1. სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულებისა და ტყის მიწებზე ქონების გადასახადის წლიური საბაზისო განაკვეთები დიფერენცირებულია ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულებისა და მიწის კატეგორიების მიხედვით და დგინდება 1 ჰექტარზე გაანგარიშებით, ლარში:
ა) სახნავისათვის (მათ შორის, მრავალწლოვანი ნარგავებით დაკავებული) და საკარმიდამოსათვის:
ადმინისტრაციული
ერთეულის
დასახელება
საბაზისო
განაკვეთი
(
ლარი
/
ჰა
)
სახნავი
და
საკარმიდამო
1. თბილისი (გარდა თბილისის დასახლებებისა (სოფლებისა), მარნეული
100
2. ბოლნისი, გარდაბანი, თბილისის დასახლებები (სოფლები): წავკისი, კოჯორი, ტაბახმელა, შინდისი, დიდება, კვესეთი, სამადლო, კიკეთი, ნასაგურალი, ახალდაბა, დიდი ლილო, ვარკეთილი
95
3. რუსთავი, ბათუმი, გაგრა, გალი, გუდაუთა, გულრიფში, ოჩამჩირე, სოხუმი, ტყვარჩელი
94
4. ქობულეთი, ხელვაჩაური, გურჯაანი, დედოფლისწყარო
87
5. თელავი, ლაგოდეხი, სიღნაღი
86
6. ყვარელი, გორი, მცხეთა, ახმეტა, დმანისი, ერედვი, თიღვი, თბილისის დასახლებები (სოფლები): დიღომი, მშრალხევი, დაბა ზაჰესი, გლდანი, დიდგორი, ზურგოვანა, თელოვანა, ძველი ვეძისი, აგარაკი, თხინვალი, სოფელ გლდანიდან ავჭალის დასახლებამდე – საბაღე ნაკვეთები, გიორგიწმინდა – საბაღე ნაკვეთები, მუხიანის მიმდებარე საბაღე ნაკვეთები, ხევძმარის მიმდებარე „ავშიანის“ დასახლება, ლოტკინის დასახლება – სანერგე მეურნეობა, რესის მიმდებარე დასახლება, თბილისის ზღვის არსებული დასახლება
82
7. კასპი, თეთრი წყარო, სამტრედია
81
8. საგარეჯო, ქარელი, ხაშური
79
9. ქურთა, წალკა
77
10. აბაშა, ზუგდიდი
77
11. ახალქალაქი, ახალციხე
77
12. მარტვილი, სენაკი, ხობი, ფოთი
76
13. ნინოწმინდა
76
14. ახალგორი, ვანი, ზესტაფონი, ლანჩხუთი, ოზურგეთი
73
15. ბაღდათი, თერჯოლა, ხონი, ქუთაისი
71
16. წალენჯიხა, წყალტუბო, ჩხოროწყუ
67
17. საჩხერე, ცაგერი, ცხინვალი
65
18. ამბროლაური, დუშეთი, თიანეთი, ადიგენი, ბორჯომი
61
19. ასპინძა, ტყიბული, ხულო, ქედა
60
20. შუახევი, ხარაგაული, ჭიათურა, ლენტეხი, ონი, ჩოხატაური, მესტია, სტეფანწმინდა, ჯავა
56
ბ) სათიბისა და საძოვრისათვის:
ადმინისტრაციული
ერთეულის
დასახელება
საბაზისო
განაკვეთი
(
ლარი
/
ჰა
)
სათიბი
საძოვარი
1. აბაშა, ახალქალაქი, გორი, ბათუმი, ბოლნისი, გაგრა, გალი, გარდაბანი, გუდაუთა, გულრიფში, გურჯაანი, დმანისი, ზუგდიდი, თბილისი, თეთრი წყარო, თელავი, ლაგოდეხი, ლანჩხუთი, მარნეული, მცხეთა, ნინოწმინდა, ოზურგეთი, ოჩამჩირე, რუსთავი, სამტრედია, სენაკი, სიღნაღი, სოხუმი, ქუთაისი, ქობულეთი, ყვარელი, წალკა, წყალტუბო, ხელვაჩაური, ხობი, ფოთი
20
16
2. დედოფლისწყარო
20
7
3. ადიგენი, ასპინძა, ახალგორი, ბაღდათი, ბორჯომი, ვანი, ზესტაფონი, თერჯოლა, თიანეთი, კასპი, მარტვილი, საგარეჯო, საჩხერე, ტყიბული, ქარელი, ქედა, შუახევი, ჩოხატაური, ჩხოროწყუ, წალენჯიხა, ხარაგაული, ხაშური, ხონი, ხულო, ახალციხე
19
15
4. ამბროლაური, დუშეთი, ლენტეხი, მესტია, ონი, ყაზბეგი, ცაგერი, ცხინვალი, ჭიათურა, ჯავა
16
10
5. ახმეტა
16
5
გ) სასოფლო-სამეურნეო საქმიანობაში გამოყენებული ტყის მიწებისათვის − ამ ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტებით დადგენილი შესაბამისი ოდენობით;
დ) მუნიციპალიტეტის წარმომადგენლობითი ორგანოს გადაწყვეტილებით განისაზღვრება გადასახადის განაკვეთი, რომლის ოდენობა არ უნდა აღემატებოდეს ამ ნაწილით დადგენილი წლიური საბაზისო განაკვეთის 150 პროცენტს.
11
. (ამოღებულია – 28.12.2012, №189).
2. არასასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწაზე ქონების გადასახადის განაკვეთები კონკრეტული მიწის ნაკვეთისათვის, მიწის ნაკვეთის ადგილმდებარეობის გათვალისწინებით, გაიანგარიშება შემდეგი წესით:
ა) გადასახადის საბაზისო განაკვეთი დგინდება წელიწადში მიწის ერთ კვადრატულ მეტრზე 0.24 ლარის ოდენობით;
ბ) მუნიციპალიტეტის წარმომადგენლობითი ორგანოს − საკრებულოს გადაწყვეტილებით, შესაბამისი საბაზისო განაკვეთი მრავლდება ტერიტორიულ კოეფიციენტზე. ამასთანავე, ტერიტორიული კოეფიციენტი არ შეიძლება იყოს 1,5-ზე მეტი.
3. ბუნებრივი რესურსებით მოსარგებლე პირისთვის ბუნებრივი რესურსებით სარგებლობისათვის შესაბამისი ლიცენზიის საფუძველზე ან საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი სხვა ფორმით გამოყოფილი მიწა იბეგრება ერთ ჰექტარზე არაუმეტეს 3 ლარით.
4. მიწაზე საგადასახადო ვალდებულება განისაზღვრება საგადასახადო წლის 1 აპრილისათვის მოქმედი განაკვეთების მიხედვით.
5. ქონების გადასახადით დაბეგვრის მიზნებისათვის საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს, სხვა მარეგისტრირებელი ორგანოების, აგრეთვე მუნიციპალიტეტების მიერ საგადასახადო ორგანოში წარსადგენი ინფორმაციის ჩამონათვალს და ამ ინფორმაციის საგადასახადო ორგანოში წარდგენის წესს ადგენს საქართველოს მთავრობა.
საქართველოს 2010 წლის 7 დეკემბრის კანონი №3882-სსმI, №72, 22.12.2010წ., მუხ.428
საქართველოს 2010 წლის 10 დეკემბრის კანონი №3968-სსმI, №74, 24.12.2010წ., მუხ.449
საქართველოს 2011 წლის 20 დეკემბრის კანონი №5556 - ვებგვერდი, 30.12.2011წ.
საქართველოს 2012 წლის 15 მაისის კანონი №6211 – ვებგვერდი, 29.05.2012წ.
საქართველოს 2012 წლის 28 დეკემბრის კანონი №189 - ვებგვერდი, 29.12.2012წ.
საქართველოს 2015 წლის 1
მაისის
კანონი
№3581
- ვებგვერდი, 15.05.2015წ.
საქართველოს 2019 წლის 25
ივნისის კანონი
№
4854
- ვებგვერდი, 02.07.2019წ.
საქართველოს 2020 წლის 15 ივლისის კანონი №6942 – ვებგვერდი, 28.07.2020
რედაქციის ისტორია
მოქმედი რედაქცია დადგენილია 15.07.2020-ის აქტით. ცვლილება შევიდა 6-ჯერ.
- 15.07.2020 კანონი №6942
- 25.06.2019 კანონი №4854
- 01.05.2015 კანონი №3581
- 28.12.2012 კანონი №189
- 15.05.2012 კანონი №6211
- 20.12.2011 კანონი №5556
წინა რედაქცია (12.10.2010 მდგომარეობით) — ცვლილებები
მუხლი 204. მიწაზე ქონების გადასახადის განაკვეთი 1. სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულებისა და ტყის მიწაებზე ქონების გადასახადის წლიური საბაზისო განაკვეთები გადიფერენცირებულია ადმინგისტრაციულ-ტერიშტორიული ერთეულებისა შდა მიწის კატეგორიების მიხედვით და დგინდება 1 ჰექტარზე გაანგარი წშესბით, ლარში: ა) სახნავისათვის (მათ შორის, მრავალწლოვანი ნარგავებით დაკავებული) და საკარმიდამოსათვის: ადმინისტრაციული ერთეულის დასახელება საბაზისო განაკვეთსი ( ლარეი / ჰა ) სახნავი და საკარმიდამო 1. თბში ელისი (გარდა თ ჰბილისის დასახლექტბებისა (სოფლებისა), მარზნეული 100 2. ბოლნისი, გარდაბანგი, თბილისის დასახლებები (სოფლები): წავკისი, კოჯორი, ტაბახმელა, შინდისი, დიდებია, კვესეთი, სამადგლო, კიკეთი, ნას საქაგურთალი, ახალდაბა, დიდი ლილო, ვარკეთილოი 95 3. რუსთავი, ბათუმი, გაგრა, გალი, გუდაუთა, გულრიფში, ოჩამჩირე, სოხუმი, ტყვარჩელი 94 4. ქობულეთი, ხელვა: ჩაური, გურჯაანი, დედოფლისწყარო 87 5. თელა)ვი, ლაგოდეხი, სიღნაღი 86 6. ყვარელი, გორი, მცხეთა, ახმეტა, დმანისი, ერედვი, თიღვი, თბილისის დასახლებები (სოფლები): დიღომი, მშრალხევი, დაბა ზაჰესი, გლდაძნი, დიდგოვრი, ზურგოვანა, თებლოვანა, ძველი ვეძისი, აგარაკი, თხინვალი, სოფელ გლდანიდან ავჭალის დასახლებამდე – ტსაბაღერ ნაკვეთებიტ, გიორგიულწმინდა – საბაღერ ნაკვეთები, მულხიანის მიმდებიარე სა დბაღე ნაკვეთები, ხევძმარიწს მიმდებარე „ავშიანის“ დასახლება, ლოტკინის დასახლება – სანერგე მეურნეობა, რესის მიხმდებარე დვითასახლება, 1.5 თბილისის ზღვის არსებული დან 20 სახლება 82 7. კასპი, თეთრი წყარო, სამტრედია 81 8. საგარე ზღვჯო, ქარელი, ხაშური 79 9. ქურთა, წალკა 77 10. აბაშა, ზუგდი ოდი 77 11. ახალქალაქი, ახალციხე 77 12. მარტვილი, სენაკი, ხობი, ფოთი 76 13. ნინოწმინდა 76 14. ახალგორი, ვანი, ზესტაფონი, ლანჩხუთი, ოზურგლეთი 73 15. ბშაღდათი; , თერჯოლა, ხონი, ქუთაისი 71 16. წალენჯიხა, წყალტუბ)ო, ჩხოროწყუ 67 17. საჩხერე, ცაგერი, ცხინვალი 65 18. ამბროლაურიწ, დუშეთი, თიანეთი, ადიგენი, ბორჯომი 61 19. ასპინძათ, ტყიბული, ხულო, ქედა 60 20. შუახევის – , ხარაგაული, ჭიათურა, ლენტეხი, ონი, ჩოხატაური, მესტია, სტეფანწმინდა, ჯავა 56 ბ) სათიბისა და საძოვრისათვის: ადმინისტრაციული ერთეულის დასახელება საბაზისო გა დნა მკვეთიწ ( ლარი / ჰა ) ს ხართიბი საძოვარი 1. აბაშა, ახალქალაქის , გორი, ბათუმიხე, ბოლნისი, გაგრა, გალი, გარდვაბანი, გუდაუთა, 50 გულრიფში, გურჯაანი, დმანისი, ზუგდიდი, თბილისი, თეთრი წყარო, თელავი, ლაგოდეხი, ლან 100 ჩხუთი, მარნეული, მცხეთა, ნინოწმინდა, ოზურგეთი, ოჩამჩირე, რუსთავი, სამტრედია, სე ზნაკი, სიღნაღი, სოხუმი, ქუთაისი, ქობულეთი, ყვარელი, წალკა, წყალტუბო, ხელვაჩაური, ხობი, ფოთი 20 16 2. დედოფლისწყარო 20 7 3. ადიგენი, ასპინძა, ახალგორი, ბაღდათი, ბორჯომი, ვანი, ზესტაფონი, თერჯოლა, თიანეთი, კასპი, მარგტვილი, საგარეჯო, საჩხერე, ტყიბული, ქარელი, ქედა, შუახევი; , ჩოხატაური, ჩხოროწყუ, წალენჯიხა, ხარაგაული, ხაშური, ხონი, ხულო, ახალციხე 19 15 4. ამბ) როლაური, დგუშეთი, ლენტეხი, მესტია, ონი, ყაზბეგი, ცაგერი, ცხინვალი, ჭიათურა, ჯავა 16 10 5. ახმეტა 16 5 გ) სასოფლო-სამეურნეო საქმითანობაში გამოყენებული ტყის მიწებისართვის − ამ ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტებით დადგენილი შესაბამისი ოდენობით; დ) მუნიციპალიტეტის წარმომადგენლობითი ორგანოს გადაწყვეტილებით განისაზღვრება გადასახადის განაკვეთი, რომლის ოდენობა არ უნდა აღემატებოდეს საქართველოს მთ ნავრობწის მლიერთ დადგენილი წლიური საბაზისო განაკვეთის 150 პროცენტს. 11 . (ამოღებულია – 28.12.2012, №189). 2. არასასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწაზე ქონების გადასახადის განაკვეთები კონკრეტული მიწის ნაკვეთისათვის, მიწის ნაკვეთის ადგილმდებარეობის გათვალისწინებით, გაიანგარიშება შემდეგი წესით: ა) გადასახადის საბაზისო განაკვეთი დგინდება წელიწადში მიწის ერთ კვადრატულ მეტრზე 0.24 ლარის ოდენობით; ბ) ადგმუნილობრცივი თვითმმპართველობიტეტის წარმომადგენლობითი ორგანოს − საკრებულოს გადაწყვეტილებით, შესაბამისი საბაზისო განაკვეთი მრავლდება ტერიტორიულ კოეფიციენტზე. ამასთანავე, ტერიტორიული კოეფიციენტი არ შეიძლება იყოს 1,5-ზე მეტი. 3. ბუნებრივი რესურსებით მოსარგებლე პირისათვის შესაბამისი ლიცეუნზიის გაცემბრის საფუძველზე გამოყოფილი მიწა იბ რეგსურსებაით სასოფლო-სამეურნგეო დანიშნუბლეობის მიწისათვის შესაბამ მუხლის პი რველიცენაწზილის „სა.ბ“ ქფუძვეპუნქტის შლზე საბამინ სად საქართველოს მთკავრნობის ნმიდერბლობით დადგენილი წლიური სხვაბაზის ფორმით განაკვეთმოყოფის შესაბალი მისწად იბეგრებანს ერთ ჰექტარზღვე არაუმეტეს 3 ლი გადასახადრის განაკვეთით. 4. მიწაზე საგადასახადო ვალდებულება განისაზღვრება საგადასახადო წლის 1 აპრილისათვის მოქმედი განაკვეთების მიხედვით. 5. ქონების გადასახადით დაბეგვრის მიზნებისათვის საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს, სხვა მარეგისტრირებელი ორგანოების, ასევე ადგილობრივი ეთვითე მმუნიციპართველობიტეტების მიერ საგადასახადო ორგანოში წარსადგენი ინფორმაციის ჩამონათვალს და ამ ინფორმაციის საგადასახადო ორგანოში წარდგენის წესს ადგენს საქართველოს მთავრობა. საქართველოს 2010 წლის 7 დეკემბრის კანონი №3882-სსმI, №72, 22.12.2010წ., მუხ.428 საქართველოს 2010 წლის 10 დეკემბრის კანონი №3968-სსმI, №74, 24.12.2010წ., მუხ.449