„სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურის შესახებ“

პროექტი საქართველოს კანონი სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურის თავი I ზოგადი დებულებანი მუხლი 1. კანონის რეგულირების სფერო ეს კანონი განსაზღვრავს სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურის საქმიანობის ძირითად პრინციპებს, მის ფუნქციებსა და ამოცანებს, სამსახურის მოსამსახურეთა (სამხედრო ან სპეციალური წოდების მქონე პირი, საჯარო მოსამსახურე, აღნიშნული სამსახურის მმართველობაში მოსამსახურე (შემდგომში- მოქმედი საჯარო მოსამსახურე)) მიერ სამართლის იურიდიული პირის სამსახურის გავლის მათი წესს, სამართლებრივი და სოციალური დაცვის გარანტიებს, სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურის კონტროლის ფორმებს და სხვა საკითხებს. მუხლი 2. სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახური 1. სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახური (შემდგომში - სამსახური) წარმოადგენს საქართველოს მთავრობის უშუალო დაქვემდებარებაში არსებულ აღმასრულებელი ხელისუფლების სპეციალური დანიშნულების გასამხედროებულ დაწესებულებათა სისტემას, რომელიც თავისი კომპეტენციის ფარგლებში უზრუნველყოფს სახელმწიფო უსაფრთხოების დაცვას და ასრულებს საქართველოს კანონმდებლობით მისთვის დაკისრებულ სხვა ფუნქციებსა და ამოცანებს. 2. სამსახურის სისტემა მოიცავს სტრუქტურულ ქვედანაყოფებს, ტერიტორიულ ორგნოებს და მმართველობის სფეროში მოქმედ საჯარო სამართლის იურიდიულ პირებს. 3. სამსახური და მისი თანამდებობის პირები უფლებამოსილნი არიან სამართლებრივ აქტებზე, ბლანკებზე, ბეჭდებსა და შტამპებზე სრული სახით გამოიყენონ სახელმწიფო გერბი. 4. სამსახური უფლებამოსილია ამ კანონით განსაზღვრული უფლებამოსილებების განხორციელებისას მატერიალური ან/და ელექტრონული დოკუმენტის სახით შექმნას, მიიღოს, შეინახოს ნებისმიერი დოკუმენტი (მათ შორის, საარქივო მასალა), აგრეთვე გამოიყენოს ელექტრონული დოკუმენტბრუნვის სისტემა, მართვის ერთიანი ავტომატური საშუალებები, ელექტრონული ხელმოწერა, ელექტრონული ან/და ტექნიკური საშუალებით ხელმოწერა. ელექტრონულ დოკუმენტს და მის ამონაბეჭდს აქვს ისეთივე იურიდიული ძალა, როგორიც მატერიალურ დოკუმენტს. დოკუმენტზე ელექტრონული ხელმოწერა, აგრეთვე ელექტრონული ან/და ტექნიკური საშუალებით ხელმოწერა ითვლება მატერიალურ დოკუმენტზე პირადი ხელმოწერის თანაბარი იურიდიული ძალის მქონედ. მუხლი 3. სამსახურის საქმიანობის სამართლებრივი საფუძვლები სამსახურის კონსტიტუცია, კანონები, საქმიანობის საერთაშორისო საქართველოს პრემიერ-მინისტრის, სამართლებრივი ხელშეკრულებები, პარლამენტის, სამსახურის საფუძვლებია: ეს კანონი, საქართველოს უფროსის საქართველოს საქართველოს მთავრობის, სამართლებრივი სხვა საქართველოს აქტები და სხვა ნორმატიული აქტები. მუხლი 4. სამსახურის საქმიანობის ძირითადი სახელმძღვანელო პრინციპები სამსახურის საქმიანობის ძირითადი სახელმძღვანელო პრინციპებია: ა) კანონიერება; ბ) ადამიანის ძირითადი უფლებებისა და თავისუფლებების დაცვა და პატივისცემა; გ) საქმიანობის ღია და ფარული ფორმების ერთობლიობა; დ) ერთიანობა და ცენტრალიზაცია; ე) დისკრიმინაციის დაუშვებლობა; ვ) თანაზომიერებისა და დისკრეციული უფლებამოსილების განხორციელება; ზ) პოლიტიკური ნეიტრალობა. მუხლი 5. სამსახურის საქმიანობის ძირითადი მიმართულებები სამსახურის საქმიანობის ძირითადი მიმართულებებია: ა) სახელმწიფო უსაფრთხოების დაცვა; ბ) საქართველოს კონსტიტუციური წყობილების, სუვერენიტეტის, ტერიტორიული მთლიანობის, სამეცნიერო-ეკონომიკური და სამხედრო პოტენციალის დაცვა უცხო ქვეყნების სპეციალური სამსახურებისა და ცალკეულ პირთა მართლსაწინააღმდეგო ქმედებისაგან; გ) სახელმწიფოს არაკონსტიტუციური, კონსტიტუციური ძალადობრივი გზით სისტემისა შეცვლის და გამოვლენა ხელისუფლების და დაცვის უზრუნველყოფა; დ) ქვეყნის ეკონომიკური უსაფრთხოების უზრუნველყოფა; ე) ტერორიზმთან და ექსტრემიზმთან ბრძოლა; ვ) ტრანსნაციონალური ორგანიზებული და სხვა საერთაშორისო დანაშაულის წინააღმდეგ ბრძოლა; ზ) საჯარო სამსახურში ინტერესთა შეუთავსებლობისა და კორუფციის თავიდან აცილების, გამოვლენისა და აღკვეთის ღონისძიებების განხორციელება; თ) სახელმწიფო საიდუმლოების რეჟიმის დაცვა, საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით სახელმწიფო საიდუმლოების დაცვის უზრუნველყოფის ღონისძიებათა რეალიზაცია და მათი შესრულების კონტროლი; ი) საქართველოს კანონმდებლობის მიხედვით სამსახურის კომპეტენციას მიკუთვნებულ და საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებებით განსაზღვრულ დანაშაულთა თავიდან აცილება, გამოვლენა, აღკვეთა და გამოძიება; კ) სახელმწიფო უსაფრთხოებისა და ქვეყნის საგარეო საფრთხეებისაგან დაცვის მიზნით სხვა საჭირო ღონისძიების განხორციელება. თავი II. სამსახურის შემადგენლობა, სამსახურის უფროსის არჩევა და მისი უფლებამოსილების შეწყვეტა მუხლი 6. სამსახურის უფროსი და მისი მოადგილეები 1. სამსახურის საქმიანობის ძირითად მიმართულებებს წარმართავს და ხელმძღვანელობს სამსახურის უფროსი. 2. სამსახურის უფროსი: ა) აწესრიგებს სამსახურის გამგებლობის სფეროს მიკუთვნებულ საკითხებს; ბ) გამოსცემს ნორმატიულ აქტებს „საქართველოს ნორმატიული აქტების შესახებ“ საქართველოს კანონით დადგენილი წესით; გ) გამოსცემს ინდივიდუალურ ადმინისტრაციულ-სამართლებრივ აქტებს; დ) თანამდებობაზე ნიშნავს და ათავისუფლებს მოსამსახურეებს, განსაზღვრავს მათ უფლებამოსილებებს; ე) დასანიშნად წარუდგენს საქართველოს პრემიერ-მინისტრს სამსახურის უფროსის მოადგილეებს; ვ) თავისი კომპეტენციის ფარგლებში ანიჭებს მოსამსახურეებს სახელმწიფო სპეციალურ და სამხედრო წოდებებს; ზ) საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად წაახალისებს და დისციპლინურ პასუხისმგებლობას აკისრებს მოსამსახურეებს, წარადგენს მათ სახელმწიფო ჯილდოზე; თ) ქმნის კომისიებსა და სამუშაო ჯგუფებს; ი) წარმოადგენს სამსახურს საერთაშორისო და სხვა ორგანიზაციებთან ურთიერთობებში; კ) ასრულებს საქართველოს კანონმდებლობით მინიჭებულ სხვა უფლებამოსილებებს. 3. სამსახურის უფროსს ჰყავს პირველი მოადგილე და მოადგილეები. 4. სამსახურის უფროსის მოადგილეებს, სამსახურის უფროსის წარდგინებით თანამდებობაზე ნიშნავს და თანამდებობიდან ათავისუფლებს საქართველოს პრემიერ- მინისტრი. 5. სამსახურის უფროსის მოადგილეთა უფლებამოსილება განისაზღვრება სამსახურის დებულებით, სამსახურის უფროსის სამართლებრივი აქტებით და სხვა ნორმატიული აქტებით. მუხლი 7. სამსახურის უფროსის არჩევის წესი 1. სამსახურის უფროსის კანდიდატურას საქართველოს მთავრობას წარუდგენს საქართველოს პრემიერ-მინისტრი. საქართველოს მთავრობა, სამსახურის უფროსის კანდიდატურის მოწონების შემთხვევაში ასარჩევად წარუდგენს მას საქართველოს პარლამენტს. 2. საქართველოს პარლამენტი, საქართველოს მთავრობის მიერ შესაბამისი კანდიდატურის წარდგენიდან არაუგვიანეს 14 დღისა ირჩევს სამსახურის უფროსს. 3. საქართველოს პარლამენტი, სამსახურის უფროსის არჩევის შესახებ გადაწყვეტილებას იღებს საქართველოს პარლამენტის რეგლამენტით დადგენილი წესით. 4. საქართველოს პარლამენტი, სამსახურის უფროსს ირჩევს 6 წლის ვადით. ერთი და იგივე პირი სამსახურის უფროსის თანამდებობაზე არ შეიძლება არჩეულ იქნეს ზედიზედ ორჯერ. მუხლი 8. სამსახურის უფროსის თანამდებობრივი შეუთავსებლობა 1. სამსახურის უფროსის თანამდებობა შეუთავსებელია სახელმწიფო ან კერძო სამსახურში ნებისმიერ თანამდებობასთან და ანაზღაურებად საქმიანობასთან, გარდა სამეცნიერო, პედაგოგიური და შემოქმედებითი საქმიანობისა. სამსახურის უფროსი არ შეიძლება იყოს პოლიტიკური პარტიის წევრი ან მონაწილეობდეს პოლიტიკურ საქმიანობაში. 2. სამსახურის უფროსი ვალდებულია არჩევიდან 1 თვის ვადაში შეწყვიტოს მის თანამდებობასთან შეუთავსებელი საქმიანობა. თუ სამსახურის უფროსი ამ ვადაში არ შეასრულებს აღნიშნულ მოთხოვნას, მისი უფლებამოსილება ვადამდე წყდება და საქართველოს მთავრობა ამ კანონით და საქართველოს პარლამენტის რეგლამენტით დადგენილი წესით საქართველოს პარლამენტს ასარჩევად წარუდგენს ახალ კანდიდატურას. მუხლი 9. სამსახურის უფროსის ანგარიშვალდებულება 1. სამსახურის უფროსი ანგარიშვალდებულია საქართველოს პარლამენტის წინაშე. სამსახურის უფროსი, როგორც საქართველოს მთავრობის უშუალო დაქვემდებარებაში არსებულ აღმასრულებელი ხელისუფლების სპეციალური დანიშნულების გასამხედროებულ დაწესებულებათა სისტემის ხელმძღვანელი, ანგარიშვალდებულია აგრეთვე საქართველოს მთავრობის წინაშე. 2. სამსახურის უფროსი ვალდებულია წელიწადში ერთხელ გაწეული საქმიანობის შესახებ ანგარიშით წარდგეს საქართველოს პარლამენტის წინაშე. 3. საქართველოს პარლამენტი უფლებამოსილია შეაფასოს სამსახურის უფროსის მიერ გაწეული საქმიანობა და საქართველოს პარლამენტის დადგენილებით დაამტკიცოს შესაბამისი რეკომენდაციები და წინადადებები. მუხლი 10. სამსახურის უფროსის უფლებამოსილების შეწყვეტა 1. სამსახურის უფროსს უფლებამოსილება უწყდება, თუ: ა) მან დაკარგა საქართველოს მოქალაქეობა; ბ) მან ზედიზედ 4 თვის განმავლობაში ვერ შეასრულა თავისი მოვალეობა; გ) მის მიმართ კანონიერ ძალაში შევიდა სასამართლოს გამამტყუნებელი განაჩენი; დ) ის სასამართლომ უგზო-უკვლოდ დაკარგულად აღიარა, გარდაცვლილად გამოაცხადა ან მხარდაჭერის მიმღებად ცნო, თუ სასამართლოს გადაწყვეტილებით სხვა რამ არ არის განსაზღვრული; ე) მან დაიკავა ან უკავია სამსახურის უფროსის სტატუსთან შეუთავსებელი თანამდებობა ან ახორციელებს მასთან შეუთავსებელ საქმიანობას; ვ) ის ნებაყოფლობით გადადგა თანამდებობიდან; ზ) მას გაუვიდა უფლებამოსილების ვადა; თ) მას უნდობლობა გამოუცხადა საქართველოს პარლამენტმა; ი) ის გარდაიცვალა. 2. ამ მუხლის პირველი პუნქტის „ბ“ და „ე“ ქვეპუნქტებით გათვალისიწინებულ შემთხვევაში, საქართველოს მთავრობის გადაწყვეტილების საფუძველზე, სამსახურის უფროსს უჩერდება სამსახურებრივი უფლებამოსილება და მის მოვალეობას ასრულებს მისი პირველი მოადგილე ან საქართველოს მთავრობის მიერ განსაზღვრული სამსახურის უფროსის ერთ-ერთი მოადგილე. 3. ამ მუხლის „ბ“, „ე“ და „თ“ ქვეპუნქტებით გათვალისწინებულ შემთხვევებში სამსახურის უფროსისთვის უფლებამოსილების შეწყვეტის საკითხები განისაზღვრება საქართველოს პარლამენტის რეგლამენტით.“. თავი III. სამსახურის ძირითადი ფუნქციები და უფლებამოსილებანი მუხლი 11. სამსახურის ძირითადი ფუნქციები სამსახური ძირითადი ფუნქციებია: ა) სახელმწიფო უსაფრთხოების დაცვა; ბ) ადამიანის უფლებებისა და თავისუფლებების დაცვა; გ) სამსახურის საქმიანობის ძირითადი მიმართულებების განხორციელება; დ) სამსახურის აგრეთვე სხვა საგამოძიებო ქვემდებარეობას მიკუთვნებულ დანაშაულთა, სამართალდარღვევათა თავიდან აცილებისა და აღკვეთის მიზნით პრევენციული ღონისძიებების განხორციელება; ე) სამსახურის საგამოძიებო ქვემდებარეობას მიკუთვნებულ დანაშაულთა გამოვლენა და გამოძიება; ვ) სამსახურის საგამოძიებო ქვემდებარეობას მიკუთვებულ დანაშაულთა, აგრეთვეა სხვა სამართალდარღვევათა, მოსალოდნელი საფრთხეების, რისკებისა და გამოწვევების ანალიზი და მის კომპეტენციას მიკუთვნებულ სფეროებში დამნაშავეობასთან ბრძოლის სტრატეგიის შემუშავება. მუხლი 12. სამსახურის ძირითადი უფლებამოსილებანი 1. სამსახური პრევენციული ფუნქციების შესრულების უზრუნველსაყოფად თავისი კომპეტენციის ფარგლებში უფლებამოსილია: ა) სახელმწიფო უსაფრთხოების წინაშე მდგარი საფრთხეების თავიდან ასაცილებლად განახორციელოს შესაბამისი პრევენციული ღონისძიებები, მათ შორის ვინაობის დადგენის მიზნით შეუმოწმოს პირს პირადობის (ბინადრობის) დამადასტურებელი დოკუმენტები, თუ არის საკმარისი საფუძველი ეჭვისათვის, რომ მან ჩაიდინა სამსახურის საგამოძიებო ქვემდებარეობას მიკუთვნებული დანაშაული, ან თუ ესეთი შემოწმება დაკავშირებულია მოსამსახურის სამსახურებრივი მოვალეობის შესრულებასთან;. ბ) მიიღოს გადაუდებელი ზომები ადამიანის სიცოცხლისა და ჯანმრთელობის დასაცავად, გაუწიოს მას პირველადი გადაუდებელი სამედიცინო დახმარება; გ) გააფრთხილოს სახელმწიფო ორგანოები, ფიზიკური და იურიდიული პირები იმ დარღვევათა შესახებ, რომლებიც საფრთხეს უქმნის სახელმწიფოს უსაფრთხოებას; დ) თავისი კომპეტენციის ხელშეკრულებებისსაფუძველზე, შესაბამის ფარგლებში, უწყებებთან ერთად საერთაშორისო მიიღოს ზომები საქართველოს ტერიტორიაზე უცხო ქვეყნებისა და საერთაშორისო ორგანიზაციების წარმომადგენლობათა პირადი და ქონებრივი უსაფრთხოების, აგრეთვე საქართველოს საზღვრების გარეთ საქართველოს დაწესებულებებისა და მოქალაქეების უსაფრთხოების უზრუნველსაყოფად; ე) მონაწილეობა მიიღოს საერთაშორისო ღონისძიებათა უსაფრთხოების უზრუნველყოფაში; ვ) საგანგებო ან საომარი მდგომარეობის დროს უზრუნველყოს სახელმწიფოს სამობილიზაციო-გამწვევი პუნქტებისა და ოპერატიულ-მმართველობითი შტაბების უსაფრთხოება და მზადყოფნა; ზ) უზრუნველყოს სამსახურის სრული სამობილიზაციო მზადყოფნა; თ) მიიღოს და რეგისტრაციაში გაატაროს ინფორმაცია იმ დანაშაულებზე, რომელთა შესახებ საქმის წარმოება სამსახურის კომპეტენციას განეკუთვნება, აწარმოოს ასეთ დანაშაულთა ჩამდენი პირების აღრიცხვა; ი) აცნობოს საქართველოს პრემიერ-მინისტრს, საქართველოს პარლამენტის თავმჯდომარეს, უმაღლეს სახელმწიფო ორგანოებსა და დაინტერესებულ უწყებებს სახელმწიფოს უსაფრთხოებისთვის მოსალოდნელი საფრთხეების შესახებ; კ) ღია და ფარული წყაროებიდან განახორციელოს ინფორმაციის მოპოვება, მიღებული ინფორმაციის ანალიტიკური დამუშავება და განზოგადება; ლ) უზრუნველყოს სასაზღვრო-გამშვებ პუნქტებზე ბირთვული, რადიაციული, ქიმიური და ბიოლოგიური უსაფრთხოება; მ) უზრუნველყოს მასობრივი განადგურების იარაღის უკანონო ბრუნვის პრევენცია, გამოვლენა და აღკვეთა; ნ) განახორციელოს საქართველოს კანონმდებლობით მისთვის მინიჭებული სხვა უფლებამოსილებები. 2. სამსახური სახელმწიფო უსაფრთხოების წინაშე მდგარ საფრთხეებზე რეაგირების მიზნით თავისი კომპეტენციის ფარგლებში უფლებამოსილია: ა) საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით აწარმოოს გამოძიება, დანაშაულში ბრალდებულ და დამნაშავე პირთა ძებნა-დაკავება; ბ) კანონით დადგენილი წესით განახორციელოს ოპერატიულ-სამძებრო ღონისძიებები, აგრეთვე საგამოძიებო და ფარული საგამოძიებო მოქმედებები; გ) პროკურატურის, საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს, სახელმწიფო დაცვის სპეციალური სამსახურისა და სხვა სახელმწიფო ორგანოებთან ერთად მონაწილეობა მიიღოს ორგანიზებული დანაშაულის, კორუფციისა და ნარკობიზნესის წინააღმდეგ ბრძოლის ღონისძიებებში; დ) გადაუდებელი აუცილებლობისას გამოიყენოს სახელმწიფო ორგანოების, ფიზიკური და იურიდიული პირების (გარდა უცხო ქვეყნის დიპლომატიური წარმომადგენლობის და საკონსულო დაწესებულებისა) კუთვნილი: დ.ა) კავშირგაბმულობის საშუალებები - შესაბამის სახელმწიფო ორგანოებთან, ფიზიკურ და იურიდულ პირებთან აუცილებელი კომუნიკაციის დასამყარებლად; დ.ბ) სატრანსპორტო საშუალებები - შემთხვევის ადგილზე მისასვლელად, დანაშაულის აღსაკვეთად ან/და იმ პირის დასაკავებლად, რომელმაც ჩაიდინა დანაშაული ან რომელიც ბრალდებულია მის ჩადენაში; შენიშვნა: ამ პუნქტის „დ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში, სამსახური ვალდებულია კავშირგაბმულობისა და სატრანსპორტო საშუალებათა მფლობელებს აუნაზღაუროს გაწეული ხარჯი და მიყენებული ზიანი. ე) უზრუნველყოს კომპიუტერული მონაცემებისა და ტექნიკური აღჭურვილობის საექსპერტო-კრიმინალისტიკური გამოკვლევა; ვ) საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით მონაწილეობა მიიღოს საზოგადოებრივი უსაფრთხოებისა და მართლწესრიგის დაცვის ღონისძიებებში; ზ) განახორციელოს საქართველოს კანონმდებლობით მისთვის მინიჭებული სხვა უფლებამოსილებები. 3. სამსახური, კონტრდაზვერვითი საქმიანობის მიმართულებით თავისი კომპეტენციის ფარგლებში უფლებამოსილია: ა) განახორციელოს კონტრდაზვერვითი საქმიანობა უცხო ქვეყნების სპეციალური სამსახურებისა და ორგანიზაციების საქართველოს წინააღმდეგ მიმართული დაზვერვითი საქმიანობის თავიდან აცილების, გამოვლენის და აღკვეთის მიზნით, აგრეთვე მიიღოს საჭირო ზომები სახელმწიფო უსაფრთხოების უზრუნველსაყოფად; ბ) სახელმწიფოს უსაფრთხოების უზრუნველყოფის მიზნით საქართველოს სამხედრო ძალებში აწარმოოს კონტრდაზვერვითი საქმიანობა; გ) განახორციელოს საქართველოს კანონმდებლობით მისთვის მინიჭებული სხვა უფლებამოსილებები. 4. სამსახური, სახელმწიფო საიდუმლოების დაცვის მიზნით თავისი კომპეტენციის ფარგლებში უფლებამოსილია: ა) საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით მონაწილეობა მიიღოს სახელმწიფო საიდუმლოების დაცვის ღონისძიებათა შემუშავებასა და რეალიზაციაში, განახორციელოს კონტროლი მათ შესრულებაზე იმ ორგანიზაციებსა და საწარმოებში (მიუხედავად მათი საკუთრების ფორმისა), სადაც წარმოებს სახელმწიფო საიდუმლოებასთან დაკავშირებული საქმიანობა; ბ) შეამოწმოს პირი სახელმწიფო საიდუმლოებასთან დასაშვებად; გ) სახელმწიფო საიდუმლოების კანონმდებლობით დადგენილი ორგანიზაციებში განახორციელოს ელექტრონული საშუალებების დაცვის წესით უზრუნველსაყოფად საწარმოებში, კავშირგაბმულობისა კონტროლი, რომლებიც საქართველოს დაწესებულებებსა და ინფორმატიკის გამოიყენება და იმ სახელმწიფო საიდუმლოების შემცველი ინფორმაციის შესაქმნელად, დასამუშავებლად, შესანახად და გასაგზავნად; დ) საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით შეამოწმოს სახელმწიფო, ავტონომიური რესპუბლიკების და ადგილობრვი თვითმმართველობის ორგანოები, აგრეთვე ფიზიკური და იურიდიული პირები სახელმწიფო საიდუმლოებასთან დაკავშირებული საქმიანობის წარმოების უფლების მისაცემად სათანადო ნებართვის გაფორმებისათვის; ე) განახორციელოს საქართველოს კანონმდებლობით მისთვის მინიჭებული სხვა უფლებამოსილებები. 5. სამსახური, სახელმწიფოს სტრატეგიული დანიშნულების და სასიცოცხლო მნიშვნელობის ობიექტების უსაფრთხოების მიზნით თავისი კომპეტენციის ფარგლებში უფლებამოსილია: ა) სათანადო უწყებებთან ერთად განახორციელოს შესაბამისი ღონისძიებები საქართველოს სახელმწიფო საზღვრის, სასიცოცხლო მნიშვნელობის სტრატეგიული დანიშნულების ობიექტების, ტრანსპორტისა და კავშირგაბმულობის საშუალებების უსაფრთხოების უზრუნველსაყოფად; ბ) თავისი კომპეტენციის ფარგლებში, სახელმწიფო დაცვის სპეციალურ სამსახურთან და საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროსთან კოორდინაციით, ოპერატიულად უზრუნველყოს საქართველოს სახელმწიფო საზღვრის, სტრატეგიული ობიექტებისა და სახელმწიფო ორგანოთა უმაღლესი თანამდებობის პირების დაცვა; გ) საჭიროების კანონმდებლობის მნიშვნელობის შემთხვევაში, შესაბამისად, მქონე თავისი სახელმწიფოს სახელმწიფო ამოცანების შესასრულებლად, უშიშროებისათვის განსაკუთრებული ორგანოებსა და დაწესებულებებში, აგრეთვე საზღვარგარეთ საქართველოს სახელმწიფო წარმომადგენლობებში დანიშნოს ოფიცერი უშიშროების საკითხებში; დ) განახორციელოს საქართველოს კანონმდებლობით მისთვის მინიჭებული სხვა უფლებამოსილებები. 6. სამსახური, უზრუნველყოფის, მასში ტექნიკურ შემავალი დანაყოფების საშუალებათა ტექნიკური გამოყენებისა საშუალებებით და დაკვირვების ელექტრონული საშუალებების ბრუნვის კონტროლის მიზნით თავისი კომპეტენციის ფარგლებში უფლებამოსილია: ა) უზრუნველყოს სამსახურის სისტემის დანაყოფებთან გამართული უწყებრივი კავშირი; ბ) ბ) საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით განახორციელოს დაკვირვების ელექტრონული საშუალებების (საქართველოს მთავრობის დადგენილებით განსაზღვრული ტექნიკური მოწყობილობები, რომლებიც სპეციალურად განკუთვნილია სატელეფონო საუბრების ფარული მიყურადების და ჩაწერისათვის, კავშირგაბმულობის არხიდან ინფორმაციის ფარული მოხსნისა და ფიქსაციისთვის, საფოსტო-სატელეგრაფო გზავნილთა ფარული კონტროლისთვის, ფარული ვიდეო და აუდიო ჩაწერისათვის, ფარული კინო და ფოტო-გადაღებისთვის, ელექტრონული თვალყურის დევნებისთვის, აგრეთვე ელექტრონული, რადიოელექტრონული და მაღალსიხშული მოწყობილებები, რომლებსაც გააჩნიათ დაშიფვრის სპეციალური საშუალება და გამოიყენებიან ინფორმაციის გადასაცემად, მისაღებად, შესანახად და დასაცავად, და სხვ.) საქართველოში შემოტანის, საქართველოდან გატანის, დამზადების და შეძენის კონტროლი; გ) გზებსა და შენობის გარე პერიმეტრზე, სასაზღვრო გამშვებ პუნქტებზე საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით დაამონტაჟოს/განათავსოს აგრეთვე გამოიყონოს სამსახურის ან/და სხვის მფლობელობაში არსებული დამონტაჟებული ავტომატური ფოტო და ვიდეოტექნიკა; დ) განახორციელოს საქართველოს კანონმდებლობით მისთვის მინიჭებული სხვა უფლებამოსილებები. 7. სამსახურის საშუალებები საქმიანობის განისაზღვრება განხორციელების საქართველოს ფორმები, კანონმდებლობით მეთოდები და და სამსახურის სამართლებრივი აქტებით. აღნიშნული მეთოდებისა და საშუალებების გამოყენება არ უნდა აყენებდეს ზიანს ადამიანის სიცოცხლესა და ჯანმრთელობას, არ უნდა ლახავდეს ადამიანის პატივსა და ღირსებას, არ უნდა აზიანებდეს გარემოს. მუხლი 13. იმ პირთან ურთიერთობა, რომელიც დახმარებას უწევს სამსახურს 1. სამსახური უფლებამოსილია, მასზე დაკისრებული ფუნქციებისა და ამოცანების განსახორციელებლად გამოიყენოს საქართველოს მოქალაქეთა, უცხო ქვეყნის მოქალაქეთა და მოქალაქეობის არმქონე პირთა ნებაყოფლობითი კონფიდენციალური დახმარება და ამისთვის მათთან დაამყაროს ღია ან ფარული ურთიერთობა. 2. სახელმწიფო უსაფრთხოების დაცვის მიზნით პირს უფლება აქვს ნებაყოფლობით ითანამშრომლოს და დახმარება გაუწიოს სამსახურს. 3. პირს, რომელიც დახმარებას უწევს სამსახურს, უფლება აქვს: ა) სამსახურთან დადოს კონტრაქტი კონფიდენციალური თანამშრომლობის შესახებ; ბ) სამსახურის თანამშრომლებისაგან მიიღოს განმარტებები თავისი ამოცანების, უფლებებისა და მოვალეობების თაობაზე; გ) კონსპირაციის მიზნით გამოიყენოს პირადობის დამადასტურებელი დაშიფრული დოკუმენტები; დ) მიიღოს ანაზღაურება კონტრაქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში, აგრეთვე იმ ზიანის კომპენსაცია, რაც მიადგა მის ჯანმრთელობას ან ქონებას სამსახურისათვის დახმარების გაწევისას. 4. პირი, რომელიც კონტრაქტის საფუძველზე დახმარებას უწევს სამსახურს, ვალდებულია: ა) შეასრულოს სამსახურის დავალებები მის წინაშე მდგარი ამოცანების გადასაწყვეტად; ბ) დაიცვას სამსახურთან დადებული კონტრაქტის პირობები; გ) განზრახ არ მიაწოდოს სამსახურს ყალბი ან ცილისმწამებლური ინფორმაცია. 5. პირი, რომელიც დახმარებას უწევს სამსახურს, ამ სამსახურისათვის განზრახ ყალბი ან ცილისმწამებლური ინფორმაციის მიწოდებისათვის, ამ კანონით დაცული იმ ინფორმაციის გამჟღავნებისთვის, რომელიც მისთვის ცნობილი გახდა სამსახურთან თანამშრომლობის დროს, პასუხს აგებს საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად. 6. იმ პირის სოციალური უფლებების დაცვა, რომელიც დახმარებას უწევს სამსახურს, განისაზღვრება საქართველოს კანონმდებლობით. თავი IV. იძულების ღონისძიებები მუხლი 14. იძულების ღონისძიებები 1. იძულების ღონისძიებები არის სამსახურის მოსამსახურის მიერ ფიზიკური ძალის, სპეციალური საშუალებებისა და ცეცხლსასროლი იარაღის ამ კანონით გათვალისწინებული მიზნებით გამოყენება. 2. დაკისრებული ფუნქციების შესრულების უზრუნველსაყოფად მოსამსახურე უფლებამოსილია პროპორციულად გამოიყენოს გამოსადეგი იძულების ღონისძიებები მხოლოდ აუცილებლობის შემთხვევაში, იმ ინტენსივობით, რომელიც უზრუნველყოფს კანონიერი მიზნის მიღწევას. 3. მოსამსახურე უფლებამოსილია გამოიყენოს ცეცხლსასროლი იარაღი და სპეციალური საშუალებები მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ მას გავლილი აქვს სპეციალური მომზადება. 4. სამსახურის მოსამსახურე ვალდებულია ფიზიკური ძალის, სპეციალური საშუალებებისა და ცეცხლსასროლი იარაღის გამოყენების შესახებ წინასწარ გააფრთხილოს პირი, მისცეს გონივრული ვადა მისი კანონიერი მოთხოვნის შესასრულებლად, გარდა იმ შემთხვევისა, როცა დაყოვნებამ შეიძლება გამოიწვიოს პირის ან/და მოსამსახურის სიცოცხლისა და ჯანმრთელობის ხელყოფა ან სხვა მძიმე შედეგი, ან შექმნილ სიტუაციაში ასეთი გაფრთხილება გაუმართლებელი ან შეუძლებელია. 5. იძულების ღონისძიების სახე და ინტენსიურობა განისაზღვრება კონკრეტული სიტუაციის, სამართალდარღვევის ინდივიდუალური თავისებურებების ხასიათისა და გათვალისწინებით. სამართალდამრღვევის ამასთანავე, იძულების ღონისძიების გამოყენებისას მოსამსახურე უნდა შეეცადოს, რომ მიყენებული ზიანი მინიმალური და თანაზომიერი იყოს. 6. მოსამსახურე ვალდებულია პირველადი გადაუდებელი სამედიცინო დახმარება აღმოუჩინოს იძულების ღონისძიებების გამოყენებით დაზიანებულ პირს. 7. მოსამსახურეს ეკრძალება ისეთი საშუალების გამოყენება, რომელიც იწვევს ადამიანის მძიმე დასახიჩრებას, დაკავშირებულია გაუმართლებელ რისკთან ან საშუალებებისა და აკრძალულია საქართველოს კანონმდებლობით. 8. აკრძალულია ფიზიკური ძალის, სპეციალური ცეცხლსასროლი იარაღის გამოყენება ორსულობის, მცირეწლოვნობის, შეზღუდული შესაძლებლობის ან ხანდაზმულობის აშკარა ნიშნების მქონე პირთა მიმართ, გარდა იმ შემთხვევებისა, როცა ისინი შეიარაღებულნი ან ჯგუფურად ესხმიან თავს, შეიარაღებულ წინააღმდეგობას უწევენ სამსახურის წარმომადგენლებს (მოსამსახურეებს), რაც საფრთხეს უქმნის სხვა პირის ან მოსამსახურის სიცოცხლესა და ჯანმრთელობას, თუ ასეთი თავდასხმისა და წინააღმდეგობის სხვაგვარი ხერხებითა და საშუალებებით მოგერიება შეუძლებელია. 9. ამ მუხლის მე-8 პუნქტიდან გამონაკლისია შემთხვევა, როდესაც ფიზიკური ძალისა და სპეციალური საშუალებების გამოუყენებლობა შეუძლებელს ხდის ამ კანონით განსაზღვრული ფუნქციის შესრულებას. 10. პირს, რომელიც მიიჩნევს, რომ მოსამსახურის ქმედებით დაირღვა მისი უფლებები და დადგენილი თავისუფლებები, წესით გაასაჩივროს უფლება ეს აქვს, ქმედება საქართველოს ზემდგომ კანონმდებლობით თანამდებობის პირთან, პროკურატურაში ან სასამართლოში. მუხლი 15. ფიზიკური ძალის გამოყენების უფლება 1. მოსამსახურეს უფლება აქვს, გამოიყენოს ფიზიკური ძალა, მათ შორის, ორთაბრძოლის სპეციალური ილეთები, საკუთარი თავის ან/და პირთა უსაფრთხოების დაცვის უზრუნველსაყოფად, დანაშაულის აღსაკვეთად, დანაშაულის ჩამდენი პირის დასაკავებლად, თუ არაძალისმიერი მეთოდების გამოყენება ვერ უზრუნველყოფს მოსამსახურის მიერ მისთვის კანონით დაკისრებული ფუნქციის შესრულებას. 2. მოსამსახურე ვალდებულია ფიზიკური ძალის გამოყენების შედეგად პირის დაზიანების შესახებ აცნობოს უშუალო უფროსსა და პროკურორს, გარდა იმ შემთხვევისა, როცა პირის დაზიანების შესახებ უშუალო უფროსისა და პროკურორისათვის შეტყობინება შეუძლებელია, დაკავშირებულია განსაკუთრებულ სირთულეებთან ან ხელს შეუშლის დაკისრებული ფუნქციის შესრულებას. 3. თუ ფიზიკური ძალა პირთა განუსაზღვრელი წრის მიმართ გამოიყენება, ამის შესახებ ხელმძღვანელმა თანამდებობის პირმა უნდა აცნობოს უშუალო უფროსსა და პროკურორს. მუხლი 16. სპეციალური საშუალებების გამოყენების უფლება 1. მოსამსახურე სახელმწიფო უსაფრთხოების დასაცავად იყენებს პასიურ და აქტიურ სპეციალურ საშუალებებს. 2. პასიური სპეციალური საშუალებები უზრუნველყოფს მოსამსახურის ან/და მის მიერ დასაცავი პირის სიცოცხლისა და ჯანმრთელობის დაცვას. ასეთი სპეციალური საშუალებებია: ჯავშანჟილეტი, ჩაფხუტი, ფარი, აირწინაღი და სხეულის დაცვის სხვა სპეციალური საშუალებები. 3. აქტიური სპეციალური საშუალებები პირს მოკლე ვადით უსპობს მოსამსახურისათვის წინააღმდეგობის გაწევის უნარს ან/და მოსამსახურეს ეხმარება დაკისრებული ფუნქციის შესრულებაში. ასეთი სპეციალური საშუალებებია: ხელბორკილი და შებორკვის სხვა საშუალება, სპეციალური ხელკეტი, ცრემლსადენი გაზი, წიწაკის გაზი, აკუსტიკური საშუალება, არალეტალური იარაღი (მათ შორის, არალეტალური ჭურვი), ფსიქოლოგიური ზემოქმედების შუქბგერითი მოწყობილობა, ტრანსპორტის იძულებითი გაჩერების საშუალება, დაბრკოლების დამანგრეველი საშუალება, წყალსატყორცნი, ჯავშანმანქანა და სხვა სპეციალური სატრანსპორტო საშუალება, სპეციალური საღებავი, სასამსახურო ძაღლი და სასამსახურო ცხენი, ელექტროშოკური მოწყობილობა და შესაბოჭი ბადე. აღნიშნული სპეციალური საშუალებები გამოიყენება: ა) ხელბორკილი და შებორკვის სხვა საშუალება – დანაშაულის ან საზოგადოებრივად საშიში ქმედების ჩამდენი პირის მიმართ, რომელიც უძალიანდება ან შეიძლება გაუძალიანდეს მოსამსახურეს, ან გაქცევას ცდილობს; დაკავებულის ან დაპატიმრებულის ბადრაგირებისას; თუ პირს თავისი საშიში მოქმედებით შეუძლია ზიანი მიაყენოს საკუთარ თავსა და სხვას; ბ) სპეციალური ხელკეტი – პირზე, მოსამსახურეზე ან/და დაცულ ობიექტზე თავდასხმის მოსაგერიებლად; დანაშაულის ჩამდენი ან მართლწესრიგის დამრღვევი პირის დაკავებისას, თუ იგი ბოროტად არ ემორჩილება მოსამსახურის კანონიერ მოთხოვნას; მართლწესრიგის მასობრივი და ჯგუფური დარღვევის აღსაკვეთად; გ) ცრემლსადენი გაზი, წიწაკის გაზი, აკუსტიკური საშუალება და არალეტალური იარაღი (მათ შორის, არალეტალური ჭურვი) – პირზე, მოსამსახურეზე ან/და დაცულ ობიექტზე თავდასხმის მოსაგერიებლად; მართლწესრიგის მასობრივი და ჯგუფური დარღვევის აღსაკვეთად; დანაშაულის ან საზოგადოებრივად საშიში ქმედების ჩამდენი პირის დაკავებისას ან მისი იძულების მიზნით, დატოვოს დაკავებული ტერიტორია, სატრანსპორტო საშუალება ან შენობა-ნაგებობა, სადაც თავს აფარებს; დ) ფსიქოლოგიური ზემოქმედების შუქბგერითი მოწყობილობა – სახელმწიფო ან/და საზოგადოებრივ ობიექტზე თავდასხმის მოსაგერიებლად, პირზე ან/და მოსამსახურეზე თავდასხმის მოსაგერიებლად, შეიარაღებული წინააღმდეგობის გამწევი პირის დასაკავებლად; შენობა-ნაგებობიდან, მიწის ნაკვეთიდან, სატრანსპორტო საშუალებიდან შეჭრილი დამნაშავის ან საზოგადოებრივად საშიში ქმედების ჩამდენი პირის გამოსაძევებლად, უკანონოდ თავისუფლებააღკვეთილის გასათავისუფლებლად; ე) ტრანსპორტის იძულებითი გაჩერების საშუალება – სატრანსპორტო საშუალების იძულებით გასაჩერებლად, რომლის მძღოლმა არ შეასრულა მოსამსახურის მოთხოვნა გაჩერების შესახებ და რომლის მოქმედებაც საფრთხეს უქმნის ადამიანის სიცოცხლესა და ჯანმრთელობას, ან თუ ასეთი საშუალების გამოყენება აუცილებელია პროპორციული სამართლებრივი სიკეთის დასაცავად; ვ) დაბრკოლების დამანგრეველი საშუალება – დანაშაულის ან საზოგადოებრივად საშიში ქმედების ჩამდენი პირის დაკავებისას, დახურული სივრციდან უკანონოდ თავისუფლებააღკვეთილის გასათავისუფლებლად; ზ) წყალსატყორცნი, ჯავშანმანქანა და სხვა სპეციალური სატრანსპორტო საშუალება – მართლწესრიგის მასობრივი დარღვევის აღსაკვეთად, სახელმწიფო ან/და საზოგადოებრივ ობიექტზე ჯგუფური თავდასხმის მოსაგერიებლად, სატრანსპორტო საშუალების იძულებით გასაჩერებლად, რომლის მძღოლმა არ შეასრულა მოსამსახურის მოთხოვნა გაჩერების შესახებ, შეიარაღებული დამნაშავის დასაკავებლად; თ) სპეციალური საღებავი – დანაშაულის ჩამდენი პირის გამოსავლენად; ი) სასამსახურო ძაღლი – მართლწესრიგის მასობრივი დარღვევის აღსაკვეთად, დანაშაულის ან საზოგადოებრივად საშიში ქმედების ჩამდენი პირის დევნისას და დაკავებისას, დაკავებულის ან დაპატიმრებულის ბადრაგირებისას, პირზე ან/და მოსამსახურეზე თავდასხმის მოსაგერიებლად; კ) სასამსახურო ცხენი – დანაშაულის ან საზოგადოებრივად საშიში ქმედების ჩამდენი პირის დევნისას და დაკავებისას, პატრულირებისას, მართლწესრიგის მასობრივი დარღვევის აღსაკვეთად; ლ) ელექტროშოკური მოწყობილობა – პირზე, მოსამსახურეზე ან/და დაცულ ობიექტზე თავდასხმის მოსაგერიებლად; მ) შესაბოჭი ბადე – სამართალდამრღვევის დევნისას, შეიარაღებული თავდასხმის მოსაგერიებლად, თავდამსხმელის შესაპყრობად. 4. მოსამსახურე ვალდებულია სპეციალური საშუალების გამოყენების შედეგად პირის დაჭრის ან დაზიანების შესახებ აცნობოს უშუალო უფროსსა და პროკურორს. 5. თუ სპეციალური საშუალება პირთა განუსაზღვრელი წრის მიმართ გამოიყენება, ამის შესახებ ხელმძღვანელმა თანამდებობის პირმა უნდა აცნობოს უშუალო უფროსსა და პროკურორს. 6. სამსახურის შეიარაღებაში არსებული სპეციალური საშუალებების შენახვის, ტარებისა და გამოყენების წესები განისაზღვრება სამსახურის უფროსის ნორმატიული აქტით. მუხლი 17. ცეცხლსასროლი იარაღის გამოყენების უფლება 1. მოსამსახურეს უფლება აქვს, შეინახოს, ატაროს და გამოიყენოს სამსახურებრივსაშტატო ცეცხლსასროლი იარაღი, აგრეთვე სამსახურის უფროსის მიერ მიერ დადგენილი წესის შესაბამისად − დამატებითი სამსახურებრივ-საშტატო ცეცხლსასროლი იარაღი. 2. მოსამსახურის განკარგულებაში არსებული ცეცხლსასროლი იარაღის შენახვისა და ტარების წესს ადგენს სამსახურის უფროსი. 3. ცეცხლსასროლი იარაღის პასიურ გამოყენებად ითვლება მოსამსახურის მიერ ლეგიტიმური მიზნის მისაღწევად იარაღის დემონსტრირება. 4. ცეცხლსასროლი იარაღის აქტიურ გამოყენებად ითვლება იარაღიდან გამიზნული გასროლა. 5. მოსამსახურეს უფლება აქვს, უკიდურესი ღონისძიების სახით გამოიყენოს ცეცხლსასროლი იარაღი: ა) პირისა და საკუთარი თავის დასაცავად, როდესაც საფრთხე ექმნება სიცოცხლეს ან/და ჯანმრთელობას; ბ) უკანონოდ თავისუფლებააღკვეთილის გასათავისუფლებლად; გ) მისთვის წინასწარი ცნობით ძალადობრივი ქმედებისათვის ან განსაკუთრებით მძიმე დანაშაულისათვის დაკავებულის გაქცევის აღსაკვეთად; დ) ძალადობრივი დანაშაულის აღსაკვეთად, თუ პირი წინააღმდეგობას უწევს მოსამსახურეს; ე) დაცულ ობიექტზე, სახელმწიფო ორგანოზე ან/და საზოგადოებრივ ორგანიზაციაზე თავდასხმის მოგერიებისას; ვ) საშიში ცხოველის თავდასხმისაგან ადამიანის დასაცავად; ზ) სატრანსპორტო საშუალების გაჩერების მიზნით მისი დაზიანებისათვის, თუ მძღოლის მოქმედება რეალურ საფრთხეს უქმნის ადამიანის სიცოცხლეს ან/და ჯანმრთელობას და მძღოლი არ ემორჩილება მოსამსახურის არაერთგზის მოთხოვნას სატრანსპორტო საშუალების გაჩერების შესახებ, გარდა მოძრავი სატრანსპორტო საშუალებიდან მოძრავი სატრანსპორტო საშუალებისათვის სროლისა. 6. პირის მიმართ ცეცხლსასროლი იარაღის აქტიურ გამოყენებას წინ უნდა უძღოდეს მისი გამოყენების შესახებ სიტყვიერი გაფრთხილება, შემდეგ − გამაფრთხილებელი გასროლა. აუცილებლობის შემთხვევაში შეიძლება გამაფრთხილებელი გასროლა არ განხორციელდეს. 7. გაფრთხილების გარეშე ცეცხლსასროლი იარაღის გამოყენება შეიძლება: ა) შეიარაღებული თავდასხმისას, აგრეთვე საბრძოლო ტექნიკით, ნებისმიერი სატრანსპორტო ან მექანიკური საშუალებით მოულოდნელი თავდასხმისას; ბ) მოსამსახურისათვის გამოყენებით განსაკუთრებით წინასწარი მძიმე ცნობით სატრანსპორტო დანაშაულისათვის საშუალების დაკავებულის ან დაპატიმრებულის გაქცევისას; გ) პირის მიერ შეიარაღებული წინააღმდეგობის გაწევისას; დ) განგაშის სიგნალის მისაცემად ან დამხმარე ძალის გამოსაძახებლად; ე) ცეცხლსასროლი იარაღის წართმევის აღსაკვეთად; ვ) სასიკვდილოდ დაზიანებული ან დასნებოვნებული ცხოველის სიცოცხლის შესაწყვეტად, როდესაც ნათელია, რომ პრობლემის სხვაგვარად გადაჭრა შეუძლებელია. 8. ცეცხლსასროლი იარაღის ისეთი გამოყენება, რომელიც შეიცავს სასიკვდილოდ დაჭრის საფრთხეს, შეიძლება მხოლოდ აუცილებელი მოგერიების ან/და უკიდურესი აუცილებლობის შემთხვევაში. 9. მოსამსახურეს ეკრძალება ცეცხლსასროლი იარაღის ისეთ ადგილებში გამოყენება, სადაც არსებობს სხვა პირთა დაშავების საფრთხე, აგრეთვე ცეცხლსაშიშ და აფეთქებასაშიშ ადგილებში, გარდა აუცილებელი მოგერიების ან/და უკიდურესი აუცილებლობის შემთხვევისა. 10. მოსამსახურე ვალდებულია ცეცხლსასროლი იარაღის აქტიური გამოყენების შესახებ დაუყოვნებლივ აცნობოს უშუალო უფროსსა და პროკურორს. 11. მოსამსახურის შეიარაღებაში არსებული ცეცხლსასროლი იარაღისა და საბრძოლო მასალის ნუსხა დგინდება სამსახურის უფროსის ბრძანებით. თავი V. სამსახურის გავლა მუხლი 18. სამსახურის გავლის წესი 1. მოსამსახურის მიერ სამსახურის გავლის წესი განისაზღვრება სამსახურის უფროსის ნორმატიული აქტით. 2. მოსამსახურეს ეკრძალება: ა) გაფიცვა, აგრეთვე შეკრებასა და მანიფესტაციაში მონაწილეობა; ბ) მოსამსახურეს ეკრძალება პოლიტიკური პარტიის ან/და პოლტიკური გაერთინების წევრობა; გ) სახელმწიფო, პროფესიული, კომერციული საიდუმლოების, აგრეთვე კონფიდენციალური და შინასამსახურებრივი მონაცემების შემცველი ინფორმაციის, პერსონალური მონაცემებისა და გამოძიების მასალების გამჟღავნება, გარდა კანონით გათვალისწინებული შემთხვევებისა. მუხლი 19. სამსახურებრივი შეუთავსებლობა და სამეწარმეო საქმიანობაში მონაწილეობა 1. სამსახურის სპეციალური და სამხედრო წოდების მქონე მოსამსახურეს, სამეცნიერო, პედაგოგიური ან შემოქმედებითი საქმიანობის გარდა, უფლება არა აქვს: ა) ასრულებდეს რაიმე ანაზღაურებად სამუშაოს; ბ) ეკავოს რაიმე თანამდებობა რომელიმე სხვა დაწესებულებაში, უცხო ქვეყნის ორგანოში/დაწესებულებაში. 2. სამსახურის საჯარო მოხელესა და სამსახურის მმართველობაში მოქმედი საჯარო სამართლის იურიდიული პირის მოსამსახურეს (სამოქალაქო პირს) უფლება აქვს შეთავსებით ეკავოს სხვა თანამდებობა და ასრულებდეს ანაზღაურებად სამუშაოს მხოლოდ იმავე დაწესებულებაში. 3. სამსახურის შტატგარეშე მოსამსახურეს და დამხმარე მოსამსახურეს უფლება აქვს ეკავოს სხვა თანამდებობა დაწესებულებაში ან სხვაგან, და ასრულებდეს ანაზღაურებად სამუშაოს იმავე სამსახურის შესაბამისი სტრუქტურული ქვედანაყოფის, ტერიტორიული ორგანოს ან სამსახურის მმართველობაში მოქმედი საჯარო სამართლის იურიდიული პირის ხელმძღვანელთან წერილობითი შეთანხმებით. 4. სამსახურის სპეციალური და სამხედრო წოდების მქონე მოსამსახურეს, აგრეთვე საჯარო მოხელეს არ აქვს სამეწარმეო საქმიანობის უფლება. მას შეუძლია მხოლოდ ფლობდეს აქციებსა და წილს. მუხლი 20. სამსახურში მიღების წესი 1. სამსახურში სამუშაოდ მიიღება 18 წელს მიღწეული საქართველოს მოქალაქე, რომელიც ფლობს საქართველოს სახელმწიფო ენას და რომელსაც თავისი პიროვნული და საქმიანი თვისებების, განათლების, ფიზიკური მომზადებისა და ჯანმრთელობის მდგომარეობის შესაბამისად შეუძლია შეასრულოს მასზე დაკისრებული მოსამსახურის ფუნქციები. 2. სამსახურში სამუშაოდ მისაღებ კანდიდატს შეარჩევენ სამსახურის საკადრო დანაყოფი და სპეციალური კომისია, რომლებიც ამოწმებენ კანდიდატის ჯანმრთელობის მდგომარეობას, ფიზიკურ მომზადებას, განათლებასა და საქმიან თვისებებს. 3. სამსახურში ცალკეულ თანამდებობებზე მისაღები კანდიდატი საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს აკადემიაში გადის სპეციალური მომზადების შესაბამის საგანმანათლებლო პროგრამას ან კურსს სამსახურში სამუშაოდ მიღებამდე ან მიღების შემდეგ. 4. წვევამდელის სამსახურში მიღებისა და სამსახურის გავლის წესი განისაზღვრება სამსახურის უფროსი სამართლებრივი აქტებითა და სხვა ნორმატიული აქტებით. 5. სამსახურში სამუშაოდ მისაღები კანდიდატი გადის სპეციალურ შემოწმებას, რომელიც განისაზღვრება სამსახურის უფროსის ბრძანებით. სამუშაოზე მიღების შემდეგ მოსამსახურე მიეკუთვნება სამსახურის ღია ან ფარულ შემადგენლობას, რაც განისაზღვრება სამსახურის საშტატო განრიგის შესაბამისად. 6. სამსახურში მიღების/დანიშვნის ან სამსახურიდან გათავისუფლების/დათხოვნის შესახებ სამართლებრივი აქტი შეიძლება გამოიცეს ელექტრონული დოკუმენტბრუნვის სისტემის გამოყენებით. აღნიშნული წესით გამოცემული სამართლებრივი აქტი ჩაბარებულად ითვლება ელექტრონული დოკუმენტბრუნვის სისტემაში იმ პირის მისამართზე გაგზავნის მიღების/დანიშვნის ან მომენტიდან, რომელსაც უშუალოდ შეეხება სამსახურიდან გათავისუფლების/დათხოვნის სამსახურში (მათ შორის, თანამდებობიდან გადაყენების) შესახებ სამართლებრივი აქტი. მუხლი 21. სამსახურში მიღებისათვის დადგენილი შეზღუდვები სამსახურში არ მიიღება: ა) ნასამართლევი პირი; ბ) პირი, რომლის მიმართაც სისხლისსამართლებრივი დევნა მიმდინარეობს; გ) პირი, რომელიც სასამართლოს გადაწყვეტილებით მხარდაჭერის მიმღებად არის ცნობილი, თუ სასამართლოს გადაწყვეტილებით სხვა რამ არ არის განსაზღვრული; დ) პირი, რომელსაც სასამართლოს მიერ ჩამორთმეული აქვს შესაბამისი თანამდებობის დაკავების უფლება; ე) პირი, რომლის ჯანმრთელობის მდგომარეობა, სამედიცინო დასკვნის თანახმად, არ აკმაყოფილებს შესაბამისი თანამდებობის დასაკავებლად აუცილებელ მოთხოვნებს; ვ) ალკოჰოლიზმით, ნარკომანიით, ტოქსიკომანიით, ფსიქიკური ან/და სხვა სნეულებით დაავადებული პირი. სნეულებათა ჩამონათვალს ადგენს საქართველოს შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის მინისტრი სამსახურთან შეთანხმებით; ზ) პირი, რომელიც შესაბამისი თანამდებობის დაკავების შედეგად უშუალო სამსახურებრივი ზედამხედველობით უკავშირდება მშობელს, მეუღლეს, დას, ძმას, შვილს ან მეუღლის დას, ძმას, მშობელს; თ) სხვა ქვეყნის მოქალაქეობის პრეტენდენტი, გარდა კანონით ან საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებითა და შეთანხმებით გათვალისწინებული გამონაკლისებისა. მუხლი 22. მოსამსახურის თანამდებობიდან დროებით გადაყენება 1. მოსამსახურე საგამოძიებო ორგანოს დასაბუთებული წერილობითი მოთხოვნის, სამსახურის გენერალური ინსპექციის სათანადო დასკვნის ან შესაბამისი დანაყოფის ხელმძღვანელის მოთხოვნის საფუძველზე, სამსახურის უფროსის ბრძანებით შეიძლება დროებით გადაყენებულ იქნეს დაკავებული თანამდებობიდან სისხლის სამართლის საქმეში მისი ბრალდებულად ცნობის გამო საბოლოო გადაწყვეტილების მიღებამდე. 2. თანამდებობიდან გადაყენებული მოსამსახურე გამართლების შემთხვევაში უნდა აღდგეს ბოლო დაკავებულ თანამდებობაზე, ხოლო თუ ეს შეუძლებელია – მის ტოლფას თანამდებობაზე. იძულებით გაცდენილი პერიოდის შრომითი გასამრჯელო მოსამსახურეს მიეცემა არა უმეტეს 3 თვის თანამდებობრივი სარგოს ოდენობით. მუხლი 23. მოსამსახურის სამსახურიდან დათხოვნის წესი 1. მოსამსახურე სამსახურიდან შეიძლება დათხოვნილ იქნეს: ა) პირადი განცხადების (პატაკის) საფუძველზე; ბ) შტატების შემცირებისას ან რეორგანიზაციის დროს, რომელსაც თან სდევს შტატების შემცირება; გ) სტრუქტურული ქვედანაყოფის ლიკვიდაციის დროს; დ) კადრების განკარგულებაში ყოფნის ვადის გასვლის გამო; ე) სამსახურში ყოფნის ზღვრული ასაკის მიღწევის გამო; ვ) წელთა ნამსახურობის ვადის გასვლის გამო, მოსამსახურის თანხმობის შემთხვევაში; ზ) დისციპლინური გადაცდომის ჩადენის ან მის მიმართ კანონიერ ძალაში შესული სასამართლო განაჩენის გამო; თ) თანამდებობრივი შეუთავსებლობის გამო; ი) მოქალაქეობის შეცვლის გამო; კ) სხვა დაწესებულებაში გადასვლასთან დაკავშირებით; ლ) ჯანმრთელობის მდგომარეობის გამო, სამედიცინო კომისიის დასკვნის შესაბამისად; მ) უგზო-უკვლოდ დაკარგულად ან გარდაცვლილად ცნობის გამო; ნ) გარდაცვალების გამო; ო) საქართველოს კანონმდებლობით პირდაპირ გათვალისწინებული სხვა საფუძვლით. 2. მოსამსახურის სამსახურიდან დათხოვნის შესახებ გადაწყვეტილებას იღებს სამსახურის უფროსი ან მის მიერ უფლებამოსილი პირი. მუხლი 24. მოსამსახურის კადრების განკარგულებაში აყვანა 1. მოსამსახურე (სამხედრო ან სპეციალური წოდების მქონე პირი, საჯარო მოხელე) საამისოდ უფლებამოსილი პირის ბრძანებით შეიძლება გათავისუფლდეს დაკავებული თანამდებობიდან და აყვანილ იქნეს კადრების განკარგულებაში არაუმეტეს 4 თვის ვადით: ა) პირადი განცხადების (პატაკის) საფუძველზე; ბ) შტატების შემცირებისას ან რეორგანიზაციის დროს; გ) სტრუქტურული ქვედანაყოფის, ტერიტორიუული ორგანოს ან მმართველობაში მოქმედი საჯარო სამართლის იურიდული პირის ლიკვიდაციის დროს. 2. კადრების განკარგულებაში აყვანილ მოსამსახურეს შეიძლება დაეკისროს მოვალეობის დროებით შესრულება. 3. კადრების განკარგულებაში აყვანილი მოსამსახურე კადრების განკარგულებაში აყვანის დღიდან ითვლება სამსახურიდან შესაძლო დათხოვნის შესახებ გაფრთხილებულად. მუხლი 25. წოდებები სამსახურში 1. სამსახურში დაწესებულია შესაბამისი სახელმწიფო სპეციალური და სამხედრო წოდებები, რომელთა მინიჭების საფუძვლები და წესი განსაზღვრულია ამ კანონითა და სხვა აქტებით. 2. მოსამსახურეს სახელმწიფო სპეციალური ან სამხედრო წოდება ენიჭება, თუ მას უკავია თანამდებობა, რომლისთვისაც განსაზღვრულია მისანიჭებლის თანაბარი ან უფრო მაღალი წოდება. 3. მოსამსახურისთვის წოდების მინიჭება საფეხურის გამოტოვებით დაუშვებელია და ხორციელდება მხოლოდ თანამიმდევრობით, თუ კანონით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული. მუხლი 26. სამსახურის ვადა წოდების მისანიჭებლად 1. სამსახურში სახელმწიფო სპეციალური ან სამხედრო წოდების მისანიჭებლად დაწესებულია სამსახურის ვადა, გარდა უმცროსი სპეციალური წოდებებისა. 2. უმაღლესი სახელმწიფო სპეციალური და სამხედრო წოდებების მისანიჭებლად სამსახურის ვადა არ წესდება. აღნიშნულ წოდებებს ანიჭებს საქართველოს პრეზიდენტი სამსახურის უფროსის წარდგინებით. 3. განსაკუთრებული დამსახურებისათვის ან ატესტაციის შედეგების გათვალისწინებით წოდების ვადამდე მინიჭების უფლება აქვს სამსახურის უფროსს ან მის მიერ უფლებამოსილ პირს. მუხლი 27. მოსამსახურის წახალისება 1. სამსახურებრივ მოვალეობათა სანიმუშოდ შესრულებისათვის, ხანგრძლივი და კეთილსინდისიერი სამსახურისა და განსაკუთრებული სირთულის ან მნიშვნელოვანი დავალების შესრულებისათვის მოსამსახურის მიმართ შეიძლება გამოყენებულ იქნეს წახალისების შემდეგი ფორმები: ა) მადლობის გამოცხადება; ბ) ფულადი პრემიის მიცემა; გ) ფასიანი საჩუქრით დაჯილდოება; დ) სამსახურის სიგელით დაჯილდოება; ე) სამკერდე ნიშნით დაჯილდოება; ვ) სამსახურის მედალიონით დაჯილდოება; ზ) სამსახურის მედლით დაჯილდოება; თ) მორიგი წოდების ვადამდე მინიჭება; ი) დისციპლინური სახდელის ვადამდე მოხსნა; კ) სამოქალაქო ან სამსახურებრივ-საშტატო იარაღით დაჯილდოება; ლ) სახელმწიფო ჯილდოზე წარდგენა. 2. ერთდროულად შეიძლება გამოყენებულ იქნეს მოსამსახურის წახალისების რამდენიმე ფორმა. 3. მოსამსახურის წახალისების უფლება აქვს საამისოდ უფლებამოსილ პირს. 4. პირის მიერ სამსახურისთვის გაწეული დახმარებისათვის შესაძლებელია გამოყენებულ იქნეს ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებული წახალისების ფორმები, გარდა „ე“, „თ“ და „ი“ ქვეპუნქტებით გათვალისწინებული წახალისების ფორმებისა. 5. მოსამსახურის წახალისების და დისციპლინური პასუხისმგებლობის დაკისრების წესს ადგენს სამსახურის უფროსი. მუხლი 28. მოსამსახურის პასუხისმგებლობა 1. მოსამსახურე, ადმინისტრაციული სამართალდარღვევისა და დანაშაულის ჩადენისათვის პასუხს აგებენ საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით. 2. დანაშაულის ჩადენისათვის სამსახურის დაკავებული, დაპატიმრებული ან მსჯავრდებული მოსამსახურე თავსდება ან სასჯელს იხდის სხვა სპეცკონტინგენტისგან იზოლირებულად. 3. სამსახურებრივი დისციპლინის დარღვევისათვის სამსახურის მოსამსახურის მიმართ გამოიყენება შემდეგი დისციპლინური სახდელები: ა) შენიშვნა; ბ) საყვედური; გ) სასტიკი საყვედური; დ) სამსახურის სამკერდე ნიშნის ჩამორთმევა; ე) სპეციალური ან სამხედრო წოდების ერთი საფეხურით ჩამოქვეითება; ვ) თანამდებობიდან ჩამოქვეითება; ზ) სამსახურიდან დათხოვნა. 4. სამსახურის მოსამსახურისათვის დისციპლინური სახდელის შეფარდების და მისი მოხსნის წესს განსაზღვრავს სამსახურის უფროსი. მუხლი 29. მოსამსახურის ფორმის ტანსაცმელი 1. მოსამსახურე შეიძლება ატარებს საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი ფორმის ტანსაცმელს. 2. მოსამსახურეს თავისი უფლებამოსილების დასადასტურებლად ეძლევა პირადობის მოწმობა ან/და სპეციალური ჟეტონი. მუხლი 30. მოსამსახურის სამუშაო დრო 1. მოსამსახურისთვის დადგენილია არანორმირებული სამუშაო დღე. 2. სამსახურის განსაკუთრებულ სისტემაში ან მის ცალკეულ სტრუქტურულ ერთეულებში, შემთხვევებში, ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი სამსახურის აქტით, უფროსის განსაზღვრული ინდივიდუალური ვადით შეიძლება გამოცხადდეს მუშაობის განსაკუთრებული რეჟიმი. განსაკუთრებული რეჟიმის დროს მოსამსახურეები იმყოფებიან მათთვის გათვალისწინებულ სამუშაო ადგილას. მოსამსახურეს სამუშაო ადგილის დატოვება შეუძლია მხოლოდ უშუალო უფროსის ნებართვით. 3. საომარი ან საგანგებო მდგომარეობის ან სხვა ექსტრემალური ვითარების დროს სამსახური გადადის მუშაობის განსაკუთრებულ რეჟიმზე. თავი VI. მოსამსახურის სამართლებრივი და სოციალური დაცვა მუხლი 31. მოსამსახურის სამართლებრივი დაცვა 1. მოსამსახურე სამსახურებრივი მოვალეობის შესრულებისას ხელისუფლების წარმომადგენელია და მას სახელმწიფო იცავს. 2. არავის არ აქვს უფლება, ჩაერიოს მოსამსახურის სამსახურებრივ საქმიანობაში, გარდა კანონით გათვალისწინებული შემთხვევებისა. 3. მოსამსახურისთვის სამსახურებრივი მოვალეობის შესრულებისას ხელის შეშლა, მისი პატივისა და ღირსების შელახვა, მუქარა, წინააღმდეგობის გაწევა, ძალადობა ან მისი სიცოცხლის, ჯანმრთელობის ან ქონების ხელყოფა იწვევს საქართველოს კანონმდებლობით გათვალისწინებულ პასუხისმგებლობას. 4. მოსამსახურეს, რომელიც უარს ამბობს, შეასრულოს აშკარად უკანონო ბრძანება ან განკარგულება, პასუხისმგებლობა არ დაეკისრება, ხოლო აშკარად უკანონო ბრძანების ან განკარგულების მიმცემ პირს დაეკისრება პასუხისმგებლობა კანონით დადგენილი წესით. 5. მოსამსახურეს უფლება აქვს თავისი უფლებებისა და თავისუფლებების დასაცავად უშუალოდ მიმართოს სასამართლოს. 6. მოსამსახურის ყოველწლიური ანაზღაურებადი შვებულების ხანგრძლივობაა 30 კალენდარული დღე. 7. სამსახურში მუშაობის 5 წელზე მეტი სტაჟის მქონე მოსამსახურის ყოველწლიური ანაზღაურებადი შვებულების ხანგრძლივობაა 35 კალენდარული დღე, ხოლო 10 წელზე მეტი სტაჟის მქონე მოსამსახურისა – 40 კალენდარული დღე. 8. სამსახურებრივი საჭიროებიდან გამომდინარე, დასაშვებია მოსამსახურის შვებულების შეწყვეტა და სამსახურის გასაგრძელებლად მისი გამოძახება. 9. მოსამსახურის ხელფასი (ფულადი სარგო) შედგება თანამდებობრივი სარგოსა და წოდებისათვის დადგენილი სარგოსგან. 10. მოსამსახურეს, ხელფასის გარდა, შეიძლება მიეცეს ხელფასზე (ფულად სარგოზე) დანამატი და კომპენსაცია. 11. მოსამსახურის ხელფასის (თანამდებობრივი სარგოს და წოდებისათვის დადგენილი სარგოს) და ხელფასზე (ფულად სარგოზე) დანამატისა და კომპენსაციის ოდენობებს, აგრეთვე მათი გაცემის პირობებსა და წესს განსაზღვრავს სამსახურის უფროსი. მუხლი 32. მოსამსახურის სოციალური დაცვა 1. მოსამსახურის სოციალურ დაცვას უზრუნველყოფს სახელმწიფო. 2. უზრუნველყოფილია მოსამსახურის სავალდებულო ჯანმრთელობისა და სიცოცხლის სახელმწიფო დაზღვევა. 3. კადრების განკარგულებაში ყოფნის პერიოდში მოსამსახურეს 2 თვის განმავლობაში უნარჩუნდება ბოლო დაკავებული თანამდებობის ხელფასი (ფულადი სარგო). 4. სამსახურებრივი მოვალეობის შესრულებისას მიყენებული ზიანი მოსამსახურეს სრულად აუნაზღაურდება საქართველოს სახელმწიფო ბიუჯეტის სახსრებით, საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით. 5. მოსამსახურის საპენსიო უზრუნველყოფა ხორციელდება საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად. 6. მოსამსახურისა და მისი ოჯახის წევრის (წევრების) სამედიცინო მომსახურების პირობებსა და წესს განსაზღვრავს სამსახურის უფროსი. 7. საქართველოს მოსამსახურისათვის სახელმწიფო სამსახურის უფროსის ბიუჯეტის სახსრების ფარგლებში ბრძანებით შეიძლება განისაზღვროს ერთჯერადი დახმარების, სხვა სოციალური დაცვის დამატებითი ღონისძიებები და შეღავათები. 8. სამსახურის უფროსის ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტით მოსამსახურეს შესაძლებელია საცხოვრებლად სარგებლობაში გადაეცეს სამსახურის ბალანსზე რიცხული, სახელმწიფო საკუთრებაში არსებული ბინა, სახლი, დამხმარე ნაგებობები და მათზე მიმაგრებული მიწის ფართობი. 9. სამსახურებრივი მოვალეობის შესრულებისას, გარდა ამ მუხლის მე-10 პუნქტით განსაზღვრული შემთხვევებისა, მოსამსახურის დაღუპვის ან მიღებული ჭრილობების შედეგად გარდაცვალების შემთხვევაში, მის ოჯახს (მემკვიდრეს) სამსახურისთვის სახელმწიფო ბიუჯეტიდან გამოყოფილი ასიგნებებიდან, სამსახურის უფროსის მიერ გამოცემული აქტის საფუძველზე ეძლევა ერთჯერადი ფულადი დახმარება არა უმეტეს 15 000 (თხუთმეტი ათასი) ლარისა და დაკრძალვის (საფლავის მოწყობის) ხარჯების ასანაზღაურებელი თანხა 500 (ხუთასი) ლარის ოდენობით. მოსამსახურის დაკრძალვის ხარჯებს ანაზღაურებს სახელმწიფო. 10. სამსახურებრივი მოვალეობის შესრულებისას (პრევენციული ღონისძიების, სამართალდარღვევის აღკვეთის, დამნაშავის შეპყრობის, დამნაშავეობასთან ბრძოლის, საზოგადოებრივი წესრიგის დაცვის ან/და საბრძოლო მოქმედებების დროს შეტაკების, სამსახურებრივ საქმიანობასთან დაკავშირებით თავდასხმის, აგრეთვე მოქალაქის სიცოცხლის გადარჩენისას) მოსამსახურის დაღუპვის ან მიღებული ჭრილობების შედეგად გარდაცვალების შემთხვევაში, მის ოჯახს (მემკვიდრეს) სამსახურისათვის სახელმწიფო ბიუჯეტიდან გამოყოფილი ასიგნებებიდან, სამსახურის უფროსის მიერ გამოცემული აქტის საფუძველზე ეძლევა ერთჯერადი დახმარება 100 000 (ასი ათასი) ლარისა და დაკრძალვის (საფლავის მოწყობის) ხარჯების ასანაზღაურებელი თანხა 500 (ხუთასი) ლარის ოდენობით. მოსამსახურის დაკრძალვის ხარჯებს ანაზღაურებს სახელმწიფო. 11. სამსახურის საბიუჯეტო ასიგნებების ფარგლებში, ეკონომიის არსებობის შემთხვევაში, სამსახურის უფროსის სამართლებრივი აქტის საფუძველზე სამსახურებრივი მოვალეობის შესრულებისას დაღუპული მოსამსახურის ოჯახის წევრს (მემკვიდრეს) ან მის კმაყოფაზე მყოფ პირს შესაძლებელია მიეცეს დამატებითი მატერიალური და ფულადი დახმარება. 12. სამსახურებრივი მოვალეობის შესრულებისას მოსამსახურის ჯანმრთელობის დაზიანების შემთხვევაში, დაზიანების ხარისხის შესაბამისად, სამსახურის უფროსის ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტით მას ეძლევა ერთჯერადი ფულადი დახმარება შემდეგი ოდენობით: ა) ჯანმრთელობის მძიმე დაზიანებისას – 7 000 (შვიდი ათასი) ლარი; ბ) ჯანმრთელობის ნაკლებად მძიმე დაზიანებისას – 4 000 (ოთხი ათასი) ლარი; გ) ჯანმრთელობის მსუბუქი დაზიანებისას – 2 000 (ორი ათასი) ლარი. 13. სამსახურებრივი მოვალეობის შესრულებისას მოსამსახურის ჯანმრთელობის დაზიანების შემთხვევაში, თუ ეს დაზიანება შეუძლებელს ხდის მის მიერ სამსახურებრივი მოვალეობის ჯეროვნად შესრულებას, სამსახური უზრუნველყოფს ამ მოსამსახურის აღნიშნული სამსახურის სისტემაში, მისი პიროვნული და საქმიანი თვისებების, განათლებისა და ჯანმრთელობის მდგომარეობის შესაბამის თანამდებობაზე დასაქმებას. 14. თუ ამ მუხლის მე-13 პუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევებში სამსახური ობიექტური მიზეზების გამო ვერ უზრუნველყოფს მოსამსახურის დასაქმებას, უმუშევრობის პერიოდში, მაგრამ არაუმეტეს 1 წლისა, მას ყოველთვიურად ეძლევა კომპენსაცია ბოლო დაკავებული თანამდებობის თანამდებობრივი სარგოს სრული ოდენობით. 15. მოსამსახურის ჯანმრთელობის დაზიანების ხარისხი დგინდება კანონით დადგენილი წესით. თავი VII. სამსახურის დაფინანსება, მატერიალურ-ტექნიკური და საინფორმაციოანალიტიკური უზრუნველყოფა მუხლი 33. სამსახურის დაფინანსება და მატერიალურ-ტექნიკური უზრუნველყოფა 1. სამსახურის სტრუქტურული ქვედანაყოფები და ტერიტორიული ორგანოები ფინანსდებიან საქართველოს მმართველობის სფეროში სახელმწიფო მოქმედი საჯარო ბიუჯეტიდან, სამართლის ხოლო სამსახურის იურიდიული პირები − საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად. 2. თუ მოსამსახურე სამსახურებრივი მოვალეობის შესრულებისათვის სახელმწიფო ან პირად საკუთრებაში არსებულ სატრანსპორტო საშუალებას იყენებს, ამ სატრანსპორტო საშუალებას საწვავით უზრუნველყოფს სამსახური, სამსახურის უფროსის ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტით დადგენილი წესით. მუხლი 34. სამსახურის ოპერატიულ-ტექნიკური საშუალებები 1. სამსახური ამ კანონითა და სხვა ნორმატიული აქტებით მინიჭებული კომპეტენციის ფარგლებში ქმნის და იყენებს ოპერატიულ-ტექნიკურ საშუალებებს და უზრუნველყოფს მათ დაცვას. 2. სამსახურის მიერ გამოყენებულმა ოპერატიულ-ტექნიკურმა საშუალებებმა და გამოყენების მეთოდებმა არ უნდა შელახოს პირის პატივი და ღირსება, საქართველოს კონსტიტუციით აღიარებული ადამიანის ძირითადი უფლებები და თავისუფლებები, საფრთხე არ უნდა შეუქმნას ადამიანის სიცოცხლეს ან ჯანმრთელობას, არ უნდა დააზიანოს გარემო. ოპერატიულ-ტექნიკური 3. საშუალებები გამოიყენება საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად. მუხლი 35. სამსახურის საინფორმაციო უზრუნველყოფა 1. სამსახურის საინფორმაციო უზრუნველყოფა ხორციელდება საინფორმაციო სისტემების შექმნითა და გამოყენებით. 2. სახელმწიფო უსაფრთხოების წინააღმდეგ მიმართულ სამართალდარღვევათა, უცხო ქვეყნების სპეციალური სამსახურებისა და ორგანიზაციების საქმიანობის შესახებ ცნობების აღრიცხვის საფუძველი და წესი განისაზღვრება სამსახურის უფროსის ბრძანებით. თავი VIII. კონტროლი და ზედამხედველობა სამსახურის საქმიანობაზე მუხლი 36. საპარლამენტო კონტროლი 1. სამსახურის საქმიანობაზე საპარლამენტო კონტროლის ფორმები განისაზღვრება ამ კანონით, საქართველოს პარლამენტის რეგლამენტით და სხვა ნორმატიული აქტების შესაბამისად. 2. საქართველოს პარლამენტის წევრებმა კანონით დაცული ინფორმაცია სამსახურისაგან შეიძლება მიიღონ საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით. მუხლი 37. სამთავრობო კონტროლი სამსახური ანგარიშვალდებულია საქართველოს მთავრობის წინაშე. მუხლი 38. სასამართლო კონტროლი იმ საგამოძიებო და საპროცესო მოქმედებათა ჩატარება, რომლებიც ზღუდავენ საქართველოს კონსტიტუციით განსაზღვრულ ადამიანის უფლებებსა და თავისუფლებებს, დაიშვება სასამართლოს მოტივირებული გადაწყვეტილებით, კანონით დადგენილი წესით. მუხლი 39. სახელმწიფო აუდიტის სამსახურის ზედამხედველობა სამსახურის სახელმწიფოს მიერ სხვა საქართველოს მატერიალური სახელმწიფო ფასეულობების ზედამხედველობს სახელმწიფო აუდიტის სამსახური. ბიუჯეტის გამოყენებასა სახსრებისა და და ხარჯვას მუხლი 40. საპროკურორო ზედამხედველობა სამსახურის, როგორც საგამოძიებო ორგანოს, საქმიანობისას კანონის ზუსტ და ერთგვაროვან შესრულებას კანონით დადგენილი წესით ზედამხედველობენ საქართველოს მთავარი პროკურორი და მისდამი დაქვემდებარებული პროკურორები. მუხლი 41. მოსამსახურის საქმიანობის შიდა კონტროლი 1. მოსამსახურის საქმიანობას აკონტროლებს სამსახურის გენერალური ინსპექცია. 2. სამსახურის გენერალური ინსპექცია თავის საქმიანობაში დამოუკიდებელია და დაუშვებელია მის საქმიანობაში სამსახურის სხვა სტრუქტურული ქვედანაყოფის ან თანამდებობის პირის ჩარევა. სამსახურის გენერალური ინსპექცია ანგარიშვალდებულია უშუალოდ სამსახურის უფროსის წინაშე, რომელიც საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით ახორციელებს მასზე სამსახურებრივ ზედამხედველობას. 3. სამსახურის გენერალური ინსპექციის უფლებამოსილება ვრცელდება სამსახურის სტრუქტურულ ქვედანაყოფებზე, ტერიტორიულ ორგანოებზე და სამსახურის მმართველობის სფეროში მოქმედ საჯარო სამართლის იურიდიულ პირებზე. 4. სამსახურის გენერალური ინსპექცია: ა) საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით ახორციელებს სამსახურის სისტემაში მოსამსახურეთა მართლსაწინააღმდეგო დისციპლინური ქმედებათა ჩადენის წესდების ფაქტების ნორმების გამოვლენასა დარღვევის, და სათანადო რეაგირებას; ბ) აკონტროლებს სამსახურის სისტემაში შემავალი დანაყოფების საფინანსოსამეურნეო საქმიანობას, ამოწმებს მათ მიერ მატერიალური და ფინანსური რესურსების განკარგვის კანონიერებასა და მიზანშეწონილობას; გ) ახორციელებს სამსახურის მოსამსახურეთა მიერ საქართველოს კანონმდებლობის დარღვევის ფაქტების ხელშემწყობი მიზეზების დადგენასა და პრევენციას, სამსახურის სისტემაში შემავალი ნაკლოვანებების დანაყოფების გამოვლენას, საქმიანობაში აღმოჩენილი არსებული ხარვეზებისა დარღვევებისა და მათი და მიზეზების აღმოსაფხვრელად შესაბამისი რეკომენდაციების შემუშავებას; დ) ასრულებს სამსახურის უფროსის ბრძანებით განსაზღვრულ სხვა ფუნქციებს. 5. ამ მუხლის მე-4 პუნქტით გათვალისწინებულ მოქმედებათა განხორციელებისას დანაშაულის ნიშნების გამოვლენის შემთხვევაში სამსახურის გენერალური ინსპექცია შესაბამის მასალებს დაუყოვნებლივ გადასცემს საქართველოს მთავარ პროკურატურას. თავი IX. გარდამავალი და დასკვნითი დებულებანი მუხლი 42. გარდამავალი დებულებანი 1. საქართველოს მთავრობამ 2015 წლის 1 აგვისტომდე უზრუნველყოს სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურის დებულების დამტკიცება და აღნიშნული სამსახურის ჩამოყალიბებასთან დაკავშირებით სათანადო ორგანიზაციული და სამართლებრივი ღონისძიებების განხორციელება. 2. საქართველოს ფინანსთა სამინისტრომ უზრუნველყოს „საქართველოს 2015 წლის სახელმწიფო ბიუჯეტის შესახებ“ საქართველოს კანონში ცვლილების შეტანის თაობაზე საქართველოს კანონის პროექტის მომზადებისას ამ კანონიდან გამომდინარე ცვლილების ასახვა, ხოლო „საქართველოს 2015 წლის სახელმწიფო ბიუჯეტის შესახებ“ საქართველოს კანონში ცვლილების შეტანამდე სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურის დაფინანსება განხორციელდეს საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროსათვის „საქართველოს 2015 წლის სახელმწიფო ბიუჯეტის შესახებ“ საქართველოს კანონით გათვალისწინებული ასიგნებებიდან. 3. 2015 წელს, საქართველოს პარლამენტის მიერ სამსახურის უფროსის არჩევამდე, საქართველოს პრემიერ-მინისტრი უფლებამოსილია დანიშნოს სამსახურის უფროსის და მისი მოადგილეების დროებითი მოვალეობის შემსრულებლები, რომელთა უფლებამოსილება წყდება საქართველოს პარლამენტის მიერ სამსახურის უფროსის არჩევისთანავე. 4. სამსახურის უფროსმა 2015 წლის 1 სექტემბრამდე დაამტკიცოს: ა) სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურში მოსამსახურის მიერ სამსახურის გავლის წესი; ბ) სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურის მოსამსახურის ფიცის ტექსტი; გ) სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურის მოსამსახურეთა ეთიკის კოდექსი; დ) სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურის მოსამსახურეთა სოციალური დაცვისა და მატერიალური უზრუნველყოფის განსაზღვრის წესი; ე) სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურის სისტემაში ფულადი სარგოს (თანამდებობრივი და წოდებრივი სარგოების) და დანამატის განსაზღვრის წესი; ვ) სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურის მოსამსახურეთა დისციპლინური წესდება; ზ)) წვევამდელის სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურში მიღებისა და სამსახურის გავლის წესი; თ) სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურის შეიარაღებაში არსებული სპეციალური საშუალებების შენახვის, ტარებისა და გამოყენების წესი; ი) სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურის მოსამსახურეთა ფორმის ტანსაცმელი და ატრიბუტიკა; კ) სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურის სამკერდე ნიშნის, მედალიონისა და მედლის ნიმუშები და დაჯილდოების წესი; მუხლი 43. დასკვნითი დებულებანი 1. ძალადაკარგულად გამოცხადდეს „საზოგადოებრივი უსაფრთხოების შესახებ“ საქართველოს 1998 წლის 18 თებერვლის N№1227–IIს კანონი. 2. ეს კანონი, გარდა 42-ე 43-ე მუხლებისა ამოქმედდეს 2015 წლის 1 აგვისტოდან. 3. ამ კანონის 42-ე და 43-ე მუხლები ამოქმედდეს გამოქვეყნებისთანავე. საქართველოს პრეზიდენტი გიორგი მარგვლაშვილი

განმარტებითი ბარათი „სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურის შესახებ“ საქართველოს კანონის პროექტზე ა) ზოგადი ინფორმაცია კანონპროექტის შესახებ ა. ა) კანონპროექტის მიღების მიზეზი: კანონპროექტის შემუშავება განპირობებულია უსაფრთხოების ორგანოების ინსტიტუციური დამოუკიდებლობისა უზრუნველსაყოფად. ამასთან, ორგანიზაციული და პოლიციისა გამიჯვნის საქმიანობის ცვლილებების მიზეზს და სახელმწიფო აუცილებლობით, მათი ეფექტიანობის ამაღლების წარმოადგენს სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურის ანგარიშვალდებულების გაზრდა. 2004 წლის მიწურულს სახელმწიფო უსაფრთხოების ორგანოები შინაგან საქმეთა სამინისტროს ფარგლებში მოექცა, კონცენტრაციის საფრთხე პრიორიტეტულია შეიქმნას რის გაჩნდა. შედეგადაც სამინისტროში ზემოაღნიშნული სახელმწიფო მიზეზის უსაფრთხოების ძალაუფლების გამო სამსახური დღეს საკუთარი ამოცანებითა და სტრუქტურით. სამართლებრივი სახელმწიფოს პრინციპი მოითხოვს ორგანოთა შორის უფლებამოსილების განაწილებას. შესაბამისად, საჭიროა ფუნქციათა გამიჯვნა შინაგან საქმეთა სამინისტროსა და სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურს შორის. ცვლილებები წარმოადგენს რეფორმის ლოგიკურ გაგრძელებას, რომელიც შინაგან საქმეთა სამინისტროში დაწყებულია 2012 წლიდან. მთელი რიგი საკანონმდებლო ცვლილებების შემდეგ საჭიროა სამართალდამცავი და უსაფრთხოების უწყებების იმგვარი ინსტიტუციური მოდელის განსაზღვრა, რომელიც უზრუნველყოფს ახალი, უფრო დემოკრატიული სისტემის ჩამოყალიბებას. აქვე აღსანიშნავია, საზღვარგარეთის ქვეყნების პრაქტიკა, რომლის შესწავლამ აჩვენა, რომ ევროპისა და პოსტსაბჭოთა მთელ რიგ ქვეყნებში საზოგადოებრივი წესრიგისა და სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურები ინსტიტუციურად და ფუნქციურად გამიჯნულია. ამ ქვეყნებში პოლიციისა და საზოგადოებრივი წესრიგის უზრუნველყოფის ორგანოების ძირითადი ფუნქციაა დანაშაულის თავიდან აცილება და აღკვეთა, სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურის ფუნქციას კი ინფორმაციის (ძირითადად, საიდუმლო ინფორმაციის) შეგროვება, დამუშავება და რეალიზაცია წარმოადგენს. აღნიშნული საქმიანობით უსაფრთხოების სამსახური უზრუნველყოფს ტერორიზმისა და სხვა მძიმე დანაშაულების (ტერორიზმი, ექსტრემიზმი, ტრანსნაციონალური ორგანიზებული დანაშაული და სხვ.) გამოვლენას, რომლებიც საფრთხეს უქმნიან სახელმწიფო უსაფრთხოებას. გამიჯნული ინსტიტუციური მოწყობის მაგალითებია: პოლონეთი, სადაც შიდა უსაფრთხოების სააგენტოს ხელმძღვანელი ინიშნება პრემიერ–მინისტრის მიერ და უშუალოდ პასუხისმგებელია მის წინაშე. სერბეთი, სადაც საინფორმაციო უსაფრთხოების სააგენტოს ხელმძღვანელობს დირექტორი, რომელსაც ნიშნავს და ათავისუფლებს მთავრობა. ჩეხეთი, სადაც ინფორმაციული უსაფრთხოების სამსახურს ხელმძღვანელობს დირექტორი, რომელსაც ნიშნავს და თანამდებობიდან ათავისუფლებს მთავრობა. დირექტორის თანამდებობაზე დანიშვნამდე მთავრობა გადის კონსულტაციებს პარლამენტის უსაფრთხოების საკითხებზე პასუხისმგებელ კომიტეტთან. დირექტორი პასუხისმგებელია მთავრობის წინაშე. ბულგარეთის სახელმწიფო სააგენტოს თავმჯდომარე ეროვნული ასამბლეის გადაწყვეტილებით, საფუძველზე. ბულგარეთის ეროვნული ეროვნული თანამდებობაზე უსაფრთხოების ინიშნება ბულგარეთის პრემიერ–მინისტრის წარდგინების უსაფრთხოების სახელმწიფო სააგენტოს თავმჯდომარე ანგარიშვალდებულია ბულგარეთის პრეზიდენტის, ეროვნული ასამბლეის თავმჯდომარისა და პრემიერ–მინისტრის წინაშე. სლოვაკეთის საინფორმაციო სამსახურს ხელმძღვანელობს დირექტორი, რომელიც მისი უფლებამოსილებების აღსრულებისას პასუხისმგებელია თავდაცვის ეროვნული საბჭოს წინაშე. დირექტორის კანდიდატურას წარადგენს მთავრობა და ნიშნავს პრეზიდენტი. ლიტვის სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახური ანგარიშვალდებულია ლიტვის პარლამენტის (სეიმის) და ლიტვის პრეზიდენტის წინაშე. უსაფრთხოების დეპარტამენტის დირექტორი თანამდებობაზე ინიშნება 5 წლის ვადით და მისი თანამდებობაზე დანიშვნა და გათავისუფლება ხდება პრეზიდენტის მიერ ლიტვის სეიმის თანხმობით. სლოვენიის სადაზვერვო და უშიშროების სააგენტოს ხელმძღვანელობს დირექტორი, რომელსაც პრემიერ-მინისტრის წარდგინებით, თანამდებობაზე ნიშნავს და თანამდებობიდან ათავისუფლებს მთავრობა. გარდა ფუნქციური და სტრუქტურული გამიჯვნისა, საჭიროა უსაფრთხოების სამსახურის საქმიანობა შეესაბამებოდეს სამართლებრივ სახელმწიფოში მოქმედ პრინციპებს, რაც უზრუნველყოფს მათ მაქსიმალურ დამოუკიდებლობას, პოლიტიკურ ნეიტრალობას, მათი საქმიანობის შესაბამისობას კანონიერებისა და თანაზომიერების პრინციპებთან. აღსანიშნავია, ანგარიშვალდებულების მაღალი სტანდარტის დადგენა, რაც გამოიხატება, ერთი მხრივ, ხელმძღვანელის დანიშვნის წესში და მეორე მხრივ, კონტროლის მექანიზმების განსაზღვრაში. ა. ბ) კანონპროექტის მიზანი: კანონპროექტის მიზანია შეიქმნას სახელმწიფო უსაფრთხოების დამოუკიდებელი ორგანიზაციული მოწყობა და განისაზღვროს მათი სტანდარტებთან შესაბამისი დამოუკიდებლობა და საქმიანობა, გაიზარდოს ანგარიშვალდებულება, საერთაშორისო უსაფრთხოების ნორმატიულად სამსახურის სამსახურის განმტკიცდეს მოსამსახურის სამართლებრივი და სოციალური დაცვა. აღნიშნული ცვლილებების შედეგად უზრუნველყოფილი იქნება კომპეტენციათა გამიჯვნა და ფუნქციების დუბლირების თავიდან აცილება, სისტემის ფარგლებში მოქცეული ჭარბი ძალაუფლების დეკონცენტრაცია, რაც შედეგობრივად აისახება ადამიანის უფლებათა დაცვის ეფექტიანობაზე. პოსტსაბჭოური ძალოვანი სტრუქტურის სტილი უნდა ჩაანაცვლოს დამოუკიდებელმა და საზოგადოების წინაშე ანგარიშვალდებულმა უსაფრთხოების სტრუქტურებმა. აღნიშნული ლოგიკურია იმ რეფორმის გათვალისწინებით, რომელიც 2012 წლიდან მიმდინარეობს შინაგან საქმეთა სამინისტროში, რაც უნდა გაგრძელდეს საპოლიციო და უშიშროების სამსახურების ინსტიტუციური და ფუნქციური გამიჯვნით. ცვლილებათა საერთაშორისო ნაწილი ასევე სტანდარტების განპირობებულია შესაბამისად იძულების რეგლამენტაციის ღონისძიებების საჭიროებით, ასევე მოსამსახურის სამსახურში მიღების წესის, მისი სოციალური და სამართლებრივი გარანტიების ნორმატიულად მოწესრიგების აუცილებლობით. ა. გ) კანონპროექტის ძირითადი არსი: კანონის თანახმად, სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახური წარმოადგენს საქართველოს მთავრობის უშუალო დაქვემდებარებაში არსებულ აღმასრულებელი ხელისუფლების სპეციალური დანიშნულების დაწესებულებას, რომელიც კანონით გათვალისწინებულ სახელმწიფო უწყებებთან ერთად უზრუნველყოფს სახელმწიფო უსაფრთხოებას და ასრულებს საქართველოს კანონმდებლობით, მათ შორის, ამ კანონით, მისთვის დაკისრებულ ამოცანებს. კანონპროექტმა სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურის საქმიანობის ძირითადი პრინციპებად განისაზღვრა: დისკრიმინაციის დაუშვებლობა; თანაზომიერებისა და დისკრეციული აღნიშნული უფლებამოსილების პრინციპები განხორციელება; უზრუნველყოფენ პოლიტიკური სამსახურის ნეიტრალობა. უფლებამოსილებების განხორციელებას სამართლებრივი სახელმწიფოს პრინციპების შესაბამისად. კანონს ემატება დებულებები, რომელიც განსაზღვრავს სამსახურის უფროსის დანიშვნის წესს. ამ კონტექსტში გათვალისწინებული იქნა ანგარიშვალდებულების მაღალი ხარისხის უზრუნველმყოფი წესი, კერძოდ, სამსახურის უფროსს საქართველოს მთავრობის წარდგინებით აირჩევს საქართველოს პარლამენტი. თანამდებობაზე ყოფნის ვადად განისაზღვრა 6 წელი. შემოთავაზებული მოდელი განამტკიცებს სამსახურის უფროსის ორმაგ ანგარიშვალდებულებას. იგი, ერთი მხრივ, ანგარიშვალდებულია საქართველოს პარლამენტის წინაშე, ამავე დროს, სამსახურის უფროსი, როგორც საქართველოს მთავრობის სპეციალური დანიშნულების დაწესებულების ხელმძღვანელი, ანგარიშვალდებულია აგრეთვე სამსახურის საქართველოს მთავრობის წინაშეც. განისაზღვრა ასევე უფლებამოსილების შეწყვეტის საფუძვლები. სამსახურის უფროსის გათავისუფლება დასაშვები იქნება მხოლოდ კანონისმიერი საფუძვლებით, რაც მისი დამოუკიდებლობის ხარისხს გაზრდის. კანონპროექტში ყალიბდება სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურში მიღების წესი. კანონპროექტით გადაყენების, განისაზღვრა სამსახურიდან მოსამსახურის დათხოვნის, თანამდებობიდან კადრების დროებით განკარგულებაში აყვანის, წახალისების საკითხები. მოწესრიგდა ფიზიკური ძალის, სპეციალური საშუალებებისა და ცეცხლსასროლი იარაღის გამოყენების საფუძვლები. აღნიშნული შესაბამისობაში მოვიდა „პოლიციის შესახებ“ ახალ კანონთან, რის შედეგადაც საქართველოს კანონმდებლობაში ყალიბდება იძულების ღონისძიებების გამოყენების ერთგვაროვანი საფუძვლები. მნიშვნელოვანია, რომ იძულების ღონისძიებები სრულ შესაბამისობაშია გაეროს გენერალური ასამბლეის 1990 წლის „ძირითადი პრინციპები სამართალდამცავი ორგანოების მიერ ძალისა და ცეცხლსასროლი იარაღის გამოყენების შესახებ“ რეზოლუციის მოთხოვნებთან. კანონპროექტი ითვალისწინებს მოსამსახურის სამართლებრივი დაცვის გარანტიებს, აშკარად უკანონო ხასიათის ბრძანების შეუსრულებლობის ვალდებულებას, მოსამსახურის სოციალური დაცვის გარანტიებს ჯანმრთელობის დაზიანების ან გარდაცვალების შემთხვევაში. კანონპროექტი ასევე განსაზღვრავს მთელი რიგი კანონქვემდებარე აქტების მიღების ვალდებულებას, რომელიც სამსახურის უფროსმა 2015 წლის 1 სექტემბრამდე უნდა დაამტკიცოს. აღნიშნული კანონქვემდებარე აქტები ემსახურება სამსახურის საქმიანობისა და სამსახურის გავლის წესის განხორციელების დეტალურ მოწესრიგებას. ბ) კანონპროექტის ფინანსური დასაბუთება ბ.ა) კანონპროექტის მიღებასთან დაკავშირებული აუცილებელი ხარჯების დაფინანსების წყარო: კანონპროექტის მიღებასთან დაკავშირებული აუცილებელი დაფინანსდება სახელმწიფო ბიუჯეტიდან. 2015 წლის გადასახდელები ბოლომდე სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურის შექმნისა და ფუნქციონირებისათვის აუცილებელი იქნება დაახლოებით 36, 743, 994 ლარის გამოყოფა. აღნიშნული კანონპროექტის მიღება არ იწვევს სახელმწიფო ბიუჯეტის ხარჯვითი ნაწილის ზრდას. კანონპროექტის მიხედვით, ამ კანონის აღსრულების მიზნით, საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს დაევალება „საქართველოს 2015 წლის სახელმწიფო ბიუჯეტის შესახებ“ საქართველოს კანონში ცვლილების შეტანის თაობაზე“ კანონპროექტის მომზადება, ხოლო აღნიშნულ კანონში ცვლილების შეტანამდე სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურის დაფინანსება განხორციელდება საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროსათვის „საქართველოს 2015 წლის სახელმწიფო ბიუჯეტის შესახებ“ საქართველოს კანონით გათვალისწინებული ასიგნებებიდან. ბ.ბ) კანონპროექტის გავლენა ბიუჯეტის საშემოსავლო ნაწილზე: კანონპროექტის მიღება არ იქონიებს გავლენას ბიუჯეტის საშემოსავლო ნაწილზე. ბ.გ) კანონპროექტის გავლენა ბიუჯეტის ხარჯვით ნაწილზე: კანონპროექტის მიღება არ იქონიებს გავლენას ბიუჯეტის ხარჯვით ნაწილზე. ბ.დ) სახელმწიფოს ახალი ფინანსური ვალდებულებები: კანონპროექტის მიღება არ გამოიწვევს სახელმწიფოს ახალ ფინანსურ ვალდებულებებს. ბ.ე) კანონპროექტის მოსალოდნელი ფინანსური შედეგები იმ პირთათვის, რომელთა მიმართაც ვრცელდება კანონპროექტის მოქმედება: კანონპროექტი არ წარმოშობს ფინანსურ შედეგებს იმ პირთათვის, რომელთა მიმართაც ვრცელდება მისი მოქმედება. ბ.ვ) კანონპროექტით დადგენილი გადასახადის, მოსაკრებლის ან სხვა სახის გადასახდელის ოდენობა და ოდენობის განსაზღვრის პრინციპი: კანონპროექტი არ ითვალისწინებს გადასახადის, მოსაკრებლის ან სხვა სახის გადასახდელის დადგენას. გ) კანონპროექტის მიმართება საერთაშორისო სამართლებრივ სტანდარტებთან გ.ა) კანონპროექტის მიმართება ევროკავშირის დირექტივებთან: კანონპროექტი არ ეწინააღმდეგება ევროკავშირის დირექტივებს. გ.ბ) კანონპროექტის მიმართება საერთაშორისო ორგანიზაციებში საქართველოს წევრობასთან დაკავშირებულ ვალდებულებებთან: კანონპროექტი არ ეწინააღმდეგება საერთაშორისო ორგანიზაციებში საქართველოს წევრობასთან დაკავშირებულ ვალდებულებებს. გ.გ) კანონპროექტის მიმართება საქართველოს ორმხრივ და მრავალმხრივ ხელშეკრულებებთან: კანონპროექტი არ ეწინააღმდეგება საქართველოს მიერ დადებულ ორმხრივ და მრავალმხრივ საერთაშორისო ხელშეკრულებებს. დ) კანონპროექტის მომზადების პროცესში მიღებული კონსულტაციები: დ.ა) სახელმწიფო, ორგანიზაცია/დაწესებულება, არასახელმწიფო ექსპერტები, ან/და რომლებმაც საერთაშორისო მონაწილეობა მიიღეს კანონპროექტის შემუშავებაში, ასეთის არსებობის შემთხვევაში: ასეთი არ არსებობს. დ.ბ) კანონპროექტის შემუშავებაში მონაწილე ორგანიზაციის (დაწესებულების) ან/და ექსპერტის შეფასება კანონპროექტის მიმართ, ასეთის არსებობის შემთხვევაში: ასეთი არ არსებობს. ე) კანონპროექტის ავტორი: საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს რეფორმირების უწყებათაშორისი კომისია. ვ) კანონპროექტის ინიციატორი: საქართველოს მთავრობა

იმ მუხლის (მუხლების) მოქმედი სრული რედაქცია, რომელშიც (რომლებშიც) წარმოდგენილი კანონპროექტით შედის ცვლილება, მათ შორის, ხდება მისი (მათი) ამოღება საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის შესახებ თავი I. ზოგადი დებულებანი მუხლი 1. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახური 1. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახური არის საქართველოს აღმასრულებელ ხელისუფლებაში შემავალი სამართალდაცვის სპეციალურ გასამ-ხედროებულ დაწესებულებათა სისტემა, რომელიც თავისი კომპეტენციის ფარგლებში უზრუნველყოფს საზოგადოებრივ უსაფრთხოებას საშინაო და საგარეო საფრთხისაგან. 2. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის სისტემა მოიცავს საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს დეპარტამენტებს და სხვა სტრუქტურულ ქვედანაყოფებს. 3. საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტრო არის აღმასრულებელი ხელისუფლების განმახორციელებელი სპეციალური დაწესებულება, რომელიც კანონით გათვალისწინებულ სახელმწიფო უწყებებთან ერთად უზრუნველყოფს საზოგადოებრივ უსაფრთხოებას და ასრულებს საქართველოს კანონმდებლობით, მათ შორის, ამ კანონით, მისთვის დაკისრებულ ამოცანებს. საქართველოს 2004 წლის 21 მაისის კანონი №63 - სსმ I, №13, 02.06.2004 წ., მუხ.46 საქართველოს 2004 წლის 24 დეკემბრის კანონი №807 - სსმ I, №39, 25.12.2004 წ., მუხ.186 საქართველოს 2013 წლის 6 სექტემბრის კანონი №1024 – ვებგვერდი, 23.09.2013წ. მუხლი 2. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის საქმიანობის პრინციპები და მეთოდები + 1. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის საქმიანობის პრინციპები და მეთოდებია: ა) კანონიერება; ბ) ადამიანის უფლებებისა და თავისუფლებების, იურიდიული პირის უფლებების დაცვა და პატივისცემა; გ) საქმიანობის ღია და ფარული ფორმების ერთობლიობა; დ) საქართველოს პრემიერ-მინისტრისადმი დაქვემდებარება და ანგარიშვალდებულება; ე) ერთიანობა და ცენტრალიზაცია. 2. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურში აკრძალულია პოლიტიკური პარტიის ან სხვა პოლიტიკური გაერთიანების შექმნა. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის თანამშრომელი არ შეიძლება იყოს პოლიტიკური პარტიის ან სხვა პოლიტიკური გაერთიანების წევრი. 3. აკრძალულია ადამიანის პირადი ცხოვრების შესახებ სახელმწიფო საიდუმლოების შემცველი, აგრეთვე კანონით დაცული სხვა ინფორმაციის, გამოძიების მასალების გამჟღავნება, გარდა კანონით გათვალისწინებული შემთხვევებისა. 4. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის თანამშრომელს ეკრძალება გაფიცვების მოწყობა და მათში მონაწილეობა, ანაზღაურებად სახელმწიფო, საზოგადოებრივ და კერძო საწარმოებში დაწესებულებებსა და ორგანიზაციებში შეთავსებით მუშაობა, გარდა სამეცნიერო, პედაგოგიური და შემოქმედებითი საქმიანობისა. საქართველოს 2004 წლის 24 დეკემბრის კანონი №807 - სსმ I, №39, 25.12.2004 წ., მუხ.186 საქართველოს 2005 წლის 20 აპრილის კანონი №1359 - სსმ I, №19, 20.05.2005 წ., მუხ.131 საქართველოს 2013 წლის 6 სექტემბრის კანონი №1024 – ვებგვერდი, 23.09.2013წ. მუხლი 3. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის საქმიანობის სამართლებრივი საფუძვლები + 1. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის საქმიანობის სამართლებრივი საფუძვლებია: საქართველოს კონსტიტუცია, საერთაშორისო-სამართლებრივი აქტები, ეს კანონი, საქართველოს სხვა კანონები, საქართველოს პრეზიდენტის, საქართველოს პარლამენტის, საქართველოს მთავრობის, საქართველოს შინაგან საქმეთა მინისტრის ნორმატიული აქტები. 2. საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებებიდან და შეთანხმებებიდან გამომდინარე, კანონმდებლობით დადგენილი წესით, საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტრო თანამშრომლობს უცხო ქვეყნების შესაბამის სამსახურებთან საერთაშორისო ტერორიზმის, ნარკობიზნესის, ორგანიზებული და სხვა საერთაშორისო დანაშაულის წინააღმდეგ ბრძოლაში. საქართველოს 2004 წლის 21 მაისის კანონი №63 - სსმ I, №13, 02.06.2004 წ., მუხ.46 საქართველოს 2004 წლის 24 დეკემბრის კანონი №807 - სსმ I, №39, 25.12.2004 წ., მუხ.186 მუხლი 4. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის საქმიანობის ძირითადი მიმართულებები + 1. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის საქმიანობის ძირითადი მიმართულებებია: ა) საქართველოს კონსტიტუციური წყობილების, სუვერენიტეტის, ტერიტორიული მთლიანობის, სამეცნიერო-ეკონომიკური და სამხედრო პოტენციალის დაცვა უცხო ქვეყნების სპეციალური სამსახურებისა და ცალკეულ პირთა მართლსაწინააღმდეგო ქმედებისაგან; ბ) საქართველოს უსაფრთხოების სისხლის სამართლის სამსახურის ორგანოების საპროცესო კოდექსით კომპეტენციისთვის საზოგადოებრივი მიკუთვნებულ და საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებებით განსაზღვრულ დანაშაულთა თავიდან აცილება, გამოვლენა და გამოძიება; გ) საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით სახელმწიფო საიდუმლოების დაცვის უზრუნველყოფის ღონისძიებათა რეალიზაცია და მათი შესრულების კონტროლი. 2. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის საქმიანობის ძირითად მიმართულებებს წარმართავს და ხელმძღვანელობს საქართველოს შინაგან საქმეთა მინისტრი. 3. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახური კანონით დადგენილი წესითა და დადგენილ ფარგლებში ინფორმაციას აწვდის საქართველოს პრემიერ-მინისტრს, საქართველოს პარლამენტს, უმაღლეს სახელმწიფო ორგანოებს, მასობრივი ინფორმაციის საშუალებებს, ფიზიკურ და იურიდიულ პირებს. 4. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის საქმიანობის სფერო მკაცრად განსაზღვრულია და მისი შეზღუდვა ან გაფართოება შეიძლება მხოლოდ კანონით. საქართველოს 2004 წლის 24 დეკემბრის კანონი №807 - სსმ I, №39, 25.12.2004 წ., მუხ.186 საქართველოს 2005 წლის 20 აპრილის კანონი №1359 - სსმ I, №19, 20.05.2005 წ., მუხ.131 საქართველოს 2010 წლის 24 სექტემბრის კანონი №3619 - სსმ I, №51, 29.09.2010 წ., მუხ.332 საქართველოს 2013 წლის 6 სექტემბრის კანონი №1024 – ვებგვერდი, 23.09.2013წ. თავი II. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის მოვალეობები და უფლებები + საქართველოს 2004 წლის 24 დეკემბრის კანონი №807 - სსმ I, №39, 25.12.2004 წ., მუხ.186 მუხლი 5. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის მოვალეობები + საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახური ვალდებულია: ა) აწარმოოს კონტრდაზვერვითი საქმიანობა უცხო ქვეყნების სპეციალური სამსახურებისა და ორგანიზაციების საქართველოს წინააღმდეგ მიმართული დაზვერვითი საქმიანობის თავიდან ასაცილებლად, გამოსავლენად და აღსაკვეთად; ბ) კანონით დადგენილი წესით განახორციელოს ოპერატიულ-სამძებრო ღონისძიებები (მათ შორის, ფარული ვიდეო- და აუდიოჩაწერა, კინო- და ფოტო-გადაღება, გარე მეთვალყურეობა, ელექტრონული კონტროლი, კავშირგაბმულობის ტექნიკური არხებიდან (ტელეფონი, ტელეგრაფი, ფაქსი, ტელექსი, რადიოკავშირი და სხვა) ინფორმაციის მოპოვება და ეთერის კონტროლი; გ) კანონით დადგენილი წესით აწარმოოს გამოძიება, დანაშაულში ბრალდებულ და დამნაშავე პირთა ძებნა და დაკავება საქართველოს კანონმდებლობით მისი კომპეტენციისთვის მიკუთვნებულ საქმეებზე; დ) სახელმწიფოს უშიშროების უზრუნველყოფის მიზნით საქართველოს სამხედრო ძალებში აწარმოოს კონტრდაზვერვითი საქმიანობა; ე) პროკურატურის, სახელმწიფო დაცვის სპეციალური სამსახურის და სხვა სახელმწიფო ორგანოებთან ერთად მონაწილეობა მიიღოს ორგანიზებული დანაშაულის, კორუფციისა და ნარკობიზნესის წინააღმდეგ ბრძოლის ღონისძიებებში; ვ) საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით მონაწილეობა მიიღოს სახელმწიფო საიდუმლოების დაცვის ღონისძიებათა შემუშავებასა და რეალიზაციაში, განახორციელოს კონტროლი მათ შესრულებაზე იმ ორგანიზაციებსა და საწარმოებში (მიუხედავად მათი საკუთრების ფორმისა), სადაც წარმოებს სახელმწიფო საიდუმლოებასთან დაკავშირებული საქმიანობა; ზ) შეამოწმოს პირი სახელმწიფო საიდუმლოებასთან დასაშვებად; თ) სათანადო უწყებებთან ერთად განახორციელოს შესაბამისი ღონისძიებები საქართველოს სახელმწიფო საზღვრის, სასიცოცხლო მნიშვნელობის სტრატეგიული დანიშნულების ობიექტების, ტრანსპორტისა და კავშირგაბმულობის საშუალებების უსაფრთხოების უზრუნველსაყოფად; ი) გააფრთხილოს სახელმწიფო ორგანოები, საწარმოები, დაწესებულებები და ორგანიზაციები იმ დარღვევათა შესახებ, რომლებიც საფრთხეს უქმნის სახელმწიფოს უშიშროებას; კ) აცნობოს საქართველოს პრემიერ-მინისტრს, საქართველოს პარლამენტის თავმჯდომარეს, უმაღლეს სახელმწიფო ორგანოებსა და დაინტერესებულ უწყებებს სახელმწიფოს უშიშროებისათვის მოსალოდნელი საფრთხის შესახებ; ლ) თავისი კომპეტენციის ფარგლებში, სახელმწიფო დაცვის სპეციალურ სამსახურთან კოორდინაციით, ოპერატიულად უზრუნველყოს საქართველოს სახელმწიფო საზღვრის, სტრატეგიული ობიექტებისა და სახელმწიფო ორგანოთა უმაღლესი თანამდებობის პირების დაცვა; მ) უზრუნველყოს უმაღლესი სახელმწიფო ორგანოები და თანამდებობის პირები განცალკევებული დახურული საქალაქთაშორისო სატელეფონო „მაღალი სიხშირის“, ასევე რადიო- და სატელეგრაფო კავშირებით; ნ) საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით განახორციელოს დაკვირვების ელექტრონული საშუალებების (ტელეფონი, მიკროფონი, რადიო-კავშირის სპეციალური ტექნიკა და დაკვირვების სხვა საშუალებები, რომელთა მეშვეობითაც ელექტრონული ან მექანიკური მოწყობილობით გამომჟღავნდება დაფარული კავშირები ერთ-ერთი მხარის თანხმობის გარეშე) საქართველოში შემოტანის, საქართველოდან გატანის, დამზადებისა და გამოყენების კონტროლი; ო) სახელმწიფო საიდუმლოების კანონმდებლობით დადგენილი ორგანიზაციებში განახორციელოს ელექტრონული საშუალებების დაცვის წესით უზრუნველსაყოფად საწარმოებში, კავშირგაბმულობისა კონტროლი, რომლებიც საქართველოს დაწესებულებებსა და ინფორმატიკის გამოიყენება და იმ სახელმწიფო საიდუმლოების შემცველი ინფორმაციის შესაქმნელად, დასამუშავებლად, შესანახად და გასაგზავნად; პ) საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით შეამოწმოს უწყებები, საწარმოები, დაწესებულებები და ორგანიზაციები სახელმწიფო საიდუმლოებასთან დაკავშირებული საქმიანობის წარმოების უფლების მისაცემად სათანადო ნებართვის გაფორმე-ბისათვის; ჟ) თავისი კომპეტენციის ფარგლებში, სახელმწიფოთაშორისი ხელშეკრულებებისა და შეთანხმებების საფუძველზე, შესაბამის უწყებებთან ერთად მიიღოს ზომები საქართველოს ტერიტორიაზე უცხო ქვეყნებისა და საერთაშორისო ორგანიზაციების წარმომადგენლობათა პირადი და ქონებრივი უსაფრთხოების, აგრეთვე საქართველოს საზღვრების გარეთ საქართველოს დაწესებულებებისა და მოქალაქეების უსაფრთხოების უზრუნველსაყოფად; რ) საქართველოს პრემიერ-მინისტრის ან საქართველოს პარლამენტის გადაწყვეტილებით მონაწილეობა მიიღოს საერთაშორისო ღონისძიებათა უსაფრთხოების უზრუნველყოფაში; ს) საგანგებო ან საომარი სამობილიზაციო-გამწვევი მდგომარეობის პუნქტებისა და დროს უზრუნველყოს სახელმწიფოს ოპერატიულ-მმართველობითი შტაბების უსაფრთხოება და მზადყოფნა; ტ) უზრუნველყოს საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის სრული სამობილიზაციო მზადყოფნა; უ) უზრუნველყოს საკუთარი უსაფრთხოება და უწყებრივი კავშირი; ფ) სამართლებრივად უზრუნველყოს საკანონმდებლო, აღმასრულებელი და სასამართლო ხელისუფლების ორგანოებთან ურთიერთობა; ქ) მიიღოს და რეგისტრაციაში გაატაროს ინფორმაცია იმ დანაშაულებზე, რომელთა შესახებ საქმის წარმოება შინაგან საქმეთა სამინისტროს კომპეტენციას განეკუთვნება, აწარმოოს ასეთ დანაშაულთა ჩამდენი პირების აღრიცხვა; ღ) კანონით დადგენილი წესით განახორციელოს იმ დანაშაულთა პროფილაქტიკა, რომლებიც კანონით შინაგან საქმეთა სამინისტროს კომპეტენციას განეკუთვნება. საქართველოს 2004 წლის 21 მაისის კანონი №63 - სსმ I, №13, 02.06.2004 წ., მუხ.46 საქართველოს 2004 წლის 24 დეკემბრის კანონი №807 - სსმ I, №39, 25.12.2004 წ., მუხ.186 საქართველოს 2005 წლის 20 აპრილის კანონი №1359 - სსმ I, №19, 20.05.2005 წ., მუხ.131 საქართველოს 2010 წლის 24 სექტემბრის კანონი №3619 - სსმ I, №51, 29.09.2010 წ., მუხ.332 საქართველოს 2013 წლის 6 სექტემბრის კანონი №1024 – ვებგვერდი, 23.09.2013წ. მუხლი 6. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის უფლებები + 1. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურს უფლება აქვს: ა) კანონით დადგენილი წესით განახორციელოს ოპერატიული, სამძებრო და ოპერატიულტექნიკური ღონისძიებანი და საგამოძიებო მოქმედებანი იმ დანაშაულის თავიდან ასაცილებლად, გამოსავლენად და აღსაკვეთად, რომლის გამოძიება კანონმდებლობით შინაგან საქმეთა სამინისტროს კომპეტენციას განეკუთვნება; ბ) გადაუდებელი აუცილებლობისას გამოიყენოს სახელმწიფო ორგანიზაციების, საწარმოებისა და დაწესებულებების, აგრეთვე საზოგადოებრივი გაერთიანებებისა და მოქალაქეების კუთვნილი კავშირგაბმულობის საშუალებები; ამასთან, საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახური ვალდებულია კავშირგაბმულობის საშუალებების მფლობელებს აუნაზღაუროს გაწეული ხარჯები; გ) გადაუდებელი აუცილებლობისას, შემთხვევის ადგილზე მისასვლელად, დანაშაულის აღსაკვეთად და იმ პირის დასაკავებლად, რომელმაც ჩაიდინა დანაშაული ან რომელიც ბრალდებულია მის ჩადენაში, გამოიყენოს მოქალაქეთა, საწარმოთა, ორგანიზაციათა, დაწესებულებათა და საზოგადოებრივ გაერთიანებათა კუთვნილი სატრანსპორტო საშუალებები (გარდა უცხო ქვეყნის დიპლომატიური წარმომადგენლობის, საკონსულო დაწესებულებისა და სხვა დაწესებულების, ასევე საერთაშორისო ორგანიზაციის სატრანსპორტო საშუალებებისა); ამასთანავე, საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახური ვალდებულია სატრანსპორტო საშუალებათა მფლობელებს აუნაზღაუროს გაწეული ხარჯი ან/და მიყენებული ზარალი; დ) (ამოღებულია). ე) ვინაობის დადგენის მიზნით შეუმოწმოს მოქალაქეს პირადობის დამადასტურებელი საბუთები, თუ არის საკმარისი საფუძველი ეჭვისათვის, რომ მან ჩაიდინა დანაშაული, ან თუ ეს შემოწმება დაკავშირებულია შინაგან საქმეთა სამინისტროს თანამშრომლის სამსახურებრივი მოვალეობის შესრულებასთან; ვ) საჭიროების შემთხვევაში, თავისი ამოცანების შესასრულებლად, კანონმდებლობის შესაბამისად, სახელმწიფოს უშიშროებისათვის განსაკუთრებული მნიშვნელობის მქონე სახელმწიფო ორგანოებსა და დაწესებულებებში, აგრეთვე საზღვარგარეთ საქართველოს სახელმწიფო წარმომადგენლობებში დანიშნოს ოფიცერი უშიშროების საკითხებში; ზ) საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის თანამშრომლებს მისცეს იმ სამსახურებრივ-საშტატო იარაღისა და სპეციალური საშუალებების შენახვისა და ტარების ნებართვა, რომელთა გამოყენება დაშვებულია საქართველოს კანონმდებლობით, მათ შორის, ამ კანონით; თ) გამოიყენოს საქართველოს მოქალაქეთა, უცხო ქვეყნის მოქალაქეთა და მოქალაქეობის არმქონე პირთა ნებაყოფლობითი კონფიდენციალური დახმარება და ამისთვის მათთან დაამყაროს ღია ან ფარული ურთიერთობა; ი) უზრუნველყოს მის დაქვემდებარებაში არსებული საგამოძიებო იზოლატორის ფუნქციონირება. 2. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის საქმიანობის განხორციელების ფორმები, მეთოდები და საშუალებები განისაზღვრება საქართველოს კანონმდებლობით და საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის სამართლებრივი აქტებით. ეს მეთოდები და საშუალებები არ უნდა აყენებდეს ზიანს ადამიანის სიცოცხლესა და ჯანმრთელობას, არ უნდა ლახავდეს პირის პატივსა და ღირსებას, არ უნდა აზიანებდეს გარემოს. საქართველოს 2004 წლის 21 მაისის კანონი №63 - სსმ I, №13, 02.06.2004 წ., მუხ.46 საქართველოს 2004 წლის 24 დეკემბრის კანონი №807 - სსმ I, №39, 25.12.2004 წ., მუხ.186 საქართველოს 2005 წლის 20 აპრილის კანონი №1359 - სსმ I, №19, 20.05.2005 წ., მუხ.131 საქართველოს 2010 წლის 24 სექტემბრის კანონი №3619 - სსმ I, №51, 29.09.2010 წ., მუხ.332 საქართველოს 2012 წლის 12 ივნისის კანონი №6439 - ვებგვერდი, 22.06.2012წ. თავი III. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის ძალები და საშუალებებ ი + საქართველოს 2004 წლის 24 დეკემბრის კანონი №807 - სსმ I, №39, 25.12.2004 წ., მუხ.186 მუხლი 7. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის თანამშრომლები + 1. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის თანამშრომლები არიან სამხედრო მოსამსახურეები და ის მოსამსახურეები, რომელთა საქმიანობა (ღია ან ფარული) უშუალოდაა დაკავშირებული ამ კანონით განსაზღვრული ამოცანების გადაწყვეტასთან. 2. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურში სპეციალური შემოწმების შემდეგ მიიღებიან საქართველოს მოქალაქეები, რომლებსაც თავიანთი პიროვნული და საქმიანი თვისებების, განათლების, ფიზიკური მომზადებისა და ჯანმრთელობის მდგომარეობის შესაბამისად შეუძლიათ დაკისრებული ფუნქციების შესრულება. 3. სამხედრო სამსახურის გავლის შესახებ საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის სამხედრო სამსახურში ჩაირიცხებიან საქართველოს მოქალაქეები. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის სამხედრო სამსახურში შეიძლება ჩაირიცხონ ის მოქალაქეებიც, რომლებიც კანონმდებლობით განთავისუფლებულნი არიან სამხედრო ვალდებულების მოხდისაგან (გარდა ჯანმრთელობის მდგომარეობის გამო განთავისუფლებული პირებისა), თუ იქნება მათი თანხმობა. საქართველოს საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის სამხედრო სამსახურში საქართველოს მოქალაქეთა მიღების წესი და პირობები განისაზღვრება საქართველოს კანონმდებლობით. 4. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურში არ მიიღება პირი, რომელიც: ა) ნასამართლევია; ბ) დაავადებულია ალკოჰოლიზმით, ნარკომანიით, ტოქსიკომანიით, სამხედრო სამსახურის მოხდისათვის ხელის შემშლელი სხვა ქრონიკული სნეულებით; გ) სასამართლომ მხარდაჭერის მიმღებად ცნო, თუ სასამართლოს გადაწყვეტილებით სხვა რამ არ არის განსაზღვრული. 5. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის სამხედრო მოსამსახურეები სამხედრო სამსახურს გადიან „სამხედრო ვალდებულებისა და სამხედრო სამსახურის შესახებ“ საქართველოს კანონის შესაბამისად და სარგებლობენ სამხედრო ძალების სამხედრო მოსამსახურეთათვის გათვალისწინებული უფლებებითა და გარანტიებით. 6. განსაკუთრებულ შესაძლებელია შემთხვევებში სპეციალური საზოგადოებრივი კონტრაქტით უსაფრთხოების მაღალკვალიფიციური სამსახურში სპეციალისტების მიწვევა. 7. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის სამოქალაქო პერსონალის შრომითი საქმიანობა წესრიგდება საქართველოს შრომის კანონმდებლობით. 8. საქართველოს სამართალდაცვის საზოგადოებრივი სპეციალურ უსაფრთხოების გასამხედროებულ სამსახურში, დაწესებულებათა როგორც სისტემაში, სამსახურის გავლის დამატებითი მოთხოვნები დგინდება კანონქვემდებარე აქტით. საქართველოს 2001 წლის 26 ოქტომბრის კანონი №1129 - სსმ I, №33, 10.11.2001 წ., მუხ.131 საქართველოს 2004 წლის 24 დეკემბრის კანონი №807 - სსმ I, №39, 25.12.2004 წ., მუხ.186 საქართველოს 2015 წლის 20 მარტის კანონი №3387 - ვებგვერდი, 31.03.2015წ. მუხლი 8. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის თანამშრომლის მიერ ფიზიკური იძულების, სპეციალური საშუალებებისა და ცეცხლსასროლი იარაღის გამოყენების უფლება + 1. სამსახურებრივი მოვალეობის შესრულებისას საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის თანამშრომელს კანონით დადგენილი წესით უფლება აქვს გამოიყენოს ფიზიკური იძულება, სპეციალური საშუალებები და სამსახურებრივ-საშტატო ცეცხლსასროლი იარაღი. 2. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის სამხედრო მოსამსახურეზე ასევე ვრცელდება ცეცხლსასროლი იარაღის გამოყენების უფლება, რომელიც გათვალისწინებულია საქართველოს სამხედრო კანონმდებლობით. 3. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის თანამშრომელი ვალდებულია ფიზიკური იძულების, სპეციალური საშუალებებისა და ცეცხლსასროლი იარაღის გამოყენების შესახებ წინასწარ გააფრთხილოს პირი, მისცეს საკმარისი დრო საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის თანამშრომლის შემთხვევისა, როდესაც საზოგადოებრივი კანონიერი დაყოვნებამ უსაფრთხოების მოთხოვნის გარდა იმ გამოიწვიოს მოქალაქისა და თანამშრომლის სიცოცხლის ან შეიძლება სამსახურის შესასრულებლად, ჯანმრთელობის ხელყოფა, სხვა მძიმე შედეგი, ან თუ შექმნილ სიტუაციაში შეუძლებელია ასეთი გაფრთხილება. 4. სპეციალური საშუალების სახე და ფიზიკური იძულების ინტენსივობა განისაზღვრება კონკრეტული სიტუაციის, სამართალდარღვევის ხასიათისა და სამართალდამრღვევის ინდივიდუალურ თავისებურებათა გათვალისწინებით. საქართველოს 2004 წლის 24 დეკემბრის კანონი №807 - სსმ I, №39, 25.12.2004 წ., მუხ.186 მუხლი 9. ფიზიკური იძულების გამოყენების უფლება + საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის თანამშრომელს უფლება აქვს გამოიყენოს ფიზიკური იძულება, მათ შორის, ორთაბრძოლის სპეციალური ხერხები პირადი და მოქალაქეთა უსაფრთხოების დაცვის უზრუნველსაყოფად, დანაშაულის აღსაკვეთად და დამნაშავის დასაკავებლად, თუ ძალადობითი მეთოდების გამოუყენებლობა ვერ უზრუნველყოფს საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის თანამშრომლის მიერ კანონით დაკისრებული მოვალეობების შესრულებას. საქართველოს 2004 წლის 24 დეკემბრის კანონი №807 - სსმ I, №39, 25.12.2004 წ., მუხ.186 მუხლი 10. სპეციალური საშუალებების გამოყენების უფლება + 1. სამსახურებრივი მოვალეობის შესრულებისას საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის თანამშრომელს უფლება აქვს გამოიყენოს სპეციალური საშუალებები: ხელბორკილი ან შებორკვის სხვა საშუალება, რეზინის ხელკეტი, ცრემლსადენი ან საერთაშორისო კონვენციებით დაშვებული განსაკუთრებული ზემოქმედების გაზი, ფსიქოლოგიური ზემოქმედების შუქბგერითი მოწყობილობა, დაბრკოლების დამანგრეველი და ტრანსპორტის იძულებითი გაჩერების საშუალება, წყალმტყორცნი, ჯავშანმანქანა და სხვა სპეციალური სატრანსპორტო საშუალება, სპეციალური საღებავი, ელექტროშოკური მოწყობილობა და სასამსახურო ძაღლი ამ მუხლით გათვალისწინებულ შემდეგ შემთხვევებში: ა) ხელბორკილი ან შებორკვის სხვა საშუალება – დანაშაულის ჩამდენი პირის მიმართ, თუ იგი უძალიანდება ან შეიძლება გაუძალიანდეს საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის თანამშრომელს ან ცდილობს გაქცევას; დაკავებულის ან დაპატიმრებულის ბადრაგირებისას, თუ პირს თავისი ქმედებით შეუძლია ზიანი მიაყენოს თავის თავს ან სხვა პირებს; ბ) რეზინის ხელკეტი – მოქალაქეზე, საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის თანამშრომელზე ან დაცულ ობიექტზე თავდასხმის მოსაგერიებლად; დანაშაულის ჩამდენი პირის დაკავებისას, თუ იგი აშკარად არ ემორჩილება საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის თანამშრომლის კანონიერ მოთხოვნას; გ) ცრემლსადენი ან საერთაშორისო კონვენციებით დაშვებული განსაკუთრებული ზემოქმედების გაზი – მოქალაქეზე, საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის თანამშრომელზე ან დაცულ ობიექტზე თავდასხმის მოსაგერიებლად; მძევლების გასათავისუფლებლად; დანაშაულის ჩამდენი პირის დაკავებისას ან მისი იძულების მიზნით, რათა დატოვოს დაკავებული სატრანსპორტო საშუალება ან შენობანაგებობა, სადაც თავს აფარებს; დ) ფსიქოლოგიური ზემოქმედების შუქბგერითი მოწყობილობა – სახელმწიფო ან საზოგადოებრივ ობიექტზე, თანამშრომელზე ან საზოგადოებრივი მოქალაქეზე თავდასხმის უსაფრთხოების მოსაგერიებლად; სამსახურის შეიარაღებული წინააღმდეგობის გამწევი პირის დასაკავებლად; შენობა-ნაგებობიდან, მიწის ნაკვეთიდან, სატრანსპორტო საშუალებიდან დამნაშავის გამოსაძევებლად; მძევლების გასათავისუფლებლად; ე) ტრანსპორტის იძულებითი გაჩერების საშუალება – სატრანსპორტო საშუალების იძულებით გასაჩერებლად, უსაფრთხოების რომლის სამსახურის მძღოლმა თანამშრომლის არ შეასრულა კანონიერი საზოგადოებრივი მოთხოვნა გაეჩერებინა – სატრანსპორტო საშუალება; ვ) დაბრკოლების დამანგრეველი საშუალება – დანაშაულის ჩამდენი პირის დაკავებისას; მძევლების გასათავისუფლებლად; ზ) წყალმტყორცნი, ჯავშანმანქანა – სახელმწიფო ან საზოგადოებრივ ობიექტზე ჯგუფური თავდასხმის მოსაგერიებლად; სატრანსპორტო საშუალების იძულებით გასაჩერებლად, რომლის მძღოლმა თანამშრომლის არ შეასრულა კანონიერი საზოგადოებრივი მოთხოვნა – გაეჩერებინა უსაფრთხოების სამსახურის სატრანსპორტო საშუალება; შეიარაღებულ დამნაშავეთა დასაკავებლად; თ) სპეციალური საღებავი მართლსაწინააღმდეგო – ქმედების ჩამდენი პირის გამოსავლენად; ი) ელექტროშოკური მოწყობილობა – მოქალაქეზე, საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის თანამშრომელზე ან დაცულ ობიექტზე თავდასხმის მოსაგერიებლად; კ) სასამსახურო ძაღლი – მართლსაწინააღმდეგო ქმედების ჩამდენი პირის ბადრაგირებისას; მოქალაქეზე ან საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის თანამშრომელზე თავდასხმის მოსაგერიებლად; ოპერატიულ-სამძებრო ღონისძიებების განხორციელებისას. 2. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის თანამშრომელი ვალდებულია პირველადი სამედიცინო დახმარება აღმოუჩინოს ფიზიკური იძულების ან სპეციალური საშუალების გამოყენებით დაზარალებულ პირს, ამის შედეგად პირის დაჭრის ან დაზიანების შესახებ დაუყოვნებლივ აცნობოს უშუალო უფროსსა და პროკურორს. 3. აკრძალულია ფიზიკური იძულების ან სპეციალური საშუალების გამოყენება ფეხმძიმობის, მცირეწლოვნობის, ინვალიდობის, ხანდაზმულობის აშკარა ნიშნების მქონე პირთა მიმართ, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც ისინი მონაწილეობენ შეიარაღებულ ან ჯგუფურ თავდასხმაში ან შეიარაღებულ წინააღმდეგობას უწევენ საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის თანამშრომელს. 4. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის თანამშრომელს ეკრძალება ისეთი ფიზიკური იძულების ან სპეციალური საშუალების გამოყენება, რომელიც იწვევს ადამიანის მძიმე დასახიჩრებას, დაკავშირებულია გაუმართლებელ რისკთან ან აკრძალულია საერთაშორისო კონვენციებითა და სხვა საერთაშორისო აქტებით. 5. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის შეიარაღებაში არსებულ სპეციალურ საშუალებათა შენახვის, ტარებისა და გამოყენების წესი დგინდება საქართველოს კანონმდებლობით. საქართველოს 2004 წლის 24 დეკემბრის კანონი №807 - სსმ I, №39, 25.12.2004 წ., მუხ.186 მუხლი 11. ცეცხლსასროლი იარაღის გამოყენების უფლება + 1. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის თანამშრომელს უფლება აქვს შეინახოს, ატაროს და გამოიყენოს სამსახურებრივ-საშტატო ცეცხლსასროლი იარაღი. 2. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის თანამშრომლის განკარგულებაში არსებული ცეცხლსასროლი იარაღის შენახვისა და ტარების წესი დგინდება საქართველოს კანონმდებლობით. 3. ცეცხლსასროლი იარაღის გამოყენებად ითვლება გამიზნული გასროლა. 4. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის თანამშრომელს უფლება აქვს უკიდურესი ღონისძიების სახით გამოიყენოს სამსახურებრივ-საშტატო ცეცხლსასროლი იარაღი: ა) მოქალაქისა და თავის დასაცავად ისეთი საფრთხისაგან, რომელიც რეალურ საშიშროებას უქმნის მათ სიცოცხლეს ან ჯანმრთელობას; ბ) ცეცხლსასროლი იარაღის წართმევის აღსაკვეთად; გ) მძევლის გასათავისუფლებლად; დ) დაკავების ან პატიმრობისა და თავისუფლების აღკვეთის დაწესებულებებიდან გაქცევის აღსაკვეთად; ე) მძიმე დანაშაულის აღსაკვეთად, ასეთი დანაშაულის ჩამდენი პირის დაკავებისას, თუ იგი წინააღმდეგობას უწევს საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის თანამშრომელს ან ცდილობს გაქცევას; ვ) მოქალაქეთა საზოგადოებრივი ბინებზე, დაცულ ორგანიზაციების, ობიექტებზე, კერძო სახელმწიფო საკუთრების ობიექტებზე ორგანოების, თავდასხმის მოგერიებისას; ზ) მოქალაქეთა დაცვისას საშიშ ცხოველთა თავდასხმისაგან; თ) განგაშის სიგნალის მიცემისას ან დამხმარე ძალის გამოძახებისას; ი) სატრანსპორტო საშუალების გაჩერების მიზნით სატრანსპორტო საშუალების დაზიანებისათვის, თუ მძღოლის მოქმედება რეალურ საფრთხეს უქმნის ადამიანის სიცოცხლეს ან ჯანმრთელობას, ხოლო მძღოლი არ ემორჩილება საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის თანამშრომლის არაერთგზის მოთხოვნას სატრანსპორტო საშუალების გაჩერების შესახებ. 5. ცეცხლსასროლი იარაღის გამოყენებას წინ უნდა უძღოდეს სიტყვიერი გაფრთხილება მისი გამოყენების შესახებ. აუცილებლობის შემთხვევაში შეიძლება გამაფრთხილებელი გასროლა. 6. გაფრთხილების გარეშე ცეცხლსასროლი იარაღის გამოყენება შეიძლება: ა) შეიარაღებული, საბრძოლო ტექნიკის, ნებისმიერი სახის სატრანსპორტო ან მექანიკური საშუალებით მოულოდნელი თავდასხმისას; ბ) ტრანსპორტის გამოყენებით ან სატრანსპორტო საშუალებიდან დაკავებულის ან პატიმრის გაქცევისას; გ) დამნაშავის დაკავების ან დაპატიმრების დროს შეიარაღებული წინააღმდეგობის გაწევისას; დ) დაკავებულის ან დაპატიმრებულის შეიარაღებული გაქცევისას. 7. აკრძალულია ცეცხლსასროლი იარაღის გამოყენება ისეთ ადგილებში, სადაც შეიძლება სხვა პირთა დაშავება, აგრეთვე ცეცხლსაშიში ან ფეთქებადსაშიშ ადგილებში, ასევე ფეხმძიმობის, მცირეწლოვნობის, ინვალიდობის, ხანდაზმულობის აშკარა ნიშნების მქონე პირთა მიმართ, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც ისინი მონაწილეობენ შეიარაღებულ ან ჯგუფურ თავდასხმაში ან შეიარაღებულ წინააღმდეგობას უწევენ საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის თანამშრომელს. 8. ცეცხლსასროლი იარაღის გამოყენებისას საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის თანამშრომელი ვალდებულია ყოველი ღონე იხმაროს სხვა პირთა უსაფრთხოების უზრუნველსაყოფად, დაზარალებულისთვის გადაუდებელი სამედიცინო დახმარების გასაწევად. საზოგადოებრივი 9. უსაფრთხოების სამსახურის თანამშრომელი ვალდებულია ცეცხლსასროლი იარაღის გამოყენების შესახებ დაუყოვნებლივ აცნობოს უშუალო უფროსსა და პროკურორს. საზოგადოებრივი 10. უსაფრთხოების სამსახურის შეიარაღებაში არსებული სამსახურებრივ-საშტატო ცეცხლსასროლი იარაღისა და საბრძოლო მასალის ნუსხას ამტკიცებს საქართველოს მთავრობა. 11. აკრძალულია ისეთი სახის ცეცხლსასროლი იარაღის ან საბრძოლო მასალის გამოყენება, რომელიც დაკავშირებულია გაუმართლებელ რისკთან ან აკრძალულია საერთაშორისო კონვენციებითა და სხვა საერთაშორისო აქტებით. საქართველოს 2004 წლის 24 დეკემბრის კანონი №807 - სსმ I, №39, 25.12.2004 წ., მუხ.186 საქართველოს 2010 წლის 9 მარტის კანონი №2714 - სსმ I, №12, 24.03.2010 წ., მუხ.51 საქართველოს 2013 წლის 6 სექტემბრის კანონი №1024 – ვებგვერდი, 23.09.2013წ. მუხლი 12. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის თანამშრომლის თანამშრომელი სამსახურებრივი სამართლებრივი დაცვა + 1. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის მოვალეობის შესრულებისას ხელისუფლების წარმომადგენელია და მას სახელმწიფო იცავს. 2. არავის არ აქვს უფლება, ჩაერიოს საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის თანამშრომლის სამსახურებრივ საქმიანობაში, გარდა იმ ორგანოებისა ან თანამდებობის პირებისა, რომელთა ასეთი უფლებამოსილება პირდაპირ არის გათვალისწინებული კანონით. 3. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის თანამშრომლისათვის სამსახურებრივი მოვალეობის შესრულებისას ხელის შეშლა, მისი პატივისა და ღირსების შელახვა, მუქარა, წინააღმდეგობის გაწევა, ძალადობა ან მისი სიცოცხლის, ჯანმრთელობის ან ქონების ხელყოფა იწვევს საქართველოს კანონმდებლობით გათვალისწინებულ პასუხისმგებლობას. 4. აკრძალულია საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის თანამშრომლის შესაბამისი სამართალდამცავი ორგანოებისათვის წარდგენა ან ადმინისტრაციული დაკავება, სამუშაო ადგილის, პირადი ან მისი ნივთების, პირადი ან მის მიერ გამოყენებული ტრანსპორტის ჩხრეკა საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის უფლებამოსილი წარმომადგენლის გარეშე. გამონაკლისია დანაშაულზე წასწრების შემთხვევა, რაც დაუყოვნებლივ უნდა ეცნობოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს. 5. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის თანამშრომელი სამსახურებრივი საქმიანობისას ხელმძღვანელობს კანონებით. აშკარად კანონსაწინააღმდეგო ბრძანების ან მითითების მიღებისას საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის თანამშრომელი ვალდებულია მიიღოს ზომები კანონის შესასრულებლად. 6. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის თანამშრომელს უფლება აქვს თავისი უფლებებისა და თავისუფლებების დასაცავად უშუალოდ მიმართოს სასამართლოს. საქართველოს 2004 წლის 24 დეკემბრის კანონი №807 - სსმ I, №39, 25.12.2004 წ., მუხ.186 მუხლი 13. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის თანამშრომლის სოციალური დაცვა + 1. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის თანამშრომლის სოციალურ დაცვას უზრუნველყოფს სახელმწიფო. 2. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის თანამშრომელი ექვემდებარება სამსახურის თანამშრომელს სამსახურებრივი სავალდებულო სახელმწიფო დაზღვევას. 3. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების მოვალეობის შესრულებისას დასახიჩრების ან დაინვალიდების შემთხვევაში, სხეულის დაზიანების სიმძიმის ხარისხის შესაბამისად, მიეცემა ერთჯერადი დახმარება არა უმეტეს 7 000 ლარისა. 4. სამსახურებრივი მოვალეობის შესრულებისას საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის თანამშრომლის დაღუპვის შემთხვევაში მის ოჯახს ან მის კმაყოფაზე მყოფ პირებს სახელმწიფო ბიუჯეტის სახსრებიდან მიეცემა ერთჯერადი დახმარება 15000 ლარის ოდენობით. 5. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის თანამშრომლის ბინით უზრუნველყოფაზე ზრუნავს სახელმწიფო. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის თანამშრომლის ბინით უზრუნველყოფის წესი და პირობები განისაზღვრება საქართველოს კანონმდებლობით. 6. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის თანამშრომელსა და მისი ოჯახის წევრებს სახელმწიფო უზრუნველყოფს სამედიცინო მომსახურებით. სამედიცინო მომსახურების წესი და პირობები განისაზღვრება საქართველოს კანონმდებლობით. 7. თუ საქართველოს კანონმდებლობით სხვა რამ არ არის დადგენილი, საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის თანამშრომელს, საქართველოს სახელმწიფო ბიუჯეტიდან გამოყოფილი სახსრების ფარგლებში, უფლება აქვს წელიწადში ერთხელ სახელმწიფო ტრანსპორტით (გარდა ტაქსისა) უფასოდ იმგზავროს ოჯახის წევრებთან ერთად საქართველოს ტერიტორიის ფარგლებში. 8. თუ საქართველოს კანონმდებლობით სხვა რამ არ არის დადგენილი, საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის თანამშრომელს, საქართველოს სახელმწიფო ბიუჯეტიდან გამოყოფილი სახსრების ფარგლებში, უფლება აქვს ისარგებლოს საქალაქო, საგარეუბნო და ადგილობრივი მიმოსვლის ყველა სახის სახელმწიფო ტრანსპორტით (ტაქსის გარდა). საზოგადოებრივი 9. სახელმწიფო უსაფრთხოების ბიუჯეტიდან სამსახურის გამოყოფილი თანამშრომელს, სახსრების ფარგლებში, საქართველოს საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით და დადგენილ ვადაში, მუდმივ საცხოვრებელ ადგილას უნდა დაედგას ტელეფონი. 10. თუ საქართველოს კანონმდებლობით სხვა რამ არ არის დადგენილი, საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის თანამშრომელს, საქართველოს სახელმწიფო ბიუჯეტიდან გამოყოფილი სახსრების ფარგლებში, უფლება აქვს ისარგებლოს სახელმწიფო-საუწყებო აგარაკებით, დასასვენებელი სახლებითა და სამედიცინო-გამაჯანსაღებელი დაწესებულებების მომსახურებით. 11. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის თანამშრომელს უფლება აქვს საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით მიიღოს მიწის ნაკვეთი და აწარმოოს დამხმარე მეურნეობა. 12. საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად, საქართველოს სახელმწიფო ბიუჯეტიდან გამოყოფილი სახსრების ფარგლებში, საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის თანამშრომლისათვის შეიძლება დადგინდეს ამ კანონით გაუთვალისწინებელი სოციალური დაცვის დამატებითი ღონისძიებები და შეღავათები. საქართველოს 2004 წლის 24 დეკემბრის კანონი №807 - სსმ I, №39, 25.12.2004 წ., მუხ.186 საქართველოს 2005 წლის 20 აპრილის კანონი №1338 - სსმ I, №22, 18.05.2005 წ., მუხ.148 მუხლი 14. იმ პირის უფლებები და მოვალეობები, რომელიც დახმარებას უწევს საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურს + 1. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების დაცვის მიზნით პირს უფლება აქვს ნებაყოფლობით ითანამშრომლოს და დახმარება გაუწიოს საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურს. 2. პირს, რომელიც დახმარებას უწევს საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურს, უფლება აქვს: ა) საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურთან დადოს კონტრაქტი კონფიდენციალური თანამშრომლობის შესახებ; ბ) საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის თანამშრომლებისაგან მიიღოს განმარტებები თავისი ამოცანების, უფლებებისა და მოვალეობების თაობაზე; გ) კონსპირაციის მიზნით გამოიყენოს პირადობის დამადასტურებელი დაშიფრული დოკუმენტები; დ) მიიღოს ანაზღაურება კონტრაქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში, აგრეთვე იმ ზიანის კომპენსაცია, რაც მიადგა მის ჯანმრთელობას ან ქონებას საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურისათვის დახმარების გაწევისას. 3. პირი, რომელიც კონტრაქტის საფუძველზე დახმარებას უწევს საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურს, ვალდებულია: ა) შეასრულოს საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის დავალებები მის წინაშე მდგარი ამოცანების გადასაწყვეტად; ბ) დაიცვას საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურთან დადებული კონტრაქტის პირობები; გ) განზრახ არ მიაწოდოს საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურს ყალბი ან ცილისმწამებლური ინფორმაცია. 4. პირი, რომელიც დახმარებას უწევს საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურს, ამ სამსახურისათვის განზრახ ყალბი ან ცილისმწამებლური ინფორმაციის მიწოდებისათვის, ამ კანონით დაცული იმ ინფორმაციის გამჟღავნებისთვის, რომელიც მისთვის ცნობილი გახდა საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურთან თანამშრომლობის დროს, პასუხს აგებს საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად. იმ 5. პირის სოციალური საზოგადოებრივი უფლებების უსაფრთხოების დაცვა, სამსახურს, რომელიც დახმარებას განისაზღვრება უწევს საქართველოს კანონმდებლობით. 6. პირი, რომელიც დახმარებას უწევს საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურს, საქართველოს კანონმდებლობისა და შინაგან საქმეთა სამინისტროში დადგენილი წესის შესაბამისად შეიძლება ჩაირიცხოს საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურში. საქართველოს 2004 წლის 24 დეკემბრის კანონი №807 - სსმ I, №39, 25.12.2004 წ., მუხ.186 მუხლი 15. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის ოპერატიულ-ტექნიკური საშუალებები + 1. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახური ამ კანონითა და სხვა კანონებით მინიჭებული კომპეტენციის ფარგლებში ქმნის და იყენებს ოპერატიულ-ტექნიკურ საშუალებებს და უზრუნველყოფს მათ დაცვას. 2. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის მიერ გამოყენებულმა ოპერატიულტექნიკურმა საშუალებებმა და გამოყენების მეთოდებმა არ უნდა შელახოს პირის პატივი და ღირსება, საქართველოს კონსტიტუციით აღიარებული ადამიანის ძირითადი უფლებები და თავისუფლებები, საფრთხე არ უნდა შეუქმნას ადამიანის სიცოცხლეს ან ჯანმრთელობას, არ უნდა დააზიანოს გარემო. 3. ოპერატიულ-ტექნიკური საშუალებები გამოიყენება საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად. საქართველოს 2004 წლის 24 დეკემბრის კანონი №807 - სსმ I, №39, 25.12.2004 წ., მუხ.186 მუხლი 16. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის საინფორმაციო საინფორმაციო უზრუნველყოფა უზრუნველყოფა საზოგადოებრივი 1. უსაფრთხოების სამსახურის ხორციელდება საინფორმაციო სისტემების შექმნითა და გამოყენებით. საქართველოს 2. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების წინააღმდეგ მიმართულ სამართალდარღვევათა, უცხო ქვეყნების სპეციალური სამსახურებისა და ორგანიზაციების საქმიანობის შესახებ ცნობების აღრიცხვის საფუძველი და წესი განისაზღვრება საქართველოს კანონმდებლობით. 3. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის საინფორმაციო სისტემებში არსებული, კანონით დაცული ცნობების მოქალაქისათვის გაცნობის საფუძველი და წესი განისაზღვრება საქართველოს კანონმდებლობით. საქართველოს 2004 წლის 24 დეკემბრის კანონი №807 - სსმ I, №39, 25.12.2004 წ., მუხ.186 მუხლი 17. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის მატერიალურ-ტექნიკური უზრუნველყოფა + 1. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახური ფინანსდება საქართველოს სახელმწიფო ბიუჯეტიდან. 2. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის მატერიალურ-ტექნიკური უზრუნველყოფა ხორციელდება საქართველოს ცენტრალიზებული რესურსებით. 3. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის სარგებლობაში არსებული მიწის ნაკვეთები, შენობები, ნაგებობები, მოწყობილობები, საქართველოს სახელმწიფო ბიუჯეტის ან სხვა სახსრებით შეძენილი ან შექმნილი საწარმოები და ქონება სახელმწიფო საკუთრებაა. საქართველოს 2004 წლის 24 დეკემბრის კანონი №807 - სსმ I, №39, 25.12.2004 წ., მუხ.186 თავი IV. კონტროლი და ზედამხედველობა საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის საქმიანობაზე + საქართველოს 2004 წლის 24 დეკემბრის კანონი №807 - სსმ I, №39, 25.12.2004 წ., მუხ.186 მუხლი 18. საპარლამენტო კონტროლი + 1. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურზე საპარლამენტო კონტროლის ფორმები განისაზღვრება საქართველოს კანონმდებლობით. 2. საქართველოს პარლამენტის წევრებმა კანონით დაცული ინფორმაცია საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურისაგან შეიძლება მიიღონ საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად. საქართველოს 2004 წლის 24 დეკემბრის კანონი №807 - სსმ I, №39, 25.12.2004 წ., მუხ.186 მუხლი 19. სამთავრობო კონტროლი + 1. საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტრო ანგარიშვალდებულია საქართველოს მთავრობის წინაშე. 2. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის საქმიანობის სახელმწიფო პროგრამებს ამტკიცებს საქართველოს მთავრობა. საქართველოს 2004 წლის 21 მაისის კანონი №63 - სსმ I, №13, 02.06.2004 წ., მუხ.46 საქართველოს 2004 წლის 24 დეკემბრის კანონი №807 - სსმ I, №39, 25.12.2004 წ., მუხ.186 საქართველოს 2013 წლის 6 სექტემბრის კანონი №1024 – ვებგვერდი, 23.09.2013წ. მუხლი 20. სასამართლო კონტროლი + იმ საგამოძიებო და საპროცესო მოქმედებათა ჩატარება, რომლებიც ზღუდავენ საქართველოს კონსტიტუციით განსაზღვრულ ადამიანის უფლებებსა და თავისუფლებებს, დაიშვება სასამართლოს მოტივირებული გადაწყვეტილებით, კანონით დადგენილი წესით. მუხლი 21. სახელმწიფო აუდიტის სამსახურის ზედამხედველობა + საზოგადოებრივი ბიუჯეტის უსაფრთხოების სახსრებისა და სამსახურის სახელმწიფოს სხვა მიერ საქართველოს მატერიალურ ი სახელმწიფო ფასეულობ ების გამოყენებასა და ხარჯვას ზედამხედველობს სახელმწიფო აუდიტის სამსახური. საქართველოს 2004 წლის 24 დეკემბრის კანონი №807 - სსმ I, №39, 25.12.2004 წ., მუხ.186 საქართველოს 2012 წლის 22 ივნისის კანონი №6550 - ვებგვერდი, 29.06.2012წ. მუხლი 22. საპროკურორო ზედამხედველობა + 1. საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურის, როგორც საგამოძიებო ორგანოს, საქმიანობისას კანონის ზუსტ და ერთგვაროვან შესრულებას კანონით დადგენილი წესით ზედამხედველობენ საქართველოს მთავარი პროკურორი და მისდამი დაქვემდებარებული პროკურორები. 2. მონაცემები იმ პირებზე, რომლებიც უწევენ ან უწევდნენ დახმარებას საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურს, თანამშრომლობენ ან თანამშრომლობდნენ მასთან, აგრეთვე ოპერატიულ-სამძებრო ხასიათის ინფორმაციის მოპოვების მეთოდები, ტაქტიკა და ორგანიზება არ წარმოადგენს საპროკურორო ზედამხედველობის საგანს. საქართველოს 2004 წლის 24 დეკემბრის კანონი №807 - სსმ I, №39, 25.12.2004 წ., მუხ.186 საქართველოს 2005 წლის 20 აპრილის კანონი №1359 - სსმ I, №19, 20.05.2005 წ., მუხ.131 საქართველოს 2008 წლის 1 ნოემბრის კანონი №471 - სსმ I, №30, 07.11.2008 წ., მუხ.190 საქართველოს 2013 წლის 30 მაისის კანონი № 6 65 – ვებგვერდი, 24.0 6 .2013წ. თავი V. დასკვნითი და გარდამავალი დებულებანი + მუხლი 23. (ამოღებულია) + საქართველოს 2004 წლის 24 დეკემბრის კანონი №807 - სსმ I, №39, 25.12.2004 წ., მუხ.186 მუხლი 231. 2015 წლის 1 აპრილამდე სასამართლოს მიერ ქმედუუნაროდ ცნობილ პირებთან დაკავშირებული სამართლებრივი რეგულირება გარდამავალ პერიოდში + საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სამსახურში არ მიიღება პირი, რომელიც 2015 წლის 1 აპრილამდე სასამართლომ ქმედუუნაროდ ცნო, სანამ მისი ინდივიდუალური შეფასება არ მოხდება. საქართველოს 2015 წლის 20 მარტის კანონი №3387 - ვებგვერდი, 31.03.2015წ. მუხლი 24. კანონის ამოქმედება + 1. ეს კანონი ამოქმედდეს გამოქვეყნებისთანავე. 2. ამ კანონის ამოქმედების შემდეგ ძალადაკარგულად ჩაითვალოს: ა) საქართველოს რესპუბლიკის სახელმწიფო საბჭოს 1992 წლის 31 აგვისტოს დადგენილება რესპუბლიკის „საქართველოს საინფორმაციო-სადაზვერვო სამსახურის დროებითი დებულების დამტკიცების შესახებ“ (საქართველოს რესპუბლიკის სახელმწიფო საბჭოს ნორმატიული აქტების კრებული, 1995 წელი, ტომი II, მუხ. 153); ბ) საქართველოს დადგენილებით სადაზვერვო რესპუბლიკის დამტკიცებული სამსახურის სახელმწიფო საბჭოს „საქართველოს დროებითი დებულება“ 1992 წლის რესპუბლიკის (საქართველოს 31 აგვისტოს საინფორმაციორესპუბლიკის სახელმწიფო საბჭოს ნორმატიული აქტების კრებული, 1995 წელი, ტომი II, მუხ. 154). საქართველოს პრეზიდენტი ედუარდ შევარდნაძე. თბილისი, 1998 წლის 18 თებერვალი. №1227–IIს