აქვს, მოითხოვოს: ა) აუცილებელი დოკუმენტების, მასალების, საქმეების, მონაცემებისა და სხვა ინფორმაციის გადაცემა; ბ) სპეციალისტის, ექსპერტის, თარჯიმნის გამოყოფა; გ) ბიუჯეტთან ანგარიშსწორების ან სხვა სახის შემოწმების ჩატარება. 2. გამოთხოვილი ინფორმაცია პროკურორს უნდა წარედგინოს არა უგვიანეს 10 დღისა, ამ ინფორმაციის რეჟიმის მიუხედავად. 3. დოკუმენტი და სხვა ინფორმაცია შეიძლება შემოწმდეს პროკურორის მოთხოვნით მათ სამყოფელ ადგილას, პროკურორის მიერ ან მისი დავალებით – სპეციალისტის, ექსპერტის ან სხვა პირის მიერ. 4. პროკურორის მოთხოვნით დოკუმენტი და სხვა ინფორმაცია წარდგენილი უნდა იქნეს მის მიერ მითითებულ ადგილას. 5. პროკურორი ვალდებულია საქართველოს კანონმდებლობით გათვალისწინებულ შემთხვევებში უზრუნველყოს გამოთხოვილ ინფორმაციაში მოცემული სახელმწიფო ან სხვა საიდუმლოების დაცვა. 6. აკრძალულია სასამართლოს კომპეტენციაში ჩარევა და რაიმე მასალის ან საქმის გამოთხოვა სასამართლოდან, გარდა კანონმდებლობით გათვალისწინებული შემთხვევებისა. მუხლი 48. წარდგინება 1. პროკურორს კომპეტენციის ფარგლებში, საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით შეაქვს წარდგინება კანონმდებლობის დარღვევის, მისი მიზეზებისა და ხელშემწყობი პირობების აღმოსაფხვრელად ამ კანონის 22-23 და 25-26-ე მუხლებში მითითებულ სამართლებრივ ურთიერთობათა მონაწილეებთან, რომლებიც ვალდებული არიან, 10 დღის ვადაში აცნობონ პროკურორს მიღებული ზომების შესახებ. 2. პროკურორს ეცნობება წარდგინების განხილვის თარიღი და მას აქვს განხილვაში მონაწილეობის უფლება. მუხლი 49. პროტესტი 1. პროკურორი წერილობით პროტესტს წარადგენს ამ კანონის 25-26-ე მუხლებში მითითებულ პირთა აქტებისა და ქმედებების კანონთან შეუსაბამობის თაობაზე. 2. პროტესტში პროკურორმა შეიძლება მოითხოვოს: ა) უკანონო აქტის მთლიანად ან ნაწილობრივ გაუქმება ან კანონთან შესაბამისობის უზრუნველყოფა; ბ) უკანონო ქმედების შეწყვეტა; გ) დარღვეული უფლების აღდგენა; დ) კანონის დამრღვევის მიმართ პასუხისმგებლობის შესაბამისი ღონისძიებების გამოყენება. 3. პროკურორს პროტესტი უკანონო აქტის გამო შეაქვს მის გამომცემ ან ზემდგომ ორგანოში. იმავე წესით ხდება თანამდებობის პირის უკანონო ქმედების გაპროტესტება. 4. პროკურორის პროტესტი განხილული უნდა იქნეს მიღებიდან არა უგვიანეს 10 დღისა. განხილვის შედეგები დაუყოვნებლივ უნდა ეცნობოს პროკურორს. 5. პროტესტის განხილვის თარიღი უნდა ეცნობოს პროკურორს. მას უფლება აქვს, პირადად ან თავისი წარმომადგენლის მეშვეობით მხარი დაუჭიროს პროტესტს. 6. პროტესტი განხილვის დაწყებამდე შეიძლება გამოითხოვოს მისმა შემტანმა ან ზემდგომმა პროკურორმა. 7. ზემდგომ პროკურორს უფლება აქვს, პროტესტის განხილვის დაწყებამდე შეიტანოს მასში ცვლილებები ან შეცვალოს იგი ახალი პროტესტით. მუხლი 50. დადგენილება მოქალაქის ან თანამდებობის პირის მიერ საქართველოს კანონმდებლობის დარღვევის ხასიათის მიხედვით პროკურორს გამოაქვს დადგენილება უფლებამოსილების ფარგლებში და დადგენილი წესით. კანონმდებლობით განსაზღვრული მუხლი 51. თანხმობა კანონით გათვალისწინებულ შემთხვევებში პროკურორი იძლევა წერილობით თანხმობას სახელმწიფო ორგანოებისა და თანამდებობის პირთა ქმედებებზე. მუხლი 52. მითითება პროკურორს უფლება აქვს, კანონით გათვალისწინებულ შემთხვევებში წერილობითი მითითება მისცეს გამოძიების ორგანოს, რომელიც შესასრულებლად სავალდებულოა. მუხლი 53. საჩივარი 1. პროკურორს უფლება აქვს, საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კანონმდებლობით დადგენილი წესით: ა) ზემდგომ სასამართლოში გაასაჩივროს სასამართლოს მიერ გამოტანილი გადაწყვეტილება და მონაწილეობა მიიღოს საქმის განხილვაში, როგორც მხარემ; ბ) გაასაჩივროს სასამართლოს მიერ გამოტანილი გადაწყვეტილება ახლად გამოვლენილ გარემოებათა გამო და მონაწილეობა მიიღოს საქმის განხილვაში, როგორც მხარემ; 2. საჩივარი შემაჯამებელი გადაწყვეტილების გამოტანამდე შეიძლება გაითხოვოს მისმა შემტანმა ან ზემდგომმა პროკურორმა მუხლი 54. საპროკურორო აქტების გასაჩივრება 1. პროკურორის წარდგინება, პროტესტი, დადგენილება, მითითება შეიძლება გასაჩივრდეს სასამართლოში კანონით დადგენილი წესით ან ერთჯერადად გასაჩივრდეს ზემდგომ პროკურორთან 10 დღის ვადაში, თუ სისხლის სამართლის საპროცესო კანონმდებლობით სხვა რამ არ არის დადგენილი. 2. გასაჩივრება არ აჩერებს საპროკურორო აქტების აღსრულებას, გარდა სისხლის სამართლის საპროცესო კანონმდებლობით გათვალისწინებული შემთხვევებისა. კარი IV. საქმიანობის სხვა მიმართულებები და სახელმწიფო კონტროლი თავი XIII საორგანიზაციო საქმიანობა მუხლი 55. ინფორმაციის მიღებისა და განთავსების ოფიციალური წყაროები 1. პროკურატურა იყენებს ინფორმაციის მიღების სატელეფონო, ელექტრონულ სერვისებსა და ინფორმაციის დოკუმენტურად მიღების სისტემას. 2. პროკურატურა საჯარო ინფორმაციის პროაქტიულად განთავსების ოფიციალურ წყაროდ იყენებს ვებგვერდსა და სოციალურ ქსელს. მუხლი 56. ციფრულ-ელექტრონული სისტემები და სერვისები 1. პროკურატურა საქმიანობის ორგანიზებისთვის იყენებს ელექტრონულ სისტემებს და შიდა კომუნიკაციის ციფრულ-ელექტრონულ სერვისებს, რომლის მართვისა და უსაფრთხოების წესს და სტანდარტებს განსაზღვრავს გენერალური პროკურორი. 2. პროკურატურა უზრუნველყოფს ციფრულ-ელექტრონულ სერვერებზე ინსტალირებული მონაცემთა ბაზის, კომპიუტერული ქსელის და პროგრამული მოდულების ადმინისტრირებას და მართვას. მუხლი 57. არქივის მართვა 1. პროკურატურა დამოუკიდებლად უზრუნველყოფს საარქივო ფონდის (განურჩევლად მათი მატარებლის სახეობისა) წარმოებას კანონმდებლობით დადგენილი წესის შესაბამისად. 2. პროკურატურის საარქივო ფონდის სისტემას ქმნის ცენტრალური და ცალკეული ორგანოების და სტრუქტურული დანაყოფების არქივები. თავი XIV საქმიანობის შეფასება და კადრების სარეზერვო სისტემა მუხლი 58. საქმიანობის შეფასების წესი და პროცედურა 1. პროკურორი/პროკურატურის გამომძიებელი, როგორც წესი, 2 წელიწადში ერთხელ ექვემდებარება შეფასებას, რომლის შედეგები არ არის საჯარო. 2. პროკურორი/პროკურატურის გამომძიებელი ფასდება ამ კანონით განსაზღვრული და გენერალური პროკურორის მიერ დამტკიცებული კრიტერიუმების შესაბამისად. 3. პროკურორის/პროკურატურის გამომძიებლის შეფასების ძირითადი კრიტერიუმებია: ა) საპროკურორო საქმიანობის/გამოძიების ხარისხის შეფასება; ბ) პროკურორის/პროკურატურის გამომძიებლის დატვირთვა; გ) ხელმძღვანელის შეფასება; დ) წახალისება და დისციპლინური სახდელი. 4. პროკურორი/პროკურატურის გამომძიებელი, რომლის შეფასების შედეგები ვერ აკმაყოფილებს კომპეტენციის მინიმალურ ზღვარს, ექვემდებარება შესაბამისობის გამოცდას. შესაბამისობის გამოცდაში დადებითი შეფასების მიღების შემთხვევაში, პროკურორი/პროკურატურის გამომძიებელი ექვემდებარება რიგგარეშე შეფასებას გამოცდის ჩაბარებიდან 1 წლის განმავლობაში. ზედიზედ ორჯერ, შეფასების შედეგად კომპეტენციის მინიმალური ზღვარის დაუკმაყოფილებლობის შემთხვევაში, პროკურორი/პროკურატურის გამომძიებელი შეიძლება დათხოვნილ იქნეს თანამდებობიდან. 5. პროკურორის/პროკურატურის გამომძიებლის საქმიანობის გენერალური პროკურატურის უფლებამოსილი დანაყოფები. შეფასებას ახორციელებს 6. პროკურორის/პროკურატურის გამომძიებლის საქმიანობის შეფასების წესსა და პროცედურებს ამტკიცებს გენერალური პროკურორი. მუხლი 59. შემფასებლის საქმიანობაში ჩაურევლობა დაუშვებელია შემფასებლის საქმიანობაში უკანონო ჩარევა, მასზე არამართლზომიერი ზემოქმედების განხორციელება. მუხლი 60. შეფასების შედეგების გასაჩივრების წესი 1. პროკურორი/პროკურატურის გამომძიებელი უფლებამოსილია გაასაჩივროს შეფასების შედეგები გაცნობიდან 10 დღის ვადაში. 2. პროკურორი/პროკურატურის გამომძიებელი უფლებამოსილია გაეცნოს იმ მასალებს, რის საფუძველზეც შემფასებელმა განსაზღვრა მისი კომპეტენციის ზღვარი. 3. პროკურორის/პროკურატურის გამომძიებლის საჩივარს, იხილავს დროებითი სათათბირო ორგანო - საპრეტენზიო საბჭო და იღებს ერთ-ერთ გადაწყვეტილებას: ა) აკმაყოფილებს საჩივარს და ცვლის ან აუქმებს შეფასების შედეგს; შეფასების შედეგის გაუქმების შემთხვევაში პროკურორი/პროკურატურის გამომძიებელი 60 დღის ვადაში ექვემდებარება ხელახალ შეფასებას; ბ) არ აკმაყოფილებს საჩივარს და უცვლელად ტოვებს შეფასების შედეგს. 4. საპრეტენზიო საბჭოს გადაწყვეტილება ჩაბარებიდან 10 დღის ვადაში შესაძლებელია გასაჩივრდეს კარიერის მართვის, ეთიკისა და წახალისების საბჭოში, რომელიც 2 თვის ვადაში ღებულობს ერთ-ერთ გადაწყვეტილებას: ა) არ აკმაყოფილებს საჩივარს და უცვლელად ტოვებს საპრეტენზიო საბჭოს გადაწყვეტილებას; ბ) აკმაყოფილებს საჩივარს და ცვლის საპრეტენზიო საბჭოს გადაწყვეტილებას. 5. საჩივრის ავტორი და შემფასებელი უფლებამოსილია ახსნა-განმარტების მისაცემად დაესწროს საბჭოების მიერ საჩივრის განხილვის სხდომებს. მუხლი 61. კადრების სარეზერვო სისტემა 1. პროკურატურა უზრუნველყოფს კადრების ერთწლიანი სარეზერვო სისტემის ფორმირებას, რომელშიც ჩაირიცხებიან: ა) პირები, რომლებიც წარმატებით გაივლიან სტაჟირებას ან კონკურსს, მაგრამ არ დაინიშნებიან პროკურორის/პროკურატურის გამომძიებლის ვაკანტურ თანამდებობაზე; ბ) პროკურორი/პროკურატურის გამომძიებელი, რომელიც შტატების შემცირების ან რეორგანიზაციის გამო გათავისუფლდება თანამდებობიდან. 2. კადრების სარეზერვო სისტემიდან ამორიცხვის საფუძვლებია: ა) რეზერვში ყოფნის ვადის გასვლა; ბ) პირადი განცხადება; გ) შესაბამის ვაკანტურ თანამდებობაზე დანიშვნა; დ) ამ კანონის 37-ე მუხლით გათვალისწინებული რომელიმე საფუძვლის არსებობა; ე) საქართველოს კანონმდებლობით გათვალისწინებული სხვა საფუძვლით. თავი XV კარიერის მართვა და განვითარება მუხლი 62. პროფესიული განვითარების მხარდაჭერა და კვალიფიკაციის ამაღლება 1. შიდაუწყებრივ დონეზე პროკურატურის თანამშრომლების პროფესიული უნარ-ჩვევების ამაღლებას და პროფესიული განვითარების ხელშეწყობას უზრუნველყოფს საქართველოს პროკურატურა. 2. პროკურატურის თანამშრომლები კვალიფიკაციას იმაღლებენ შესაბამის სამეცნიერო და სასწავლო დაწესებულებებში. 3. საერთაშორისო ხელშეკრულებებითა და შეთანხმებებით, ასევე საერთაშორისო პროგრამებით გათვალისწინებულ შემთხვევებში პროკურატურის თანამშრომლები უფლებამოსილნი არიან კვალიფიკაცია აიმაღლონ სხვა სახელმწიფოების სასწავლო დაწესებულებებში, სამართალდამცავ ორგანოებსა და სამეცნიერო-კვლევით ცენტრებში. მუხლი 63. საკვალიფიკაციო და შესაბამისობის გამოცდის წესი და პირობები 1. პროკურატურა უზრუნველყოფს პროკურატურის საკვალიფიკაციო გამოცდის და პროკურორის/პროკურატურის გამომძიებლის შესაბამისობის გამოცდის ჩატარებას. 2. პროკურატურის საკვალიფიკაციო გამოცდა ტარდება: ა) პროკურორის/პროკურატურის გამომძიებლის ვაკანტურ თანამდებობაზე დანიშვნის მსურველ სტაჟირების და კონკურსის კანდიდატთათვის, რომელთაც არ აქვთ ჩაბარებული ადვოკატთა ან მოსამართლეობის საკვალიფიკაციო გამოცდა; ბ) უმაღლესი იურიდიული განათლების მქონე პირთათვის. 3. პროკურორების/პროკურატურის გამომძიებლების შესაბამისობის გამოცდა ტარდება მათთვის ვინც ვერ დააკმაყოფილებს შეფასების სისტემით განსაზღვრულ მინიმალური კომპეტენციის ზღვარს. 4. პროკურატურის საკვალიფიკაციო გამოცდა და პროკურორის/პროკურატურის გამომძიებლის შესაბამისობის გამოცდა ტარდება ტესტური მეთოდით. 5. პროკურატურის საკვალიფიკაციო გამოცდის წარმატებით ჩაბარება დასტურდება სერტიფიკატით. 6. გამოცდების ჩატარების წესს და პროგრამას ამტკიცებს გენერალური პროკურორი. მუხლი 64. პრაქტიკის გავლის წესი და პირობები 1. პროკურატურის პრაქტიკანტად შეიძლება მიღებულ იქნეს ნასამართლობის არმქონე საქართველოს მოქალაქე, რომელიც ფლობს სამართალწარმოების ენას და აქვს უმაღლესი იურიდიული განათლება ან იურიდიული განათლების მიმღები სტუდენტია. 2. პრაქტიკანტის პოზიცია არ არის ანაზღაურებადი და პირს არ ეთვლება შრომით სტაჟში. 3. პრაქტიკის გავლის წესს ამტკიცებს გენერალური პროკურორი. თავი XVI პროკურატურის საქმიანობის სხვა მიმართულებები მუხლი 65. ბეჭედი, სამსახურებრივი მოწმობა და განმასხვავებელი ნიშნები 1. პროკურატურის ორგანოების ბეჭდის, ლოგოს, სამსახურებრივი მოწმობის და სამკერდე ნიშნის ფორმასა და გამოყენების წესს განსაზღვრავს გენერალური პროკურორი. 2. პროკურატურის თანამშრომლის სამსახურებრივ მოწმობას გასცემს გენერალური პროკურორი, მისი პირველი მოადგილე ან მოადგილე. მუხლი 66. მოქალაქეთა მიღებისა და კორესპოდენციის განხილვის პროცედურები 1. პროკურატურა კომპეტენციის ფარგლებში, კანონით დადგენილი წესით განიხილავს შემოსულ განცხადებებსა და საჩივრებს, აწარმოებს მოქალაქეთა მიღებას. 2. განცხადება და საჩივარი დანაშაულის შესახებ დაუყოვნებლივ განიხილება. მუხლი 67. სახელმწიფო საიდუმლოსთან დაშვება 1. საქართველოს გენერალური პროკურორის სახელმწიფო საიდუმლოებასთან დაშვება უზრუნველყოფილია თანამდებობაზე მისი არჩევისთანავე. 2. პროკურატურის თანამშრომლის სახელმწიფო საიდუმლოებასთან დაშვების წესი რეგულირდება „სახელმწიფო საიდუმლოების შესახებ“ საქართველოს კანონითა და სხვა აქტებით. 3. პროკურორს აქვს ოპერატიულ-სამძებრო საქმიანობის და ფარული საგამოძიებო მოქმედების ამსახველი დოკუმენტებისა და მასალების კანონით დადგენილი წესით განსაიდუმლოების უფლება. 4. კანონმდებლობით დადგენილი უფლებამოსილების ფარგლებში სისხლის სამართლის საქმეს საიდუმლოობის გრიფს ანიჭებს გენერალური პროკურორი, მისი პირველი მოადგილე ან მოადგილე. თავი XVII კონტროლი პროკურატურის საქმიანობაზე და სახსრების ხარჯვაზე მუხლი 68. საკანონმდებლო ხელისუფლების კონტროლი 1. პროკურატურის საქმიანობის საპარლამენტო კონტროლი ხორციელდება პროკურატურის საქმიანობის შესახებ ყოველწლიური ანგარიშის მოსმენით. 2. პროკურატურის მიერ წინა წელს გაწეული საქმიანობის შესახებ ანგარიშს, რომელიც დანაშაულთან ბრძოლის პოლიტიკას, სტატისტიკურ მაჩვენებლებს, ეხება სამართალწარმოების პროცესში ადამიანის უფლებებისა და თავისუფლებების დაცვას, პროკურატურის საქმიანობის პრიორიტეტულ მიმართულებებს, პროკურორთა პროფესიული გადამზადებისა და განვითარების პროგრამებს, საქართველოს პარლამენტს წარუდგენს საქართველოს გენერალური პროკურორი, მისი პირველი მოადგილე ან მოადგილე წელიწადში ერთხელ, არაუგვიანეს 15 მაისისა. ანგარიში არ შეიცავს კონკრეტული სისხლის სამართლის საქმის გამოძიებასთან, სასამართლო განხილვასთან ან/და საქმის ცალკეულ გარემოებებთან დაკავშირებულ საკითხებს. 3. საქართველოს გენერალური პროკურორი, მისი პირველი მოადგილე ან მოადგილე უფლებამოსილია, ხოლო მოთხოვნის შემთხვევაში – ვალდებულია დაესწროს პარლამენტის, მისი კომიტეტისა და კომისიის სხდომებს, პასუხი გასცეს სხდომაზე დასმულ შეკითხვებს და წარმოადგინოს გაწეული საქმიანობის შესახებ ანგარიში. აღნიშნული მოთხოვნა უნდა შეიცავდეს განსახილველი საკითხ(ებ)ის შესახებ ამომწურავ ინფორმაციას. სხდომაზე მოწვეულ გენერალურ პროკურორს, მის პირველ მოადგილეს ან მოადგილეს უფლება აქვს, არ ისაუბროს იმ საკითხების გარშემო, რომლებიც მისთვის წინასწარ არ ყოფილა ცნობილი. აგრეთვე, გენერალურ პროკორორს, მის პირველ მოადგილეს ან მოადგილეს არ შეიძლება დაუსვან კითხვა კონკრეტული სისხლის სამართლის საქმის გამოძიებასთან, სასამართლო განხილვასთან ან/და საქმის ცალკეულ გარემოებებთან დაკავშირებულ საკითხებზე. 4. გაწეული საქმიანობის შესახებ ანგარიშის მოთხოვნის შემთხვევაში გენერალური პროკურორი, მისი პირველი მოადგილე ან მოადგილე ვალდებულია ანგარიში წარმოადგინოს მოთხოვნიდან 2 კვირის ვადაში. მუხლი 69. სასამართლო კონტროლი პროკურატურის მიერ იმ საგამოძიებო და სხვა საპროცესო მოქმედებების ჩატარება, რომლებიც ზღუდავს საქართველოს კონსტიტუციით გარანტირებულ ადამიანის უფლებებსა და თავისუფლებებს, დაიშვება სასამართლოს გადაწყვეტილებით, საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით. მუხლი 70. კონტროლი სახელმწიფო სახსრების გამოყენებასა და ხარჯვაზე პროკურატურისათვის გამოყოფილი საბიუჯეტო სახსრების და სხვა მატერიალური ფასეულობების გამოყენებასა და ხარჯვაზე კონტროლს ახორციელებს სახელმწიფო აუდიტის სამსახური. კარი V. ბიუჯეტი, ქონება და სახელწიფო შესყიდვები თავი XVIII პროკურატურის მატერიალურ-ტექნიკური უზრუნველყოფა და დაფინანსება მუხლი 71. პროკურატურის დაფინანსება და მატერიალურ-ტექნიკური უზრუნველყოფა 1. პროკურატურის დაფინანსება ხორციელდება სახელმწიფო ბიუჯეტის ასიგნებებით. პროკურატურის ხარჯები სახელმწიფო ბიუჯეტში გათვალისწინებული უნდა იქნეს ცალკე ორგანიზაციული კოდით, საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესის შესაბამისად. 2. სახელმწიფო ბიუჯეტში პროკურატურისათვის განკუთვნილი ასიგნებების შემცირება წინა წლის დამტკიცებული ბიუჯეტით განსაზღვრულ მოცულობასთან შედარებით შეიძლება მხოლოდ გენერალური პროკურორის წინასწარი თანხმობით. 3. პროკურატურის მიერ წარდგენილი ბიუჯეტის პროექტის, ასევე დამტკიცებული ბიუჯეტის კორექტირება შესაძლებელია მხოლოდ გენერალური პროკურორის წინასწარი თანხმობით. 4. პროკურატურის მატერიალურ-ტექნიკური უზრუნველყოფა ხორციელდება ცენტრალიზებულად. 5. სახელმწიფოსათვის მიყენებული ზარალის ანაზღაურების მიზნით პროკურატურის მიერ ამოღებული თანხები ირიცხება სახელმწიფო ბიუჯეტში. 6. საქართველოს პროკურატურის წარმომადგენლობითი ხარჯები ანაზღაურდება საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით. 7. ამ კანონით გათვალისწინებული საკითხების გარდა, პროკურატურის მატერიალურ-ტექნიკურ უზრუნველყოფასა და დაფინასებასთან დაკავშირებული საკითხები შეიძლება დარეგულირდეს გენერალური პროკურორის შესაბამისი აქტით. თავი XIX პროკურატურის ქონება და შესყიდვები მუხლი 72. პროკურატურის ქონება 1. პროკურატურის მფლობელობაში ან/და სარგებლობაში არსებული ქონება სახელმწიფოს საკუთრებაა. 2. პროკურატურა პასუხისმგებელია მის მფლობელობაში ან/და სარგებლობაში არსებული სახელმწიფო ქონების დაცვასა და მიზნობრივ გამოყენებაზე. 3. გენერალური პროკურორი უფლებამოსილია მიმართოს მთავრობას პროკურატურის ფუნქციონირებისათვის აუცილებელი ქონების გადაცემის თაობაზე. 4. პროკურატურა უფლებამოსილია ფუნქციონირებისათვის აუცილებელი ქონების დროებით სარგებლობისთვის, საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით გააფორმოს შესაბამისი ხელშეკრულებები. მუხლი 73. სახელმწიფო შესყიდვების მართვა და ორგანიზება 1. პროკურატურის მატერიალურ-ტექნიკური უზრუნველყოფის და საქმიანობის ხელშეწყობის მიზნით სახელმწიფო შესყიდვები ხორციელდება ცენტრალიზებულად, კანონმდებლობის შესაბამისად. 2. გადაწყვეტილებას სახელმწიფო შესყიდვის განხორცილების თაობაზე იღებს გენერალური პროკურორი ან მის მიერ უფლებამოსილი პირი. კარი VI. სოციალური და სამართლებრივი დაცვა და პასუხისმგებლობა თავი XX პროკურატურის თანამშრომელთა სამართლებრივი დაცვა და პასუხისმგებლობა მუხლი 74. სამართლებრივი დაცვა 1. პროკურატურის თანამშრომელს უფლება აქვს, კანონმდებლობით დადგენილი წესით, საკუთარი უფლებებისა და თავისუფლებების დასაცავად მიმართოს სასამართლოს. 2. პროკურატურის თანამშრომელი სამსახურებრივ საქმიანობაში დამოუკიდებელია. იგი არ შეიძლება გათავისუფლდეს დაკავებული თანამდებობიდან, გარდა ამ კანონით გათვალისწინებული შემთხვევებისა და დადგენილი წესისა. 3. პროკურატურის თანამშრომლისათვის სამსახურებრივი მოვალეობების შესრულებაში ხელის შეშლა, მისი ღირსების შელახვა, მის მიმართ მუქარა, წინააღმდეგობა, ძალადობა, მისი ოჯახის წევრის სიცოცხლის, ჯანმრთელობისა და ქონების ხელყოფა იწვევს კანონით გათვალისწინებულ პასუხისმგებლობას. 4. პროკურატურის თანამშრომლის ან მისი ოჯახის წევრის სიცოცხლის, ჯანმრთელობისა და ქონების ხელყოფის შესახებ განცხადების ან ინფორმაციის მიღების შემთხვევაში სახელმწიფო ვალდებულია მიიღოს კანონით გათვალისწინებული ზომები მათი პირადი და ქონებრივი უსაფრთხოების დასაცავად. 5. პროკურატურის თანამშრომელს, საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით, უფლება აქვს, შეინახოს და ატაროს ცეცხლსასროლი იარაღი, აგრეთვე ინდივიდუალური თავდაცვის სპეციალური საშუალებები. 6. გენერალური პროკურორი განსაზღვრავს სამსახურებრივ-საშტატო ცეცხლსასროლი იარაღის შენახვის, აღრიცხვისა და გაცემის წესს, ასევე იმ თანამშრომელთა ნუსხას, რომელთაც უფლება აქვთ შეინახონ და ატარონ სამსახურებრივ-საშტატო ცეცხლსასროლი იარაღი. 7. გენერალური პროკურორი უფლებამოსილია სამსახურებრივ-საშტატო ცეცხლსასროლი იარაღის სტატუსი მიანიჭოს პროკურატურის თანამშრომლის საკუთრებაში არსებულ ცეცხლსასროლ იარაღს და მიანიჭოს მას ტარების უფლება. მუხლი 75. საქმიანობაში ჩარევის დაუშვებლობა პროკურატურის თანამშრომლის საქმიანობაში ჩარევა თანამდებობის პირების, საზოგადოებრივი და პოლიტიკური გაერთიანებების, მათი წარმომადგენლების ან სხვა პირების მიერ, რომლებიც კანონით არ არიან უფლებამოსილნი, ჩაერიონ პროკურატურის თანამშრომლის საქმიანობაში ან ნებისმიერი ფორმით მოახდინონ მასზე ზემოქმედება, აგრეთვე პროკურატურის თანამშრომლის საქმიანობისათვის ხელის შეშლა ისჯება კანონით. მუხლი 76. პროკურატურის თანამშრომლის პასუხისმგებლობა 1. პროკურატურის თანამშრომელი დანაშაულისა და ადმინისტრაციული სამართალდარღვევის ჩადენისათვის პასუხს აგებს საერთო წესით. 2. პროკურორის, პროკურატურის გამომძიებლის, პროკურატურის მრჩევლის ან მოწმისა და დაზარალებულის კოორდინატორის მიმართ სისხლისსამართლებრივ დევნას იწყებს გენერალური პროკურორი. 3. პროკურატურის თანამშრომლის მიერ ჩადენილ დანაშაულს, საგამოძიებო ქვემდებარეობის შესაბამისად, იძიებს საქართველოს პროკურატურა, გარდა „სახელმწიფო ინსპექტორის სამსახურის შესახებ“ საქართველოს კანონით დადგენილი გამონაკლისისა. 4. დაკავებული, დაპატიმრებული ან მსჯავრდებული პროკურატურის თანამშრომელი თავსდება ან სასჯელს იხდის სხვა სპეცკონტინგენტისაგან იზოლირებულად. 5. პროკურატურის თანამშრომლის მიმართ სისხლისსამართლებრივი დევნის დაწყების შემთხვევაში უფლებამოსილების შეჩერების საკითხს წყვეტს გენერალური პროკურორი. 6. პროკურატურის თანამშრომლის მიერ ფიცის გატეხისათვის, სამსახურებრივი დისციპლინის დარღვევისათვის, შეუფერებელი საქციელის ჩადენისათვის ანდა კანონით დაკისრებული მოვალეობის შეუსრულებლობისათვის ან არაჯეროვნად გამოიყენება დისციპლინური სახდელი. 7. დისციპლინური გადაცდომა იყოფა კატეგორიებად: ა) მსუბუქი გადაცდომა; ბ) საშუალო გადაცდომა; გ) მძიმე გადაცდომა. შესრულებისათვის მის მიმართ 8. პროკურატურის თანამშრომლის მიერ: ა) კანონით დაკისრებული მოვალეობის არაჯეროვნად შესრულება, გარემოებათა გათვალისწინებით, ფასდება მსუბუქ გადაცდომად; ბ) სამსახურებრივი დისციპლინის დარღვევა, გარემოებათა გათვალისწინებით, ფასდება მსუბუქ ან საშუალო გადაცდომად; გ) პროკურატურის თანამშრომლისათვის შეუფერებელი საქციელის ჩადენა ფასდება მძიმე გადაცდომად; დ) კანონით დაკისრებული მოვალეობის შეუსრულებლობა ფასდება მძიმე გადაცდომად; ე) ფიცის გატეხა ფასდება მძიმე გადაცდომად. 9. დისციპლინური სახდელის სახეებია: ა) შენიშვნა; ბ) საყვედური; გ) თანამდებობრივი სარგოს 30%-მდე ოდენობით დაკავება 1-დან 6 თვემდე ვადით; დ) უფრო დაბალ რანგზე გადაყვანა; ე) დაქვეითება; ვ) დათხოვნა. 10. პროკურატურის თანამშრომლის მიერ: ა) კანონით დაკისრებული მოვალეობის არაჯეროვნად შესრულება, გარემოებათა გათვალისწინებით, ფასდება მსუბუქ გადაცდომად და დისციპლინური სახდელის სახედ გამოიყენება შენიშვნა ან საყვედური; ბ) სამსახურებრივი დისციპლინის დარღვევა, გარემოებათა გათვალისწინებით, ფასდება მსუბუქ ან საშუალო გადაცდომად და დისციპლინური სახდელის სახედ გამოიყენება შენიშვნა, საყვედური ან თანამდებობრივი სარგოს 30%-მდე ოდენობით დაკავება 1-დან 6 თვემდე ვადით; გ) შეუფერებელი საქციელის ჩადენა ფასდება მძიმე გადაცდომად და გარემოებათა გათვალისწინებით, დისციპლინური სახდელის სახედ გამოიყენება საყვედური, უფრო დაბალ რანგზე გადაყვანა, თანამდებობრივი სარგოს 30%-მდე ოდენობით დაკავება 1-დან 6 თვემდე ვადით ან პროკურატურიდან დათხოვნა; დ) კანონით დაკისრებული მოვალეობის შეუსრულებლობა მიიჩნევა მძიმე გადაცდომად და გარემოებათა გათვალისწინებით, დისციპლინური სახდელის სახედ გამოიყენება საყვედური, უფრო დაბალ რანგზე გადაყვანა, თანამდებობრივი სარგოს 30%-მდე ოდენობით დაკავება 1-დან 6 თვემდე ვადით ან პროკურატურიდან დათხოვნა; ე) ფიცის გატეხა, ფასდება მძიმე გადაცდომად და დისციპლინური სახდელის სახედ გამოიყენება პროკურატურიდან დათხოვნა. 11. პროკურატურის თანამშრომლის მიერ ჩადენილი ერთი და იმავე გადაცდომისათვის შეიძლება გამოყენებულ იქნეს მხოლოდ ერთი დისციპლინური სახდელი. 12. დისციპლინური სახდელის გაქარწყლებამდე ახალი დისციპლინური გადაცდომის ჩადენისას შესაძლებელია გამოყენებულ იქნეს ამ მუხლის მე-10 პუნქტში მითითებულზე უფრო მძიმე დისციპლინური სახდელი. 13. პროკურატურის ჩადენისათვის თანამშრომლის დისციპლინური პროკურატურიდან დათხოვნა. მიერ სახდელის ორი ან სახედ მეტი დისციპლინური შესაძლებელია გადაცდომის გამოყენებულ იქნეს 14. გენერალური პროკურორი უფლებამოსილია პროკურატურის თანამშრომლის მიმართ გამოიყენოს ნებისმიერი დისციპლინური სახდელი, მიუხედავად ამ მუხლის მე-10 პუნქტით დადგენილი გარემოებებისა. 15. გენერალური პროკურორი უფლებამოსილია გააუქმოს პროკურატურის თანამშრომლის მიმართ გამოყენებული დისციპლინური სახდელი. 16. დისციპლინური სახდელი გამოიყენება გადაცდომის ფაქტის დადგენის (აღმოჩენის) დღიდან არაუგვიანეს 1 წლისა. ამ ვადაში არ შედის პროკურატურის თანამშრომლის ავადმყოფობისა და შვებულებაში ყოფნის დრო. დისციპლინური სახდელი არ გამოიყენება, თუ გადაცდომის ჩადენის დღიდან გასულია 3 წელი. 17. პროკურატურის თანამშრომლის მიერ განზრახი ან გაუფრთხლებელი დანაშაულის ჩადენის შემთხვევაში პროკურატურიდან მისი დათხოვნის საკითხს წყვეტს გენერალური პროკურორი ამ ქმედების ჩადენიდან გასული დროის მიუხედავად, გარდა საქართველოს კანონმდებლობით გათვალისწინებული შემთხვევებისა. 18. დისციპლინური სახდელის დადება ხდება გენერალური პროკურორის ბრძანებით, გარდა ამ კანონით დადგენილი იმ შემთხვევებისა, როდესაც ამ გადაწყვეტილებას იღებს საპროკურორო საბჭო. გენერალური პროკურორის ბრძანება/საპროკურორო საბჭოს განკარგულება უნდა გაეცნოს პროკურატურის იმ თანამშრომელს, რომელსაც დისციპლინური სახდელი დაედო. დისციპლინური სახდელის დადების შესახებ გენერალური პროკურორის ბრძანება/საპროკურორო საბჭოს განკარგულება ინახება პროკურატურის თანამშრომლის პირად საქმეში. 19. პროკურატურის თანამშრომელი დისციპლინური სახდელის არმქონედ ითვლება თუ სახდელის დადებიდან გასულია ერთი წელი და მას არ შეეფარდა ახალი დისციპლინური სახდელი. 20. დისციპლინური სახდელის სახედ დაქვეითების ან უფრო დაბალ რანგზე გადაყვანის გამოყენების შემთხვევაში, სახდელის მოხდის ვადის გასვლა არ იწვევს სახდელის დადებამდე არსებული თანამდებობრივი მდგომარეობისა და რანგის აღდგენას. 21. დისციპლინური სახდელის დადების შესახებ გენერალური პროკურორის ბრძანება ან საპროკურორო საბჭოს განკარგულება შეიძლება გასაჩივრდეს სასამართლოში ბრძანების/განკარგულების კანონმდებლობით დადგენილი წესით გაცნობიდან 1 თვის ვადაში. 22. დისციპლინური სახდელის დადების შესახებ ბრძანების/განკარგულების გასაჩივრება არ იწვევს გამოყენებული სახდელის აღსრულების შეჩერებას. 23. სახდელდადებული თანამშრომლის მიმართ არ გამოიყენება წახალისების ღონისძიებები, გარდა ამ კოდექსის 78-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ე“ პუნქტით გათვალისწინებული ღონისძიებისა. 24. სახდელდადებულ თანამშრომელს: ა) არ ენიჭება მორიგი სახელმწიფო სპეციალური წოდება; ბ) არ ემატება რანგი ანდა კლასი; გ) არ მიეცემა სახელფასო დანამატი. 25. დაუშვებელია სახდელდადებული თანამშრომლის დაწინაურება. 26. პროკურატურის თანამშრომელს დისციპლინური სახდელი შეიძლება ვადამდე მოეხსნას ამ კანონის 78-ე მუხლით გათვალისწინებულ შემთხვევებში. დისციპლინური სახდელი იხსნება შესაბამისი ბრძანებით/განკარგულებით. ეს ბრძანება/განკარგულება უნდა პროკურატურის იმ თანამშრომელს, რომელსაც დისციპლინური სახდელი დაედო. გაეცნოს 27. დისციპლინური სახდელის ვადამდე მოხსნის შესახებ ბრძანება/განკარგულება ინახება პროკურატურის თანამშრომლის პირად საქმეში. მუხლი 77. დისციპლინური წარმოება 1. პროკურატურის თანამშრომლის მიერ ფიცის გატეხის, სამსახურებრივი დისციპლინის დარღვევის, შეუფერებელი საქციელის ჩადენის ანდა კანონით დაკისრებული მოვალეობის შეუსრულებლობისა ან არაჯეროვნად შესრულების შემთხვევაში გენერალური პროკურატურის გენერალური ინსპექცია (შემდგომში - გენერალური ინსპექცია) ატარებს სამსახურებრივ შემოწმებას. 2. გენერალური ინსპექცია ანგარიშვალდებულია გენერალური პროკურორის წინაშე. 3. სამსახურებრივი შემოწმების საფუძველი შეიძლება იყოს ნებისმიერი სახის ინფორმაცია პროკურატურის თანამშრომლის მიერ ჩადენილი სამართალდარღვევის ან დისციპლინური გადაცდომის შესახებ. 4. სამსახურებრივი შემოწმების ფარგლებში გენერალური ინსპექცია უფლებამოსილია: ა) მოიწვიოს პროკურატურის თანამშრომელი ან ნებისმიერი პირი და მიიღოს ახსნა-განმარტება შესამოწმებელი ფაქტის ირგვლივ; ბ) განუმარტოს პირს მისი უფლება, უარი თქვას ახსნა-განმარტების მიცემაზე; გ) გამოითხოვოს საკითხის შესასწავლად საჭირო ყველა მასალა, დოკუმენტი ან ინფორმაცია; დ) სპეციალური ცოდნის საჭიროების შემთხვევაში მოიწვიოს და მიიღოს კონსულტაცია სპეციალისტისგან; ე) შეადგინოს დასკვნა სამსახურებრივი შემოწმების თაობაზე; ვ) განახორციელოს კანონმდებლობით გათვალისწინებული სხვა უფლებამოსილებები. 5. დასკვნა სამსახურებრივი შემოწმების შედეგად დისციპლინური სახდელის გამოყენების თაობაზე წარედგინება გენერალურ პროკურორს. 6. გენერალური პროკურორი პროკურატურის თანამშრომლის მიმართ დისციპლინური სახდელის გამოყენების თაობაზე დასკვნას განსახილველად გადასცემს კარიერის მართვის, ეთიკისა და წახალისების საბჭოს. 7. პროკურატურის თანამშრომელი, რომლის დისციპლინური პასუხისმგებლობის საკითხიც განიხილება უფლებამოსილია ახსნა-განმარტების მისაცემად დაესწროს საბჭოს სხდომას. 8. საბჭოს გადაწყვეტილებით და დამსწრე პირთა თანხმობით შესაძლებელია საბჭოს სხდომის აუდიო/ვიდეო ჩაწერა. 9. საბჭოს გადაწყვეტილება მიიღება ხმათა უმრავლესობით, ღია კენჭისყრით. გენერალური პროკურორი კენჭისყრაში არ მონაწილეობს. საბჭოს წევრი უფლებამოსილია თავი შეიკავოს კენჭისყრაში მონაწილეობისაგან. 10. საბჭოს გადაწყვეტილება, რომელიც სარეკომენდაციო ხასიათისაა, წარედგინება გენერალურ პროკურორს. მუხლი 78. წახალისების წესი და ფორმები სამსახურებრივი მოვალეობის სანიმუშოდ შესრულებისა და სხვა მიღწევებისათვის პროკურატურის თანამშრომლის წასახალისებლად გამოიყენება შემდეგი ღონისძიებები: ა) მადლობის გამოცხადება; ბ) ფულადი ჯილდოს მიცემა ან ფასიანი საჩუქრით დაჯილდოება; გ) 10 კალენდარული დღის ოდენობით დამატებითი ანაზღაურებადი შვებულების მიცემა; დ) მორიგი სახელმწიფო სპეციალური წოდების ვადამდე მინიჭება; ე) დისციპლინური სახდელის ვადამდე მოხსნა; ვ) ცეცხლსასროლი იარაღის ჯილდოდ გადაცემა; ზ) „პროკურატურის საპატიო თანამშრომლის“ წოდების მინიჭება და შესაბამისი სამკერდე ნიშნით დაჯილდოება; თ) უმაღლეს სახელმწიფო სპეციალურ წოდებაზე წარდგენა; ი) სახელმწიფო ჯილდოზე წარდგენა. მუხლი 79. რეორგანიზაცია 1. უკეთესი მმართველობის უზრუნველსაყოფად რეორგანიზაციის გადაწყვეტილებას იღებს და რეორგანიზაციის წესს ამტკიცებს გენერალური პროკურორი. 2. რეორგანიზაცია არ შეიძლება გახდეს პროკურატურის თანამშრომლის პროკურატურიდან დათხოვნის საფუძველი, გარდა ამ კანონით გათვალისწინებული შემთხვევებისა. თავი XXI პროკურატურის თანამშრომლის სოციალური დაცვა მუხლი 80. სოციალური დაცვა 1. პროკურატურის თანამშრომლის სოციალური დაცვა გარანტირებულია საქართველოს კონსტიტუციით, ამ კანონითა და საქართველოს სხვა სამართლებრივი აქტებით. 2. პროკურატურის თანამშრომლის სოციალურ დაცვას უზრუნველყოფს სახელმწიფო. 3. პროკურატურის თანამშრომლის სიცოცხლისა და ჯანმრთელობის დაზღვევა, ასევე მისი ოჯახის წევრის (მეუღლე და არასრულწლოვანი შვილი/ნაშვილები) ჯანმრთელობის დაზღვევა სავალდებულოა, რომელიც ფინანსდება პროკურატურის მიერ, პროკურატურისათვის განსაზღვრული ასიგნებებიდან, სადაზღვევო ორგანიზაციასთან კანონმდებლობით დადგენილი წესით გაფორმებული ხელშეკრულების საფუძველზე. 4. პროკურატურის თანამშრომლის სამედიცინო მომსახურების ხარჯებს (რომელიც არ ექვემდებარება სადაზღვევო ხელშეკრულებით ანაზღაურებას) განსაკუთრებულ შემთხვევებში, გენერალური პროკურორის გადაწყვეტილებით, ანაზღაურებს პროკურატურა. 5. პროკურორს/პროკურატურის გამომძიებელს, რომელიც სამსახურებრივ უფლებამოსილებას ახორციელებს მუდმივი საცხოვრებელი ადგილისგან განსხვავებულ იმ ტერიტორიულ ერთეულში, სადაც არა აქვს საცხოვრებელი ბინა, სახელმწიფომ შესაძლებელია უზრუნველყოს აუცილებელი საცხოვრებელი ფართით ანდა აუნაზღაუროს საამისოდ საჭირო ხარჯები. 6. პროკურატურის თანამშრომელი სარგებლობს ყოველწლიური ანაზღაურებადი შვებულებით 30 კალენდარული დღის ოდენობით. 7. პროკურატურის თანამშრომელს უფლება აქვს, პროკურატურის სისტემის გარეთ არსებული პროფესიული განვითარების პროგრამაში მონაწილეობისათვის 5 წელიწადში ერთხელ ისარგებლოს ანაზღაურებადი შვებულებით არაუმეტეს 3 თვისა, ან/და შვებულებით ანაზღაურების გარეშე არაუმეტეს 1 წლისა. 8. პროკურორი, პროკურატურის გამომძიებელი და მრჩეველი სარგებლობენ შესაბამისი დონის სასამართლოს მოსამართლის ყველა შეღავათით, ხოლო გენერალური პროკურორი, მისი პირველი მოადგილე და მოადგილეები – შესაბამისად საქართველოს უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარისა და მისი მოადგილეებისათვის გათვალისწინებული შეღავათებით. 9. პროკურატურის თანამშრომლის საწვავით, ავტომანქანით და სხვა შეღავათით უზრუნველყოფის წესს ადგენს გენერალური პროკურორი. მუხლი 81. შრომის ანაზღაურება 1. პროკურატურის თანამშრომლის (გარდა პროკურორისა და პროკურატურის გამომძიებლისა) შრომის ანაზღაურება მოიცავს თანამდებობრივ სარგოს, სახელფასო დანამატს, „საჯარო სამსახურის შესახებ“ საქართველოს კანონით გათვალისწინებულ შემთხვევაში – საკლასო დანამატს და ფულად ჯილდოს. 2. პროკურორის/პროკურატურის გამომძიებლის შრომის ანაზღაურება მოიცავს თანამდებობრივ სარგოს, სახელფასო დანამატს, ფულად ჯილდოს და შეიძლება მოიცავდეს დადგენილ სარგოს და წოდებისათვის წელთა ნამსახურობის დანამატს, რომელთა ოდენობას განსაზღვრავს გენერალური პროკურორი. 3. პროკურატურის თანამშრომლის ყოველთვიური სახელფასო დანამატის ოდენობას, ზეგანაკვეთური მუშაობისა და განსაკუთრებით საპასუხისმგებლო ფუნქციური დატვირთვის გათვალისწინებით, განსაზღვრავს გენერალური პროკურორი გამოყოფილი შრომის ანაზღაურების ფონდის ფარგლებში. 4. პროკურატურის თანამშრომლის (გარდა პროკურორისა და პროკურატურის გამომძიებლისა) ყოველთვიური სახელფასო დანამატი გაიცემა „საჯარო სამსახურის შესახებ“ და „საჯარო დაწესებულებაში შრომის ანაზღაურების შესახებ“ საქართველოს კანონების შესაბამისად. 5. დაუშვებელია პროკურორის/პროკურატურის გამომძიებლის თამდებობრივი სარგოს შემცირება მისი უფლებამოსილების განმავლობაში, გარდა ამ კანონის 76-ე მუხლის მე-9 პუნქტის „გ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული შემთხვევისა. 6. პროკურორის/პროკურატურის გამომძიებლის (გარდა პროკურატურის სტაჟიორისა) თანამდებობრივი სარგოს განაკვეთი არ შეიძლება იყოს 1200 ლარზე ნაკლები. მუხლი 82. დახმარება დაღუპვის ან დასახიჩრების შემთხვევაში 1. სამსახურებრივი მოვალეობის შესრულებისას პროკურატურის თანამშრომლის დაღუპვის შემთხვევაში მის ოჯახს (მშობლები, მეუღლე, შვილი/ნაშვილები ან ასეთის არარსებობის შემთხვევაში მემკვიდრე) სახელმწიფო ბიუჯეტიდან ეძლევა ერთდროული კომპენსაცია 15 000 ლარის ოდენობით. 2. სამსახურებრივი მოვალეობის შესრულებისას პროკურატურის თანამშრომლის სხეულის დაზიანებისას ან ჯანმრთელობის მდგომარეობის სხვაგვარი გაუარესებისას, რის შედეგადაც იგი აღიარებულ იქნა შეზღუდული შესაძლებლობის სტატუსის მქონე პირად, ან დასახიჩრებისას ეძლევა ერთდროული კომპენსაცია 7 000 ლარის ოდენობით. 3. სამსახურებრივი მოვალეობის შესრულებისას ან სამსახურებრივ საქმიანობასთან დაკავშირებით პროკურორზე/პროკურატურის გამომძიებელზე თავდასხმისას მისი დაღუპვის ან მიღებული ჭრილობების შედეგად გარდაცვალების შემთხვევაში მის ოჯახს (მშობლები, მეუღლე, შვილი/ნაშვილები ან ასეთის არარსებობის შემთხვევაში მემკვიდრე) სახელმწიფო ბიუჯეტიდან ეძლევა ერთდროული კომპენსაცია 100 000 ლარის ოდენობით. 4. ზიანი, რომელიც მიადგა პროკურატურის თანამშრომელს (მისი ოჯახის წევრს) სამსახურებრივი მოვალეობების შესრულებასთან დაკავშირებით, სრული მოცულობით ანაზღაურდება სახელმწიფო ბიუჯეტიდან კანონით დადგენილი წესით, რომლის მოთხოვნის უფლებაც პროკურატურის თანამშრომელს (მისი ოჯახის წევრს) აქვს ზიანის მიყენებიდან ერთი წლის განმავლობაში. მუხლი 83. სახელმწიფო სპეციალური წოდებები და მინიჭების წესი 1. პროკურორს, პროკურატურის გამომძიებელს და პროფესიულ საჯარო მოხელეს დაკავებული თანამდებობისათვის, კვალიფიკაციისათვის, სამუშაო სტაჟისათვის, დაკისრებული მოვალეობის სანიმუშოდ შესრულებისათვის ან განსაკუთრებული დამსახურებისათვის ენიჭებათ სახელმწიფო სპეციალური წოდებები. 2. სახელმწიფო სპეციალური წოდებების მინიჭებისა და ჩამორთმევის წესი განისაზღვრება საქართველოს კანონმდებლობით. 3. პროკურორისა და პროკურატურის გამომძიებლის სახელმწიფო სპეციალური წოდებები გათანაბრებულია „სახელმწიფო სპეციალური წოდებების შესახებ“ საქართველოს კანონის პირველი მუხლის მე-2 პუნქტით გათვალისწინებული უწყებების მოსამსახურეების სახელმწიფო სპეციალურ წოდებებთან. კარი VII. დასკვნითი და გარდამავალი დებულებები თავი XXII . გარდამავალი დებულებანი მუხლი 84. გარდამავალი დებულებები 1. საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს სისტემაში შემავალი სახელმწიფო საქვეუწყებო დაწესებულება - საქართველოს პროკურატურა რეორგანიზებულ იქნეს და ჩამოყალიბდეს დამოუკიდებელ ორგანოდ - საქართველოს პროკურატურად; 2. საქართველოს პროკურატურა არის საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს სისტემაში შემავალი სახელმწიფო საქვეუწყებო დაწესებულება – საქართველოს პროკურატურის უფლებამონაცვლე. 3. საქართველოს პროკურატურამ უზრუნველყოს საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს სისტემაში შემავალი სახელმწიფო საქვეუწყებო დაწესებულება – საქართველოს პროკურატურის წარმოებაში არსებული საქმეების დასრულება. 4. საქართველოს პროკურატურამ უზრუნველყოს სათანადო კანონქვემდებარე აქტების ამ კანონთან შესაბამისობა. 5. ამ მუხლის მე-4 პუნქტით გათვალისწინებული ღონისძიებების განხორციელებამდე საქართველოს იუსტიციის მინისტრის მიერ გამოცემული ნორმატიული აქტები ინარჩუნებს იურიდიულ ძალას. 6. ამ კანონის ამოქმედების დღისათვის საქართველოს მთავრობამ უზრუნველყოს საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს სისტემაში შემავალი სახელმწიფო საქვეუწყებო დაწესებულება – საქართველოს პროკურატურის საბიუჯეტო ასიგნებათა საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით საქართველოს პროკურატურისათვის გადაცემა; 7. ამ კანონის ამოქმედების დღისათვის საქართველოს ეკონომიკური განვითარების სამინისტრომ უზრუნველყოს საქართველოს პროკურატურის ფუნქციონირებისათვის აუცილებელი (მათ შორის, საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს სისტემაში შემავალი სახელმწიფო საქვეუწყებო დაწესებულება – საქართველოს პროკურატურის ბალანსზე რიცხული) ქონების საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით საქართველოს პროკურატურისათვის გადაცემა. 8. ამ კანონის ამოქმედებისთანავე გენერალური პროკურორის უფლებამოსილებას იძენს ამ კანონის ამოქმედების დროისათვის განწესებული მთავარი პროკურორი დარჩენილი უფლებამოსილების ვადით 9. იუსტიციის მინისტრი ინარჩუნებს საპროკურორო საბჭოს თავმჯდომარის პოზიციას ახალი თავმჯდომარის არჩევამდე, რომელიც უნდა შეირჩეს ამ კანონით დადგენილი წესით, ამ კანონის ამოქმედებიდან ერთი თვის ვადაში. 10. ამ კანონის ამოქმედებისთანავე საპროკურორო საბჭოს წევრები ინარჩუნებენ უფლებამოსილებას საპროკურორო საბჭოს წევრის უფლებამოსილების ვადით. 11. იუსტიციის მინისტრს დაევალოს ამ კანონის ამოქმედებიდან საპროკურორო საბჭოს პირველი სხდომისათვის ამ კანონის 19-ე მუხლის მე-2 პუნქტის „ა“ ქვეპუნქტით განსაზღვრული პირის წარდგენა. 12. ამ კანონის ამოქმედება არ იწვევს პროკურატურის მუშაკების უფლებამოსილების შეწყვეტას, ისინი იწოდებიან პროკურატურის თანამშრომლებად და გადაინიშნებიან შესაბამის თანამდებობებზე. თავი XXIII. დასკვნითი დებულებანი მუხლი 85. დასკვნითი დებულებანი 1. ორგანული კანონი ამოქმედდეს საქართველოს პრეზიდენტის მომდევნო არჩევნებში არჩეული საქართველოს პრეზიდენტის მიერ ფიცის დადებისთანავე. 2. ორგანული კანონის ამოქმედებიდან ძალადაკარგულად გამოცხადდეს ,,პროკურატურის შესახებ“ საქართველოს 2008 წლის 21 ოქტომბრის კანონი (საქართველოს საკანონმდებლო მაცნე, 27, 27/10/2008).

განმარტებითი ბარათი „პროკურატურის შესახებ“ საქართველოს ორგანული კანონის პროექტზე ა) ზოგადი ინფორმაცია კანონპროექტის შესახებ ა.ა) კანონპროექტის მიღების მიზეზი წარმოდგენილი ორგანული კანონის პროექტის შემუშავება განპირობებულია საქართველოს კონსტიტუციაში განხორციელებული ცვლილებებით, საქართველოს პროკურატურის დამოუკიდებელ უწყებად ჩამოყალიბებასთან დაკავშირებით, საქართველოს პროკურატურის უფლებამოსილების, სტრუქტურისა და საქმიანობის წესის ორგანული კანონით განსაზღვრის აუცილებლობით. ორგანული კანონის პროექტი შემუშავებულია ევროპის სახელმწიფოთა კანონმდებლობის სიღრმისეული ანალიზის და საერთაშორისო სტანდარტების და რეკომენდაციების საფუძველზე. სხვადასხვა საერთაშორისო და რეგიონულ ინსტრუმენტებთან ერთად, გაანალიზდა ვენეციის კომისიის რეკომენდაციები, როგორც საქართველოს, ისე სხვა სახელმწიფოთა მიმართ. ამასთანავე, საუკეთესო პრაქტიკის გამოვლენის მიზნით, გაანალიზებულ იქნა სხვადასხვა ქვეყნების კონსტიტუციურ სისტემაში პროკურატურის ინსტიტუციური ადგილი და როლი მათ შორის: ამერიკის შეერთებული შტატები, გერმანია, უნგრეთი, იტალია, განა, ბულგარეთი, ჩილე, დიდი ბრიტანეთი, სერბეთი, პორტუგალია, პოლონეთი, ნორვეგია, ესპანეთი. ა.ბ) კანონპროექტის მიზანი საქართველოს კონსტიტუციის 65-ე მუხლის მე-5 პუნქტის თანახმად, პროკურატურის უფლებამოსილება, სტრუქტურა და საქმიანობის წესი განისაზღვრება ორგანული კანონით. წარმოდგენილი კანონის პროექტი უზრუნველყოფს სისხლის სამართლის პოლიტიკისა და სისხლისსამართლებრივი დევნის ფუნქციის ეფექტიანი აღსრულების მოქნილი მექანიზმის დანერგვას. ორგანული კანონის პროექტის მიზანია საქართველოს კონსტიტუციით განსაზღვრული ადგილისა და როლის შესაბამისად საქართველოს პროკურატურის საქმიანობის მომწესრიგებელი ნორმების შექმნა და საკანონმდებლო უზრუნველყოფა, აგრეთვე ,,პროკურატურის შესახებ“ საქართველოს კანონის რიგ დებულებათა ოპტიმიზაცია. ა.გ) კანონპროექტის ძირითადი არსი ორგანული კანონის პროექტი განსაზღვრავს საქართველოს პროკურატურის უფლებამოსილებას და საქმიანობის წესს, სტრუქტურას, დამოუკიდებლობის საკანონმდებლო გარანტიებს. საქართველოს პროკურატურა აღარ არის ანგარიშვალდებული აღმასრულებელი ხელისუფლების წინაშე. ამასთან, მკაცრად განსაზღვრულია საკანონმდებლო ხელისუფლების მიმართ ანგარიშვალდებულების მექანიზმი. უზრუნველყოფილია საქართველოს პროკურატურის ფინანსური დამოუკიდებლობა. განსაზღვრულია თანამშრომელთა პასუხისმგებლობის ფარგლები და სამართლებრივი და სოციალური დაცვის გარანტიები. ორგანული კანონის პროექტით მინიმუმამდეა შემცირებული მნიშვნელოვანი გადაწყვეტილების ერთპიროვნულად მიღების შესაძლებლობა, რაც უზრუნველყოფილია კონკრეტული საკითხების გადაწვეტისას სათათბირო და კოლეგიური ორგანოების ფუნქციების მნიშვნელოვანი გაფართოებით და მაღალი ჩართულობით. ზემოაღნიშნული ერთმნიშვნელოვნად ზრდის ამა თუ იმ საკითხთან დაკავშირებით ყველა რგოლის თანამშრომელთა პოზიციების უკეთესად დაცვისა და გათვალისწინების შესაძლებლობას. ორგანული კანონის პროექტი შეესაბამება თანამედროვე საერთაშორისო სტანდარტებსა და საუკეთესო პრაქტიკას. კანონის წყობა ორგანული კანონის პროექტი დაყოფილია კარებად. თითოეული კარი განსაზღვრავს საკითხთა ზოგად და შინაარსობრივად საერთო წრეს, კარები, შემდგომი დეტალიზაციის მიზნით, იყოფა თავებად, თავები - მუხლებად. ორგანული კანონის პროექტი შედგება შვიდი კარისგან. საქართველოს პროკურატურის უფლებამოსილების, ამოცანების, პრინციპებისა და სახელმძღვანელო კანონმდებლობის განსაზღვრის შედგომ, ჩამოყალიბებულია პროკურატურის სისტემა, მმართველობა და შიდა დაქვემდებარების ნორმები, რაც დეტალიზებულია მომდევნო კარში, რომელიც აწესრიგებს პროკურატურის საქმიანობის ცალკეულ მიმართულებებს, როგორც შიდასახელმწიფოებრივ, ასევე საერთაშორისო დონეზე, აგრეთვე პერსონალის უფლებამოსილებებს. მეოთხე კარი ეხება საქმიანობის იმ მიმართულებებს, რომლებიც უშუალოდ არ უკავშირდება საპროკურორო საქმიანობას, აგრეთვე განსაზღვრავს სახელმწიფო კონტროლის ფარგლებს. ფინანსურ რესურსებთან და ქონების მართვასთან დაკავშირებული საკითხები რეგულირდება დამოუკიდებელი, მეხუთე კარით. პროკურატურის თანამშრომელთა პასუხისმგებლობისა და სამართლებრივი დაცვის მომწესრიგებელი ნორმები განთავსებულია მეექვსე კარში. დასკვნითი და გარდამავალი დებულებები მოცემულია მეშვიდე კარში. ტერმინთა განმარტებები ორგანული კანონის პროექტით შესწორებული და შევსებულია ,,პროკურატურის შესახებ“ საქართველოს კანონში არსებული ტერმინთა განმარტება. ახალი ვერსია შესაბამისობაშია კანონმდებლობასთან - საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსთან და ,,საჯარო სამსახურის შესახებ“ საქართველოს კანონთან. ამ ნაწილში წარმოდგენილი ცვლილებები არ არის შინაარსობრივი ან ახალი, არამედ ტექნიკური ხასიათისაა. ამოცანები და პრინციპები საქართველოს პრინციპი, პროკურატურის რომელიც, სახელმძღვანელო კანონიერების პრინციპთან პრინციპებს ერთად, ემატება სამართლიანობის უზრუნველყოფს სისხლის სამართლებრივი მექანიზმების აღსრულებას. ამასთან, დაზუსტებული და შესწორებულია კანონისმიერი ფორმულირებები. სტატუსი და დამოუკიდებლობა საქართველოს კონსტიტუციაში განხორციელებული ცვლილების უმთავრეს მიზანს საქართველოს პროკურატურის მაქსიმალური დამოუკიდებლობისა და მის საქმიანობაში ჩაურევლობის პრინციპების განმტკიცება და უზრუნველყოფა წარმოადგენდა. ორგანული კანონის პროექტის მე6 მუხლში ხაზგასმულია პროკურატურის მმართველობაში ნებისმიერი სახის ჩარევისაგან დაცვის საკანონმდებლო გარანტიები. კონტროლი შესაძლებელია მხოლოდ საქართველოს კონსტიტუციითა და ორგანული კანონით პირდაპირ გათვალისწინებულ შემთხვევებში, პირდაპირ განსაზღვრული წესით. უფლებამოსილებათა გამიჯვნა აღმასრულებელ ხელისუფლებასთან ორგანული კანონის პროექტით მკვეთრად იმიჯნება საქართველოს პროკურატურისა და აღმასრულებელი ხელისუფლების ცალკეულ ორგანოთა უფლებამოსილებები. მოქმედი კანონმდებლობით, საქართველოს იუსტიციის მინისტრი, როგორც საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს საქვეუწყებო დაწესებულების საქმიანობაზე საერთო ხელმძღვანელობის განმახორციელებელი პირი, უზრუნველყოფს პროკურატურის სისტემის მართვას. საკონსტიტუციო ცვლილებიდან გამომდინარე, ორგანული კანონის პროექტით, საქართველოს გენერალურ პროკურორს გადაეცემა იუსტიციის მინისტრის შესაბამისი უფლებამოსილებები. კერძოდ: - სისხლის სამართლის საქმეთა საგამოძიებო ქვემდებარეობის და პროკურატურის ორგანოებისა და სტრუქტურული ერთეულების სამოქმედო ტერიტორიების განსაზღვრა; - საშტატო ერთეულების მართვასთან დაკავშირებული საკითხები (შექმნა, გაუქმება, - გადატანა, უფლებამოსილების განსაზღვრა); სისხლის სამართლის პოლიტიკის შესაბამისად მისი სახელმძღვანელო პრინციპების დამტკიცება; - პროკურატურის თანამშრომელთა ეთიკის კოდექსის დამტკიცება; - დაფინანსებისა და მატერიალურ-ტექნიკური უზრუნველყოფის შესახებ წინადადებების შემუშავება და საქართველოს მთავრობისათვის წარდგენა; - საერთაშორისო თანამშრომლობის სფეროში ცალკეული უფლებამოსილებების დამოუკიდებლად აღსრულება (დაკავება/ექსტრადიციისთვის ინტერპოლის არხებით ძებნის გამოცხადება, სამართლებრივი დახმარებების შუამდგომლობებით მიმართვა და აღსრულება ადგილზე, სისხლის სამართლის საქმის მასალების უცხო ქვეყნიდან გამოთხოვა/უცხო ქვეყნისთვის გადაცემა, ძებნილი პირის ექსტრადიციის მიზნით უცხო სახელმწიფოსთვის მიმართვა და საქართველოს ტერიტორიაზე უცხო ქვეყნის მიერ ძებნილი პირის საექსტრადიციო პროცედურებში მონაწილეობა დასაშვებობის სტადიაზე, ქონების ჩამორთმევა/განაწილების საკითხების მართვა) გენერალური პროკურორის სტატუსი, პროკურორთა კონფერენცია და საპროკურორო საბჭო ორგანული კანონის პროექტში, ,,პროკურატურის შესახებ“ საქართველოს კანონიდან უცვლელადაა გადმოტანილი გენერალური პროკურორის კანდიდატურის შერჩევის კრიტერიუმები და კანდიდატის წარდგენის წესი. ორგანული კანონის პროექტით შენარჩუნებულია კოლეგიური ორგანო - საპროკურორო საბჭო, რომელიც ხელმძღვანელობს გენერალური პროკურორის კანდიდატურების შერჩევის პროცედურას. ამასთან, საკონსტიტუციო ცვლილებიდან გამომდინარე, კორექტირებულია საპროკურორო საბჭოს საქმიანობის მომწესრიგებელი რიგი დებულებები: - საპროკურორო საბჭოს თავმჯდომარე ნაცვლად იუსტიციის მინისტრისა იქნება საბჭოს წევრთაგან 2 წლის ვადით შერჩეული პირი; - იუსტიციის მინისტრი, როგორც საპროკურორო საბჭოს წევრი არ იქნება იმპერატიულად განსაზღვრული და მას ჩაანაცვლებს „იუსტიციის მინისტრის მიერ განსაზღვრული პირი“, რითაც საპროკურორო საბჭო ერთის მხრივ შეინარჩუნებს აღმასრულებელი, საკანონმდებლო, სასამართლო ხელისუფლებებიდან და სამოქალაქო საზოგადოების წევრთაგან შერჩეული წარმომადგენლების ხმის უფლებას და მეორეს მხრივ მისცემს თავისუფალი არჩევანის საშუალებას, საბჭოს თავმჯდომარეობდეს ნებისმიერი წევრი და არა აღმასრულებელი ხელისუფლების წარმომადგენელი; - საქართველოს პარლამენტისთვის წარსადგენი გენერალური პროკურორის კანდიდატურის დამტკიცების წესი და პროცედურული ნაწილი უცვლელად შენარჩუნდება და განხორციელდება საპროკურორო საბჭოს შუამავლობითა და საქართველოს პარლამენტის საბოლოო გადაწყვეტილებით; - საპროკურორო საბჭოს დებულებას ნაცვლად იუსტიციის მინისტრისა დაამტკიცებს თავად საპროკურორო საბჭო; - საპროკურორო საბჭოს წევრის უფლებამოსილების ვადამდე შეწყვეტის შემთხვევაში ახალი წევრის შერჩევის ვადა 1 თვიდან იზრდება 2 თვემდე (განპირობებულია პრაქტიკული პრობლემებითა და საორგანიზაციო საკითხებისათვის საჭირო დროის რესურსით) ორგანული კანონის პროექტით უცვლელადაა შენარჩუნებული საქართველოს პროკურორთა კონფერენციის სტატუსი და ორგანიზების წესი. საქართველოს კონსტიტუციაში შეტანილი ცვლილებით, გენერალური პროკურორის თანამდებობიდან გადაყენება დასაშვებია მხოლოდ იმპიჩმენტის წესით. აღნიშნულიდან გამომდინარე, ორგანული კანონის პროექტი შესაბამისობაში მოდის საკონსტიტუციო ცვლილებასთან, უქმდება ე.წ. ad hoc პროკურორის ინსტიტუტი. სათათბირო ორგანოები პროკურატურის სისტემაში ერთპიროვნული გადაწყვეტილებების მიღების წესის მინიმუმამდე დაყვანის, თანამშრომელთა ჩართულობის, გადაწყვეტილების მიღებისას პოზიციათა ურთიერთშეჯერებისა და კონსესუსის პრინციპების პრაქტიკული აღსრულების მიზნით, ორგანული კანონის პროექტის მიხედვით, პროკურატურის სისტემაში იქმნება მუდმივმოქმედი და დროებითი სათათბირო ორგანოები, რომლებიც დაკომპლექტდება არსებული ადამიანური რესურსის ხარჯზე (პროკურორი/პროკურატურის გამომძიებელი) და არ საჭიროებს დამატებით ფინანსურ ხარჯებს, ვინაიდან არ არის ანაზღაურებადი. სათათბირო ორგანოები არსებობა სიახლე არ არის სისტემისთვის და არსებობს დღეის მდგომარეობითაც საკონსულტაციო საბჭოს სახით. მუდმივმოქმედი სათათბირო ორგანოების წევრები და საქმიანობის ფარგლები განისაზღვრება ამავე ორგანული კანონით, ხოლო დროებითი სათათბირო ორგანოები იქმნება საჭიროებიდან გამომდინარე, იმ საკითხების გადასაწყვეტად, რომლებიც არ ექცევა მუდმივმოქმედი ორგანოების საქმიანობის ფარგლებში. გენერალური პროკურორი მუდმივმოქმედი სათათბირო ორგანოების მიერ გაცემული რეკომენდაციის შესაბამისად იღებს გადაწყვეტილებას შემდეგ საკითხებზე: - პროკურატურის თანამშრომელთა ეთიკის კოდექსში ცვლილების თაობაზე; - პროკურორთა და პროკურატურის გამომძიებელთა შეფასების სისტემაში ცვლილების თაობაზე; - პროკურორთა და პროკურატურის გამომძიებელთა საქმიანობის შემფასებელთა შესაფერისობის თაობაზე; - პროკურორის/გამომძიებლის დისციპლინურ გადაცდომაზე (გარდა იმ ნაწილისა რომელის არ - შედის გენერალური პროკურორის უფლებამოსილებაში), წახალისებაზე და დაწინაურებაზე; პროკურატურის სისტემის საქმიანობის ძირითადი მიმართულებებისა და განვითარების გეგმის სრულყოფაზე; - საქმიანობის ხელშემწყობი პროგრამებისა და სხვა საჭიროებების განსაზღვრის და სრულყოფის თაობაზე; - სისხლის სამართლის პოლიტიკიდან გამომდინარე, მისი სახელმძღვანელო პრინციპების შემუშავებისა და სრულყოფის თაობაზე; - სტრატეგიისა და სამოქმედო გეგმის შემუშავებისა და სრულყოფის თაობაზე. ორგანული კანონის პროექტის შესაბამისად, გენერალური პროკურორისთვის სათათბირო ორგანოს გადაწყვეტილება, როგორც წესი, სარეკომენდაციო ხასიათისაა, ამასთან, გამონაკლისის სახით, ამავე ორგანული კანონით განსაზღვრულია იმ საკითხთა წრე, რომლებზეც საბოლოო გადაწყვეტილებას იღებს სათათბირო ორგანო: - დროებითი სათათბირო ორგანოს - საპრეტენზიო საბჭოს გადაწყვეტილება, პროკურორის/პროკურატურის გამომძიებლის მიერ შეფასების წლიური შედეგის გასაჩივრებისას საჩივრებზე გადაწყვეტილების მიღება; - მუდმივმოქმედი სათათბირო ორგანოს - კარიერის მართვის, ეთიკისა და წახალისების საბჭოს მიერ საპრეტენზიო საბჭოს ზემოთმითითებულ გადაწყვეტილებაზე საჩივრის განხილვა და გადაწყვეტილების მიღება. პროკურატურის საქმიანობის ძირითადი მიმართულებები საკონსტიტუციო ცვლილებიდან გამომდინარე, საქართველოს პროკურატურის უფლებამოსილებას წარმოადგენს სისხლის სამართლის პოლიტიკიდან გამომდინარე, მისი სახელმძღვანელო პრინციპების არა მხოლოდ აღსრულების, არამედ დამტკიცების უფლებამოსილებაც, რაც, დანაშაულის წინააღმდეგ ბრძოლის კოორდინაციასთან და პრევენციულ უფლებამოსილებებთან ეფექტიანობას. ერთად, უზრუნველყოფს სისხლისსამართლებრივი მექანიზმების ორგანული კანონის პროექტის ახალი ნორმა აწესრიგებს პროკურატურის სისტემის განვითარებისათვის საჭირო მექანიზმის - განვითარების სტრატეგიისა და სამოქმედო გეგმის შემუშავების საკითხებს. აღნიშნული დოკუმენტი არ წარმოადგენს სიახლეს, დღესაც მოქმედებს და საჯაროა, მაგრამ არ არსებობდა საკანონმდებლო ჩანაწერი, რაც გასწორებულია. ორგანული კანონის პროექტის ახალი ნორმა აწესრიგებს პროკურატურის სისტემის გამართული მუშაობისათვის აუცილებელ საორგანიზაციო საკითხებს. კერძოდ: - ინფორმაციის მიღებისა და განთავსების (პროაქტიულად გამოქვეყნების პრინციპის დაცვა კანონმდებლობის ფარგლებში) წყაროებსა და გამოყენების წესს; - ციფრულ-ელექტრონული სისტემების გამოყენების წესს; - საარქივო ფონდის წარმოების წესს. პროკურატურის საქმიანობის ხსენებული მიმართულებები არ წარმოადგენს სიახლეს და დღესაც წარმოებს, თუმცა კანონში არ არსებობს მკაფიო სამართლებრივი რეგულაცია, რაც აღმოფხვრილია და მნიშვნელოვანია იმდენად, რამდენადაც საქართველოს პროკურატურა დამოუკიდებლად უზრუნველყოფს როგორც აღნიშნული სისტემების დანერგვა-მართვას, აგრეთვე საინფორმაციო პოლიტიკას და ინფორმაციული უსაფრთხოების ზომებს, რაც განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია ციფრულ-ელექტრონული სისტემების დანერგვისა და საქმიანობის ორგანიზებისას უპირატესად გამოყენების გამო. ორგანული კანონის პროექტის სპეციალური ნორმა აწესრიგებს სახელმწიფო საიდუმლოსთან დაშვების, საიდუმლო დოკუმენტების განსაიდუმლოებისა და სისხლის სამართლის საქმისთვის საიდუმლოობის გრიფის მინიჭების საკითხებს. აღნიშნული მიმართულებაც არ წარმოადგენს სიახლეს და დღესაც წარმოებს საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად, თუმცა არ არსებობს მკაფიო საკანონმდებლო ჩანაწერი, რაც გასწორებულია. აღნიშნული ცვლილებები არ საჭიროებს დამატებითი ადამიანური/ფინანსური რესურსის მოზიდვას ან არსებული ხარჯების ცვლილებას, ვინაიდან განხორციელდება არსებული რესურსის (ადამიანური/ფინანსური) ხარჯზე და არ წარმოადგენს სიახლეს საჯარო ურთიერთობების მდივანი ორგანული კანონის პროექტის მიხედვით, სხვადასხვა ორგანოებთან, დაწესებულებებთან და უწყებებთან ურთიერთობის მოქნილი მექანიზმის შემუშავების მიზნით, სწრაფი და ეფექტიანი კომუნიკაციის უზრუნველსაყოფად, იქმნება საჯარო ურთიერთობების მდივნის ინსტიტუტი, რომელიც არ წარმოადგენს ახალ საშტატო ერთეულს არამედ სტატუსის განმსაზღვრელი პოზიციაა, რომელსაც შეითავსებს პროკურატურის ერთი ან რამდენიმე თანამშრომელი. შესაბამისად არ საჭიროებს დამატებითი რესურსის მოზიდვას, მათ შორის დამატებით ფინანსურ ხარჯებს. საჯარო ურთიერთობების მდივანი უზრუნველყოფს: - სახელმწიფო ხელისუფლებისა და მართლმსაჯულების ორგანოებთან, ორგანიზაციებთან, დაწესებულებებთან და წარმომადგენლობებთან კოორდინირებულ ურთიერთობას; სხვა პროკურატურის - უზრუნველყოფს წინადადებების მომზადებას საკანონმდებლო ცვლილებებთან დაკავშირებით; - კოორდინირებას გაუწევს უწყებათაშორისი სამუშაო ჯგუფების საქმიანობას. ფინანსური დამოუკიდებლობა პროკურატურის დამოუკიდებლობის ხარისხის განსაზღვრისას განსაკუთრებული მნიშვნელობა ენიჭება მის ფინანსური დამოუკიდებლობას. საქართველოს კონსტიტუციით გარანტირებული დამოუკიდებლობის უზრუნველსაყოფად, ორგანული კანონის პროექტით განსაზღვრულია საქართველოს პროკურატურის ფინანსური დამოუკიდებლობის გარანტიები საბიუჯეტო დაფინანსების მიღებისა და, საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად, მატერიალურ-ტექნიკური უზრუნველყოფის დამოუკიდებელი მექანიზმების დანერგვით. ფინანსური დამოუკიდებლობის გარანტიების ზრდას ხელს უწყობს ორგანული კანონის პროექტის რეგულაცია, რომლითაც სახელმწიფო ბიუჯეტში პროკურატურისათვის განკუთვნილი ასიგნებების შემცირება წინა წლის დამტკიცებული ბიუჯეტით განსაზღვრულ მოცულობასთან შედარებით, პროკურატურის მიერ წარდგენილი ბიუჯეტის პროექტის, ასევე დამტკიცებული ბიუჯეტის კორექტირება შესაძლებელია მხოლოდ გენერალური პროკურორის (ნაცვლად იუსტიციის მინისტრისა) წინასწარი თანხმობით. ორგანული კანონის პროექტით უცვლელი რჩება მატერიალურ-ტექნიკური უზრუნველყოფისა და სახელმწიფო შესყიდვების მომწესრიგებელი ნორმები, რაც განხორციელდება საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად. საქმიანობის კონტროლი საკონსტიტუციო ცვლილების შესაბამისად, ორგანული კანონის პროექტით უქმდება პროკურატურის მიმართ აღმასრულებელი ხელისუფლების კონტროლის მექანიზმი. თუმცა შენარჩუნებულია საკანონმდებლო, სასამართლო და საფინანსო კონტროლის მექანიზმები. კონტროლის ფარგლები მკაცრადაა განსაზღვრული საქართველოს კონსტიტუციითა და ორგანული კანონის პროექტით. კერძოდ: - საკანონმდებლო ხელისუფლების, როგორც გენერალური პროკურორის არჩევაზე საბოლოო გადაწყვეტილების მიმღები რგოლის კონტროლი მოიცავს უფლებას, მოისმინოს პროკურატურის საქმიანობის ყოველწლიური ანგარიში. სისხლის სამართლის ცალკეულ საქმეებში ჩაურევლობის უზრუნველსაყოფად, ორგანული კანონის პროექტშივე ისაზღვრება ანგარიშის წარდგენისას კონკრეტულ სისხლის სამართლის საქმეებზე ინფორმაციის მიწოდების ვალდებულებისაგან დაცვის უფლებაც. - იმისთვის რათა უზრუნველყოფილ იქნეს საქართველოს პროკურატურის, როგორც აღმასრულებელი ხელისუფლების კონტროლისგან თავისუფალი უწყების მხრიდან საბიუჯეტო სახსრების და სხვა მატერიალური ფასეულობების ხარჯვის კანონიერება, კონტროლს უზრუნველყოფს სახელმწიფო აუდიტის სამსახური. აღნიშნულ ნაწილს ცვლილება არ ეხება. - საქართველოს პროკურატურის მხრიდან ორგანული კანონის პროექტითა და სისხლის სამართლის საპროცესო კანონმდებლობით განსაზღვრული ამოცანების აღსრულების პროცესში კონსტიტუციით გარანტირებული ადამიანის უფლებებისა და თავისუფლებების დაცვაზე კონტროლს უზრუნველოფს სასამართლო. აღნიშნულ ნაწილსაც ცვლილება არ ეხება. პროკურატურის თანამშრომელი ორგანული კანონის პროექტში დეტალურადააა განსაზღვრული ვინ შეიძლება იყოს პროკურატურის თანამშრომელი: პროკურორი, პროკურატურის გამომძიებელი, პროკურატურის პროფესიული საჯარო მოხელე, პროკურატურის სტაჟიორი, პროკურატურაში შრომითი ხელშეკრულებით დასაქმებული პირი. პროკურატურის თანამშრომლები იყოფა ორ ძირითად კატეგორიად: - საპროკურორო და საგამოძიებო უფლებამოსილების მქონე პირები, რომელთა მიღების და - კარიერის მართვის წესებს განსაზღვრავს მხოლოდ ორგანული კანონი; ყველა სხვა პირი, რომელიც არ ასრულებს საპროკურორო და საგამოძიებო უფლებამოსილებას და მათი მიღების და კარიერის მართვის წესებს ორგანულ კანონთან ერთად განსაზღვრავს „საჯარო სამსახურის შესახებ“ საქართველოს კანონი და საქართველოს ორგანული კანონი „საქართველოს შრომის კოდექსი“. ა) პროკურორად/პროკურატურის გამომძიებლად მიღების წესი ორგანული კანონის პროექტის მიხედვით, პროკურორად/პროკურატურის გამომძიებლად სტაჟირების გზით მიღების წესს ემატება კონკურსის გზით მიღების შესაძლებლობა, იხვეწება საგამონაკლისო წესით მიღების კრიტერიუმები. ორგანული კანონის პროექტის შესაბამისად, სამივე გზით მიღების წესს გააჩნია ერთიანი სავალდებულო ზოგადი კრიტერიუმები. კერძოდ, საქართველოს მოქალაქე, რომელსაც აქვს უმაღლესი იურიდიული განათლება, ფლობს სამართალწარმოების ენას, ჩაბარებული აქვს საკვალიფიკაციო გამოცდა, გავლილი აქვს სტაჟირება პროკურატურის ორგანოებში, დადებული აქვს პროკურატურის თანამშრომლის ფიცი, საქმიანი და მორალური თვისებებით, აგრეთვე ჯანმრთელობის მდგომარეობით შეუძლია შეასრულოს პროკურორის/ პროკურატურის გამომძიებლის მოვალეობები. კონკურსის გზით დასანიშნი პირების დამატებითი მოთხოვნებია: - მოსამართლედ, პროკურორად, გამომძიებლად ან სისხლის ადვოკატად მუშაობის არანაკლებ 2 წლის გამოცდილება ან - იურისტის პროფესიით მუშაობის არანაკლებ 5 წლის სტაჟი. საგამონაკლისო წესით დასანიშნი პირის მოთხოვნებია: სამართლის საქმეებზე - გამომძიებლად, მოსამართლედ, სისხლის სამართლის საქმეებზე ადვოკატად მუშაობის არანაკლებ 4 წლის გამოცდილება ან - პროკურორად/პროკურატურის გამომძიებლად მუშაობის არანაკლებ 2 წლის გამოცდილება და სისტემიდან ბოლო 10 წლის განმავლობაში დათხოვნილია პირადი განცხადების, ჯანმრთელობის მდგომარეობის გაუარესების, შტატების შემცირების ან სხვა სამსახურში გადასვლის გამო ან - პროკურატურის სისტემის საკადრო რეზერვში ჩარიცხული პირია; - წარმატებით აქვს გავლილი სტაჟირება პროკურატურის სისტემაში და სტაჟირების - გავლიდან არ არის გასული 3 წელი; სისხლის სამართლის დარგის აღიარებული სპეციალისტია უმაღლესი აკადემიური წრეებიდან. პროკურატურის სისტემაში პროკურორად/პროკურატურის გამომძიებლად მიღების წესის ცვლილება გამოწვეულია რამდენიმე მიზეზით: 1. სტაჟირების სისტემა წარმოადგენს დამწყები იურისტებისათვის კარიერული ზრდის შესაძლებლობას და პრაქტიკაც ცხადყოფს, რომ სტაჟირების გზით მიღებული პირების უმრავლესობა მწირი სამუშაო გამოცდილების მქონე ან საერთოდ არმქონე პირია; 2. სტაჟიორის ანაზღაურება განსხვავდება (ნაკლებია) პროკურორისა და პროკურატურის გამომძიებლის ანაზღაურებისგან, ასევე სამართალდამცავი ან სხვა სისტემაში დასაქმებული პროფესიული კადრების საშუალო ანაზღაურებისგან, რაც თავის მხრივ აფერხებს გამოცდილი კადრების მოზიდვის შესაძლებლობას; 3. საქართველოს შრომითი ბაზრის განვითარებასთან ერთად გაზრდილია კონკურენცია კადრების მოზიდვის მიზნით კერძო და საჯარო სექტორებსა და საჯარო სექტორის სხვადასხვა უწყებას შორის, რაც თავის მხრივ ზრდის მოტივაციას დამწყებ და ნაკლებად გამოცდილ კადრებთან ერთად მოზიდულ იქნეს გამოცდილებისა და მაღალი კვალიფიკაციის მქონე პირები. აღნიშნულიდან გამომდინარე, ორგანული კანონის პროექტით ინერგება და ფართოვდება კადრების მოზიდვის შესაძლებლობები, რომელსაც თავის მხრივ აქვს: - პირის პროფესიული ნამსახურობის პატივისცემისა და პროფესიული ხაზით სხვა სამსახურების/ორგანიზაციების პატივისცემისა და აღიარების მიზანი, რის გამოც გამოცდილების მქონე პირებს ეძლევათ შანსი სტაჟირების გარეშე შეუდგნენ საპროკურორო და საგამოძიებო უფლებამოსილების განხორციელებას, მით უმეტეს ეს ეხება მხოლოდ იმ პირებს, რომლებსაც აქვთ მოსამართლედ, პროკურორად, გამომძიებლად ან სისხლის სამართლის საქმეებზე ადვოკატად ან იურისტად მუშაობის გამოცდილება, რაც თავის მხრივ ასევე შეზღუდულია წელთა ნამსახურობის ვადით; - განათლების სისტემისა და შესაბამისი უმაღლესი აკადემიური ხარისხის პატივისცემისა და აღიარების მიზანი, რის გამოც სისხლის სამართლის დარგის აღიარებული სპეციალისტებს უმაღლესი აკადემიური წრეებიდან ეძლევათ საშუალება ცოდნა და გამოცდილება მოახმარონ პროკურატურის სისტემის გაუმჯობესებას და იმისათვის, რომ დაცული იქნეს კონკურენციისა და მაღალი კვალიფიკაციის მქონე კადრების მოზიდვის პრინციპები გენერალურ პროკურორს ენიჭება უფლებამოსილება დასაბუთებული გადაწყვეტილებით დანიშნოს ისინი კონკურსისა და სტაჟირების გავლის გარეშე. - წარმატებით სტაჟირებაგავლილი და პროკურატურის სისტემის საკადრო რეზერვში ჩარიცხული პირების (პროექტის მიხედვით ერთწლიანია) შრომითი რესურსების შენარჩუნებისა და წახალისების მიზანი, რის გამო გენერალურ პროკურორს ენიჭება უფლებამოსილება დასაბუთებული გადაწყვეტილების დანიშნოს ისინი კონკურსისა და სტაჟირების გავლის გარეშე. ვინაიდან კონკურსი და საგამონაკლისო წესით დანიშვნა თავის შინაარსით არ წარმოადგენს სტაჟირებას, ადაპტირების და უფლებამოსილების ეფექტიანად განხორციელების უზრუნველსაყოფად, ორგანული კანონის პროექტით ინერგება გადამზადების არაუმეტეს 2 თვიანი კურსი. აღნიშნულის აუცილებლობა გამოწვეულია პროკურატურის სისტემაში არსებული როგორც ელექტრონული სისტემების ფლობის უნარების აუცილებლობით, რომლის გარეშე შეუძლებელია საპროკურორო უფლებამოსილებების ეფექტიანად განხორციელება, ასევე პროფესიულ- პრაქტიკულ უნარებთან პირის სწრაფი ადაპტირებისათვის, რაც მოიცავს როგორც სასამართლო უნარ-ჩვევებში, ასევე პრაქტიკულ-სამართლებრივ გადამზადებას. ვინაიდან როგორც კონკურსით და ასევე საგამონაკლისო წესით დასანიშნი პირები წარმოადგენენ ან პროფესიული გამოცდილების ან უმაღლესი აკადემიური განათლების მქონე პირებს ამიტომ გადამზადების ვადების მაქსიმალური დრო შეზღუდულია 2 თვით. აღნიშნული ცვლილებები არ საჭიროებს დამატებითი ადამიანური/ფინანსური რესურსის მოზიდვას ან არსებული ხარჯების ცვლილებას, ვინაიდან განხორციელდება არსებული რესურსის (ადამიანური/ფინანსური) ხარჯზე. კანდიდატის შემოწმება გარდა ზემოთ მითითებული ზოგადი და სპეციალური კრიტერიუმებისა, ორგანული კანონის პროექტი დანერგვას, ასევე ითვალისწინებს რომელიც საერთოა კანდიდატის შემოწმების პროკურატურის ყველა საკანონმდებლო რეგულაციის თანამშრომლისთვის. ვინაიდან პროკურატურის სისტემაში საქმიანობა, თავის მხრივ, მოიცავს წვდომას კანონმდებლობით მკაცრად დაცულ ინფორმაციასთან, დაკავშირებულია პროფესიული პასუხისმგებლობის მაღალ სტანდარტებთან, რაზეც პირდაპირპროპორციულად ახდენს გავლენას პიროვნული მახასიათებლებიც, ინერგება სისტემა, ორგანული კანონის პროექტით პირდაპირ განსაზღვრული ინფორმაციის გადასამოწმებლად, როგორიცაა: - ნასამართლობა და ადმინისტრაციული სახდელის დადების ფაქტი; - შემოსავალთან და ფინანსურ ვალდებულებასთან დაკავშირებული ინფორმაცია; - სამეწარმეო და არასამეწარმეო სუბექტებში წილთა ფლობასთან და განკარგვასთან დაკავშირებული ინფორმაცია; - ჯანმრთელობის მდგომარეობასთან, განათლებასთან, სამუშაო გამოცდილებასთან, აკადემიური ხარისხთან, სასწავლო აქტივობებთან დაკავშირებული ინფორმაცია. ამავდროულად, ორგანული კანონის პროექტით განსაზღვრულია შემოწმების პროცედურის დაწყებამდე პირის სავალდებულო თანხმობა. თანხმობის არარსებობის შემთხვევაში კანდიდატურა მოიხსნება განხილვიდან და აღარ დაექვემდებარება შემოწმებას. გასათვალისწინებელია ის გარემოებაც, რომ, ერთის მხრივ, ზემოხსენებული ინფორმაცია კანდიდატის მიერ განაცხადის გაკეთებისას სავალდებულოდ მისაწოდებელ ინფორმაციას წარმოადგენს და, მეორეს მხრივ, კანდიდატის მიერ მიწოდებული ინფორმაციის გადამოწმება მისი კეთილსინდისიერებისა და გულწრფელობის ერთგვარი ტესტია. აღსანიშნავია, რომ კანდიდატის შემოწმების მსგავსი წესი საერთაშორისო სტანდარტების შესაბამისად არის მიჩნეული ვენეციის კომისიის მიერ. აღნიშნული ცვლილება არ საჭიროებს დამატებითი ფინანსური/ადამიანური რესურსის მოზიდვას, ვინაიდან განხორციელდება არსებული რესურსის (ადამიანური/ფინანსური) ხარჯზე. სამუშაოდ მიღებაზე უარის თქმისა და დათხოვნის საფუძვლები ორგანული კანონის პროექტით არ იცვლება პროკურატურის თანამშრომლის სამუშაოდ მიღებაზე უარის თქმის საფუძვლები (ზოგადზნეობრივი ნორმების დარღვევის გამო პირის შეფასებას მოიცავს კანდიდატის შეფასების სისტემა), მხოლოდ ემატება შემოწმების შედეგად გამოვლენილი შეუსაბამობის საფუძვლით უარის თქმის შესაძლებლობა. ორგანული კანონის პროექტით არ იცვლება პროკურატურის თანამშრომლის დათხოვნის საფუძვლებიც, მხოლოდ ემატება დისციპლინური წესით სახდელდადებულის მიერ ახალი გადაცდომის ჩადენა (რაც სპეციალური კანონმდებლობით ვადით შეზღუდულია) და შეფასების სისტემის შედეგებიდან გამომდინარე კომპეტენციის მინიმალური ზღვარის დაუკმაყოფილებლობა, რაც წარმოადგენს ახალ საფუძველს შეფასების სისტემის დანერგვიდან გამომდინარე. პროკურორის/პროკურატურის გამომძიებლის დაწინაურება ეკონომიკური განვითარებისა და თანამშრომლობის ორგანიზაციის ანტიკორუფციული ქსელის მიერ (OECD ACN), სტამბოლის სამოქმედო გეგმით განსაზღვრული მონიტორინგის მექანიზმის ფარგლებში, 2016 წელს საქართველოსთვის მოცემული რეკომენდაციის საფუძველზე, ორგანული კანონის პროექტს, დამოუკიდებელი ნორმის სახით, დაემატა პროკურორის/პროკურატურის გამომძიებლის დაწინაურების მარეგულირებელი ნორმა. სხვა თანამშრომლის დაწინაურების მარეგულირებელი ნორმა არ არის ცალკე მუხლად განსაზღვრული, ვინაიდან მოწესრიგებულია „საჯარო სამსახურის შესახებ“ საქართველოს კანონით და, შესაბამისად, არ არსებობობს ორგანულ კანონში მისი დუბლირების აუცილებლობა. ორგანული კანონის პროექტი პროკურორის/პროკურატურის გამომძიებლის დაწინაურების აუცილებელ პირობად ითვალისწინებს პროკურორად/პროკურატურის გამომძიებლად მუშაობის არანაკლებ 2 წლის გამოცდილებას (რაც ნოვაციაა), ხოლო პროკურატურის ორგანოებისა და სტრუქტურული დანაყოფების ხელმძღვანელებად დანიშვნისათვის 3 წლის გამოცდილებას (ამ დათქმას მოქმედი კანონიც ითვალისწინებს). გარდა გამოცდილებისა, მხედველობაში მიიღება პროკურორის/პროკურატურის გამომძიებლის საქმიანობის შეფასების შედეგები, რაც განსაზღვრავს მისი კომპეტენციის ზღვარს. თანამდებობრივი მონაცვლეობა ორგანული კანონის პროექტის სიახლეა როტაციის წესის საკანონმდებლო რეგულაციის დამატება, რომელიც ამ შემთხვევისთვის ითვალისწინებს პროკურორის/პროკურატურის გამომძიებლის სავალდებულო თანხმობის არსებობას, ასევე ამომწურავად განსაზღვრავს უფრო დაბალ თანამდებობაზე მისი თანხმობის არქონის შემთხვევებში როტაციის შესაძლებლობას. კერძოდ: - მისი რანგის (დგინდება ახალი რეგულაცია, რომელიც დღეს არ არსებობს) და პოზიციის - შესაბამის თანამდებობაზე გადაყვანის შეუძლებლობა; დისციპლინური სახდელის სახედ დაქვეითების გამოყენება; - დაკავებული თანამდებობისთვის დადგენილი კომპეტენციის ზღვარის დაუკმაყოფილებლობა შეფასების სისტემის შედეგებიდან გამომდინარე; - რეორგანიზაცია/შტატების შემცირება. რეორგანიზაცია/შტატების შემცირება და საკადრო რეზერვი ორგანული კანონის საკანონმდებლო პროექტის ნოვაციაა რეგულაცია. პროექტი რეორგანიზაციის/შტატების ამ შემცირების შემთხვევისთვის წესის ითვალისწინებს პროკურორის/პროკურატურის გამომძიებლის: - პროკურატურის სისტემის სხვა სტრუქტურულ ერთეულში შესაბამის ვაკანტურ თანამდებობაზე გადაყვანის შეთავაზების შესაძლებლობას; - მისივე თანხმობით საკადრო რეზერვში ჩარიცხვის საფუძველს. კანონის მოქმედი რედაქცია ითვალისწინებს დასაქმების მსურველ პირთა მონაცემების ერთიანი ბაზის შექმნის შესაძლებლობას. წარმოდგენილი პროექტით აღნიშნული შესაძლებლობის ჩანაცვლება ხდება ერთწლიანი საკადრო რეზერვით (სავალდებულოდ იქმნება). ორგანული კანონის პროექტით განსაზღვრულია პირთა წრე რეზერვის ფორმირებისთვის: - პირები, რომლებიც წარმატებით გაივლიან სტაჟირებას ან კონკურსს, მაგრამ არ დაინიშნებიან პროკურორის/პროკურატურის გამომძიებლის ვაკანტურ თანამდებობაზე; - პროკურორი/პროკურატურის გამომძიებელი, რომელიც შტატების შემცირების ან რეორგანიზაციის გამო გათავისუფლდება თანამდებობიდან. ორგანული კანონის პროექტით მკაფიოდ განისაზღვრება რეზერვიდან ამორიცხვის საფუძვლებიც. გარდა ამისა, რეორგანიზაციის ანდა შტატების შემცირების გამო გათავისუფლებული პროკურორის/პროკურატურის გამომძიებლის დამსახურების, პიროვნების პატივისცემით, პროფესიულ ბაზარზე საპროკურორო უნარების მქონე პირთა ნაკლებობის, ფსიქოლოგიური მხარდაჭერისა და სოციალური დაცვის მინიმალური სტანდარტების უზრუნველსაყოფად, რეზერვში ჩარიცხული პროკურორი/პროკურატურის გამომძიებელი ჩარიცხვიდან 3 თვის მანძილზე ინარჩუნებს თანამდებობრივ სარგოს, ხოლო მომდევნო 9 თვის მანძილზე ანაზღაურების გარეშე რეზერვში ჩარიცხული პირის სტატუსს უნარჩუნებს, რაც თავის მხრივ არის გარანტია იმისა, რომ ვაკანსიის გაჩენისთანავე, მისი კანდიდატურა სტაჟირებისა და კონკურსის გარეშე საგამონაკლისო წესით დანიშვნის შესაძლებლობლობის მქონე პირთა რიცხვში მოხვდება. აღნიშნული ცვლილება არ საჭიროებს დამატებითი ფინანსური/ადამიანური რესურსის მოზიდვას, ვინაიდან განხორციელდება არსებული რესურსის (ადამიანური/ფინანსური) ხარჯზე. უფლებამოსილების შეჩერება ორგანული კანონის პროექტის სიახლეა პროკურატურის თანამშრომლის უფლებამოსილების შეჩერების ამომწურავი საფუძვლების საკანონმდებლო რეგულაცია. აღნიშნული საკითხი პრაქტიკულად ხორციელდებოდა საქართველოს კანონმდებლობით რეგულირებული ნორმების შესაბამისად, თუმცა არ არსებობდა შესაბამისი საკანონმდებლო დანაწესი. ორგანული კანონის პროექტის პროკურატურის სიახლეა უფლებამოსილების თანამშრომლისათვის შეჩერების შემთხვევაში თანამდებობრივი სარგოს, პროკურორისთვის/პროკურატურის გამომძიებელისთვის ასევე წოდებისათვის დადგენილი სარგოს და წელთა ნამსახურობის დანამატის შენარჩუნებაც. აღნიშნული რეგულაციის შემოღება უზრუნველყოფს დემოკრატიულ შრომით პოლიტიკას. კერძოდ, თანამშრომლის ფსიქოლოგიური მხარდაჭერას და სოციალური დაცვის მინიმალურ სტანდარტებს ((შვებულებაში ყოფნისას ან ავადმყოფობისას), უდანაშაულობის პრეზუმფციის დაცვის სტანდარტს (დაკავების/პატიმრობის ან ბრალდებულად ყოფნისას) და კანონით გათვალისწინებული სხვა ისეთი შემთხვევების არსებობის პატივისცემას, რომელიც არ არის დათხოვნის/ გათავისუფლების საფუძველი („საჯარო სამსახურის შესახებ“ საქართველოს კანონი, საქართველოს ორგანული კანონი „საქართველოს შრომის კოდექსი“). ინტერესთა და თანამდებობრივი შეუთავსებლობა აღნიშნული რეგულაცია არსებობს მოქმედ რედაქციაშიც, ორგანული კანონის პროექტში ფორმულირება დახვეწილია, კანონის მოქმედ რედაქციაში სხვადასხვა მუხლებში ფორმულირებული ინტერესთა და თანამდებობრივი შეუთავსებლობის ყველა შემთხვევა ორგანული კანონის პროექტში თავმოყრილია სპეციალურ მუხლში. საქმიანობის შეფასების სისტემა ორგანული კანონის პროექტის სიახლეა პროკურორის/პროკურატურის გამომძიებლის საქმიანობის შეფასების წესისა და პროცედურის საკანონმდებლო რეგულაცია. ცვლილება უზრუნველყოფს პროკურორების შეფასების გამჭვირვალე და სამართლიანი სისტემის ჩამოყალიბებას, რაც წარმოადგენს ამ სფეროში არსებული ევროპული სტანდარტების ერთ-ერთ მოთხოვნას. შეფასების სისტემის გამჭვირვალობის უზრუნველსაყოფად, პროექტით განსაზღვრულია: - შეფასების ძირითადი კრიტერიუმების ჩამონათვალი, ვინაიდან შეფასების სუბიექტისთვის - საკანონმდებლო დონეზე იყოს ცხადი და თვალნათელი; შესაბამისობის გამოცდის ჩაბარების საფუძველი - თუ ვერ აკმაყოფილებს კომპეტენციის მინიმალურ ზღვარს; - საქმიანობის შეფასება, როგორც წესი, განხორციელდება 2 წელიწადში ერთხელ. აღსანიშნავია, რომ პროკურორის/გამომძიებლის საქმიანობის შეფასების კრიტერიუმების, შეფასების პროცედურისა და პერიოდულობის წესის შემუშავების პროცესში შესწავლილი იქნა უცხო ქვეყნების პრაქტიკა და ევროპული ინსტრუმენტები, რომლებიც ეხება მოსამართლეთა/პროკურორთა შეფასების სტანდარტებს. შესწავლილი დოკუმენტების შედეგად, შერჩეულ იქნა ოპტიმალური ვარიანტი. მნიშვნელოვანია, რომ, პროკურორი/გამომძიებელი არ ფასდებოდეს მხოლოდ ციფრებით, საქმეთა შინაარსის გათვალისწინების გარეშე. შეფასების სისტემა არ უნდა იყოს დამოკიდებული დევნადაწყებული საქმეების რაოდენობასა ან გამამართლებელი განაჩენების მაჩვენებელზე. შესაბამისად, წარმოდგენილი კანონის მიხედვით, პროკურორის/გამომძიებლის შეფასება განხორციელდება როგორც რაოდენობრივი, ისე ხარისხობრივი მახასიათებლების მიხედვით, წინასწარ განსაზღვრული, ობიექტური კრიტერიუმების შესაბამისად. რაც შეეხება შეფასების პერიოდულობას, სხვადასხვა ქვეყნის გამოცდილებისა და საერთაშორისო ორგანიზაციების მოსაზრებების გათვალისწინებით, შერჩეულ იქნა პროკურორის/გამომძიებლის შეფასების პერიოდულობა - ორ წელიწადში ერთხელ, რადგან რეგულარული შეფასება მნიშვნელოვანია საქმიანობის იდენტიფიცირებისთვის. ამასთან, პროცესში უფრო წარმოქმნილი ხშირმა შეფასებამ პრობლემების შესაძლოა დროული პროკურორის დამოუკიდებლობის ხარისხზე უარყოფითი გავლენა მოახდინოს. მაგალითისათვის, ორ წელიწადში ერთხელ შეფასება გათვალისწინებულია ავსტრიასა და საფრანგეთში. რაც შეეხება საერთაშორისო ინსტრუმენტებს, აღნიშნული დოკუმენტებით პროკურორთა საქმიანობის შეფასების კონკრეტული პერიოდი განსაზღვრული არ არის, თუმცა, ვენეციის კომისიისა და ეუთოს მიერ გაკრიტიკებულ იქნა აღნიშნულ საკითხზე მოლდოვის კანონპროექტი, რომლითაც პროკურორთა შეფასების პერიოდულობის ხუთწლიანი ვადა იყო დადგენილი. კომისიის რეკომენდაცია იყო პროკურორთა საქმიანობის შეფასების უფრო ხშირი ინტერვალებით განხორციელება. შეფასების წესის პერიოდულობის განსაზღვრისას გათვალისწინებულ იქნა ასევე ევროსაბჭოს ევროპელი მოსამართლეების საკონსულტაციო საბჭოს №17 მოსაზრება, რომლის თანახმად, შემოწმებები არ უნდა ჩატარდეს ძალიან ხშირად, რათა თავიდან იქნეს არიდებული მუდმივი ზედამხედველობის შესახებ შთაბეჭდილების შექმნა, რომელიც თავის მხრივ, საფრთხეს უქმნის თანამშრომლის დამოუკიდებლობას. შეფასების სუბიექტის უფლებების დაცვის მაღალი გარანტიების უზრუნველსაყოფად ორგანული კანონის პროექტით განსაზღვრულია შეფასების შედეგების გასაჩივრების ორდონიანი შიდა სისტემა, სადაც პირვანდელ საჩივარს განიხილავს დროებითი სათათბირო ორგანო - საპრეტენზიო საბჭო, რომლის გადაწყვეტილების გასაჩივრების შემდგომი ეტაპიც უზრუნველყოფილი იქნება მუდმივმოქმედ სათათბირო ორგანოში - კარიერის მართვის ეთიკისა და წახალისების საბჭოში გასაჩივრების შესაძლებლობით. გასაჩივრების პროცედურის გამჭვირვალობის, ინტერესების დაცვის უფლების უზრუნველყოფის მიზნით, ორგანული კანონის პროექტით გარანტირებულია საჩივრის ავტორის და შემფასებელის უფლება ახსნა-განმარტების მისაცემად დაესწროს საბჭოების მიერ საჩივრის განხილვის სხდომებს. აღნიშნული ცვლილება არ საჭიროებს დამატებითი ფინანსური/ადამიანური რესურსის მოზიდვას, ვინაიდან განხორციელდება არსებული რესურსის (ადამიანური/ფინანსური) ხარჯზე. საკვალიფიკაციო და შესაბამისობის გამოცდები ორგანული კანონის პროექტი ითვალისწინებს საქართველოს პროკურატურის შესაძლებლობას, უზრუნველყოს ორი გამოცდის: პროკურატურის საკვალიფიკაციო გამოცდისა და შესაბამისობის გამოცდის ჩატარება. პროკურატურის საკვალიფიკაციო გამოცდა არ წარმოადგენს საკანონმდებლო სიახლეს, იცვლება მხოლოდ ჩამტარებელი სუბიექტი. საკონსტიტუციო ცვლილების საქართველოს პროკურატურის სტატუსისა და გამოცდის სპეციფიური ხასიათიდან გამომდინარე, აღნიშნული უფლებამოსილების რეალიზება და ორგანიზება თავად პროკურატურის მიერ არის სწორი და ეფექტიანი გამოცდის მართვისა და საჭიროებებზე სწორი ორიენტირების პრინციპების უზრუნველსაყოფად. შესაბამისობის გამოცდა ორგანული კანონის პროექტით განსაზღვრული ახალი გამოცდაა, რომელიც პირდაპირ გამომდინარეობს შეფასების სისტემიდან და წარმოადგენს მდგომარეობის გაუმჯობესების შანსს იმ პროკურორის/პროკურატურის გამომძიებლისათვის, რომელიც ბოლო 2 წლის შედეგების მიხედვით ვერ აკმაყოფილებენ შეფასების სისტემით განსაზღვრული მინიმალური კომპეტენციის ზღვარს. აღნიშნული ცვლილება არ საჭიროებს დამატებითი ფინანსური/ადამიანური რესურსის მოზიდვას, ვინაიდან განხორციელდება არსებული რესურსის (ადამიანური/ფინანსური) ხარჯზე. პასუხისმგებლობა და წახალისება პროკურატურის თანამშრომლის პასუხისმგებლობის მარეგულირებელ ნორმებს ითვალისწინებს კანონის მოქმედი რედაქცია, შესაბამისად დასაქმებულ სუბიექტების მდგომარეობაზე რაიმე სახის ახალ გავლენას არ იქონიებს. ეკონომიკური განვითარებისა და თანამშრომლობის ორგანიზაციის ანტიკორუფციული ქსელის მიერ (OECD ACN), სტამბოლის სამოქმედო გეგმით განსაზღვრული მონიტორინგის მექანიზმის ფარგლებში და ევროპის საბჭოს კორუფციის წინააღმდეგ სახელმწიფოთა ჯგუფის (GRECO) მიერ 2016 წელს საქართველოსთვის მოცემული რეკომენდაციების საფუძველზე, ორგანული კანონის პროექტით დაიხვეწა და დეტალურად გაიწერა დისციპლინური პასუხისმგებლობის საფუძვლები, აისახა ამ მიმართულებით საკანონმდებლო დანაწესებს მიღმა დარჩენილი საკითხები, როგორიცაა დისციპლინური წარმოების პროცედურა, რეაგირების ფორმები, შედეგები, გასაჩივრების წესი და პირობები. კერძოდ, ეკონომიკური განვითარებისა და თანამშრომლობის ორგანიზაციის ანტიკორუფციული ქსელის (OECD) 2016 წელს გამოცემული რეკომენდაცია ითვალისწინებს პროკურორთა მიმართ დისციპლინური წარმოების პროცედურის კანონის დონეზე დარეგულერებას. ამასთან, საგულისხმოა, რომ ზემოაღნიშნული ორგანიზაციისა და ევროპის საბჭოს კორუფციის წინააღმდეგ სახელმწიფოთა ჯგუფის (GRECO) რეკომენდაციების შესრულება საქართველოს პროკურატურას ვალდებულებად აქვს აღებული ევროკავშირსა და საქართველოს შორის ასოცირების 2017-2020 წწ. დღის წესრიგის ფარგლებში. წახალისების წესი მოქმედი რედაქციის შესაბამისად უცვლელად იქნა გადმოტანილი, დამატებულია ცეცხლსასროლი იარაღის ჯილდოდ გადაცემისა და უმაღლეს სახელმწიფო სპეციალურ წოდებაზე წარდგენის შესაძლებლობა. სოციალური დაცვა ნებისმიერი სახელმწიფოსთვის სათანადო სოციალური დაცვა განვითარებისათვის აუცილებელი ერთ-ერთი მთავარი პირობაა. დასაქმებული პირის ეკონომიკური, სამედიცინო, ზნეობრივი და სოციალურ-ფსიქოლოგიური გარანტიების სისტემა ქმნის შრომისუნარიანი მოსახლეობისათვის აუცილებელ თანაბარ პირობებს და წარმოადგენს ცხოვრების დონის ამაღლების, შრომითი წვლილის და შრომითი რესურსების გამოყენების უკეთეს პირობას. სოციალური დაცვის გარანტია უზრუნველყოფილია მოქმედ კანონშიც. ორგანული კანონის პროექტით დამატებით გათვალისწინებულია/თანამედროვე მოთხოვნებთან შესაბამისობაში მოყვანილია გარემოებები, რომლებიც არ იყო ან არასათანადოდ იყო ასახული კანონში. მაგალითად, პრაქტიკული საჭიროებისა და სახელმწიფოს სოციალური პასუხისმგებლობის ზოგადი პრინციპის უზრუნველსაყოფად ორგანული კანონის პროექტით განისაზღვრა განსაკუთრებულ შემთხვევებში, პროკურატურის მიერ პროკურატურის თანამშრომლის სამედიცინო მომსახურების იმ ხარჯების ანაზღაურების შესაძლებლობა, რომელიც არ ექვემდებარება სადაზღვევო ხელშეკრულებით ანაზღაურებას. გაიზარდა პროკურორის/პროკურატურის გამომძიებლის (გარდა პროკურატურის სტაჟიორისა) თანამდებობრივი სარგოს მინიმალური განაკვეთი და შეიზღუდა მისი შემცირების შესაძლებლობა, საკანონმდებლო დონეზე განისაზღვრა დანამატის გაცემის წესი, გაიზარდა (10 000 ლარიდან - 15 000 ლარამდე) თანამშრომლის გარდაცვალების შემთხვევაში გასაცემი კომპენსაციის ოდენობა და დაწესდა სამსახურებრივი მოვალეობის შესრულებისას ან სამსახურებრივ საქმიანობასთან დაკავშირებით პროკურორზე/პროკურატურის გამომძიებელზე თავდასხმისას გარდაცვალების შემთხვევაში კომპენსაციის გაცემის წესი და ოდენობა (შესაბამისობაში მოვიდა სამართალდამცავი ორგანოების დაცვის შესაბამის გარანტიებთან). ბ) კანონპროექტის ფინანსური დასაბუთება ბ.ა) კანონპროექტის მიღებასთან დაკავშირებით აუცილებელი ხარჯების დაფინანსების წყარო დაფინანსების წყაროს წარმოადგენს სახელმწიფო ბიუჯეტი. კანონპროექტი რაიმე არსებით ცვლილებას რესურსების ნაწილში არ იწვევს შესაბამისად არ საჭიროებს დაფინანსების ახალი წყაროების მოზიდვას, დაფინანსება განხორციელდება წლიური საბიუჯეტო კანონით საქართველოს პროკურატურისთვის გათვალისწინებული ასიგნებებიდან, ვინაიდან მოქმედი რედაქციისგან განსხვავებული ცვლილებების უმრავლესობა წარმოადგენს საკანონმდებლო თვალსაზრისით დაურეგულირებელი და მიმდინარე რეჟიმში პრაქტიკულად განხორცილებადი ქმედებების რეგლამენტაციას. რაც შეეხება სიახლეებს აღნიშნული განხორციელდება არსებული რესურსების ხარჯზე ბ.ბ) კანონპროექტის გავლენა ბიუჯეტის საშემოსავლო ნაწილზე კანონპროექტის მიღება გავლენას არ მოახდენს ბიუჯეტის საშემოსავლო ნაწილზე. ბ.გ) კანონპროექტის გავლენა ბიუჯეტის ხარჯვით ნაწილზე წარმოდგენილი ორგანული კანონის პროექტის შემუშავება განპირობებულია საქართველოს კონსტიტუციაში განხორციელებული ცვლილებებით, საქართველოს პროკურატურის დამოუკიდებელ უწყებად ჩამოყალიბებასთან დაკავშირებით, საქართველოს პროკურატურის უფლებამოსილების, სტრუქტურისა და საქმიანობის წესის ორგანული კანონით განსაზღვრის აუცილებლობით. საქართველოს 2018 წლის სახელმწიფო ბიუჯეტის შესახებ საქართველოს კანონით საქართველოს პროკურატურისთვის დამტკიცებული ასიგნებები შეადგენს 36 მლნ ლარს, აღნიშნული კანონპროექტი რაიმე არსებით ცვლილებას ფინანსური რესურსების ნაწილში არ იწვევს და არ საჭიროებს დაფინანსების წყაროების დამატებას, შესაბამისად გათვალისწინებული ღონისძიებები მიმდინარე და საშუალოვადიან პერიოდში დაფინანსდება პროკურატურისთვის წლიური საბიუჯეტო კანონით გათვალისწინებული ასიგნებების ფარგლებში. მოქმედი რედაქციისგან განსხვავებული ცვლილებების უმრავლესობა წარმოადგენს საკანონმდებლო თვალსაზრისით დაურეგულირებელი და მიმდინარე რეჟიმში პრაქტიკულად განხორციელებადი (არახალი) ქმედებების რეგლამენტაციას. კერძოდ: - პროკურატურის ადამიანური რესურსის საერთო ოდენობა, შტატები არ იცვლება, კანონპროექტის მე-2 მუხლში წარმოდგენილი ყველა ცვლილება მხოლოდ ტექნიკური ხასიათისაა, მაგ. პრაქტიკანტის ინსტიტუტი (მუხლი 64) წლების მანძილზე დანერგილი პოზიციაა, რომელიც მიმდინარე რეჟიმშიც არსებობს სისტემაში და არ წარმოადგენს რაიმე სახის სიახლეს, ხდება მხოლოდ საკანონმდებლო დონეზე მისი ტექნიკური რეგლამენტაცია, ამავდროულად, ეს პოზიცია არ არის ანაზღაურებადი პოზიცია, შესაბამისად ფინანსური რესურსის ნაწილში სახით რაიმე ცვლილებას არ საჭიროებს; - პროკურატურის ამოცანები, პრიციპები და უფლებამოსილებები, აგრეთვე საორგანიზაციო საქმიანობა (კარი I, თავი II, კარი IV, თავი XIII) არ იცვლება, რაიმე ახალი ვალდებულების და მიმართულების დამატებას არ ითვალისწინებს კანონპროექტი, ყველა ცვლილება მხოლოდ ტექნიკური ხასიათისაა (ტექნიკურად დაიხვეწა ცალკეული ფორმულირებები) შესაბამისად ფინანსური რესურსის ნაწილში რაიმე ცვლილებას არ საჭიროებს, ასევე არ საჭიროებს დამატებით ადამიანურ რესურსებს, რადგან განხორციელდება არსებული რესურსების ხარჯზე; - პროკურატურის სისტემაში (კარი II, თავი III) შემავალი ორგანოები და სტრუქტურული ერთეულები არ იცვლება, ყველა ცვლილება მხოლოდ ტექნიკური ხასიათისაა (ტექნიკურად დაიხვეწა ცალკეული ფორმულირებები) შესაბამისად ფინანსური რესურსის სახით რაიმე ცვლილებას არ საჭიროებს, ასევე არ საჭიროებს დამატებით ადამიანურ რესურსებს, რადგან განხორციელდება არსებული რესურსების ხარჯზე; - პროკურატურის სისტემაში ერთპიროვნული გადაწყვეტილებების მიღების წესის მინიმუმამდე დაყვანის, თანამშრომელთა ჩართულობის, გადაწყვეტილების მიღებისას პოზიციათა ურთიერთშეჯერებისა და კონსესუსის პრინციპების პრაქტიკული აღსრულების მიზნით, ორგანული კანონის პროექტის მიხედვით, პროკურატურის სისტემაში იქმნება მუდმივმოქმედი და დროებითი სათათბირო ორგანოები (კარი II, თავი V), რომლებიც დაკომპლექტდება არსებული ადამიანური რესურსის ხარჯზე (პროკურორი/ პროკურატურის გამომძიებელი) და არ საჭიროებს დამატებით ფინანსურ ხარჯებს, ვინაიდან არ არის ანაზღაურებადი პოზიციები. სათათბირო ორგანოები არსებობა სიახლე არ არის სისტემისთვის და არსებობს დღეის მდგომარეობითაც საკონსულტაციო საბჭოს სახით, რომელიც ასევე არ არის ანაზღაურებადი პოზიცია. ხდება მხოლოდ საკანონმდებლო დონეზე სათათბიროების ტექნიკური რეგლამენტაცია და იცვლება მხოლოდ მათი შინაარსობრივი ფორმატი უფრო მეტი თანამშრომლის ჩართულობის მაქსიმალური უზრუნველყოფისთვის; - პროკურორთა კონფერენცია (კარი II, თავი V) რეგულირდება სისტემაში დღეს მოქმედი საკონსულტაციო საბჭოს ფორმატის მსგავსად და შესაბამისად არავითარ არსებით სიახლეს არ წარმოადგენს, შესაბამისად არ საჭიროებს დამატებით ფინანსურ/ადამიანურ რესურსებს და განხორციელდება არსებულის ხარჯზე; - პროკურატურის საქმიანობის მიმართულებები (კარი III, თავი VI) არ იცვლება, ყველა ცვლილება მხოლოდ ტექნიკური ხასიათისაა (ტექნიკურად დაიხვეწა ცალკეული ფორმულირებები) შესაბამისად ფინანსური რესურსის სახით რაიმე ცვლილებას არ საჭიროებს, ასევე არ საჭიროებს დამატებით ადამიანურ რესურსებს, რადგან განხორციელდება არსებული რესურსების ხარჯზე (მათ შორის დანაშაულის პრევენციის კომპონენტი და სტრატეგიული განვითარების მხარდაჭერა, რომელიც არ არის სიახლე და მიმდინარე რეჟიმშიც ხორციელდება); - საერთაშორისო თანამშრომლობის და ქვეყნის შიგნით წარმომადგენლობის მიმართულებები (კარი III, თავი VII და VIII) არ იცვლება, აღმასრულებელი ხელისუფლებისგან დამოუკიდებლად ჩამოყალიბების გამო მხოლოდ ტექნიკურად იმიჯნება ცალკეული უფლებამოსილებები საქართველოს იუსტიციის სამინისტროსთან რაც არ საჭიროებს ფინანსური რესურსის სახით რაიმე ცვლილებას, ასევე არ საჭიროებს დამატებით ადამიანურ რესურსებს, რადგან განხორციელდება არსებული რესურსების ხარჯზე; - პროკურატურაში მიღების გზები (კარი III, თავი IX) იხვეწება, მოქნილი მექანიზმისა და ადამიანური რესურსის მოზიდვის უზრუნველსაყოფად ემატება თანამდებობაზე გამწესების ახალი გზები, თუმცა აღნიშნული არ განხორციელდება შტატების ზრდის ხარჯზე და გაგრძელდება არსებული რესურსის ფარგლებში, რაც არ საჭიროებს ფინანსური რესურსის სახით რაიმე სახის ცვლილებას. - ორგანული კანონის პროექტის ნოვაციაა რეორგანიზაციის/შტატების შემცირების წესის საკანონმდებლო რეგულაცია. კანონის მოქმედი რედაქცია ითვალისწინებს დასაქმების მსურველ პირთა მონაცემების ერთიანი ბაზის შექმნის შესაძლებლობას (მუხლი 61). წარმოდგენილი პროექტით აღნიშნული შესაძლებლობის ჩანაცვლება ხდება ერთწლიანი საკადრო რეზერვით (სავალდებულოდ იქმნება). ორგანული კანონის პროექტით მკაფიოდ განისაზღვრება რეზერვიდან ამორიცხვის საფუძვლებიც. გარდა ამისა, რეორგანიზაციის ანდა შტატების შემცირების გამო გათავისუფლებული პროკურორის/პროკურატურის გამომძიებლის დამსახურების, პიროვნების პატივისცემით, პროფესიულ ბაზარზე საპროკურორო უნარების მქონე პირთა ნაკლებობის, ფსიქოლოგიური მხარდაჭერისა და სოციალური დაცვის მინიმალური სტანდარტების უზრუნველსაყოფად, რეზერვში ჩარიცხული პროკურორი/პროკურატურის გამომძიებელი ჩარიცხვიდან 3 თვის მანძილზე ინარჩუნებს თანამდებობრივ სარგოს. კონსტიტუციური ცვლილებებიდან გამომდინარე, აღნიშნული სფეროს რეგლამენტაცია იყო აუცილებელი, ვინაიდან მხოლოდ აღნიშნული ორგანული კანონი დაარეგულირებს პროკურატურის სისტემაში პროკურორთა და პროკურატურის გამომძიებელთა შრომით უფლებებს. რაც შეეხება შესაძლო ფინანსური რესურსებზე გავლენას, შინაარსიდან გამომდინარე რეორგანიზაციის/შტატების შემცირების წინასწარი პროგნოზირება შეუძლებელია, შესაბამისად რთულია ხარჯებისა თუ ეკონომიის სამომავლო განსაზღვრა. რაც შეეხება დასაქმების მსურველ პირთა მონაცემების ერთიანი ბაზის შექმნას აღნიშნულის ფორმირება არ საჭიროებს დამატებითი ფინანსური/ადამიანური რესურსის მოზიდვას, ვინაიდან განხორციელდება არსებული რესურსის (ადამიანური/ფინანსური) ხარჯზე. - ორგანული კანონის პროექტი ითვალისწინებს კანდიდატის შემოწმების (კარი III, თავი X) საკანონმდებლო რეგულაციის დანერგვას, რომელიც საერთოა პროკურატურის ყველა თანამშრომლისთვის. ვინაიდან პროკურატურის სისტემაში საქმიანობა, თავის მხრივ, მოიცავს წვდომას კანონმდებლობით მკაცრად დაცულ ინფორმაციასთან, დაკავშირებულია პროფესიული პასუხისმგებლობის მაღალ სტანდარტებთან, რაზეც პირდაპირპროპორციულად ახდენს გავლენას პიროვნული მახასიათებლებიც, ინერგება სისტემა, ორგანული კანონის პროექტით პირდაპირ განსაზღვრული ინფორმაციის გადასამოწმებლად. აღნიშნული სისტემის ცალკეული კომპონენტების შესწავლა ხორცილდება მიმდინარე რეჟიმშიც, თუმცა ამას არ გააჩნია ორგანიზებული ხასიათი, რისი რეგლამენტაციაც ხორციელდება წარმოდგენილ კანონპროექტში. კანდიდატის შემოწმებას უზრუნველყოფს გენერალური ინსპექცია არ საჭიროებს დამატებითი ფინანსური/ადამიანური რესურსის მოზიდვას, ვინაიდან განხორციელდება არსებული რესურსის (ადამიანური/ფინანსური) ხარჯზე. - კანონპროექტით ინერგება პროკურორის/პროკურატურის გამომძიებლის საქმიანობის შეფასების (კარი IV, თავი XIV) სისტემა, რომელიც წარმოადგენს არსებული სისტემების რეფორმირების პროდუქტს და საუკეთესო საერთაშორისო პრაქტიკის დანერგვის შედეგს. აღნიშნული სისტემის დანერგვა ფინანსური რესურსის სახით რაიმე ცვლილებას არ საჭიროებს, ასევე არ საჭიროებს დამატებით ადამიანურ რესურსებს, რადგან განხორციელდება არსებული რესურსების ხარჯზე და წარმოადგენს არა რაიმე სახის ახალი სისტემის დანერგვას არამედ პროკურატურის სტრუქტურული ერთეულების საქმიანობის რეფორმირებულ პროდუქტს; - პროკურატურის თანამშრომლების კარიერის მართვისა და განვითარების (კარი IV, თავი XV) მიმართულებას არ ეხება რაიმე სახის ცვლილება, ყველა ცვლილება მხოლოდ ტექნიკური ხასიათისაა (ტექნიკურად დაიხვეწა ცალკეული ფორმულირებები) შესაბამისად ფინანსური რესურსის სახით რაიმე ცვლილებას არ საჭიროებს, ასევე არ საჭიროებს დამატებით ადამიანურ რესურსებს, რადგან განხორციელდება არსებული რესურსების ხარჯზე; ასევე დამატებით ფინანსურ წყაროებს არ საჭიროებს საგამოცდო პროცედურების და გადამზადების კურსის რეფორმირების ნაწილში, ვინაიდან სტაჟირებისა თუ სხვა სახის საგამოცდო პროცედურების და გადამზადების ორგანიზება ხდება მიმდინარე რეჟიმშიც, რასაც ტექნიკურად დაემატება გამოცდის განახლებული სახე, რომლის ჩატარება - უზრუნველყოფილი იქნება არსებული რესურსების (ფინანსური/ადამიანური) ხარჯზე; პროკურატურის თანამშრომლის პასუხისმგებლობის მარეგულირებელ ნორმებს ითვალისწინებს კანონის მოქმედი რედაქციაც, შესაბამისად დასაქმებული სუბიექტების მდგომარეობაზე რაიმე სახის ახალ გავლენას ცვლილებები (თავი XVII) არ იქონიებს. საერთაშორისო ორგანიზაციების (მითითებულია ზემოთ) რეკომენდაციების საფუძველზე, ორგანული კანონის პროექტით მხოლოდ ტექნიკურად დაიხვეწა და კანონში დეტალურად გაიწერა დისციპლინური პასუხისმგებლობის საფუძვლები, აისახა ამ მიმართულებით საკანონმდებლო დანაწესებს მიღმა დარჩენილი საკითხები, როგორიცაა დისციპლინური წარმოების პროცედურა, რეაგირების ფორმები, შედეგები, გასაჩივრების წესი და პირობები. აღნიშნული ნორმები ფორმულირებული იყო ეთიკის კოდექსში, შესაბამისად სისტემისთვის არ წარმოადგენს სიახლეს. რაც შეეხება შესაძლო ფინანსური რესურსებზე გავლენას, შინაარსიდან გამომდინარე წინასწარი პროგნოზირება რამდენი პირის პასუხისმგებლობა შეიძლება დადგეს და რა შედეგი მოყვეს შეუძლებელია, შესაბამისად რთულია ხარჯებისა თუ ეკონომიის სამომავლო განსაზღვრა. ამავდროულად, ამ მიმართულების ცვლილებები არ საჭიროებს დამატებითი ფინანსური/ადამიანური რესურსის მოზიდვას, ვინაიდან განხორციელდება არსებული რესურსის (ადამიანური/ფინანსური) ხარჯზე. - რაც შეეხება პროკურატურის დაფინანსებას და მატერიალურ ტექნიკურ უზრუნველყოფას (კარი V). საკონსტიტუციო ცვლილებების გათვალისწინებით, კერძოდ აღმასრულებელი ხელისუფლების დაქვემდებარებიდან საქართველოს პროკურატურის დამოუკიდებელ ორგანოდ ჩამოყალიბების გამო, პროკურატურის ხარჯები სახელმწიფო ბიუჯეტში გათვალისწინებული უნდა იყოს ცალკე ორგანიზაციული კოდით, აღნიშნული ცვლილება არ არის დაკავშირებული ფინანსური რესურსების მოცულობისა და წყაროს ცვლილებასთან, არამედ მხოლოდ ტექნიკური ხასიათის ცვლილებაა. ფინანსური დამოუკიდებლობის გარანტიების ზრდას ხელს უწყობს ორგანული კანონის პროექტის რეგულაცია, რომლითაც სახელმწიფო ბიუჯეტში პროკურატურისათვის განკუთვნილი ასიგნებების შემცირება წინა წლის დამტკიცებული ბიუჯეტით განსაზღვრულ მოცულობასთან შედარებით, პროკურატურის მიერ წარდგენილი ბიუჯეტის პროექტის, ასევე დამტკიცებული ბიუჯეტის კორექტირება შესაძლებელია მხოლოდ გენერალური პროკურორის (ნაცვლად იუსტიციის მინისტრისა) წინასწარი თანხმობით. აღნიშნული ნორმის არსებობა პრინციპულად მნიშვნელოვანია და პირდაპირპროპორციულად მოქმედებს პროკურატურის დამოუკიდებლობაზე და ამ დამოუკიდებლობის უზრუნველყოფისათვის მნიშვნელოვანი გარანტია, აღნიშნულის რეგლამენტირებისა და დაცულობის ხარისხის ზრდისთვის კი უმნიშვნელოვანესია გავრცელდეს სრულ ასიგნებაზე. რაც შეეხება შესყიდვების ორგანიზებას და მატერიალურ-ტექნიკურ უზრუნველყოფას იგი კვლავ განხორციელდება ცენტრალიზებულად და დამოუკიდებლად და ამ მხრივ არ ხდება რაიმე სახის ცვლილების შეტანა და შენარჩუნდება მიმდინარე (ცვლილებებამდე) მოქმედი პროცედურები და შესაბამისად არ საჭიროებს დამატებითი ფინანსური/ადამიანური რესურსის მოზიდვას, ვინაიდან განხორციელდება არსებული რესურსის (ადამიანური/ფინანსური) ხარჯზე. ბ.დ) სახელმწიფოს ახალი ფინანსური ვალდებულებები კანონპროექტის მიღება არ ითვალისწინებს სახელმწიფოს მიერ ახალი ფინანსური ვალდებულებების აღებას. ბ.ე) კანონპროექტის მოსალოდნელი ფინანსური შედეგები იმ პირთათვის, რომელთა მიმართაც ვრცელდება კანონპროექტის მოქმედება პროკურატურის თანამშრომლის სოციალური დაცვის მიმართულების მარეგულირებელ ნორმებში (თავი XXI. სოციალური დაცვა, შრომის ანაზღაურება, დახმარება, სპეციალური წოდებები) ძირითადად განხორციელდა ტექნიკური ხასიათის ცვლილებები, დაიხვეწა და შეივსო ნორმები იმ ნაწილში რომელიც პრაქტიკული თვალსაზრისით ხორციელდებოდა თუმცა არ იყო სათანადოდ ასახული კანონში (მაგ.მუხლი 80, ნაწილი 4, ნაწილი 9), აღნიშნულიდან გამომდინარე ამ მიმართულების ცვლილებები არ საჭიროებს დამატებითი ფინანსური რესურსის მოზიდვას, ვინაიდან განხორციელდება არსებული რესურსის (ფინანსური) ხარჯზე.რაც შეეხება 82-ე მუხლში მოცემული დახმარების ზრდის ფაქტს და საბიუჯეტო რესურსებზე შესაძლო გავლენას, შინაარსიდან გამომდინარე წინასწარი პროგნოზირება რამდენი პირის მიმართ შეიძლება დადგეს ან არდადგეს მსგავსი მდგომარეობა შეუძლებელია, შესაბამისად რთულია ხარჯების სამომავლო განსაზღვრა. რაც შეეხება სპეციალური წოდებების მინიჭების წესს (მუხლი 83) იგი არ იცვლება და შესაბამისად საჭიროების შემთხვევაში განხორციელდება არსებული ფინანსური რესურსის ხარჯზე. ბ.ვ) კანონპროექტით დადგენილი გადასახადის, მოსაკრებლის ან სხვა სახის გადასახდელის ოდენობა და ოდენობის განსაზღვრის პრინციპი: კანონპროექტით არ ხდება რაიმე გადასახადის, მოსაკრებლის ან სხვა სახის გადასახდელის დაწესება. გ) კანონპროექტის მიმართება საერთაშორისო სამართლებრივ სტანდარტებთან გ.ა) კანონპროექტის მიმართება ევროკავშირის სამართალთან კანონპროექტი არ ეწინააღმდეგება ევროკავშირის სამართალს. გ.ბ) კანონპროექტის მიმართება საერთაშორისო ორგანიზაციებში საქართველოს წევრობასთან დაკავშირებულ ვალდებულებებთან კანონპროექტი არ ეწინააღმდეგება საერთაშორისო ორგანიზაციებში საქართველოს წევრობასთან დაკავშირებულ ვალდებულებებს. გ.გ) კანონპროექტის მიმართება საქართველოს ორმხრივ და მრავალმხრივ ხელშეკრულებებთან და შეთანხმებებთან, აგრეთვე, ისეთი ხელშეკრულების/შეთანხმების არსებობის შემთხვევაში, რომელსაც უკავშირდება კანონპროექტის მომზადება, - მისი შესაბამისი მუხლი ან/და ნაწილი: კანონპროექტი არ ეწინააღმდეგება საქართველოს მიერ დადებულ ორმხრივ და მრავალმხრივ ხელშეკრულებებს. გ.დ) არსებობის შემთხვევაში, ევროკავშირის ის სამართლებრივი აქტი, რომელთან დაახლების ვალდებულებაც გამომდიონარეობს „ერთი მხრივ , საქართველოსა და, მეორე მხრივ, ევროკავშირსა და ევროპის ატომური ენერგიის გაერთიანებას და მათ წევრ სახელმწიფოებს შორის ასოცირებბის შესახებ შეთანხმებიდან“ ან ევროკავშირთან დადებული საქართველოს სხვა ორმხრივი და მრავალმხრივი ხელშეკრულებებიდან: ასეთი არ არსებობს დ) კანონპროექტის მომზადების პროცესში მიღებული კონსულტაციები: დ.ა) სახელმწიფო, არასახელმწიფო ან/და საერთაშორისო ორგანიზაცია/დაწესებულება, ექსპერტები, რომლებმაც მონაწილეობა მიიღეს კანონპროექტის შემუშავებაში, ასეთის არსებობის შემთხვევაში: საქართველოს პარლამენტის კვლევითი ცენტი; პროფესორები: გიორგი ღლონტი და მალხაზ ბაძაღუა; დარგის ექსპერტები: კახაბერ ურიადმყოფელი, სოფო ვერძეული (ადამიანის უფლებების სწავლებისა და მონიტორინგის ცენტრი -EMC) დ.ბ) კანონპროექტის შემუშავებაში მონაწილე ორგანიზაციის (დაწესებულების) ან/და ექსპერტის შეფასება კანონპროექტის მიმართ, ასეთის არსებობის შემთხვევაში: ასეთი არ არსებობს. ე) კანონპროექტის ავტორი იურიდიულ საკითხთა კომიტეტში შექმნილი პროკურატურის სამუშაო ჯგუფი ვ) კანონპროექტის ინიციატორი პარლამენტის წევრები: ეკა ბესელია, გედევან ფოფხაძე, რუსლან პოღოსიანი